Adhyaya 27

Verse 1

नारद उवाच इत्थं पुरञ्जनं सध्र्यग्वशमानीय विभ्रमै: । पुरञ्जनी महाराज रेमे रमयती पतिम् ॥ १ ॥

ນາຣະດາກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຫຼາຍປະການ ນາງປຸຣັນຊະນີໄດ້ນຳປຸຣັນຊະນະໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະໃຫ້ຄວາມພໍໃຈແກ່ສາມີ ພ້ອມທັງຮ່ວມຮັກກັນ।

Verse 2

स राजा महिषीं राजन् सुस्‍नातां रुचिराननाम् । कृतस्वस्त्ययनां तृप्तामभ्यनन्ददुपागताम् ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ຣາຊັນ, ພຣະມະເຫສີໄດ້ອາບນ້ຳ ແຕ່ງກາຍດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນມົງຄຸນ, ປະກອບພິທີສິຣິມົງຄຸນ, ກິນອາຫານຈົນອິ່ມໃຈ ແລ້ວກັບມາຫາພຣະຣາຊາ; ເຫັນໃບໜ້າອັນງາມ ພຣະຣາຊາກໍຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 3

तयोपगूढ: परिरब्धकन्धरो रहोऽनुमन्त्रैरपकृष्टचेतन: । न कालरंहो बुबुधे दुरत्ययं दिवा निशेति प्रमदापरिग्रह: ॥ ३ ॥

ນາງປຸຣັນຊະນີກອດພຣະຣາຊາ ແລະພຣະຣາຊາກໍກອດບ່າຂອງນາງ. ໃນທີ່ລັບພວກເຂົາຮ່ວມຮື່ນຮົມດ້ວຍຄຳຢອກຢ້າ. ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະຖືກຄວາມຫຼົງໃນຄວາມງາມຂອງພຣະມະເຫສີຄອບງຳ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າການຜ່ານໄປຂອງກາງວັນແລະກາງຄືນກຳລັງຫັກລົງອາຍຸໂດຍບໍ່ເກີດປະໂຫຍດ।

Verse 4

शयान उन्नद्धमदो महामना महार्हतल्पे महिषीभुजोपधि: । तामेव वीरो मनुते परं यत- स्तमोऽभिभूतो न निजं परं च यत् ॥ ४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະຖືກມາຍາປົກຄຸມເພີ່ມຂຶ້ນ; ແມ່ນແຕ່ມີຈິດສຳນຶກສູງ ກໍຍັງນອນຢູ່ເທິງຕຽງອັນປະເສີດ ໂດຍໃຊ້ແຂນຂອງພຣະມະເຫສີເປັນໝອນ. ລາວຖືວ່າສະຕຣີແມ່ນສິ່ງສູງສຸດ. ເມື່ອຖືກຄຸນແຫ່ງຄວາມມືດຄອບງຳ ລາວບໍ່ເຂົ້າໃຈທັງຕົນເອງ ແລະພຣະເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 5

तयैवं रममाणस्य कामकश्मलचेतस: । क्षणार्धमिव राजेन्द्र व्यतिक्रान्तं नवं वय: ॥ ५ ॥

ຂ້າແຕ່ຣາຊາ ປຣາຈີນບັຣຫິສັດ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍກາມແລະກຳບາບ ໄດ້ຫຼົງໃນການເສບສຸກກັບພຣະມະເຫສີ; ວັຍໃໝ່ແລະຄວາມໜຸ່ມຂອງລາວກໍຜ່ານໄປເຫມືອນຄືຄຶ່ງຂະນະ।

Verse 6

तस्यामजनयत्पुत्रान् पुरञ्जन्यां पुरञ्जन: । शतान्येकादश विराडायुषोऽर्धमथात्यगात् ॥ ६ ॥

ພຣະປຸຣັນຊະນະໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດ 1,100 ຄົນໃນຄັນຂອງພຣະມະເຫສີ ປຸຣັນຊະນີ; ແຕ່ໃນກິດການເຮືອນນີ້ ຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງອາຍຸອັນຍືນຍາວຂອງພຣະອົງໄດ້ຜ່ານໄປ

Verse 7

दुहितृर्दशोत्तरशतं पितृमातृयशस्करी: । शीलौदार्यगुणोपेता: पौरञ्जन्य: प्रजापते ॥ ७ ॥

ໂອ ປະຊາປະຕິ! ພຣະປຸຣັນຊະນະຍັງໄດ້ມີທິດາ 110 ອົງ; ພວກນາງເພີ່ມພູນກຽດຂອງພໍ່ແມ່, ມີອຸປນິສັຍອ່ອນໂຍນ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໃຈກວ້າງກັບຄຸນທຳອື່ນໆ

Verse 8

स पञ्चालपति: पुत्रान् पितृवंशविवर्धनान् । दारै: संयोजयामास दुहितृ: सद‍ृशैर्वरै: ॥ ८ ॥

ພຣະປຸຣັນຊະນະ ກະສັດແຫ່ງປັນຈາລະ ເພື່ອເພີ່ມພູນສາຍຕະກູນຝ່າຍບິດາ ໄດ້ໃຫ້ບຸດແຕ່ງງານກັບພັນລະຍາທີ່ເໝາະສົມ ແລະໃຫ້ທິດາແຕ່ງງານກັບສາມີທີ່ຄູ່ຄວນ

Verse 9

पुत्राणां चाभवन्पुत्रा एकैकस्य शतं शतम् । यैर्वै पौरञ्जनो वंश: पञ्चालेषु समेधित: ॥ ९ ॥

ໃນບັນດາບຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ລະຄົນມີບຸດເປັນຮ້ອຍໆ. ດັ່ງນັ້ນ ວົງສາຂອງປຸຣັນຊະນະໃນປັນຈາລະຈຶ່ງເຈີຣິນຫຼາຍ ຈົນເມືອງແອດແນ່ນ

Verse 10

तेषु तद्रिक्थहारेषु गृहकोशानुजीविषु । निरूढेन ममत्वेन विषयेष्वन्वबध्यत ॥ १० ॥

ບຸດແລະຫຼານເຫຼົ່ານັ້ນປານດັ່ງເປັນຜູ້ປົ້ນຊິງຊັບຂອງປຸຣັນຊະນະ—ທັງເຮືອນ ຄັງຊັບ ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະເຄື່ອງປະກອບທັງປວງ; ແຕ່ພຣະອົງກໍຍັງຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດອັນຝັງລຶກຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 11

ईजे च क्रतुभिर्घोरैर्दीक्षित: पशुमारकै: । देवान् पितृन् भूतपतीन्नानाकामो यथा भवान् ॥ ११ ॥

ນາຣະດາກ່າວວ່າ—ໂອ ກະສັດ ປຣາຈີນະບະຣະຫິສັດ! ເຊັ່ນດຽວກັບທ່ານ ກະສັດ ປຸຣັນຈະນະ ກໍຕິດພັນໃນຄວາມປາຖະໜາຫຼາຍຢ່າງ. ດັ່ງນັ້ນລາວໄດ້ບູຊາເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ ແລະຜູ້ນຳສັງຄົມ ດ້ວຍຍັດຍາອັນນ່າສະພຶງກົວ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຢາກຂ້າສັດ.

Verse 12

युक्तेष्वेवं प्रमत्तस्य कुटुम्बासक्तचेतस: । आससाद स वै कालो योऽप्रिय: प्रिययोषिताम् ॥ १२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ປຸຣັນຈະນະຜູ້ມົກມຸ່ນໃນກຳມະການະ, ຕິດຄອບຄົວ ແລະມືດມົນດ້ວຍຈິດທີ່ເປື້ອນ, ທ້າຍທີ່ສຸດກໍພົບກັບ “ກາລ” ເວລາ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຍຶດຕິດວັດຖຸໂລກຢ່າງແຮງກ້າ.

Verse 13

चण्डवेग इति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप । गन्धर्वास्तस्य बलिन: षष्ट्युत्तरशतत्रयम् ॥ १३ ॥

ໂອ ກະສັດ! ໃນໂລກຄັນທັຣວະມີກະສັດນາມ ຈັນຑະເວກະ. ພາຍໃຕ້ລາວມີທະຫານຄັນທັຣວະຜູ້ກ້າແຂງ 360 ນາຍ.

Verse 14

गन्धर्व्यस्ताद‍ृशीरस्य मैथुन्यश्च सितासिता: । परिवृत्त्या विलुम्पन्ति सर्वकामविनिर्मिताम् ॥ १४ ॥

ພ້ອມກັບຈັນຑະເວກະ ມີນາງຄັນທັຣວີຈຳນວນເທົ່າກັບທະຫານ ເປັນດັ່ງຂາວ-ດຳ (ກາງວັນ-ກາງຄືນ). ພວກນາງວຽນກັບຊ້ຳໆ ແລະປົ້ນເອົາເຄື່ອງອຳນວຍຄວາມສຸກທາງອິນທຣີທັງໝົດ.

Verse 15

ते चण्डवेगानुचरा: पुरञ्जनपुरं यदा । हर्तुमारेभिरे तत्र प्रत्यषेधत्प्रजागर: ॥ १५ ॥

ເມື່ອຈັນຑະເວກະ ແລະຜູ້ຕາມຂອງລາວ ເລີ່ມປົ້ນເມືອງຂອງປຸຣັນຈະນະ, ງູຫ້າຫົວນາມ ‘ປຣະຈາກະຣະ’ ກໍເລີ່ມຕ້ານທານເພື່ອປົກປ້ອງເມືອງນັ້ນ.

Verse 16

स सप्तभि: शतैरेको विंशत्या च शतं समा: । पुरञ्जनपुराध्यक्षो गन्धर्वैर्युयुधे बली ॥ १६ ॥

ນາກຫ້າຫົວ ຜູ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະຜູ້ປົກປ້ອງນະຄອນຂອງພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະ ຕໍ່ສູ້ລຳພັງກັບພວກກັນທະວະ 720 ຕົນ ນານໜຶ່ງຮ້ອຍປີ

Verse 17

क्षीयमाणे स्वसम्बन्धे एकस्मिन् बहुभिर्युधा । चिन्तां परां जगामार्त: सराष्ट्रपुरबान्धव: ॥ १७ ॥

ເນື່ອງຈາກຕ້ອງຮົບຄົນດຽວກັບນັກຮົບຫຼາຍຜູ້ກ້າຫານ ນາກຫ້າຫົວຈຶ່ງອ່ອນແຮງຫຼາຍ। ເມື່ອພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະແລະຍາດພີ່ນ້ອງກັບຊາວເມືອງເຫັນມິດສະນິດອ່ອນກຳລັງ ກໍເກີດຄວາມກັງວົນຢ່າງຫນັກ

Verse 18

स एव पुर्यां मधुभुक्पञ्चालेषु स्वपार्षदै: । उपनीतं बलिं गृह्णन् स्त्रीजितो नाविदद्भयम् ॥ १८ ॥

ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະເກັບສ່ວຍ (ບະລິ) ໃນເມືອງປັນຈາລະ ແລ້ວຫມົກມຸ່ນໃນກາມສຸກກັບບໍລິວານ। ເພາະຖືກສະຕຣີຄອບງຳ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າອາຍຸກຳລັງຫຼຸດລົງ ແລະຄວາມຕາຍກຳລັງເຂົ້າໃກ້

Verse 19

कालस्य दुहिता काचित्‍त्रिलोकीं वरमिच्छती । पर्यटन्ती न बर्हिष्मन् प्रत्यनन्दत कश्चन ॥ १९ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາປຣາຈີນບັຣຫິສັດ ໃນເວລານັ້ນ ທິດາແຫ່ງການເວລາອັນນ່າຢ້ານ ໄດ້ທ່ອງໄປທົ່ວສາມໂລກເພື່ອຫາຄູ່ຄອງ। ບໍ່ມີໃຜຍອມຮັບນາງ ແຕ່ນາງກໍມາຮອດ

Verse 20

दौर्भाग्येनात्मनो लोके विश्रुता दुर्भगेति सा । या तुष्टा राजर्षये तु वृतादात्पूरवे वरम् ॥ २० ॥

ທິດາແຫ່ງການເວລານັ້ນມີຄວາມອັບໂຊກຫຼາຍ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກວ່າ ‘ດຸຣະພະຄາ’ ຜູ້ມີຊະຕາຮ້າຍ। ແຕ່ເຄີຍມີຄັ້ງໜຶ່ງນາງພໍໃຈຕໍ່ພຣະຣາຊະຣິຊີ ແລະເມື່ອພຣະອົງຮັບນາງ ນາງຈຶ່ງປະທານພອນອັນຍິ່ງໃຫ້ແກ່ປູຣຸ

Verse 21

कदाचिदटमाना सा ब्रह्मलोकान्महीं गतम् । वव्रे बृहद्‌व्रतं मां तु जानती काममोहिता ॥ २१ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າລົງມາຈາກພຣະພົມໂລກສູ່ໂລກນີ້. ໃນເວລານັ້ນ ກາລະກັນຍາ ທິດາແຫ່ງເວລາຜູ້ທ່ອງໄປທົ່ວຈັກກະວານ ໄດ້ມາພົບຂ້າພະເຈົ້າ. ນາງຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຣະພົມຈາຣີຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະຖືກກາມມົວຄອບງຳ ຈຶ່ງຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮັບນາງເປັນຄູ່

Verse 22

मयि संरभ्य विपुलमदाच्छापं सुदु:सहम् । स्थातुमर्हसि नैकत्र मद्याच्ञाविमुखो मुने ॥ २२ ॥

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປະຕິເສດຄຳຂອງນາງ ນາງກໍໂກດຫນັກ ແລະສາບແຊ່ງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງ ນາງກ່າວວ່າ “ທ່ານມຸນີ! ເພາະທ່ານປະຕິເສດຄຳຂໍຂອງຂ້າ ທ່ານຈະຢູ່ທີ່ດຽວໄດ້ບໍ່ນານ”

Verse 23

ततो विहतसङ्कल्पा कन्यका यवनेश्वरम् । मयोपदिष्टमासाद्य वव्रे नाम्ना भयं पतिम् ॥ २३ ॥

ເມື່ອນາງຜິດຫວັງເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ນາງໄດ້ໄປຫາກະສັດແຫ່ງຍະວະນະ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ພະຍະ” (ຄວາມຢ້ານ) ແລະຮັບເຂົາເປັນສາມີ

Verse 24

ऋषभं यवनानां त्वां वृणे वीरेप्सितं पतिम् । सङ्कल्पस्त्वयि भूतानां कृत: किल न रिष्यति ॥ २४ ॥

ກາລະກັນຍາເຂົ້າໄປຫາກະສັດແຫ່ງຍະວະນະ ແລະກ່າວວ່າ “ທ່ານວີຣະບຸລຸດ! ທ່ານເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ຍະວະນະ; ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກທ່ານເປັນສາມີທີ່ປາຖະໜາ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຜູ້ໃດຜູກມິດກັບທ່ານ ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຂົາຈະບໍ່ຖືກທຳໃຫ້ລົ້ມເຫຼວ”

Verse 25

द्वाविमावनुशोचन्ति बालावसदवग्रहौ । यल्लोकशास्त्रोपनतं न राति न तदिच्छति ॥ २५ ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ທານຕາມຈາຣີດແລະຂໍ້ບັນຍັດໃນຄຳພີ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບທານຕາມວິທີນັ້ນ—ທັງສອງຢູ່ໃນຄຸນແຫ່ງຄວາມມືດບອດ ເດີນຕາມທາງຂອງຄົນໂງ່ ແນ່ນອນວ່າທ້າຍສຸດຈະຕ້ອງເສົ້າໂສກ

Verse 26

अथो भजस्व मां भद्र भजन्तीं मे दयां कुरु । एतावान् पौरुषो धर्मो यदार्ताननुकम्पते ॥ २६ ॥

ກາລະກັນຍາ ກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຂ້າພະເຈົ້າ ມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ ເພື່ອຮັບໃຊ້ທ່ານ. ໂປດຮັບຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ແລະ ສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ. ໜ້າທີ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສຸພາບະບຸລຸດ ແມ່ນການມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມທຸກ.

Verse 27

कालकन्योदितवचो निशम्य यवनेश्वर: । चिकीर्षुर्देवगुह्यं स सस्मितं तामभाषत ॥ २७ ॥

ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງ ກາລະກັນຍາ, ລູກສາວແຫ່ງເວລາ, ລາຊາແຫ່ງຍະວະນະ ກໍເລີ່ມຍິ້ມ ແລະ ວາງແຜນທີ່ຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ລັບໃນນາມຂອງສະຫວັນ. ຈາກນັ້ນ ເພິ່ນກໍໄດ້ກ່າວກັບ ກາລະກັນຍາ ດັ່ງນີ້.

Verse 28

मया निरूपितस्तुभ्यं पतिरात्मसमाधिना । नाभिनन्दति लोकोऽयं त्वामभद्रामसम्मताम् ॥ २८ ॥

ລາຊາແຫ່ງຍະວະນະ ຕອບວ່າ: ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫາຜົວໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ສຳລັບທຸກຄົນ ເຈົ້າເປັນຄົນອັບປະມຸງຄຸນ ແລະ ກໍ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີໃຜມັກເຈົ້າ, ແລ້ວໃຜຈະຍອມຮັບເຈົ້າເປັນເມຍໄດ້?

Verse 29

त्वमव्यक्तगतिर्भुङ्‌क्ष्व लोकं कर्मविनिर्मितम् । या हि मे पृतनायुक्ता प्रजानाशं प्रणेष्यसि ॥ २९ ॥

ໂລກນີ້ແມ່ນຜົນຜະລິດຂອງການກະທຳທີ່ຫວັງຜົນ (ກຳ). ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໂຈມຕີຜູ້ຄົນທົ່ວໄປຢ່າງງຽບໆ. ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກທະຫານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະສາມາດສັງຫານພວກເຂົາໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການຕໍ່ຕ້ານ.

Verse 30

प्रज्वारोऽयं मम भ्राता त्वं च मे भगिनी भव । चराम्युभाभ्यां लोकेऽस्मिन्नव्यक्तो भीमसैनिक: ॥ ३० ॥

ລາຊາແຫ່ງຍະວະນະ ກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ: ນີ້ແມ່ນ ປຣັຊວາຣະ ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຕອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຍອມຮັບເຈົ້າເປັນນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຊ້ເຈົ້າທັງສອງ, ລວມທັງທະຫານອັນຕະລາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໃຫ້ອອກປະຕິບັດການໃນໂລກນີ້ໂດຍບໍ່ມີໃຜເບິ່ງເຫັນ.