Adhyaya 3
Satī Desires to Attend Dakṣa’s Sacrifice; Śiva Warns Against the Pain of Relatives’ Insults
ບົດນີ້ສືບຕໍ່ຄວາມຕຶງຕັນລະຫວ່າງ ດັກສະ ແລະ ພຣະສິວະ. ດັກສະໄດ້ຮັບອໍານາດເປັນຫົວໜ້າປຣະຈາປະຕິ ຈົນເກີດຄວາມຫຍິ່ງຍໂສ ແລະຈັດພິທີຍັດຍະຍິ່ງໃຫຍ່ (ວາຈະເປຍ ແລະ ບຣິຫັສປະຕິ-ສະວະ) ເຊີນຣິສີ ປິຕຣະ ເທວະ ແລະພຣະຍາທີ່ປະດັບງາມມາຈາກທົ່ວຈັກກະວານ. ສະຕີໄດ້ຍິນຂ່າວສະຫວັນ ແລະເຫັນຂະບວນນາງເທວະກໍາລັງໄປຍັງຍັດຍະຂອງພໍ່ ຈຶ່ງຂໍໃຫ້ພຣະສິວະໄປດ້ວຍ ໂດຍກ່າວວ່າໄປເຮືອນພໍ່ໄດ້ແມ່ນບໍ່ຕ້ອງມີຄໍາເຊີນ. ພຣະສິວະຕອບດ້ວຍຫຼັກທໍາອັນສຸກຸມ: ໄປຫາຜູ້ອິດສາຈະນໍາອັນຕະລາຍ ແລະຄໍາຫຍາບຄາຍຈາກຍາດພີ່ນ້ອງເຈັບລຶກກວ່າລູກສອນຂອງສັດຕູ. ທ່ານຊີ້ວ່າດັກສະຕາບອດເພາະຫຍິ່ງຍໂສໃນວິຊາ ຕະປະ ຊັບສິນ ຄວາມງາມ ວັຍໜຸ່ມ ແລະຊາດຕະກູນ ແລະຍ້ໍາໃຫ້ເຄົາລົບພຣະປຣະມາຕະມາໃນທຸກສັດ. ພຣະສິວະປະກາດການນົບນ້ອມຕໍ່ ວາສຸເທວະ ດ້ວຍຈິດບໍລິສຸດ ແລະເຕືອນວ່າຄວາມອິດສາຂອງດັກສະຈະນໍາໃຫ້ສະຕີຖືກຫຍັບຫຍາມ ເຊິ່ງການດູຖູກຈາກຍາດອາດ “ເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ” ເປັນລາງຂອງເຫດຮ້າຍທີ່ຈະມາ.
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच सदा विद्विषतोरेवं कालो वै ध्रियमाणयो: । जामातु: श्वशुरस्यापि सुमहानतिचक्रमे ॥ १ ॥
ໄມເຕຣຍະກ່າວຕໍ່ວ່າ—ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຕຶງເຄັມແລະຄວາມເປັນສັດຕູລະຫວ່າງລູກເຂີຍກັບພໍ່ເຂີຍ ຄື ພຣະສິວະ ແລະ ທັກສະ ດຳລົງຢູ່ດົນນານຫຼາຍ
Verse 2
यदाभिषिक्तो दक्षस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । प्रजापतीनां सर्वेषामाधिपत्ये स्मयोऽभवत् ॥ २ ॥
ເມື່ອພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖິ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງທັກສະໃຫ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງປຣະຊາປະຕິທັງປວງ ທັກສະກໍພອງຕົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສຢ່າງຫນັກ
Verse 3
इष्ट्वा स वाजपेयेन ब्रह्मिष्ठानभिभूय च । बृहस्पतिसवं नाम समारेभे क्रतूत्तमम् ॥ ३ ॥
ດັກສະໄດ້ປະກອບພິທີຍັດຍະວາຊະເປຍ ແລະເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈເກີນຄວນໂດຍອາໄສການໜຸນຫຼັງຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຕໍ່ມາລາວເລີ່ມມະຫາຍັດຍະອັນປະເສີດຊື່ “ບຣິຫັສປະຕິ-ສະວະ”
Verse 4
तस्मिन्ब्रह्मर्षय: सर्वे देवर्षिपितृदेवता: । आसन् कृतस्वस्त्ययनास्तत्पत्न्यश्च सभर्तृका: ॥ ४ ॥
ໃນຂະນະທີ່ພິທີຍັດຍະກຳລັງດຳເນີນ ບັນດາພຣະິສີຜູ້ສູງ (ພຣະພຣະຫມະຣິສີ), ເທວະິສີ, ເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ ແລະເທວະອື່ນໆ ລ້ວນມາຮ່ວມ. ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຄຳອວຍພອນມົງຄຸນ ແລະພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາກໍມາພ້ອມສາມີ ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບງາມ
Verse 5
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ເມື່ອໄດ້ຍິນພວກຜູ້ເຫາະເຫີນໃນນະພາກາດສົນທະນາກັນ ສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ກໍຮູ້ຂ່າວເຖິງມະຫາງານຍັດຍະແດ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ບິດາກຳລັງປະກອບ. ເມື່ອນາງເຫັນຈາກທຸກທິດ ພັນລະຍາຜູ້ງາມຂອງອຸປະເທວະ ນັ່ງວິມານມາກັບຄົນຮັກ ນຸ່ງຜ້າດີ ແລະປະດັບສາຍຄໍ–ຕຸ້ມຫູ–ຈີ້ຫ້ອຍ ຜ່ານໃກ້ທີ່ພັກຂອງນາງໄປສູ່ຍັດຍະ ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາສາມີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູຕະ ຄືພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້
Verse 6
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ເມື່ອໄດ້ຍິນພວກຜູ້ເຫາະເຫີນໃນນະພາກາດສົນທະນາກັນ ສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ກໍຮູ້ຂ່າວເຖິງມະຫາງານຍັດຍະແດ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ບິດາກຳລັງປະກອບ. ເມື່ອນາງເຫັນຈາກທຸກທິດ ພັນລະຍາຜູ້ງາມຂອງອຸປະເທວະ ນັ່ງວິມານມາກັບຄົນຮັກ ນຸ່ງຜ້າດີ ແລະປະດັບສາຍຄໍ–ຕຸ້ມຫູ–ຈີ້ຫ້ອຍ ຜ່ານໃກ້ທີ່ພັກຂອງນາງໄປສູ່ຍັດຍະ ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາສາມີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູຕະ ຄືພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້
Verse 7
तदुपश्रुत्य नभसि खेचराणां प्रजल्पताम् । सती दाक्षायणी देवी पितृयज्ञमहोत्सवम् ॥ ५ ॥ व्रजन्ती: सर्वतो दिग्भ्य उपदेववरस्त्रिय: । विमानयाना: सप्रेष्ठा निष्ककण्ठी: सुवासस: ॥ ६ ॥ दृष्ट्वा स्वनिलयाभ्याशे लोलाक्षीर्मृष्टकुण्डला: । पतिं भूतपतिं देवमौत्सुक्यादभ्यभाषत ॥ ७ ॥
ເມື່ອໄດ້ຍິນພວກຜູ້ເຫາະເຫີນໃນນະພາກາດສົນທະນາກັນ ສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ຜູ້ບໍລິສຸດ ກໍຮູ້ຂ່າວເຖິງມະຫາງານຍັດຍະແດ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ບິດາກຳລັງປະກອບ. ເມື່ອນາງເຫັນຈາກທຸກທິດ ພັນລະຍາຜູ້ງາມຂອງອຸປະເທວະ ນັ່ງວິມານມາກັບຄົນຮັກ ນຸ່ງຜ້າດີ ແລະປະດັບສາຍຄໍ–ຕຸ້ມຫູ–ຈີ້ຫ້ອຍ ຜ່ານໃກ້ທີ່ພັກຂອງນາງໄປສູ່ຍັດຍະ ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາສາມີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູຕະ ຄືພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້
Verse 8
सत्युवाच प्रजापतेस्ते श्वशुरस्य साम्प्रतं निर्यापितो यज्ञमहोत्सव: किल । वयं च तत्राभिसराम वाम ते यद्यर्थितामी विबुधा व्रजन्ति हि ॥ ८ ॥
ສະຕີກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຊິວະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພໍ່ເຂີຍຂອງທ່ານ ປຣະຊາປະຕິ ກຳລັງຈັດມະຫາຍັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ເທວະທັງຫມົດທີ່ຖືກເຊີນກໍກຳລັງໄປ. ຖ້າທ່ານປາດຖະນາ ພວກເຮົາກໍໄປໄດ້.
Verse 9
तस्मिन्भगिन्यो मम भर्तृभि: स्वकै- र्ध्रुवं गमिष्यन्ति सुहृद्दिदृक्षव: । अहं च तस्मिन्भवताभिकामये सहोपनीतं परिबर्हमर्हितुम् ॥ ९ ॥
ໃນຍັດນັ້ນ ພີ່ນ້ອງສາວຂອງຂ້ອຍຄົງໄປກັບສາມີຂອງຕົນແນ່ນອນ ເພາະຢາກເຫັນຍາດມິດ। ຂ້ອຍກໍຢາກປະດັບກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທີ່ພໍ່ໃຫ້ ແລ້ວໄປກັບທ່ານເພື່ອຮ່ວມໃນສະພານັ້ນ
Verse 10
तत्र स्वसृर्मे ननु भर्तृसम्मिता मातृष्वसृ: क्लिन्नधियं च मातरम् । द्रक्ष्ये चिरोत्कण्ठमना महर्षिभि- रुन्नीयमानं च मृडाध्वरध्वजम् ॥ १० ॥
ທີ່ນັ້ນຈະມີພີ່ນ້ອງສາວຂອງຂ້ອຍ, ປ້າຝ່າຍແມ່ພ້ອມສາມີ, ແລະແມ່ຜູ້ເມດຕາ—ຜູ້ທີ່ຂ້ອຍຄິດຮອດມານານ. ຂ້ອຍຍັງຈະໄດ້ເຫັນມະຫາຣິສີປະກອບຍັດ ແລະທຸງທິວທີ່ໂບກສະບັດງາມ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຜົວທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍຈຶ່ງຢາກໄປຫຼາຍ
Verse 11
त्वय्येतदाश्चर्यमजात्ममायया विनिर्मितं भाति गुणत्रयात्मकम् । तथाप्यहं योषिदतत्त्वविच्च ते दीना दिदृक्षे भव मे भवक्षितिम् ॥ ११ ॥
ຈັກກະວານທີ່ປາກົດນີ້ແມ່ນການສ້າງອັນນ່າອັດສະຈັນ ຈາກມາຍາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ—ຄວາມຈິງນີ້ທ່ານຮູ້ດີ. ແຕ່ຂ້ອຍເປັນແຕ່ຍິງຜູ້ອ່ອນແອ ບໍ່ຊໍານານໃນສັດທຳ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຢາກເຫັນຖິ່ນເກີດອີກຄັ້ງ ຂໍທ່ານອະນຸຍາດໃຫ້ໄປ
Verse 12
पश्य प्रयान्तीरभवान्ययोषितो ऽप्यलड़्क़ृता: कान्तसखा वरूथश: । यासां व्रजद्भि: शितिकण्ठ मण्डितं नभो विमानै: कलहंसपाण्डुभि: ॥ १२ ॥
ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍເກີດ, ໂອ ຜູ້ຄໍສີຟ້າ—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຍາດຂອງຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນ, ແມ່ຍິງອື່ນໆກໍແຕ່ງກາຍງາມ ປະດັບເຄື່ອງປະດັບ ແລ້ວໄປເປັນກຸ່ມໆກັບສາມີແລະໝູ່ມິດ. ຍານຂາວດຸດຫົງສາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຟ້າທັງໝົດງາມຍິ່ງ
Verse 13
कथं सुताया: पितृगेहकौतुकं निशम्य देह: सुरवर्य नेङ्गते । अनाहुता अप्यभियन्ति सौहृदं भर्तुर्गुरोर्देहकृतश्च केतनम् ॥ १३ ॥
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ! ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າມີງານມົງຄຸນໃນເຮືອນພໍ່ ກາຍໃຈຂອງລູກສາວຈະຢູ່ນິ່ງໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນບໍ່ໄດ້ເຊີນ ແຕ່ໄປບ້ານມິດ ຜົວ ຄູທາງວິນຍານ ຫຼືພໍ່ ກໍບໍ່ເປັນໂທດ.
Verse 14
तन्मे प्रसीदेदममर्त्य वाञ्छितं कर्तुं भवान्कारुणिको बतार्हति । त्वयात्मनोऽर्धेऽहमदभ्रचक्षुषा निरूपिता मानुगृहाण याचित: ॥ १४ ॥
ໂອ ພຣະສິວະຜູ້ອະມະຕະ ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາ ແລະສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າ. ທ່ານໄດ້ຮັບຂ້າເປັນຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງກາຍຂອງທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນຂໍກະລຸນາຮັບຄຳວິງວອນຂອງຂ້າ.
Verse 15
ऋषिरुवाच एवं गिरित्र: प्रिययाभिभाषित: प्रत्यभ्यधत्त प्रहसन् सुहृत्प्रिय: । संस्मारितो मर्मभिद: कुवागिषून् यानाह को विश्वसृजां समक्षत: ॥ १५ ॥
ິສີໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພັນລະຍາຜູ້ຮັກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະສິວະເຈົ້າແຫ່ງໄກລາສຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ; ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍນຶກເຖິງຖ້ອຍຄຳອັນຮ້າຍກາດ ແລະທະລຸຫົວໃຈ ທີ່ດັກສະເຄີຍກ່າວຕໍ່ໜ້າຜູ້ພິທັກກິດການແຫ່ງຈັກກະວານ
Verse 16
श्रीभगवानुवाच त्वयोदितं शोभनमेव शोभने अनाहुता अप्यभियन्ति बन्धुषु । ते यद्यनुत्पादितदोषदृष्टयो बलीयसानात्म्यमदेन मन्युना ॥ १६ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຕອບວ່າ: ໂອ ຜູ້ງາມ! ທີ່ເຈົ້າກ່າວວ່າ ບໍ່ຖືກເຊີນກໍໄປຫາຍາດໄດ້ ນັ້ນແມ່ນຈິງ; ແຕ່ຕ້ອງເປັນເມື່ອເຂົາບໍ່ຈັບຜິດເນື່ອງຈາກຄວາມຍຶດຕິດໃນກາຍ ແລະບໍ່ເກີດໂທສະອັນແຮງກ້າ
Verse 17
विद्यातपोवित्तवपुर्वय:कुलै: सतां गुणै: षड्भिरसत्तमेतरै: । स्मृतौ हतायां भृतमानदुर्दृश: स्तब्धा न पश्यन्ति हि धाम भूयसाम् ॥ १७ ॥
ການຮຽນຮູ້, ຕະບະ, ຊັບສິນ, ຄວາມງາມ, ຄວາມໜຸ່ມ, ແລະຕະກູນ—ຫົກປະການນີ້ເປັນຄຸນຂອງຜູ້ສູງສົ່ງ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຫຍິ່ງຍະໂສໃນມັນຈະມືດບອດ ຄວາມຈື່ຈຳດີເສື່ອມ ແລະບໍ່ອາດເຫັນສະຫງ່າລາສີຂອງມະຫາບຸລຸດໄດ້
Verse 18
नैतादृशानां स्वजनव्यपेक्षया गृहान्प्रतीयादनवस्थितात्मनाम् । येऽभ्यागतान् वक्रधियाभिचक्षते आरोपितभ्रूभिरमर्षणाक्षिभि: ॥ १८ ॥
ບໍ່ຄວນໄປເຮືອນຂອງຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ໝັ້ນຄົງແບບນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງ; ເພາະເຂົາເບິ່ງແຂກດ້ວຍໃຈຄົດ ຍົກຄິ້ວ ແລະຈ້ອງດ້ວຍຕາໂກດ।
Verse 19
तथारिभिर्न व्यथते शिलीमुखै: शेतेऽर्दिताङ्गो हृदयेन दूयता । स्वानां यथा वक्रधियां दुरुक्तिभि- र्दिवानिशं तप्यति मर्मताडित: ॥ १९ ॥
ແມ່ນແຕ່ຖືກລູກສອນຂອງສັດຕູທຳຮ້າຍ ກໍບໍ່ເຈັບໃຈເທົ່າຖືກຄຳຫຍາບຈາກຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ໃຈຄົດ; ມັນທະລຸມະຣົມ ແລະເຜົາຫົວໃຈທັງກາງວັນກາງຄືນ।
Verse 20
व्यक्तं त्वमुत्कृष्टगते: प्रजापते: प्रियात्मजानामसि सुभ्रु मे मता । तथापि मानं न पितु: प्रपत्स्यसे मदाश्रयात्क: परितप्यते यत: ॥ २० ॥
ໂອ ພັນລະຍາຜິວຜ່ອງຂອງຂ້າ, ຊັດເຈນວ່າໃນບັນດາລູກສາວຂອງທັກສະ ປຣະຊາປະຕິ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກທີ່ສຸດ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກເຈົ້າອາໄສຂ້າ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບກຽດໃນເຮືອນພໍ່ ແລະຈະເສົ້າໃຈເພາະຄວາມຜູກພັນກັບຂ້າ।
Verse 21
पापच्यमानेन हृदातुरेन्द्रिय: समृद्धिभि: पूरुषबुद्धिसाक्षिणाम् । अकल्प एषामधिरोढुमञ्जसा परं पदं द्वेष्टि यथासुरा हरिम् ॥ २१ ॥
ຜູ້ທີ່ຖືກອະຫັງການປອມນຳພາ ຈະທຸກທັງໃຈແລະອິນທຣີຢ໌ຢູ່ເສມອ; ລາວທົນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຜູ້ຮູ້ຕົນບໍ່ໄດ້. ເພາະຂຶ້ນບໍ່ເຖິງມາດຕະຖານນັ້ນ ລາວຈຶ່ງອິດສາແລະຊັງເຂົາ ເຫມືອນອະສຸຣາຊັງພຣະຫຣິ।
Verse 22
प्रत्युद्गमप्रश्रयणाभिवादनं विधीयते साधु मिथ: सुमध्यमे । प्राज्ञै: परस्मै पुरुषाय चेतसा गुहाशयायैव न देहमानिने ॥ २२ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ເອວງາມ, ມິດແລະຍາດພີ່ນ້ອງຍ່ອມລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ສະແດງຄວາມນອບນ້ອມ ແລະນະມັດສະການກັນ—ນັ້ນເປັນສິ່ງດີ. ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ຢູ່ເທິງລະດັບຈິດວິນຍານ ຈະຖວາຍຄວາມເຄົາລົບນັ້ນດ້ວຍໃຈ ບໍ່ແມ່ນແກ່ຜູ້ຍຶດກາຍເປັນຕົນ ແຕ່ແກ່ປຣະມາດມັນ ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດຜູ້ສະຖິດຢູ່ລຶກໃນກາຍ।
Verse 23
सत्त्वं विशुद्धं वसुदेवशब्दितं यदीयते तत्र पुमानपावृत: । सत्त्वे च तस्मिन्भगवान्वासुदेवो ह्यधोक्षजो मे नमसा विधीयते ॥ २३ ॥
ສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວາສຸເທວ” ນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ປຸຣຸຊະປາກົດໂດຍບໍ່ມີຜ້າປິດ. ໃນຈິດສຳນຶກອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນອະໂທກຊະຈະ ຢູ່ເນືອງນິດ
Verse 24
तत्ते निरीक्ष्यो न पितापि देहकृद् दक्षो मम द्विट्तदनुव्रताश्च ये । यो विश्वसृग्यज्ञगतं वरोरु मा- मनागसं दुर्वचसाकरोत्तिर: ॥ २४ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປເບິ່ງແມ່ນແຕ່ພໍ່ຂອງເຈົ້າ ຄື ທັກສະ ຜູ້ໃຫ້ກາຍນີ້; ເພາະລາວແລະຜູ້ຕາມລາວອິດສາແລະເປັນສັດຕູກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ຄວນບູຊາ, ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາ ລາວໄດ້ດູຖູກຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຜິດ ດ້ວຍຄຳຫຍາບໃນສະພາຍັດຂອງວິດສະວະສຣິຈ
Verse 25
यदि व्रजिष्यस्यतिहाय मद्वचो भद्रं भवत्या न ततो भविष्यति । सम्भावितस्य स्वजनात्पराभवो यदा स सद्यो मरणाय कल्पते ॥ २५ ॥
ຖ້າເຈົ້າຍັງຈະໄປໂດຍລະເລີຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອະນາຄົດຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ດີ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ; ແລະເມື່ອຖືກດູຖູກຈາກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ການດູຖູກນັ້ນທັນທີກໍເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ
Frequently Asked Questions
Satī is moved by natural filial emotion and social dharma: hearing of festivity at her father’s home and seeing other devas’ wives traveling, she longs to meet sisters, maternal relatives, and witness the sacrificial grandeur. She also reasons that a father, like a friend, husband, or guru, may be approached without formal invitation—an appeal grounded in customary etiquette and familial intimacy.
Śiva reads the underlying consciousness: Dakṣa’s pride and envy make him likely to dishonor Satī because she is Śiva’s wife. Śiva teaches that association with the envious is spiritually and emotionally dangerous; insults from relatives pierce more deeply than attacks from enemies. His warning is also theological: when ritual is driven by bodily identification and ego, it becomes a venue for aparādha, not purification.
Śiva distinguishes social courtesies from spiritual vision: the truly intelligent offer respect to the Supersoul (Paramātmā) seated within all bodies, not merely to the external person identified with the body. He frames his own practice as constant obeisance to Vāsudeva in pure Kṛṣṇa consciousness, where the Lord is revealed without covering.
The six—education, austerity, wealth, beauty, youth, and heritage—are ordinarily signs of elevation, but when possessed with pride they produce blindness and loss of discernment. In Dakṣa’s case, these become fuel for superiority and contempt toward a self-realized personality (Śiva), demonstrating the Bhāgavata’s critique of prestige divorced from humility and devotion.