Shloka 12
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीमित्रविन्दोवाच यो मां स्वयंवर उपेत्य विजित्य भूपान् निन्ये श्वयूथगमिवात्मबलिं द्विपारि: । भ्रातृंश्च मेऽपकुरुत: स्वपुरं श्रियौक- स्तस्यास्तु मेऽनुभवमङ्घ्रयवनेजनत्वम् ॥ १२ ॥
śrī-mitravindovāca yo māṁ svayaṁvara upetya vijitya bhū-pān ninye śva-yūtha-gaṁ ivātma-baliṁ dvipāriḥ bhrātṝṁś ca me ’pakurutaḥ sva-puraṁ śriyaukas tasyāstu me ’nu-bhavam aṅghry-avanejanatvam
ນາງມິດຣະວິນດາກ່າວວ່າ: ໃນພິທີສະວະຍັມວະຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ກ້າວອອກມາ ແລະຊະນະກະສັດທັງຫມົດ—ຮວມທັງພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ກ້າຫຍາບຄາຍພຣະອົງ—ແລ້ວນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປ ດຸດດັ່ງສິງໂຕຍົກເຫຍື່ອອອກຈາກກາງຝູງຫມາ. ພຣະສີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງພຣະລັກສະມີ ໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປຍັງນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະອົງ. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບໂອກາດຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍການລ້າງພຣະບາດ ຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ.
FAQs
It says Kṛṣṇa came to Mitravindā’s svayaṁvara, defeated the rival kings, and took her to Dvārakā despite opposition from her brothers.
She uses a vivid heroic simile to show Kṛṣṇa’s effortless superiority and valor in overcoming many kings to claim her hand.
It represents humble personal service—cultivating devotion through seva, reverence, and gratitude rather than pride or entitlement.