Adhyaya 25
Nārada Instructs Prācīnabarhiṣat: The Purañjana Narrative Begins (City of Nine Gates)
ຫຼັງຈາກພຣະສິວະປະທານພອນແກ່ພຣະປຣະເຈຕາສ ແລ້ວຫາຍໄປ ບັນດາເຈົ້າຊາຍຢູ່ໃນນ້ຳຕໍ່ເນື່ອງສິບພັນປີ ສວດສັນລະເສີນພຣະສິວະບໍ່ຂາດ. ໃນເວລາດຽວກັນ ພຣະບິດາ ກະສັດປຣາຈີນະບາຣຫິສັດ ເພີ່ມພູນພິທີຍັດຍາເພື່ອຜົນກຳ. ເຫັນການຕິດພັນດ້ວຍກຳ ແລະຄວາມຮຸນແຮງທີ່ແຝງໃນຍັດຍາ ພຣະນາຣະດະມາດ້ວຍເມດຕາ ທ້າທາຍຄວາມເຊື່ອວ່າການກະທຳພິທີກຳຈະໃຫ້ພົ້ນທຸກ ແລະສຸກຖາວອນ. ພຣະອົງເຕືອນໂດຍເຜີຍໃຫ້ເຫັນສັດທີ່ຖືກບູຊາກຳລັງລໍຖ້າແກ້ແຄ້ນ ເພື່ອປຸກໃຫ້ເກີດໄວຣາກຍະ. ເພື່ອນຳໃຫ້ຫັນໄປຫາ ātma-tattva ພຣະນາຣະດະເລີ່ມນິທານອຸປະມາໂບຮານ: ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ແລະໝູ່ມິດລຶກລັບ ອະວິຍະນາຕະ. ປຸຣັນຈະນະພະຍາຍາມຫາຄວາມເຕັມເຕັມ ພົບເມືອງງາມມີປະຕູເກົ້າ ແລະພົບຍິງງາມທີ່ມີງູຫ້າຫົວຄຸ້ມຄອງ ນາງສັນຍາໃຫ້ຄວາມສຸກທາງອາລົມຮ້ອຍປີ. ບົດນີ້ວາງໂຄງສ້າງອຸປະມາ (ຮ່າງກາຍ ອິນທຣີຍ ຈິດ ປຣານ ແລະຜູ້ຮ່ວມທາງ) ແລະສະແດງວ່າຊີວະຖືກຈັບຂັງເພີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການຍຶດຕິດແລະລອກແບບ.
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच इति सन्दिश्य भगवान् बार्हिषदैरभिपूजित: । पश्यतां राजपुत्राणां तत्रैवान्तर्दधे हर: ॥ १ ॥
ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ເມື່ອປະທານຄຳຊີ້ນຳດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍພັກຕິແລະຄວາມເຄົາລົບຈາກລູກຊາຍຂອງກະສັດບາຣຫິສັດ; ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າຊາຍທັງຫຼາຍ ພຣະອົງກໍອັນຕະຣະທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ
Verse 2
रुद्रगीतं भगवत: स्तोत्रं सर्वे प्रचेतस: । जपन्तस्ते तपस्तेपुर्वर्षाणामयुतं जले ॥ २ ॥
ເຈົ້າຊາຍປຣະເຈຕາທັງໝົດ ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ແລະສວດບົດສັນລະເສີນທີ່ພຣະຣຸດຣະປະທານໃຫ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ
Verse 3
प्राचीनबर्हिषं क्षत्त: कर्मस्वासक्तमानसम् । नारदोऽध्यात्मतत्त्वज्ञ: कृपालु: प्रत्यबोधयत् ॥ ३ ॥
ໂອ ຂັດຕາ! ກະສັດປຣາຈີນະບັຣຫິສ ມີໃຈຕິດພັນກັບການກະທຳແຫ່ງຜົນຕອບແທນ. ໃນເວລານັ້ນ ນາຣະດະ ຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະທາງວິນຍານ ແລະເປັນຜູ້ເມດຕາ ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ກະສັດຕື່ນຮູ້ ແລະສອນເລື່ອງຊີວິດຝ່າຍວິນຍານ
Verse 4
श्रेयस्त्वं कतमद्राजन् कर्मणात्मन ईहसे । दु:खहानि: सुखावाप्ति: श्रेयस्तन्नेह चेष्यते ॥ ४ ॥
ນາຣະດາມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ທ່ານປາດຖະໜາຊຣີຍະອັນໃດດ້ວຍກຳທີ່ຫວັງຜົນ? ເປົ້າໝາຍສູງສຸດຄື ການດັບທຸກຂ໌ ແລະ ການໄດ້ສຸກ, ແຕ່ບໍ່ສຳເລັດດ້ວຍກຳຫວັງຜົນເທົ່ານັ້ນ”
Verse 5
राजोवाच न जानामि महाभाग परं कर्मापविद्धधी: । ब्रूहि मे विमलं ज्ञानं येन मुच्येय कर्मभि: ॥ ५ ॥
ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຣະດາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ປັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕິດພັນໃນກຳຫວັງຜົນ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ຂໍໃຫ້ທ່ານສອນຄວາມຮູ້ອັນບໍລິສຸດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກຳ”
Verse 6
गृहेषु कूटधर्मेषु पुत्रदारधनार्थधी: । न परं विन्दते मूढो भ्राम्यन् संसारवर्त्मसु ॥ ६ ॥
ຜູ້ທີ່ສົນໃຈແຕ່ “ທຳ” ໃນເຮືອນອັນລວງ—ຕິດພັນກັບລູກ ເມຍ ແລະ ຊັບສິນ—ບໍ່ພົບເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ຄົນໂງ່ນັ້ນຈະພະເລີນພະເລີຍໃນທາງສັງສາຣ ຜ່ານຮ່າງກາຍນານາຊະນິດ
Verse 7
नारद उवाच भो भो: प्रजापते राजन् पशून् पश्य त्वयाध्वरे । संज्ञापिताञ्जीवसङ्घान्निर्घृणेन सहस्रश: ॥ ७ ॥
ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປົກຄອງປະຊາ, ພະຣາຊາເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງສັດທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ບູຊາໃນລານຍັດ ໂດຍບໍ່ມີເມດຕາ ນັບເປັນພັນໆ”
Verse 8
एते त्वां सम्प्रतीक्षन्ते स्मरन्तो वैशसं तव । सम्परेतम् अय:कूटैश्छिन्दन्त्युत्थितमन्यव: ॥ ८ ॥
ສັດເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດກຳລັງຄອຍການຕາຍຂອງທ່ານ ໂດຍຈື່ຈຳຄວາມໂຫດຮ້າຍທີ່ທ່ານເຮັດ. ເມື່ອທ່ານຕາຍ ພວກມັນຈະລຸກຂຶ້ນດ້ວຍໂທສະ ແລ້ວແທງຮ່າງຂອງທ່ານດ້ວຍເຂົາດຸດເຫຼັກ
Verse 9
अत्र ते कथयिष्येऽमुमितिहासं पुरातनम् । पुरञ्जनस्य चरितं निबोध गदतो मम ॥ ९ ॥
ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າປະຫວັດເກົ່າແກ່ອັນໜຶ່ງ ກ່ຽວກັບພຣະຣາຊາພຸຣັນຈະນະ. ຂໍໃຫ້ຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ.
Verse 10
आसीत्पुरञ्जनो नाम राजा राजन् बृहच्छ्रवा: । तस्याविज्ञातनामासीत्सखाविज्ञातचेष्टित: ॥ १० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ໃນອະດີດມີກະສັດນາມ ພຸຣັນຈະນະ ຜູ້ໂດດເດັ່ນດ້ວຍກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະອົງມີມິດຊື່ ອະວິຊະຍາຕະ; ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈການກະທຳຂອງເຂົາໄດ້.
Verse 11
सोऽन्वेषमाण: शरणं बभ्राम पृथिवीं प्रभु: । नानुरूपं यदाविन्ददभूत्स विमना इव ॥ ११ ॥
ພຣະອົງເສາະຫາທີ່ພັກພິງອັນເໝາະສົມ ແລະເດີນທາງໄປທົ່ວໂລກ. ແຕ່ບໍ່ພົບບ່ອນທີ່ຖືກໃຈ ຈຶ່ງເສົ້າໝອງແລະຜິດຫວັງໃນທ້າຍທີ່ສຸດ.
Verse 12
न साधु मेने ता: सर्वा भूतले यावती: पुर: । कामान् कामयमानोऽसौ तस्य तस्योपपत्तये ॥ १२ ॥
ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຕໍ່ຄວາມສຸກທາງປະສາດສຳຜັດ ພຣະອົງບໍ່ເຫັນວ່າເມືອງໃດໆໃນໂລກຈະພໍສຳລັບການສົມປາຖະໜາ; ທຸກແຫ່ງລ້ວນຮູ້ສຶກຂາດຢູ່.
Verse 13
स एकदा हिमवतो दक्षिणेष्वथ सानुषु । ददर्श नवभिर्द्वार्भि: पुरं लक्षितलक्षणाम् ॥ १३ ॥
ຄັ້ງໜຶ່ງ ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງພູຫິມາລະຍະ ໃນພາຣະຕະວັຣສະ ພຣະອົງເຫັນນະຄອນໜຶ່ງມີປະຕູເກົ້າບານ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ.
Verse 14
प्राकारोपवनाट्टालपरिखैरक्षतोरणै: । स्वर्णरौप्यायसै: शृङ्गै: सङ्कुलां सर्वतो गृहै: ॥ १४ ॥
ນະຄອນນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກຳແພງ ສວນ ຫໍຄອຍ ຄູນ້ຳ ແລະປະຕູທີ່ມີການຄຸ້ມກັນ. ເຮືອນເຕັມທົ່ວທິດ ແລະຍອດເຮືອນປະດັບໂດມດ້ວຍຄຳ ເງິນ ແລະເຫຼັກ.
Verse 15
नीलस्फटिकवैदूर्यमुक्तामरकतारुणै: । क्लृप्तहर्म्यस्थलीं दीप्तां श्रिया भोगवतीमिव ॥ १५ ॥
ພື້ນຂອງວັງແລະເຮືອນໃນນະຄອນນັ້ນສ້າງດ້ວຍໄພລິນ ຜະລຶກ ໄວດູຣະຍະ ໄຂ່ມຸກ ມະລະກົດ ແລະຮູບີ. ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງຂອງເຮືອນເຮືອນ ນະຄອນຫຼວງນັ້ນຈຶ່ງຖືກປຽບດັ່ງເມືອງສະຫວັນ ‘ໂພຄະວະຕີ’.
Verse 16
सभाचत्वररथ्याभिराक्रीडायतनापणै: । चैत्यध्वजपताकाभिर्युक्तां विद्रुमवेदिभि: ॥ १६ ॥
ໃນນະຄອນນັ້ນມີຫໍປະຊຸມ ລານສີແຍກ ຖະໜົນ ສະຖານທີ່ຫຼິ້ນ ຮ້ານເຫຼົ້າ ເຮືອນພະນັນ ຕະຫຼາດ ບ່ອນພັກ ສະຖູປ/ໄຈຕະ ທຸງແລະປະຕາກາ ພ້ອມທັງແທ່ນບູຊາທີ່ເຮັດດ້ວຍປະກາລັງ ງາມສະຫງ່າ. ທັງໝົດນີ້ລ້ອມຮອບນະຄອນ.
Verse 17
पुर्यास्तु बाह्योपवने दिव्यद्रुमलताकुले । नदद्विहङ्गालिकुलकोलाहलजलाशये ॥ १७ ॥
ນອກເມືອງມີສວນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອວັນລີອັນງາມ ລ້ອມຮອບທະເລສາບນ້ອຍອັນຮື່ນຮົມ. ຮອບໆນັ້ນມີຝູງນົກແລະຝູງເຜິ້ງຮ້ອງຂັບຂານແລະຫຶ່ງຮຳຢູ່ເປັນນິດ.
Verse 18
हिमनिर्झरविप्रुष्मत्कुसुमाकरवायुना । चलत्प्रवालविटपनलिनीतटसम्पदि ॥ १८ ॥
ລະອອງນ້ຳຈາກນ້ຳຕົກທີ່ໄຫຼລົງຈາກພູຫິມະ ຖືກລົມລະດູບານພັດພາມາພອຍໃສ່ກິ່ງໄມ້ທີ່ຢູ່ຂ້າງຝັ່ງທະເລສາບ. ກິ່ງອ່ອນສີແດງດັ່ງປະກາລັງໄຫວເອນ ແລະຄວາມງາມຂອງຝັ່ງທີ່ມີດອກບົວກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນ.
Verse 19
नानारण्यमृगव्रातैरनाबाधे मुनिव्रतै: । आहूतं मन्यते पान्थो यत्र कोकिलकूजितै: ॥ १९ ॥
ໃນສວນອັນງາມນັ້ນ ຝູງສັດປ່າກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ເບຍບຽນ ແລະບໍ່ອິດສາ ເຫມືອນມຸນີຜູ້ຖືພຣະວຣະ; ຈຶ່ງບໍ່ໂຈມຕີໃຜ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ສຽງນົກກຸກກູ້ອັນໄພເລາະ ຄືກັບເຊີນຊວນຜູ້ເດີນທາງໃຫ້ພັກໃນສວນນັ້ນ
Verse 20
यदृच्छयागतां तत्र ददर्श प्रमदोत्तमाम् । भृत्यैर्दशभिरायान्तीमेकैकशतनायकै: ॥ २० ॥
ໃນຂະນະທີ່ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະເດີນທ່ຽວໄປມາໃນສວນອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ພົບເຫັນໂດຍບັງເອີນນາງຜູ້ງາມຍິ່ງ ຜູ້ເດີນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີກິດການໃດໆ. ນາງມີຄົນຮັບໃຊ້ 10 ຄົນ ແລະຄົນຮັບໃຊ້ແຕ່ລະຄົນມີພັນລະຍານັບຮ້ອຍຕິດຕາມມາ
Verse 21
पञ्चशीर्षाहिना गुप्तां प्रतीहारेण सर्वत: । अन्वेषमाणामृषभमप्रौढां कामरूपिणीम् ॥ २१ ॥
ນາງນັ້ນຖືກປົກປ້ອງທຸກດ້ານໂດຍງູຫ້າຫົວ ແລະມີຜູ້ເຝົ້າປະຕູຄອຍຮັກສາ. ນາງງາມແລະຍັງໜຸ່ມ; ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈ ກໍຍັງເບິ່ງຄືກຳລັງຮ້ອນໃຈຊອກຫາສາມີທີ່ເໝາະສົມ
Verse 22
सुनासां सुदतीं बालां सुकपोलां वराननाम् । समविन्यस्तकर्णाभ्यां बिभ्रतीं कुण्डलश्रियम् ॥ २२ ॥
ດັ່ງຈົມູກ ແຂ້ວ ແລະໜ້າຜາກຂອງນາງງາມຫຼາຍ; ແກ້ມກໍອ່ອນຫວານ ແລະໃບໜ້າກໍສະຫງ່າ. ຫູທັງສອງຂ້າງສົມດຸນ ແລະປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູທີ່ສົ່ງປະກາຍງາມ
Verse 23
पिशङ्गनीवीं सुश्रोणीं श्यामां कनकमेखलाम् । पद्भ्यां क्वणद्भ्यां चलन्तीं नूपुरैर्देवतामिव ॥ २३ ॥
ແອວແລະສະໂພກຂອງນາງງາມຫຼາຍ; ນາງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະຄາດເຂັມຂັດຄຳ. ເມື່ອນາງເດີນ ກຳໄລຂໍ້ຕີນກໍດັງກິ່ງໆ; ນາງເບິ່ງຄືເທວະນາງແຫ່ງສະຫວັນ
Verse 24
स्तनौ व्यञ्जितकैशोरौ समवृत्तौ निरन्तरौ । वस्त्रान्तेन निगूहन्तीं व्रीडया गजगामिनीम् ॥ २४ ॥
ນາງນັ້ນເດີນຢ່າງສົງ່າດຸຈຊ້າງໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມອາຍນາງໃຊ້ປາຍສາຣີປິດບັງອົງອົກທີ່ກົມງາມແລະຢູ່ຊິດກັນ ຊ້ຳໆ
Verse 25
तामाह ललितं वीर: सव्रीडस्मितशोभनाम् । स्निग्धेनापाङ्गपुङ्खेन स्पृष्ट: प्रेमोद्भ्रमद्भ्रुवा ॥ २५ ॥
ວີຣະບຸລຸດປຸຣັນຊະນະເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນກັບສາວງາມຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມອາຍອັນງາມ ເມື່ອຖືກລູກສອນແຫ່ງສາຍຕາຂ້າງອັນອ່ອນໂຍນຂອງນາງ ລາວກໍວຸ້ນວາຍດ້ວຍຄວາມຮັກ
Verse 26
का त्वं कञ्जपलाशाक्षि कस्यासीह कुत: सति । इमामुप पुरीं भीरु किं चिकीर्षसि शंस मे ॥ २६ ॥
ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸຈໃບບົວ! ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ມາຈາກໃສ ແລະເປັນລູກສາວຂອງໃຜ? ເຈົ້າເບິ່ງຄືຜູ້ບໍລິສຸດຫຼາຍ. ໂອ ຜູ້ຂີ້ອາຍ! ມາໃກ້ນະຄອນນີ້ເພື່ອຫຍັງ ແລະຈະເຮັດຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍທັງໝົດ
Verse 27
क एतेऽनुपथा ये त एकादश महाभटा: । एता वा ललना: सुभ्रु कोऽयं तेऽहि: पुर:सर: ॥ २७ ॥
ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ! ນັກອາລັກຂາຜູ້ແຂງແກ່ງ 11 ຄົນທີ່ຕາມເຈົ້າມາຕາມທາງນີ້ແມ່ນໃຜ? ຜູ້ຮັບໃຊ້ພິເສດ 10 ຄົນນັ້ນແມ່ນໃຜ? ແລະສະຕຣີທີ່ຕາມຫຼັງພວກເຂົາແມ່ນໃຜ? ອີກທັງງູທີ່ນຳໜ້າເຈົ້າຢູ່ນັ້ນແມ່ນໃຜ
Verse 28
त्वं ह्रीर्भवान्यस्यथ वाग्रमा पतिं विचिन्वती किं मुनिवद्रहो वने । त्वदङ्घ्रिकामाप्तसमस्तकामं क्व पद्मकोश: पतित: कराग्रात् ॥ २८ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ເຈົ້າຄືພຣະລັກຊະມີ ຫຼືພຣະພະວານີ ຫຼືພຣະສະຣັດສະວະຕີ ຊາຍາຂອງພຣະພຣົມ ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເດີນຢູ່ໃນປ່ານີ້ຢ່າງງຽບງັນດຸຈມຸນີ? ເຈົ້າກຳລັງຊອກຫາສາມີຂອງເຈົ້າບໍ? ບໍ່ວ່າສາມີຂອງເຈົ້າແມ່ນໃຜ ເພີງຮູ້ວ່າເຈົ້າຊື່ສັດຕໍ່ລາວ ລາວຈະໄດ້ຄອບຄອງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ ຂ້ອຍເຫັນເຈົ້າຄືພຣະລັກຊະມີ ແຕ່ບໍ່ເຫັນດອກບົວໃນມື ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຖາມວ່າເຈົ້າໂຍນດອກບົວນັ້ນໄວ້ທີ່ໃດ ຫຼືມັນຕົກຈາກປາຍນິ້ວເຈົ້າໄປໃສ
Verse 29
नासां वरोर्वन्यतमा भुविस्पृक् पुरीमिमां वीरवरेण साकम् । अर्हस्यलङ्कर्तुमदभ्रकर्मणा लोकं परं श्रीरिव यज्ञपुंसा ॥ २९ ॥
ໂອ ຜູ້ມີວາສນາດີ, ເພາະຕີນຂອງເຈົ້າແຕະພື້ນດິນ ຈຶ່ງເຫັນວ່າເຈົ້າບໍ່ແມ່ນນາງຟ້າທີ່ຂ້າເຄີຍກ່າວ. ຖ້າເຈົ້າເປັນຍິງໃນໂລກນີ້, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຮ່ວມກັບຂ້າເພື່ອເພີ່ມຄວາມງາມໃຫ້ນະຄອນນີ້ ເຫມືອນພຣະສຣີເທວີຄຽງພຣະວິດສະນຸເພີ່ມສະຫງ່າໃຫ້ໄວກຸນຖະ; ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າເປັນວີຣະບຸລຸດແລະກະສັດຜູ້ມີອໍານາດ.
Verse 30
यदेष मापाङ्गविखण्डितेन्द्रियं सव्रीडभावस्मितविभ्रमद्भ्रुवा । त्वयोपसृष्टो भगवान्मनोभव: प्रबाधतेऽथानुगृहाण शोभने ॥ ३० ॥
ມື້ນີ້ ສາຍຕາຫຼຽວຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ໃຈແລະອິນທຣີຂອງຂ້າຫວັ່ນໄຫວຫນັກ. ຮອຍຍິ້ມທີ່ມີຄວາມອາຍແຕ່ແຝງຄວາມເສນ່ຫາ ແລະລີລາຄິ້ວຂອງເຈົ້າ ກະຕຸ້ນ “ມະໂນພະວະ” ຄືກາມເທບໃນຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ງາມ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາຂ້າແດ່.
Verse 31
त्वदाननं सुभ्रु सुतारलोचनं व्यालम्बिनीलालकवृन्दसंवृतम् । उन्नीय मे दर्शय वल्गुवाचकं यद्व्रीडया नाभिमुखं शुचिस्मिते ॥ ३१ ॥
ໂອ ສາວຄິ້ວງາມ, ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າງາມດ້ວຍດວງຕາອ່ອນຫວານ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍປອຍຜົມສີນ້ໍາເງິນຄໍາທີ່ຫ້ອຍລົງ. ຈາກປາກເຈົ້າມີຖ້ອຍຄໍາຫວານໄພເລາະໄຫຼອອກ, ແຕ່ເພາະຄວາມອາຍ ເຈົ້າບໍ່ມອງຂ້າຕົງໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຍົກໜ້າຂຶ້ນມອງຂ້າ ແລະຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ.
Verse 32
नारद उवाच इत्थं पुरञ्जनं नारी याचमानमधीरवत् । अभ्यनन्दत तं वीरं हसन्ती वीर मोहिता ॥ ३२ ॥
ນາຣະດາກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ດັ່ງນັ້ນ ປຸຣັນຊະນະຜູ້ອົດທົນບໍ່ໄດ້ ໄດ້ອ້ອນວອນນາງສາວນັ້ນ. ນາງຖືກດຶງດູດໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງວີຣະບຸລຸດ ແລະໄດ້ຍິ້ມຮັບຄໍາຂໍ; ໃນເວລານັ້ນນາງແນ່ນອນຫຼົງໃນພຣະຣາຊາແລ້ວ.
Verse 33
न विदाम वयं सम्यक्कर्तारं पुरुषर्षभ । आत्मनश्च परस्यापि गोत्रं नाम च यत्कृतम् ॥ ३३ ॥
ນາງສາວກ່າວວ່າ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຂ້າບໍ່ຮູ້ແນ່ຊັດວ່າໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ກໍາເນີດຂ້າ. ຂ້າກໍບໍ່ຮູ້ໂຄດ, ຊື່, ແລະທີ່ມາຂອງຂ້າເອງ ແລະຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບຂ້າດ້ວຍ.
Verse 34
इहाद्य सन्तमात्मानं विदाम न तत: परम् । येनेयं निर्मिता वीर पुरी शरणमात्मन: ॥ ३४ ॥
ໂອ ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຮົາຮູ້ພຽງແຕ່ວ່າພວກເຮົາມີຕົວຕົນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກນັ້ນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພວກເຮົາໂງ່ຈ້າຫຼາຍ ຈົນບໍ່ສົນໃຈທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງເມືອງທີ່ສວຍງາມນີ້ ເພື່ອເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງພວກເຮົາ.
Verse 35
एते सखाय: सख्यो मे नरा नार्यश्च मानद । सुप्तायां मयि जागर्ति नागोऽयं पालयन् पुरीम् ॥ ३५ ॥
ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຊາຍ ແລະ ຍິງ ທັງໝົດນີ້ທີ່ຢູ່ນຳຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນເພື່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ງູໂຕນີ້, ຜູ້ທີ່ຕື່ນຢູ່ສະເໝີ, ຈະປົກປັກຮັກສາເມືອງນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້ານອນຫຼັບ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ພຽງເທົ່ານີ້. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫຍັງນອກເໜືອໄປຈາກນີ້.
Verse 36
दिष्ट्यागतोऽसि भद्रं ते ग्राम्यान् कामानभीप्ससे । उद्वहिष्यामि तांस्तेऽहं स्वबन्धुभिररिन्दम ॥ ३६ ॥
ໂອ ຜູ້ຂ້າສັດຕູ, ທ່ານໄດ້ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍວິທີໃດກໍ່ຕາມ. ນີ້ແມ່ນໂຊກລາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ເປັນມຸງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ. ທ່ານມີຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າທີ່ຈະຕອບສະໜອງຄວາມຮູ້ສຶກ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍເພື່ອນມິດຈະພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດໃນທຸກວິທີທາງເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງທ່ານ.
Verse 37
इमां त्वमधितिष्ठस्व पुरीं नवमुखीं विभो । मयोपनीतान् गृह्णान: कामभोगान् शतं समा: ॥ ३७ ॥
ນາຍເໜືອຫົວ, ຂ້າພະເຈົ້າຫາກໍ່ຈັດເມືອງເກົ້າປະຕູນີ້ໃຫ້ທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທາງຄວາມຮູ້ສຶກທຸກຮູບແບບ. ທ່ານສາມາດອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍປີ, ແລະ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອຄວາມສຸກທາງຄວາມຮູ້ສຶກຂອງທ່ານຈະຖືກສະໜອງໃຫ້.
Verse 38
कं नु त्वदन्यं रमये ह्यरतिज्ञमकोविदम् । असम्परायाभिमुखमश्वस्तनविदं पशुम् ॥ ३८ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄາດຫວັງທີ່ຈະຮ່ວມພິລົມກັບຄົນອື່ນໄດ້ແນວໃດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງເພດ ແລະ ບໍ່ສາມາດຮູ້ວິທີເສບສຸກໃນຊີວິດ ທັງໃນຂະນະທີ່ມີຊີວິດຢູ່ ຫຼື ຫຼັງຄວາມຕາຍ? ຄົນໂງ່ຈ້າເຫຼົ່ານັ້ນປຽບເໝືອນສັດ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວິທີການເສບສຸກທາງຄວາມຮູ້ສຶກໃນຊາດນີ້ ແລະ ຊາດໜ້າ.
Verse 39
धर्मो ह्यत्रार्थकामौ च प्रजानन्दोऽमृतं यश: । लोका विशोका विरजा यान्न केवलिनो विदु: ॥ ३९ ॥
ນາງເວົ້າວ່າ—ໃນໂລກນີ້ ອາສຣົມຄະຣະຫັດໃຫ້ຄວາມສຸກໃນ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະຄວາມຍິນດີໃນລູກຫຼານ; ຕໍ່ມາກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາໃນຊື່ສຽງ ແລະ ໂມກສະ. ຜົນຍັດຍະນຳໄປສູ່ໂລກສູງ. ສຸກວັດຖຸນີ້ ນັກບຳເພັນແບບເຄວະລິນແທບບໍ່ຮູ້ ແມ່ນກະທັ້ງຈິນຕະນາກໍຍາກ
Verse 40
पितृदेवर्षिमर्त्यानां भूतानामात्मनश्च ह । क्षेम्यं वदन्ति शरणं भवेऽस्मिन् यद्गृहाश्रम: ॥ ४० ॥
ນາງເວົ້າຕໍ່ວ່າ—ຕາມຄຳຂອງຜູ້ຮູ້ ໃນພົບນີ້ ອາສຣົມຄະຣະຫັດເປັນທີ່ພຶ່ງອັນປອດໄພ ແລະເກື້ອກູນ ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ເທວະ ຣິຊິ ມະນຸດ ສັດທັງປວງ ແລະແກ່ຕົນເອງດ້ວຍ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນປະໂຫຍດ
Verse 41
का नाम वीर विख्यातं वदान्यं प्रियदर्शनम् । न वृणीत प्रियं प्राप्तं मादृशी त्वादृशं पतिम् ॥ ४१ ॥
ໂອ ວີຣະບຸລຸດທີ່ຮັກ! ໃນໂລກນີ້ ໃຜຈະບໍ່ຮັບສາມີເຊັ່ນເຈົ້າ? ເຈົ້າມີຊື່ສຽງ ໃຈກວ້າງ ງາມນ່າເບິ່ງ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ. ຍິງເຊັ່ນຂ້າ ໄດ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັກແລ້ວ ໄຍຈະບໍ່ເລືອກ?
Verse 42
कस्या मनस्ते भुवि भोगिभोगयो: स्त्रिया न सज्जेद्भुजयोर्महाभुज । योऽनाथवर्गाधिमलं घृणोद्धत स्मितावलोकेन चरत्यपोहितुम् ॥ ४२ ॥
ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່! ໃນໂລກນີ້ ຈິດໃຈຂອງຍິງຄົນໃດຈະບໍ່ຫຼົງໃນແຂນຂອງເຈົ້າ ທີ່ຄ້າຍລຳຕົວງູອັນນ່າຫຼົງ? ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມແລະສາຍຕາອັນດຶງດູດ ພ້ອມເມດຕາອັນກ້າຫານ ເຈົ້າຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງຍິງໄຮ້ທີ່ພຶ່ງເຊັ່ນພວກຂ້າ. ພວກຂ້າເຫັນວ່າ ເຈົ້າເດີນທາງໃນແຜ່ນດິນນີ້ ເພື່ອເກື້ອກູນພວກຂ້າເທົ່ານັ້ນ
Verse 43
नारद उवाच इति तौ दम्पती तत्र समुद्य समयं मिथ: । तां प्रविश्य पुरीं राजन्मुमुदाते शतं समा: ॥ ४३ ॥
ນາຣະດະກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຊາຍແລະຍິງຄູ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຮ່ວມກັນ ໄດ້ເກື້ອກູນກັນແລະກັນ ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນນັ້ນ ແລະເສວຍສຸກແຫ່ງຊີວິດຢູ່ໜຶ່ງຮ້ອຍປີ
Verse 44
उपगीयमानो ललितं तत्र तत्र च गायकै: । क्रीडन् परिवृत: स्त्रीभिर्ह्रदिनीमाविशच्छुचौ ॥ ४४ ॥
ທຸກໆແຫ່ງ ນັກຮ້ອງໄດ້ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນກຽດສັກສີ ແລະ ກິດຈະກຳຂອງກະສັດປຸຣັນຈະນະ ຢ່າງອ່ອນຫວານ. ເມື່ອຄວາມຮ້ອນໃນລະດູຮ້ອນແຮງ ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນອ່າງນ້ຳເຢັນ ມີສະຕຣີຫຼາຍຄົນລ້ອມຮອບ ແລະ ສຳລານໃນສັງຄົມນັ້ນ.
Verse 45
सप्तोपरि कृता द्वार: पुरस्तस्यास्तु द्वे अध: । पृथग्विषयगत्यर्थं तस्यां य: कश्चनेश्वर: ॥ ४५ ॥
ໃນນະຄອນນັ້ນມີປະຕູ 9 ບານ—7 ບານຢູ່ດ້ານເທິງ ແລະ 2 ບານຢູ່ດ້ານລຸ່ມໃຕ້ດິນ. ປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນສ້າງເພື່ອໄປສູ່ຈຸດໝາຍຕ່າງໆ ແລະ ເຈົ້າເມືອງໃຊ້ທຸກປະຕູນັ້ນ.
Verse 46
पञ्च द्वारस्तु पौरस्त्या दक्षिणैका तथोत्तरा । पश्चिमे द्वे अमूषां ते नामानि नृप वर्णये ॥ ४६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ໃນບັນດາປະຕູ 9 ບານນັ້ນ 5 ບານຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ 1 ບານທາງທິດເໜືອ 1 ບານທາງທິດໃຕ້ ແລະ 2 ບານທາງທິດຕາເວັນຕົກ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມຂອງປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນ.
Verse 47
खद्योताविर्मुखी च प्राग्द्वारावेकत्र निर्मिते । विभ्राजितं जनपदं याति ताभ्यां द्युमत्सख: ॥ ४७ ॥
ປະຕູສອງບານຊື່ ຄັດຍໂອຕາ ແລະ ອາວີຣມຸຂີ ຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ສ້າງຢູ່ຈຸດດຽວ. ຜ່ານປະຕູທັງສອງນີ້ ກະສັດໄປຍັງເມືອງວິພຣາຊິຕະ ພ້ອມສະຫາຍຊື່ ດະຍຸມານ.
Verse 48
नलिनी नालिनी च प्राग्द्वारावेकत्र निर्मिते । अवधूतसखस्ताभ्यां विषयं याति सौरभम् ॥ ४८ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັນ ທາງທິດຕາເວັນອອກມີປະຕູຄູ່ຊື່ ນະລິນີ ແລະ ນາລິນີ ສ້າງຢູ່ຈຸດດຽວ. ຜ່ານປະຕູເຫຼົ່ານີ້ ກະສັດໄປຍັງແດນເຊົາຣະພະ ພ້ອມສະຫາຍຊື່ ອະວະທູຕະ.
Verse 49
मुख्या नाम पुरस्ताद् द्वास्तयापणबहूदनौ । विषयौ याति पुरराड्रसज्ञविपणान्वित: ॥ ४९ ॥
ປະຕູທີ 5 ທາງທິດຕາເວັນອອກ ມີຊື່ວ່າ ‘ມຸກຍາ’ ແປວ່າ ປະຕູຫຼັກ. ຜ່ານປະຕູນັ້ນ ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ໄປຢ້ຽມສອງສະຖານທີ່ຊື່ ບະຫູດະນະ ແລະ ອາປະນະ ພ້ອມມິດ ຣະສັຊຍະ ແລະ ວິປະນະ.
Verse 50
पितृहूर्नृप पुर्या द्वार्दक्षिणेन पुरञ्जन: । राष्ट्रं दक्षिणपञ्चालं याति श्रुतधरान्वित: ॥ ५० ॥
ປະຕູທາງທິດໃຕ້ຂອງນະຄອນ ມີຊື່ວ່າ ‘ປິຕຣິຮູ’. ຜ່ານປະຕູນັ້ນ ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ໄປຍັງແດນ ‘ທັກຊິນະ-ປັນຈາລະ’ ພ້ອມມິດ ສຣຸຕະທະຣະ.
Verse 51
देवहूर्नाम पुर्या द्वा उत्तरेण पुरञ्जन: । राष्ट्रमुत्तरपञ्चालं याति श्रुतधरान्वित: ॥ ५१ ॥
ທາງທິດເໜືອມີປະຕູຊື່ ‘ເທວະຮູ’. ຜ່ານປະຕູນັ້ນ ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ໄປຍັງແດນ ‘ອຸດຕະຣະ-ປັນຈາລະ’ ພ້ອມມິດ ສຣຸຕະທະຣະ.
Verse 52
आसुरी नाम पश्चाद् द्वास्तया याति पुरञ्जन: । ग्रामकं नाम विषयं दुर्मदेन समन्वित: ॥ ५२ ॥
ທາງທິດຕາເວັນຕົກມີປະຕູຊື່ ‘ອາສຸຣີ’. ຜ່ານປະຕູນັ້ນ ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ໄປຍັງເມືອງ ‘ກຣາມະກະ’ ພ້ອມມິດ ທຸຣະມະດະ.
Verse 53
निऋर्तिर्नाम पश्चाद् द्वास्तया याति पुरञ्जन: । वैशसं नाम विषयं लुब्धकेन समन्वित: ॥ ५३ ॥
ອີກປະຕູໜຶ່ງທາງທິດຕາເວັນຕົກ ມີຊື່ວ່າ ‘ນິຣຶຕິ’. ຜ່ານປະຕູນັ້ນ ກະສັດປຸຣັນຈະນະ ໄປຍັງສະຖານທີ່ ‘ໄວສະສະ’ ພ້ອມມິດ ລຸບທະກະ.
Verse 54
अन्धावमीषां पौराणां निर्वाक्पेशस्कृतावुभौ । अक्षण्वतामधिपतिस्ताभ्यां याति करोति च ॥ ५४ ॥
ໃນນະຄອນນີ້ມີຊາວເມືອງຫຼາຍ ແລະມີຄົນຕາບອດສອງຄົນຊື່ ນິຣວາກ ແລະ ເປຊັສກຣິດ. ແມ່ນແທ້ວ່າພະຣາຊາປຸຣັນຊະນະເປັນຜູ້ປົກຄອງຊາວເມືອງຜູ້ມີຕາ ແຕ່ກໍກັບໄປຄົບຫາຄົນຕາບອດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພ້ອມກັບພວກເຂົາ ພະອົງໄປມາແລະເຮັດກິດຕ່າງໆ.
Verse 55
स यर्ह्यन्त:पुरगतो विषूचीनसमन्वित: । मोहं प्रसादं हर्षं वा याति जायात्मजोद्भवम् ॥ ५५ ॥
ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃນເຮືອນສ່ວນໃນ ເຂົາມີຜູ້ຮັບໃຊ້ສຳຄັນ—ຄື “ໃຈ” ຊື່ ວິສູຈີນ—ຕິດຕາມໄປ. ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມພໍໃຈ ແລະ ຄວາມຍິນດີ ທີ່ເກີດຈາກເມຍແລະລູກ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນເຂົາ.
Verse 56
एवं कर्मसु संसक्त: कामात्मा वञ्चितोऽबुध: । महिषी यद्यदीहेत तत्तदेवान्ववर्तत ॥ ५६ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຕິດພັນໃນກຳ ເປັນຜູ້ມີກາມຕັນຫາ ແລະໂງ່ເຂົາ ຖືກປັນຍາທາງວັດຖຸຫລອກລວງ. ພຣະມະເຫສີປາດຖະນາສິ່ງໃດ ເຂົາກໍເຮັດຕາມ ແລະສະໜອງສິ່ງນັ້ນທັງໝົດ.
Verse 57
क्वचित्पिबन्त्यां पिबति मदिरां मदविह्वल: । अश्नन्त्यां क्वचिदश्नाति जक्षत्यां सह जक्षिति ॥ ५७ ॥ क्वचिद्गायति गायन्त्यां रुदत्यां रुदति क्वचित् । क्वचिद्धसन्त्यां हसति जल्पन्त्यामनु जल्पति ॥ ५८ ॥ क्वचिद्धावति धावन्त्यां तिष्ठन्त्यामनु तिष्ठति । अनु शेते शयानायामन्वास्ते क्वचिदासतीम् ॥ ५९ ॥ क्वचिच्छृणोति शृण्वन्त्यां पश्यन्त्यामनु पश्यति । क्वचिज्जिघ्रति जिघ्रन्त्यां स्पृशन्त्यां स्पृशति क्वचित् ॥ ६० ॥ क्वचिच्च शोचतीं जायामनुशोचति दीनवत् । अनु हृष्यति हृष्यन्त्यां मुदितामनु मोदते ॥ ६१ ॥
ເມື່ອພຣະມະເຫສີດື່ມເຫຼົ້າ ປຸຣັນຊະນະກໍດື່ມດ້ວຍຄວາມເມົາ. ເມື່ອນາງກິນ ເຂົາກໍກິນ; ເມື່ອນາງຄຽວ ເຂົາກໍຄຽວຕາມ. ເມື່ອນາງຮ້ອງເພງ ເຂົາກໍຮ້ອງ; ເມື່ອນາງຮ້ອງໄຫ້ ເຂົາກໍຮ້ອງໄຫ້; ເມື່ອນາງຫົວເຮາະ ເຂົາກໍຫົວເຮາະ; ເມື່ອນາງເວົ້າເລື່ອຍໆ ເຂົາກໍເວົ້າຕາມ. ເມື່ອນາງວິ່ງ ເຂົາກໍວິ່ງ; ເມື່ອນາງຢືນ ເຂົາກໍຢືນ; ເມື່ອນາງນອນ ເຂົາກໍນອນຕາມ; ເມື່ອນາງນັ່ງ ເຂົາກໍນັ່ງ. ເມື່ອນາງຟັງ ເຂົາກໍຟັງ; ເມື່ອນາງເບິ່ງ ເຂົາກໍເບິ່ງ; ເມື່ອນາງດົມກິ່ນ ເຂົາກໍດົມ; ເມື່ອນາງສຳຜັດ ເຂົາກໍສຳຜັດ. ເມື່ອນາງໂສກເສົ້າ ເຂົາກໍໂສກເສົ້າຢ່າງນ່າສົງສານ; ເມື່ອນາງຍິນດີ ເຂົາກໍຍິນດີ; ເມື່ອນາງພໍໃຈ ເຂົາກໍພໍໃຈດ້ວຍ.
Verse 58
क्वचित्पिबन्त्यां पिबति मदिरां मदविह्वल: । अश्नन्त्यां क्वचिदश्नाति जक्षत्यां सह जक्षिति ॥ ५७ ॥ क्वचिद्गायति गायन्त्यां रुदत्यां रुदति क्वचित् । क्वचिद्धसन्त्यां हसति जल्पन्त्यामनु जल्पति ॥ ५८ ॥ क्वचिद्धावति धावन्त्यां तिष्ठन्त्यामनु तिष्ठति । अनु शेते शयानायामन्वास्ते क्वचिदासतीम् ॥ ५९ ॥ क्वचिच्छृणोति शृण्वन्त्यां पश्यन्त्यामनु पश्यति । क्वचिज्जिघ्रति जिघ्रन्त्यां स्पृशन्त्यां स्पृशति क्वचित् ॥ ६० ॥ क्वचिच्च शोचतीं जायामनुशोचति दीनवत् । अनु हृष्यति हृष्यन्त्यां मुदितामनु मोदते ॥ ६१ ॥
ເມື່ອພຣະມະເຫສີດື່ມເຫຼົ້າ ປຸຣັນຊະນະກໍດື່ມດ້ວຍຄວາມເມົາ. ເມື່ອນາງກິນ ເຂົາກໍກິນ; ເມື່ອນາງຄຽວ ເຂົາກໍຄຽວຕາມ. ເມື່ອນາງຮ້ອງເພງ ເຂົາກໍຮ້ອງ; ເມື່ອນາງຮ້ອງໄຫ້ ເຂົາກໍຮ້ອງໄຫ້; ເມື່ອນາງຫົວເຮາະ ເຂົາກໍຫົວເຮາະ; ເມື່ອນາງເວົ້າເລື່ອຍໆ ເຂົາກໍເວົ້າຕາມ. ເມື່ອນାງວິ່ງ ເຂົາກໍວິ່ງ; ເມື່ອນາງຢືນ ເຂົາກໍຢືນ; ເມື່ອນາງນອນ ເຂົາກໍນອນຕາມ; ເມື່ອນາງນັ່ງ ເຂົາກໍນັ່ງ. ເມື່ອນາງຟັງ ເຂົາກໍຟັງ; ເມື່ອນາງເບິ່ງ ເຂົາກໍເບິ່ງ; ເມື່ອນາງດົມກິ່ນ ເຂົາກໍດົມ; ເມື່ອນາງສຳຜັດ ເຂົາກໍສຳຜັດ. ເມື່ອນາງໂສກເສົ້າ ເຂົາກໍໂສກເສົ້າຢ່າງນ່າສົງສານ; ເມື່ອນາງຍິນດີ ເຂົາກໍຍິນດີ; ເມື່ອນາງພໍໃຈ ເຂົາກໍພໍໃຈດ້ວຍ.
Verse 59
क्वचित्पिबन्त्यां पिबति मदिरां मदविह्वल: । अश्नन्त्यां क्वचिदश्नाति जक्षत्यां सह जक्षिति ॥ ५७ ॥ क्वचिद्गायति गायन्त्यां रुदत्यां रुदति क्वचित् । क्वचिद्धसन्त्यां हसति जल्पन्त्यामनु जल्पति ॥ ५८ ॥ क्वचिद्धावति धावन्त्यां तिष्ठन्त्यामनु तिष्ठति । अनु शेते शयानायामन्वास्ते क्वचिदासतीम् ॥ ५९ ॥ क्वचिच्छृणोति शृण्वन्त्यां पश्यन्त्यामनु पश्यति । क्वचिज्जिघ्रति जिघ्रन्त्यां स्पृशन्त्यां स्पृशति क्वचित् ॥ ६० ॥ क्वचिच्च शोचतीं जायामनुशोचति दीनवत् । अनु हृष्यति हृष्यन्त्यां मुदितामनु मोदते ॥ ६१ ॥
ເມື່ອພຣະມະເຫສີດື່ມເຫຼົ້າ ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະກໍດື່ມຕາມດ້ວຍຄວາມເມົາ. ເມື່ອນາງກິນ ຄຽວ ຮ້ອງເພງ ຮ້ອງໄຫ້ ຫົວເຮາະ ຫຼືເວົ້າຈາຫຼິ້ນໆ ພຣະຣາຊາກໍເຮັດຕາມ. ນາງເດີນ ພຣະຣາຊາເດີນຕາມຫຼັງ; ນາງຢຸດ ພຣະຣາຊາກໍຢຸດ; ນາງນອນ ພຣະຣາຊາກໍນອນຕາມ. ນາງນັ່ງ ຟັງ ເບິ່ງ ດົມກິ່ນ ຫຼືສຳຜັດ ພຣະຣາຊາກໍຕາມ. ເມື່ອນາງໂສກ ພຣະຣາຊາກໍໂສກຕາມ; ເມື່ອນາງຍິນດີ ພຣະຣາຊາກໍຍິນດີແລະອິ່ມໃຈ.
Verse 60
क्वचित्पिबन्त्यां पिबति मदिरां मदविह्वल: । अश्नन्त्यां क्वचिदश्नाति जक्षत्यां सह जक्षिति ॥ ५७ ॥ क्वचिद्गायति गायन्त्यां रुदत्यां रुदति क्वचित् । क्वचिद्धसन्त्यां हसति जल्पन्त्यामनु जल्पति ॥ ५८ ॥ क्वचिद्धावति धावन्त्यां तिष्ठन्त्यामनु तिष्ठति । अनु शेते शयानायामन्वास्ते क्वचिदासतीम् ॥ ५९ ॥ क्वचिच्छृणोति शृण्वन्त्यां पश्यन्त्यामनु पश्यति । क्वचिज्जिघ्रति जिघ्रन्त्यां स्पृशन्त्यां स्पृशति क्वचित् ॥ ६० ॥ क्वचिच्च शोचतीं जायामनुशोचति दीनवत् । अनु हृष्यति हृष्यन्त्यां मुदितामनु मोदते ॥ ६१ ॥
ບໍ່ວ່າພຣະມະເຫສີຈະເຮັດຫຍັງ—ດື່ມເຫຼົ້າ, ກິນ, ຄຽວ, ຮ້ອງເພງ, ຮ້ອງໄຫ້, ຫົວເຮາະ, ເວົ້າຈາຫຼິ້ນໆ, ແລ່ນ, ຢຸດ, ນອນ, ນັ່ງ, ຟັງ, ເບິ່ງ, ດົມກິ່ນ ຫຼື ສຳຜັດ—ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະກໍຕາມແລະເຮັດຕາມທຸກຢ່າງ. ເມື່ອນາງໂສກ ພຣະຣາຊາກໍໂສກຕາມ; ເມື່ອນາງຍິນດີ ພຣະຣາຊາກໍຍິນດີແລະພໍໃຈ
Verse 61
क्वचित्पिबन्त्यां पिबति मदिरां मदविह्वल: । अश्नन्त्यां क्वचिदश्नाति जक्षत्यां सह जक्षिति ॥ ५७ ॥ क्वचिद्गायति गायन्त्यां रुदत्यां रुदति क्वचित् । क्वचिद्धसन्त्यां हसति जल्पन्त्यामनु जल्पति ॥ ५८ ॥ क्वचिद्धावति धावन्त्यां तिष्ठन्त्यामनु तिष्ठति । अनु शेते शयानायामन्वास्ते क्वचिदासतीम् ॥ ५९ ॥ क्वचिच्छृणोति शृण्वन्त्यां पश्यन्त्यामनु पश्यति । क्वचिज्जिघ्रति जिघ्रन्त्यां स्पृशन्त्यां स्पृशति क्वचित् ॥ ६० ॥ क्वचिच्च शोचतीं जायामनुशोचति दीनवत् । अनु हृष्यति हृष्यन्त्यां मुदितामनु मोदते ॥ ६१ ॥
ເມື່ອພຣະມະເຫສີຍິນດີ ພຣະຣາຊາກໍຍິນດີ; ເມື່ອນາງໂສກ ພຣະຣາຊາກໍໂສກ. ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງອິນຊີທັງປວງ ປຸຣັນຊະນະຕາມນາງເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນໃນຄວາມເພີດເພີນແລະຄວາມພໍໃຈ ພຣະຣາຊາກໍຍິນດີຕາມນາງ
Verse 62
विप्रलब्धो महिष्यैवं सर्वप्रकृतिवञ्चित: । नेच्छन्ननुकरोत्यज्ञ: क्लैब्यात्क्रीडामृगो यथा ॥ ६२ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາປຸຣັນຊະນະຖືກຄວາມງາມຂອງພຣະມະເຫສີລໍ້ລວງ ແລະຖືກຫລອກລວງ; ຄວາມເປັນຢູ່ໃນໂລກວັດຖຸຂອງພຣະອົງຖືກວັງວຽນຫລອກໄປທັງໝົດ. ແມ່ນບໍ່ຢາກກໍຕາມ ກະສັດຜູ້ໂງ່ນັ້ນຍັງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງນາງ ແລະລອງເຮັດຕາມນາງ ເຫມືອນສັດລ້ຽງທີ່ເຕັ້ນຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້ານາຍ
Frequently Asked Questions
Nārada targets the king’s kāmya orientation—rituals performed for results rather than for Bhagavān—and highlights their हिंसा (violence) and karmic backlash. The vision of sacrificed animals awaiting revenge dramatizes the doctrine of karma: even religiously framed action can bind when driven by desire, cruelty, or ego, whereas true dharma culminates in ātma-jñāna and devotion.
Avijñāta signifies the unknowable controller within worldly perception—often explained in the tradition as Paramātmā (the indwelling Lord) whose guidance is present yet not recognized by the materially absorbed jīva. The name underscores that without spiritual knowledge, the soul cannot properly interpret the divine witness and director accompanying it through embodied life.
The ‘city of nine gates’ (nava-dvāra-purī) denotes the human body with its primary openings through which consciousness engages the world. The allegory teaches that when the soul (Purañjana) identifies with this city and accepts sense gratification as life’s aim, it becomes governed by the mind, senses, and prāṇa, losing autonomy and forgetting its spiritual purpose.
She represents the allure of material enjoyment and household entanglement—often mapped to buddhi/pravṛtti that promises happiness through sense life—while the five-hooded serpent commonly indicates prāṇa (life-air) or the vital force sustaining the body. Together they portray how embodied life is maintained and defended while simultaneously pulling the jīva into deeper identification and dependence.