Adhyaya 18
Kṛṣṇa and Balarāma’s Forest Games and the Slaying of Pralamba
ໃນຊີວິດຄົນລ້ຽງງົວແຫ່ງວຣະຈະ ສຸກະເທວະເລົ່າເຖິງການກັບຄືນຂອງພຣະກຣິສນະທ່າມກາງການສັນລະເສີນຂອງສະຫາຍ ແລະການເຂົ້າສູ່ລະດູຮ້ອນ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກພຣະພະຄະວານປະທັບຢູ່ວຣິນດາວັນກັບພຣະບະລະຣາມ ຄວາມຮ້ອນກໍຖືກຜ່ອນຄາຍໂດຍນ້ຳຕົກ ລົມຫອມດອກບົວ ແລະຄວາມຂຽວສົດຊື່ນ ສະແດງຄຸນລັກສະນະອັນເຫນືອໂລກຂອງດິນແດນທີ່ສັກສິດ. ພຣະກຣິສນະ ພຣະບະລະຣາມ ແລະສະຂາເຂົ້າປ່າ ບັນເລງຂລຸຍ ປະດັບດ້ວຍໃບໄມ້ ຂົນນົກ ດອກໄມ້ ແລະແຮ່ສີ ພ້ອມກັບການຫຼິ້ນ ດົນຕີ ການລຽນແບບ ແລະມວຍປ້ຳມິດຕະພາບ; ເທວະດາກໍມາແບບປິດບັງເພື່ອເບິ່ງແລະສັນລະເສີນ. ອະສຸຣະປຣະລັມບະປອມໂຕເປັນເດັກລ້ຽງງົວເຂົ້າມາ ຈະລັກພາພຣະອົງ. ພຣະກຣິສນະຮູ້ທັນ ແຕ່ຍອມໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມ ແລ້ວຈັດເກມແບກກັນໃກ້ພູບານດີຣະກະ. ປຣະລັມບະຈັບໂອກາດລັກພາພຣະບະລະຣາມ ເຜີຍຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແຕ່ຖືກພຣະບະລະຣາມສັງຫານດ້ວຍກຳປັ້ນ. ເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍດີໃຈ ກອດພຣະບະລະຣາມ ແລະເທວະດາໂປຍດອກໄມ້ ຢືນຢັນວ່າລີລາແຫ່ງວຣະຈະຊະນະຄວາມຊົ່ວທີ່ປອມແປງ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच अथ कृष्ण: परिवृतो ज्ञातिभिर्मुदितात्मभि: । अनुगीयमानो न्यविशद्व्रजं गोकुलमण्डितम् ॥ १ ॥
ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ພຣະສີກຣິດສະນະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຍາດມິດຜູ້ປິຕິຍິນດີ ຜູ້ຂັບຂານພຣະກຽດຂອງພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຂາດ ແລ້ວພຣະອົງເຂົ້າສູ່ວຣະຊະ ອັນງາມດ້ວຍໂຄກຸລແລະຝູງງົວ
Verse 2
व्रजे विक्रीडतोरेवं गोपालच्छद्ममायया । ग्रीष्मो नामर्तुरभवन्नातिप्रेयाञ्छरीरिणाम् ॥ २ ॥
ໃນວຣະຊະ ຂະນະທີ່ພຣະກຣິດສະນະແລະພຣະພະລະຣາມ ສະໜຸກສະໜານພາຍໃຕ້ມາຍາແຫ່ງຄຣາບເດັກລ້ຽງງົວ ລະດູຮ້ອນກໍຄ່ອຍໆມາເຖິງ; ລະດູນີ້ບໍ່ຄ່ອຍນ່າພໍໃຈສໍາລັບຜູ້ມີຮ່າງກາຍ
Verse 3
स च वृन्दावनगुणैर्वसन्त इव लक्षित: । यत्रास्ते भगवान् साक्षाद् रामेण सह केशव: ॥ ३ ॥
ແຕ່ເນື່ອງຈາກພຣະພະຄະວານ ເກຊະວະ ປະທັບຢູ່ໃນວຣິນດາວັນດ້ວຍພຣະພະລະຣາມ ລະດູຮ້ອນຈຶ່ງປາກົດຄຸນລັກສະນະດຸຈລະດູໃບໄມ້ຜຸດ; ນີ້ແມ່ນຄວາມພິເສດຂອງວຣິນດາວັນ
Verse 4
यत्र निर्झरनिर्ह्रादनिवृत्तस्वनझिल्लिकम् । शश्वत्तच्छीकरर्जीषद्रुममण्डलमण्डितम् ॥ ४ ॥
ໃນວຣິນດາວັນ ສຽງຄືນຄືນຂອງນ້ຳຕົກກົດທັບສຽງຈິ້ງຫຣີດ ແລະກຸ່ມຕົ້ນໄມ້ທີ່ຊຸ່ມຊື່ນຢູ່ເສມອດ້ວຍລະອອງນ້ຳຕົກ ໄດ້ປະດັບປະດາທົ່ວທັງພື້ນທີ່
Verse 5
सरित्सर:प्रस्रवणोर्मिवायुना कह्लारकुञ्जोत्पलरेणुहारिणा । न विद्यते यत्र वनौकसां दवो निदाघवह्न्यर्कभवोऽतिशाद्वले ॥ ५ ॥
ລົມທີ່ພັດຜ່ານຄື້ນນ້ຳໃນສະໜອງແລະສາຍນ້ຳ ໄດ້ພາເກສອນຂອງດອກບົວແລະດອກນ້ຳຫຼາຍຊະນິດມາ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ວຣິນດາວັນເຢັນສະບາຍ. ດັ່ງນັ້ນຊາວປ່າບໍ່ຖືກທຸກທ້ອນຈາກແດດຮ້ອນຫຼືໄຟປ່າ ແລະຫຍ້າຂຽວສົດມີຢູ່ທົ່ວໄປ.
Verse 6
अगाधतोयह्रदिनीतटोर्मिभि- र्द्रवत्पुरीष्या: पुलिनै: समन्तत: । न यत्र चण्डांशुकरा विषोल्बणा भुवो रसं शाद्वलितं च गृह्णते ॥ ६ ॥
ຄື້ນນ້ຳທີ່ໄຫຼຂອງແມ່ນ້ຳລຶກໄດ້ຊຸ່ມຝັ່ງ ເຮັດໃຫ້ຫາດຊາຍຮອບໆຊຸ່ມແລະເປັນຂີ້ຕົມ. ດັ່ງນັ້ນແສງແດດທີ່ຮຸນແຮງດຸດພິດ ບໍ່ອາດລະເຫີຍນ້ຳຫວານຂອງດິນ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຫຍ້າຂຽວແຫ້ງໄດ້
Verse 7
वनं कुसुमितं श्रीमन्नदच्चित्रमृगद्विजम् । गायन्मयूरभ्रमरं कूजत्कोकिलसारसम् ॥ ७ ॥
ປ່າວຣິນດາວັນຖືກປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ງາມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຂອງສັດແລະນົກຫຼາຍຊະນິດ. ນົກຢູງແລະເຜິ້ງເຫມືອນຮ້ອງເພງ, ສ່ວນນົກກາເຫວ່າແລະນົກກະຮຽນກໍຮ້ອງກູ້ຢ່າງໄພເຣາະ
Verse 8
क्रीडिष्यमाणस्तन् कृष्णो भगवान् बलसंयुत: । वेणुं विरणयन् गोपैर्गोधनै: संवृतोऽविशत् ॥ ८ ॥
ດ້ວຍພຣະປະສົງຈະຫຼິ້ນລີລາ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະບະລະຣາມ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເດັກລ້ຽງງົວກັບຝູງງົວ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າວຣິນດາວັນ ຂະນະທີ່ພຣະອົງບັນເລງຂລຸ່ຍ
Verse 9
प्रवालबर्हस्तबकस्रग्धातुकृतभूषणा: । रामकृष्णादयो गोपा ननृतुर्युयुधुर्जगु: ॥ ९ ॥
ພວກເຂົາປະດັບກາຍດ້ວຍໃບອ່ອນ ຂົນນົກຢູງ ພວງດອກຕູມ ມາລາດອກໄມ້ ແລະແຮ່ສີຕ່າງໆ ເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ພຣະຣາມ‑ພຣະກຣິດສະນະ ແລະກອປະພວກນັ້ນ ໄດ້ເຕັ້ນລຳ ປະລອງມວຍ ແລະຮ້ອງເພງ
Verse 10
कृष्णस्य नृत्यत: केचिज्जगु: केचिदवादयन् । वेणुपाणितलै: शृङ्गै: प्रशशंसुरथापरे ॥ १० ॥
ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະຟ້ອນລຳ ເດັກລ້ຽງງົວບາງຄົນຮ້ອງເພງ ບາງຄົນເປົ່າຂຸ່ຍ ຕີສຽງຈັບມື ແລະເປົ່າເຂົາຄວາຍ ອື່ນໆກໍສັນລະເສີນການຟ້ອນຂອງພຣະອົງ।
Verse 11
गोपजातिप्रतिच्छन्ना देवा गोपालरूपिणौ । ईडिरे कृष्णरामौ च नटा इव नटं नृप ॥ ११ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ ເທວະທັງຫຼາຍປອມຕົວເປັນຊາວລ້ຽງງົວ ຖືຮູບເປັນກົບານ ແລະດຸດນັກຟ້ອນສັນລະເສີນນັກຟ້ອນອື່ນ ກໍໄດ້ນະມັດສະການພຣະກຣິດສະນະ ແລະພຣະບະລະຣາມ ຜູ້ປາກົດເປັນເດັກລ້ຽງງົວ।
Verse 12
भ्रमणैर्लङ्घनै: क्षेपैरास्फोटनविकर्षणै: । चिक्रीडतुर्नियुद्धेन काकपक्षधरौ क्वचित् ॥ १२ ॥
ພຣະກຣິດສະນະ ແລະພຣະບະລະຣາມ ຫຼິ້ນກັບໝູ່ເດັກລ້ຽງງົວ ໂດຍຫມຸນວຽນ ໂດດ ໂຍນ ຕົບ ດຶງ ແລະປະລະມື; ບາງຄັ້ງຍັງດຶງຈຸກຜົມຂອງເດັກໆ ອີກດ້ວຍ।
Verse 13
क्वचिन्नृत्यत्सु चान्येषु गायकौ वादकौ स्वयम् । शशंसतुर्महाराज साधु साध्विति वादिनौ ॥ १३ ॥
ໂອ ມະຫາຣາຊາ ເມື່ອເດັກອື່ນໆ ກຳລັງຟ້ອນລຳ ບາງຄັ້ງພຣະກຣິດສະນະ ແລະພຣະບະລະຣາມ ຮ້ອງເພງແລະບັນເລງດົນຕີເອງ; ບາງຄັ້ງກໍຊົມວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”
Verse 14
क्वचिद्बिल्वै: क्वचित्कुम्भै: क्वचामलकमुष्टिभि: । अस्पृश्यनेत्रबन्धाद्यै: क्वचिन्मृगखगेहया ॥ १४ ॥
ບາງຄັ້ງເດັກລ້ຽງງົວຫຼິ້ນດ້ວຍຜົນບິລວະ ຫຼືຜົນກຸມພະ; ບາງຄັ້ງຫຼິ້ນດ້ວຍຜົນອາມະລະກະເຕັມມື; ບາງຄາວຫຼິ້ນແຕະຕ້ອງກັນ ຫຼືປິດຕາແລ້ວທາຍຄົນ; ແລະບາງຄັ້ງກໍເຮັດທ່າລຽນແບບສັດແລະນົກ।
Verse 15
क्वचिच्च दर्दुरप्लावैर्विविधैरुपहासकै: । कदाचित् स्यन्दोलिकया कर्हिचिन्नृपचेष्टया ॥ १५ ॥
ພວກເຂົາບາງຄັ້ງໂດດດັ່ງກົບ, ບາງຄັ້ງຫຼິ້ນຕະຫຼົກຫຼາກຫຼາຍ, ບາງຄັ້ງຂຶ້ນຊິງຊ້າ, ແລະບາງຄັ້ງທຳທ່າທາງລຽນແບບກະສັດ.
Verse 16
एवं तौ लोकसिद्धाभि: क्रीडाभिश्चेरतुर्वने । नद्यद्रिद्रोणिकुञ्जेषु काननेषु सर:सु च ॥ १६ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ ໄດ້ຫຼິ້ນກິລາທີ່ໂລກຮູ້ຈັກຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມກັບເດີນຫຼິ້ນໃນປ່າວຣິນດາວັນ ທ່າມກາງແມ່ນ້ຳ ພູເຂົາ ຫຸບເຂົາ ພຸ່ມໄມ້ ແລະ ທະເລສາບ.
Verse 17
पशूंश्चारयतोर्गोपैस्तद्वने रामकृष्णयो: । गोपरूपी प्रलम्बोऽगादसुरस्तज्जिहीर्षया ॥ १७ ॥
ໃນຂະນະທີ່ ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ພ້ອມມິດສະຫາຍຊາວໂຄບານ ກຳລັງຕ້ອນຝູງສັດຢູ່ໃນປ່ານັ້ນ, ອະສູຣະ ປຣະລັມບະ ໄດ້ປອມກາຍເປັນເດັກໂຄບານເຂົ້າມາປະປົນ ໂດຍມີໃຈຈະລັກພາ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ.
Verse 18
तं विद्वानपि दाशार्हो भगवान् सर्वदर्शन: । अन्वमोदत तत्सख्यं वधं तस्य विचिन्तयन् ॥ १८ ॥
ແມ່ນແຕ່ຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ຜູ້ອະວະຕານໃນວົງສາດາຊາຣຫະ ແລະຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງ ກໍຍັງເຮັດເປັນຍອມຮັບມິດຕະພາບນັ້ນ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຄິດໄຕ່ຕອງວິທີຈະສັງຫານເຂົາ.
Verse 19
तत्रोपाहूय गोपालान् कृष्ण: प्राह विहारवित् । हे गोपा विहरिष्यामो द्वन्द्वीभूय यथायथम् ॥ १९ ॥
ຈາກນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຊຳນານໃນການຫຼິ້ນ ໄດ້ເອີ້ນເດັກໂຄບານມາຮວມກັນ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເຫຼົ່າໂຄບານ! ມາຫຼິ້ນກັນເຖີດ; ພວກເຮົາຈະແບ່ງເປັນສອງຝ່າຍໃຫ້ເທົ່າກັນຕາມຄວນ.”
Verse 20
तत्र चक्रु: परिवृढौ गोपा रामजनार्दनौ । कृष्णसङ्घट्टिन: केचिदासन् रामस्य चापरे ॥ २० ॥
ທີ່ນັ້ນ ເດັກລ້ຽງງົວໄດ້ເລືອກ ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ ເປັນຫົວໜ້າສອງຝ່າຍ; ບາງຄົນຢູ່ຝ່າຍກຣິດສະນະ ແລະ ບາງຄົນຢູ່ຝ່າຍບະລະຣາມ.
Verse 21
आचेरुर्विविधा: क्रीडा वाह्यवाहकलक्षणा: । यत्रारोहन्ति जेतारो वहन्ति च पराजिता: ॥ २१ ॥
ພວກເຂົາໄດ້ຫຼິ້ນເກມຫຼາຍຢ່າງແບບຜູ້ແບກ–ຜູ້ຂີ່; ໃນເກມນັ້ນ ຜູ້ຊະນະຈະຂຶ້ນຂີ່ຫຼັງຜູ້ແພ້ ແລະ ຜູ້ແພ້ຕ້ອງແບກໄປ.
Verse 22
वहन्तो वाह्यमानाश्च चारयन्तश्च गोधनम् । भाण्डीरकं नाम वटं जग्मु: कृष्णपुरोगमा: ॥ २२ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຜັດກັນແບກ ແລະ ຖືກແບກ ພ້ອມກັບຕ້ອນຝູງງົວໄປດ້ວຍ; ໂດຍມີພຣະກຣິດສະນະນຳໜ້າ ພວກເຂົາໄປຮອດຕົ້ນໄທຊື່ ພານຑີຣະກະ.
Verse 23
रामसङ्घट्टिनो यर्हि श्रीदामवृषभादय: । क्रीडायां जयिनस्तांस्तानूहु: कृष्णादयो नृप ॥ २३ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ເມື່ອ ສຣີດາມາ, ວຣຶສະພະ ແລະ ພວກຝ່າຍພຣະບະລະຣາມ ຊະນະໃນເກມ ພຣະກຣິດສະນະກັບສະຫາຍຂອງພຣະອົງຕ້ອງແບກພວກເຂົາ.
Verse 24
उवाह कृष्णो भगवान् श्रीदामानं पराजित: । वृषभं भद्रसेनस्तु प्रलम्बो रोहिणीसुतम् ॥ २४ ॥
ເມື່ອພ່າຍແພ້ ພຣະພະຄະວານ ພຣະສີກຣິດສະນະ ໄດ້ແບກ ສຣີດາມາ. ພະດຣະເສນ ແບກ ວຣຶສະພະ, ແລະ ປຣະລັມພະ ແບກ ພຣະບະລະຣາມ ພຣະບຸດຂອງ ໂຣຫິນີ.
Verse 25
अविषह्यं मन्यमान: कृष्णं दानवपुङ्गव: । वहन् द्रुततरं प्रागादवरोहणत: परम् ॥ २५ ॥
ໂດຍພິຈາລະນາວ່າ ພະກິດສະນະ ເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້, ຍັກໃຫຍ່ຕົນນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ພາ ພະບາລາຣາມ ໄປໄກກວ່າຈຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງໄວວາ.
Verse 26
तमुद्वहन् धरणिधरेन्द्रगौरवं महासुरो विगतरयो निजं वपु: । स आस्थित: पुरटपरिच्छदो बभौ तडिद्द्युमानुडुपतिवाडिवाम्बुद: ॥ २६ ॥
ຂະນະທີ່ຍັກໃຫຍ່ແບກ ພະບາລາຣາມ, ພະອົງໄດ້ກາຍເປັນໜັກຄືກັບພູເຂົາສຸເມຣຸ. ຈາກນັ້ນ ຍັກກໍກັບຄືນສູ່ຮ່າງເດີມທີ່ມີແສງສະຫວ່າງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງຄຳ.
Verse 27
निरीक्ष्य तद्वपुरलमम्बरे चरत् प्रदीप्तदृग् भ्रुकुटितटोग्रदंष्ट्रकम् । ज्वलच्छिखं कटककिरीटकुण्डल- त्विषाद्भुतं हलधर ईषदत्रसत् ॥ २७ ॥
ເມື່ອ ພະບາລາຣາມ ຜູ້ຖືຄັນໄຖ ໄດ້ເຫັນຮ່າງກາຍອັນໃຫຍ່ໂຕຂອງຍັກ ທີ່ເຄື່ອນທີ່ຢ່າງໄວວາໃນທ້ອງຟ້າ ພ້ອມດ້ວຍຕາທີ່ລຸກໄໝ້ ແລະ ແຂ້ວທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ພະອົງເບິ່ງຄືວ່າຈະຕົກໃຈເລັກນ້ອຍ.
Verse 28
अथागतस्मृतिरभयो रिपुं बलो विहायसार्थमिव हरन्तमात्मन: । रुषाहनच्छिरसि दृढेन मुष्टिना सुराधिपो गिरिमिव वज्ररंहसा ॥ २८ ॥
ເມື່ອລະນຶກເຖິງສະຖານະການຕົວຈິງ ພະບາລາຣາມ ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ ຈຶ່ງຄຽດແຄ້ນ ແລະ ຊົກຫົວຂອງຍັກດ້ວຍກຳປັ້ນອັນແຂງແກ່ນ ຄືກັບພະອິນໃຊ້ສາຍຟ້າຟາດພູເຂົາ.
Verse 29
स आहत: सपदि विशीर्णमस्तको मुखाद् वमन् रुधिरमपस्मृतोऽसुर: । महारवं व्यसुरपतत् समीरयन् गिरिर्यथा मघवत आयुधाहत: ॥ २९ ॥
ດ້ວຍກຳປັ້ນຂອງ ພະບາລາຣາມ ຫົວຂອງ ປະລຳບະ ກໍແຕກອອກທັນທີ. ຍັກໄດ້ຮາກເປັນເລືອດ ແລະ ຕົກລົງມາຕາຍດ້ວຍສຽງດັງສະນັ່ນ ຄືກັບພູເຂົາທີ່ຖືກພະອິນທຳລາຍ.
Verse 30
दृष्ट्वा प्रलम्बं निहतं बलेन बलशालिना । गोपा: सुविस्मिता आसन्साधु साध्विति वादिन: ॥ ३० ॥
ເມື່ອເຫັນພະບະລະຣາມຜູ້ມີພະລັງອັນແຮງກ້າ ສັງຫານອະສູນປຣະລັມບະ ເດັກລ້ຽງງົວຕື່ນຕະລຶງ ແລະຮ້ອງວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”
Verse 31
आशिषोऽभिगृणन्तस्तं प्रशशंसुस्तदर्हणम् । प्रेत्यागतमिवालिङ्ग्य प्रेमविह्वलचेतस: ॥ ३१ ॥
ພວກເຂົາໄດ້ອວຍພອນຫຼາຍປະການ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ; ດ້ວຍໃຈທີ່ຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຮັກພັກດີ ພວກເຂົາກອດພະບະລະຣາມເຫມືອນທ່ານກັບມາຈາກຄວາມຕາຍ
Verse 32
पापे प्रलम्बे निहते देवा: परमनिर्वृता: । अभ्यवर्षन् बलं माल्यै: शशंसु: साधु साध्विति ॥ ३२ ॥
ເມື່ອອະສູນປຣະລັມບະຜູ້ມີບາບຖືກສັງຫານ ເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ພວກເຂົາໂປຍພວງມາລາດອກໄມ້ໃສ່ພະບະລະຣາມ ແລະສັນລະເສີນວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”
Frequently Asked Questions
The chapter presents Vṛndāvana as dhāma, where nature responds to Bhagavān’s presence. The cooling breezes, abundant water, and unfailing greenery symbolize that material conditions are subordinated to the Lord’s līlā and to the well-being of His devotees. Theologically, it illustrates poṣaṇa: the Lord’s protective grace extends not only through miracles but through the harmonization of the environment for bhakti.
Pralamba is an asura who infiltrates the cowherd community by disguise, aiming to abduct Kṛṣṇa and Balarāma and thereby disrupt Vraja’s divine play. His strategy reflects a recurring Purāṇic motif: adharma enters through imitation and deception rather than open confrontation, but it is ultimately exposed by the Lord’s omniscience and neutralized for the protection of the devotees.
When Pralamba carries Him away and reveals his monstrous form, Balarāma becomes furious and strikes the demon’s head with His fist, likened to Indra’s thunderbolt. The significance is twofold: (1) it confirms Balarāma’s divine potency even while He plays as a cowherd boy, and (2) it demonstrates poṣaṇa—Vraja is safeguarded so that intimate sakhya-līlā can continue without obstruction.