Adhyaya 34

Verse 1

श्रीशुक उवाच एकदा देवयात्रायां गोपाला जातकौतुका: । अनोभिरनडुद्युक्तै: प्रययुस्तेऽम्बिकावनम् ॥ १ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ມື້ໜຶ່ງ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວມີໃຈຢາກໄປເທວະຍາຕຣາ (ໄປນະມັດສະການພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເດີນທາງດ້ວຍລົດເກວຽນເທົ່າງົວໄປປ່າອຳບິກາ.

Verse 2

तत्र स्‍नात्वा सरस्वत्यां देवं पशुपतिं विभुम् । आनर्चुरर्हणैर्भक्त्या देवीं च नृपतेऽम्बिकाम् ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສະຣັດສະວະຕີ ແລ້ວບູຊາພຣະປະສຸປະຕິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ແລະຂອງບູຊານານາ; ພ້ອມທັງບູຊາເທວີອຳບິກາ ຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງ.

Verse 3

गावो हिरण्यं वासांसि मधु मध्वन्नमाद‍ृता: । ब्राह्मणेभ्यो ददु: सर्वे देवो न: प्रीयतामिति ॥ ३ ॥

ພວກເຂົາໄດ້ມອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ: ງົວ, ຄຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ແລະເຂົ້າສຸກປົນນ້ຳເຜິ້ງ; ແລ້ວອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ເທວະຂອງພວກເຮົາພໍໃຈເຖີດ”។

Verse 4

ऊषु: सरस्वतीतीरे जलं प्राश्य यतव्रता: । रजनीं तां महाभागा नन्दसुनन्दकादय: ॥ ४ ॥

ນັນດະ, ສຸນັນດະກະ ແລະຜູ້ເລີ້ຍງງົວຜູ້ມີວາສະນາອື່ນໆ ພັກຄ້າງຄືນນັ້ນຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັດສະວະຕີ. ພວກເຂົາຮັກສາວັດຖະປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ໂດຍອົດອາຫານ ແລະດື່ມແຕ່ນ້ຳເທົ່ານັ້ນ.

Verse 5

कश्चिन्महानहिस्तस्मिन् विपिनेऽतिबुभुक्षित: । यद‍ृच्छयागतो नन्दं शयानमुरगोऽग्रसीत् ॥ ५ ॥

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນໃນປ່ານັ້ນ ງູໃຫຍ່ຜູ້ຫິວໂຫຍຫນັກໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໂດຍບັງເອີນ. ມັນເລື້ອຍທ້ອງຕິດດິນໄປຫານັນດະມະຫາຣາຊາທີ່ກຳລັງນອນ ແລະເລີ່ມກືນທ່ານ.

Verse 6

स चुक्रोशाहिना ग्रस्त: कृष्ण कृष्ण महानयम् । सर्पो मां ग्रसते तात प्रपन्नं परिमोचय ॥ ६ ॥

ເມື່ອຖືກງູກືນ ນັນດະມະຫາຣາຊາຮ້ອງດັງວ່າ “ກຣິດສະນະ! ກຣິດສະນະ! ລູກຮັກເອີຍ! ງູໃຫຍ່ນີ້ກຳລັງກືນຂ້າ. ຂ້າໄດ້ພຶ່ງພາພຣະອົງ; ຂໍໂປຣດປົດປ່ອຍຂ້າ!”

Verse 7

तस्य चाक्रन्दितं श्रुत्वा गोपाला: सहसोत्थिता: । ग्रस्तं च द‍ृष्ट्वा विभ्रान्ता: सर्पं विव्यधुरुल्मुकै: ॥ ७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງນັນດະ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ. ເຫັນທ່ານກຳລັງຖືກກືນ ພວກເຂົາຕົກໃຈ ແລະຕີງູດ້ວຍຄົບໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.

Verse 8

अलातैर्दह्यमानोऽपि नामुञ्चत्तमुरङ्गम: । तमस्पृशत्पदाभ्येत्य भगवान्सात्वतां पति: ॥ ८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກຄົບໄຟເຜົາຢູ່ ງູນັ້ນກໍບໍ່ຍອມປ່ອຍນັນດະມະຫາຣາຊາ. ແລ້ວພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງຜູ້ພັກດີ ໄດ້ເຂົ້າມາແລະແຕະງູນັ້ນດ້ວຍພຣະບາດ.

Verse 9

स वै भगवत: श्रीमत्पादस्पर्शहताशुभ: । भेजे सर्पवपुर्हित्वा रूपं विद्याधरार्चितम् ॥ ९ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະບາດອັນສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າແຕະ ຜົນບາບທັງປວງຂອງງູນັ້ນຖືກທຳລາຍ. ມັນຈຶ່ງລະທິ້ງຮ່າງງູ ແລະປາກົດເປັນວິທະຍາທອນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ.

Verse 10

तमपृच्छद् धृषीकेश: प्रणतं समवस्थितम् । दीप्यमानेन वपुषा पुरुषं हेममालिनम् ॥ १० ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຮຣິສີເກສະ ໄດ້ຖາມບຸລຸດນັ້ນ ຜູ້ຍືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຫົວນ້ອມຕໍ່າ ກາຍສ່ອງປະກາຍແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍຄຳ।

Verse 11

को भवान् परया लक्ष्म्या रोचतेऽद्भ‍ुतदर्शन: । कथं जुगुप्सितामेतां गतिं वा प्रापितोऽवश: ॥ ११ ॥

[ພຣະກຣິດສະນາຕັດ:] ທ່ານຜູ້ມີກຽດ, ທ່ານປານປະຫລາດ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມງາມອັນຍິ່ງ. ທ່ານແມ່ນໃຜ? ແລະໃຜບັງຄັບໃຫ້ທ່ານຮັບຮ່າງງູອັນນ່າຫວາດກົວນີ້?

Verse 12

सर्प उवाच अहं विद्याधर: कश्चित्सुदर्शन इति श्रुत: । श्रिया स्वरूपसम्पत्त्या विमानेनाचरन् दिश: ॥ १२ ॥ ऋषीन् विरूपाङ्गिरस: प्राहसं रूपदर्पित: । तैरिमां प्रापितो योनिं प्रलब्धै: स्वेन पाप्मना ॥ १३ ॥

ງູຕອບວ່າ: ຂ້າແມ່ນວິດຍາທະຣະຊື່ ສຸດັຣຊະນະ ທີ່ໂດ່ງດັງ. ດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີແລະຮູບງາມ ຂ້າເຄີຍທ່ອງໄປທຸກທິດດ້ວຍວິມານຂອງຕົນ. ຄັ້ງໜຶ່ງຂ້າເຫັນລຶສີບາງອົງໃນສາຍອັງກິຣາທີ່ຮູບບໍ່ງາມ; ເພາະຫຍິ່ງໃນຮູບຂອງຕົນ ຂ້າໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍພວກທ່ານ, ແລະດ້ວຍບາບນັ້ນ ພວກທ່ານໃຫ້ຂ້າຕົກສູ່ກຳເນີດຕ່ຳນີ້।

Verse 13

सर्प उवाच अहं विद्याधर: कश्चित्सुदर्शन इति श्रुत: । श्रिया स्वरूपसम्पत्त्या विमानेनाचरन् दिश: ॥ १२ ॥ ऋषीन् विरूपाङ्गिरस: प्राहसं रूपदर्पित: । तैरिमां प्रापितो योनिं प्रलब्धै: स्वेन पाप्मना ॥ १३ ॥

ງູຕອບວ່າ: ຂ້າແມ່ນວິດຍາທະຣະຊື່ ສຸດັຣຊະນະ ທີ່ໂດ່ງດັງ. ດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີແລະຮູບງາມ ຂ້າເຄີຍທ່ອງໄປທຸກທິດດ້ວຍວິມານຂອງຕົນ. ຄັ້ງໜຶ່ງຂ້າເຫັນລຶສີບາງອົງໃນສາຍອັງກິຣາທີ່ຮູບບໍ່ງາມ; ເພາະຫຍິ່ງໃນຮູບຂອງຕົນ ຂ້າໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍພວກທ່ານ, ແລະດ້ວຍບາບນັ້ນ ພວກທ່ານໃຫ້ຂ້າຕົກສູ່ກຳເນີດຕ່ຳນີ້।

Verse 14

शापो मेऽनुग्रहायैव कृतस्तै: करुणात्मभि: । यदहं लोकगुरुणा पदा स्पृष्टो हताशुभ: ॥ १४ ॥

ຄຳສາບຂອງລຶສີຜູ້ເມດຕານັ້ນ ແທ້ຈິງເປັນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຂ້າ; ເພາະບັດນີ້ຂ້າໄດ້ຖືກສຳຜັດໂດຍພຣະບາດຂອງໂລກຄຸຣຸ ຄູຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງສັບພະໂລກ ແລະອັບມົງຄົນທັງປວງກໍຫາຍໄປ।

Verse 15

तं त्वाहं भवभीतानां प्रपन्नानां भयापहम् । आपृच्छे शापनिर्मुक्त: पादस्पर्शादमीवहन् ॥ १५ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວສັງສານແລະມາພຶ່ງພາພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວໃຫ້. ດ້ວຍການແຕະພຣະບາດ ຂ້າພົ້ນຈາກຄຳສາບຂອງລະສີ; ຜູ້ດັບທຸກ ຂໍອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າກັບໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າເຖີດ.

Verse 16

प्रपन्नोऽस्मि महायोगिन् महापुरुष सत्पते । अनुजानीहि मां देव सर्वलोकेश्वरेश्वर ॥ १६ ॥

ໂອ ມະຫາໂຍຄິນ, ໂອ ມະຫາບຸລຸດ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ພັກດີ! ຂ້າຂໍມອບຕົນເປັນຜູ້ພຶ່ງພາພຣະອົງ. ໂອ ເທວະ, ພຣະອົງເປັນເຈົ້າເໜືອເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ, ຂໍຈົ່ງສັ່ງຂ້າຕາມພຣະປະສົງ.

Verse 17

ब्रह्मदण्डाद्विमुक्तोऽहं सद्यस्तेऽच्युत दर्शनात् । यन्नाम गृह्णन्नखिलान् श्रोतृनात्मानमेव च । सद्य: पुनाति किं भूयस्तस्य स्पृष्ट: पदा हि ते ॥ १७ ॥

ໂອ ອະຈະຍຸຕະ! ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຂ້າກໍພົ້ນຈາກໂທດທັນທີ. ຜູ້ໃດສວດນາມພຣະອົງ ຍ່ອມຊຳລະທັງຜູ້ຟັງແລະຕົນເອງໃນທັນໃດ; ແລ້ວການແຕະພຣະບາດດຸດດອກບົວຂອງພຣະອົງຈະມີຜົນຍິ່ງເທົ່າໃດ!

Verse 18

इत्यनुज्ञाप्य दाशार्हं परिक्रम्याभिवन्द्य च । सुदर्शनो दिवं यात: कृच्छ्रान्नन्दश्च मोचित: ॥ १८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະກຣິດສະນະ (ດາຊາຣຫະ) ເທວະສຸດັດສະນະໄດ້ເວັນປະທັກສິນ ກົດກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວກັບໄປສູ່ສະຫວັນຂອງຕົນ. ນັນດະມະຫາຣາຊາກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກອັນຕະລາຍນັ້ນ.

Verse 19

निशाम्य कृष्णस्य तदात्मवैभवं व्रजौकसो विस्मितचेतसस्तत: । समाप्य तस्मिन् नियमं पुनर्व्रजं नृपाययुस्तत् कथयन्त आद‍ृता: ॥ १९ ॥

ເມື່ອຊາວວຣະຈະເຫັນອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນເກີດຈາກພຣະອົງເອງຂອງສຣີກຣິດສະນະ ພວກເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງສຳເລັດວັດປະຕິບັດບູຊາພຣະສິວະ ແລະກັບໄປວຣະຈະ; ລະຫວ່າງທາງກໍເລົ່າຖຶງກິດຈະການອັນມີ຤ິດຂອງກຣິດສະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 20

कदाचिदथ गोविन्दो रामश्चाद्भ‍ुतविक्रम: । विजह्रतुर्वने रात्र्यां मध्यगौ व्रजयोषिताम् ॥ २० ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງໃນຍາມຄ່ຳຄືນໃນປ່າ ພຣະໂກວິນດາ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ ຜູ້ມີ຤ິດອັນອັດສະຈັນ ໄດ້ຫຼິ້ນກັບສາວໆແຫ່ງວຣະຈະ।

Verse 21

उपगीयमानौ ललितं स्त्रीजनैर्बद्धसौहृदै: । स्वलङ्कृतानुलिप्ताङ्गौ स्रग्विनौ विरजोऽम्बरौ ॥ २१ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກ ຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະກຽດຢ່າງອ່ອນຫວານ; ພຣະອົງທັງສອງປະດັບງາມ ທານ້ຳຫອມ ສວມພວງມາລາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ।

Verse 22

निशामुखं मानयन्तावुदितोडुपतारकम् । मल्लिकागन्धमत्तालि जुष्टं कुमुदवायुना ॥ २२ ॥

ພຣະອົງທັງສອງສັນລະເສີນການເຂົ້າຄ່ຳ ທີ່ປະກາດໂດຍດວງຈັນຂຶ້ນແລະດາວປາກົດ; ລົມເຢັນຫອມກິ່ນບົວ ມີເຜິ້ງເມົາດ້ວຍກິ່ນມະລິກາກຸ່ມກັນຮ້ອງຫຶມໆ।

Verse 23

जगतु: सर्वभूतानां मन:श्रवणमङ्गलम् । तौ कल्पयन्तौ युगत्स्वरमण्डलमूर्च्छितम् ॥ २३ ॥

ພຣະອົງທັງສອງຮ້ອງເພງ ໂດຍສ້າງຊ່ວງສຽງດົນຕີທັງໝົດພ້ອມກັນ; ບົດເພງນັ້ນເປັນມົງຄຸນ ແລະນຳຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ຫູແລະໃຈຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 24

गोप्यस्तद्गीतमाकर्ण्य मूर्च्छिता नाविदन्नृप । स्रंसद्दुकूलमात्मानं स्रस्तकेशस्रजं तत: ॥ २४ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເມື່ອໄດ້ຍິນບົດເພງນັ້ນ ນາງໂກປີກໍຕື່ນຕະລຶງຈົນເຫມືອນຈະຫມົດສະຕິ; ລືມຕົນເອງ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າຜ້າອັນປະນີດກຳລັງຫຼຸດລົງ ແລະຜົມກັບພວງມາລາກໍກະຈັດກະຈາຍ।

Verse 25

एवं विक्रीडतो: स्वैरं गायतो: सम्प्रमत्तवत् । शङ्खचूड इति ख्यातो धनदानुचरोऽभ्यगात् ॥ २५ ॥

ໃນຂະນະທີ່ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ ກຳລັງຫຼິ້ນຕາມພຣະປະສົງອັນຫວານຊື່ນ ແລະ ຂັບຮ້ອງດັ່ງຄົນເຄີຍມຶນນັ້ນ ສັງຂະຈູດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງກຸເວຣ (ທະນະດະ) ກໍມາປາກົດທີ່ນັ້ນ.

Verse 26

तयोर्निरीक्षतो राजंस्तन्नाथं प्रमदाजनम् । क्रोशन्तं कालयामास दिश्युदीच्यामशङ्कित: ॥ २६ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງທັງສອງກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ສັງຂະຈູດ ກໍບໍ່ຢ້ານ ຂັບໄລ່ສະຕຣີທີ່ຍຶດພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມເປັນນາຖ ໄປທາງທິດເໜືອ; ພວກນາງຮ້ອງໄຫ້ເອີ້ນພຣະອົງ.

Verse 27

क्रोशन्तं कृष्ण रामेति विलोक्य स्वपरिग्रहम् । यथा गा दस्युना ग्रस्ता भ्रातरावन्वधावताम् ॥ २७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຜູ້ພັກດີຮ້ອງ “ກຣິດສະນະ! ຣາມ!” ແລະເຫັນພວກນາງດັ່ງໂຄຖືກໂຈນລັກ ສອງພີ່ນ້ອງຈຶ່ງວິ່ງໄລ່ຕາມອະສູນນັ້ນ.

Verse 28

मा भैष्टेत्यभयारावौ शालहस्तौ तरस्विनौ । आसेदतुस्तं तरसा त्वरितं गुह्यकाधमम् ॥ २८ ॥

ພຣະອົງທັງສອງຮ້ອງວ່າ “ຢ່າຢ້ານ!” ແລ້ວຈັບທ່ອນໄມ້ສາລະໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລະຮີບໄລ່ຕາມກຸຫຍະກະຜູ້ຕໍ່າຊ້ານັ້ນ ຜູ້ກຳລັງຫນີຢ່າງໄວ.

Verse 29

स वीक्ष्य तावनुप्राप्तौ कालमृत्यू इवोद्विजन् । विषृज्य स्त्रीजनं मूढ: प्राद्रवज्जीवितेच्छया ॥ २९ ॥

ເມື່ອສັງຂະຈູດເຫັນພຣະອົງທັງສອງເຂົ້າມາໃກ້ດັ່ງການແລະຄວາມຕາຍທີ່ມີຊີວິດ ລາວກໍຫວາດຫວັ່ນກັງວົນ; ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ລາວປ່ອຍສະຕຣີໄວ້ ແລະຫນີໄປເພື່ອຢາກຮັກສາຊີວິດ.

Verse 30

तमन्वधावद् गोविन्दो यत्र यत्र स धावति । जिहीर्षुस्तच्छिरोरत्नं तस्थौ रक्षन् स्त्रियो बल: ॥ ३० ॥

ພຣະໂກວິນດາໄລ່ຕາມອະສູນໄປທຸກບ່ອນທີ່ມັນແລ່ນໜີ ໂດຍປາດຖະນາຈະເອົາເພັດມົງກຸດທີ່ຫົວຂອງມັນ. ສ່ວນພຣະບະລະຣາມຢືນຢູ່ເພື່ອປົກປ້ອງສະຕຣີທັງຫຼາຍ.

Verse 31

अविदूर इवाभ्येत्य शिरस्तस्य दुरात्मन: । जहार मुष्टिनैवाङ्ग सहचूडमणिं विभु: ॥ ३१ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບໄລ່ທັນສັງຄະຈູດະຈາກໄກ ດຸດດັ່ງຢູ່ໃກ້ ແລ້ວຊົກດ້ວຍກຳປັ້ນພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຖອນຫົວຂອງຜູ້ຊົ່ວນັ້ນພ້ອມເພັດມົງກຸດ.

Verse 32

शङ्खचूडं निहत्यैवं मणिमादाय भास्वरम् । अग्रजायाददात्प्रीत्या पश्यन्तीनां च योषिताम् ॥ ३२ ॥

ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະສັງຫານສັງຄະຈູດະແລ້ວ ແລະໄດ້ເອົາເພັດທີ່ສ່ອງປະກາຍນັ້ນ ພຣະອົງມອບໃຫ້ພຣະອ້າຍບະລະຣາມດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໃນຂະນະທີ່ໂກປີທັງຫຼາຍເບິ່ງຢູ່.