Adhyaya 24
Lord Śiva Instructs the Pracetās (Śiva-stuti and the Path of Bhakti)
ບົດນີ້ສືບຕໍ່ສາຍວົງຫຼັງພຣະປຣຶຖຸ: ວິຈິຕາສະວະ (ອັນຕັຣທານ) ຂຶ້ນຄອງອານາຈັກ ແບ່ງທິດໃຫ້ພີ່ນ້ອງ ແລະແມ່ນມີອໍານາດກໍຍັງສະຫງົບ ບໍ່ປາດຖະນາລົງໂທດອິນທຣະ ສຸດທ້າຍເຂົ້າສູ່ຍັດຍາ ແລະໄດ້ບັນລຸພຣະສະຖານຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິອັນມີປັນຍາ. ລູກຊາຍຂອງລາວ ຮະວິຣທານ ໃຫ້ກໍາເນີດ ບາຣຫິສັດ ຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ປຣາຈີນບາຣຫິ ເນື່ອງຈາກປູຫຍ້າກຸສະໃນພິທີບູຊາ. ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ ປຣາຈີນບາຣຫິ ແຕ່ງງານກັບ ຊະຕະດຣຸຕິ ແລະມີລູກຊາຍ 10 ຄົນ ຄື ປຣາເຈຕາສ ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ສ້າງສາຍພັນ. ໃນການເດີນທາງໄປທາງຕາເວັນຕົກ ພວກເຂົາພົບທະເລສາບໃຫຍ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວ ແລະສຽງດົນຕີສະຫວັນ; ຈາກນ້ໍານັ້ນ ພຣະສິວະ ປາກົດພ້ອມບໍລິວານ. ພຣະສິວະພໍໃຈໃນຄວາມເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ ເຜີຍແຜ່ຄວາມພັກຕິຕໍ່ ກຣິສນະ/ວິສນຸ ສອນວ່າພັກຕິທີ່ຍອມຈໍານົນສູງກວ່າການຫາຜົນຈາກເທວະດາ ແລະຂັບຮ້ອງສະໂຕຕຣະອັນມີພະລັງ ພັນລະນາພຣະກິດຈັກກະວານ ການຂະຫຍາຍ (ສັງກັຣສະນະ, ປຣະດຍຸມນະ, ອະນິຣຸດທະ) ແລະຮູບອັນງາມລ້ໍາຂອງພຣະອົງທີ່ຜູ້ພັກຕິຮັກ. ທ່ານແນະນໍາໃຫ້ສະດຸດີແລະສະມາທິຕາມຄໍາອະທິຖານນີ້ເປັນວິທີໂຢກ ສັນຍາວ່າຈະບັນລຸໄວ ແລະພົ້ນຈາກກຳ ປູທາງໃຫ້ການຕະປະສະຍາອັນຍາວນານ ແລະການສ້າງຕໍ່ໄປດ້ວຍພັກຕິ.
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच विजिताश्वोऽधिराजासीत्पृथुपुत्र: पृथुश्रवा: । यवीयोभ्योऽददात्काष्ठा भ्रातृभ्यो भ्रातृवत्सल: ॥ १ ॥
ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ວິຈິຕາສະວະ ບຸດຂອງພຣຶຖຸ ນາມວ່າ ພຣຶຖຸສຣະວາ ໄດ້ເປັນຈັກກະພັດ; ເພາະຮັກນ້ອງຊາຍ ຈຶ່ງມອບທິດຕ່າງໆໃຫ້ນ້ອງໆປົກຄອງ.
Verse 2
हर्यक्षायादिशत्प्राचीं धूम्रकेशाय दक्षिणाम् । प्रतीचीं वृकसंज्ञाय तुर्यां द्रविणसे विभु: ॥ २ ॥
ຈັກກະພັດຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ມອບທິດຕາເວັນອອກໃຫ້ຫຣະຍັກສະ ທິດໃຕ້ໃຫ້ທູມຣະເກສະ ທິດຕາເວັນຕົກໃຫ້ວຶກະ ແລະທິດເໜືອໃຫ້ດຣະວິນະເພື່ອປົກຄອງ.
Verse 3
अन्तर्धानगतिं शक्राल्लब्ध्वान्तर्धानसंज्ञित: । अपत्यत्रयमाधत्त शिखण्डिन्यां सुसम्मतम् ॥ ३ ॥
ໃນອະດີດ ມະຫາຣາຊາ ວິຈິຕາສະວະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ພໍໃຈ ແລະໄດ້ຮັບສະຫມຍາ ‘ອັນຕັຣທານ’। ພຣະມະເຫສີຊື່ ສິຂັນຑິນີ ແລະພຣະອົງມີພຣະຣາຊບຸດດີສາມອົງກັບນາງ
Verse 4
पावक: पवमानश्च शुचिरित्यग्नय: पुरा । वसिष्ठशापादुत्पन्ना: पुनर्योगगतिं गता: ॥ ४ ॥
ພຣະຣາຊບຸດສາມອົງຂອງມະຫາຣາຊາ ອັນຕັຣທານ ຊື່ ປາວະກະ, ປະວະມານະ ແລະ ສຸຈິ. ໃນການກ່ອນ ພວກເຂົາເປັນເທວະແຫ່ງໄຟ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງິສີ ວະສິດຖະ ຈຶ່ງມາເກີດທີ່ນີ້; ແລ້ວດ້ວຍສິດທິໂຍຄະ ພວກເຂົາກໍກັບໄປສູ່ສະຖານະເທວະໄຟອີກຄັ້ງ
Verse 5
अन्तर्धानो नभस्वत्यां हविर्धानमविन्दत । य इन्द्रमश्वहर्तारं विद्वानपि न जघ्निवान् ॥ ५ ॥
ມະຫາຣາຊາ ອັນຕັຣທານ ມີພຣະມະເຫສີອີກອົງຊື່ ນະພັສວະຕີ ແລະໄດ້ພຣະຣາຊບຸດຊື່ ຮະວິຣທານ. ແມ່ນແຕ່ຮູ້ວ່າອິນທຣາກຳລັງລັກມ້າຂອງພຣະບິດາໃນພິທີຍັຊຍະ ພຣະອົງກໍດ້ວຍໃຈກວ້າງບໍ່ໄດ້ປະຫານອິນທຣາ
Verse 6
राज्ञां वृत्तिं करादानदण्डशुल्कादिदारुणाम् । मन्यमानो दीर्घसत्त्रव्याजेन विससर्ज ह ॥ ६ ॥
ການເກັບພາສີ, ການລົງໂທດ, ຄ່າປັບ ແລະຄ່າຜ່ານດ່ານ ເປັນວຽກຫນັກຂອງກະສັດທີ່ພຣະອົງເຫັນວ່າດາຮຸນ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖອນຕົນຈາກຫນ້າທີ່ນັ້ນ ໂດຍອ້າງການປະກອບ ‘ສັດຣະ’ ອັນຍາວນານ ແລະໄດ້ອຸທິດຕົນໃນພິທີຍັຊຍະຫຼາຍປະການ
Verse 7
तत्रापि हंसं पुरुषं परमात्मानमात्मदृक् । यजंस्तल्लोकतामाप कुशलेन समाधिना ॥ ७ ॥
ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງກຳລັງປະກອບຍັຊຍະ ກໍຍັງເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕົນ. ດ້ວຍສະມາທິອັນຊຳນານ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາພຣະປະຣະມາດມາ—ປຸຣຸຊະສູງສຸດດຸດຫົງ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ພັກຕະ; ແລະດ້ວຍພັກຕິນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍງ່າຍໃນຄວາມປິຕິ
Verse 8
हविर्धानाद्धविर्धानी विदुरासूत षट्सुतान् । बर्हिषदं गयं शुक्लं कृष्णं सत्यं जितव्रतम् ॥ ८ ॥
ຮະວິຣທານະ ບຸດຂອງມະຫາຣາຊາ ອັນຕັຣທານະ ມີພຣະຍາຊື່ ຮະວິຣທານີ; ໂອ ວິດຸຣາ ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດ 6 ຄົນ—ບັຣຫິສັດ, ກະຍະ, ສຸກລະ, ກຣິສນະ, ສັດຍະ, ແລະ ຈິຕະວຣະຕະ។
Verse 9
बर्हिषत् सुमहाभागो हाविर्धानि: प्रजापति: । क्रियाकाण्डेषु निष्णातो योगेषु च कुरूद्वह ॥ ९ ॥
ພຣະຣິສີ ໄມເຕຣຍະ ກ່າວຕໍ່—ໂອ ວິດຸຣາ ບຸດຜູ້ມີອຳນາດຂອງຮະວິຣທານະ ນາມ ບັຣຫິສັດ ຊຳນານໃນພິທີຍັຊະແຫ່ງກັມມະການຑະ ແລະກໍຊຳນານໃນໂຍຄະອັນລຶກລັບ; ດ້ວຍຄຸນສົມບັດອັນຍິ່ງ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ປຣະຊາປະຕິ।
Verse 10
यस्येदं देवयजनमनुयज्ञं वितन्वत: । प्राचीनाग्रै: कुशैरासीदास्तृतं वसुधातलम् ॥ १० ॥
ທ່ານໄດ້ປະກອບຍັຊະບູຊາແດ່ເທວະດາຫຼາຍປະການ; ທ່ານໂປຍຫຍ້າກຸສະ ໂດຍໃຫ້ປາຍຫຍ້າຊີ້ໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະປູພື້ນດິນເປັນມົນທົນສັກສິດ।
Verse 11
सामुद्रीं देवदेवोक्तामुपयेमे शतद्रुतिम् । यां वीक्ष्य चारुसर्वाङ्गीं किशोरीं सुष्ठ्वलङ्कृताम् । परिक्रमन्तीमुद्वाहे चकमेऽग्नि: शुकीमिव ॥ ११ ॥
ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ (ບັຣຫິສັດ) ໄດ້ອະພິເສກກັບ ສະຕະດຣຸຕິ ທິດາແຫ່ງມະຫາສະມຸດ। ເມື່ອເຫັນນາງງາມທົ່ວອະວະຍະວະ ຍັງເຢົາວະໄວ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນສົມຄວນ ໃນຂະນະທີ່ນາງເດີນປະທັກສິນຮອບມົນທົນວິວາຫ໌ ພຣະອັກນິກໍຖືກໃຈປາຖະໜາຈະໄດ້ຢູ່ຮ່ວມ ດັ່ງເຄີຍປາຖະໜາ ສຸກີ ໃນອະດີດ।
Verse 12
विबुधासुरगन्धर्वमुनिसिद्धनरोरगा: । विजिता: सूर्यया दिक्षु क्वणयन्त्यैव नूपुरै: ॥ १२ ॥
ໃນຂະນະທີ່ ສະຕະດຣຸຕິ ກຳລັງເຂົ້າພິທີວິວາຫ໌ ເທວະດາ, ອະສຸຣ, ຄົນທັຣພ, ມຸນີ, ສິດທະ, ມະນຸດ ແລະ ນາກ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສູງສົ່ງ—ກໍຖືກດຶງດູດໃນທຸກທິດ ໂດຍສຽງກະດິ່ງນູພຸຣທີ່ຂໍ້ຕີນຂອງນາງ।
Verse 13
प्राचीनबर्हिष: पुत्रा: शतद्रुत्यां दशाभवन् । तुल्यनामव्रता: सर्वे धर्मस्नाता: प्रचेतस: ॥ १३ ॥
ພະຣາຊາ ປຣາຈີນບັຣຫິ ໄດ້ມີພະຣາຊບຸດ 10 ອົງ ຈາກຄັນຂອງ ສະຕະດຣຸຕິ. ທຸກອົງມີນາມແລະວຣະຕະເທົ່າກັນ ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ແລະເອີ້ນວ່າ “ປຣະເຈຕາສ”.
Verse 14
पित्रादिष्टा: प्रजासर्गे तपसेऽर्णवमाविशन् । दशवर्षसहस्राणि तपसार्चंस्तपस्पतिम् ॥ १४ ॥
ຕາມຄຳສັ່ງຂອງບິດາໃຫ້ສ້າງປະຊາ ພວກປຣະເຈຕາສໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະໝຸດ. ພວກເຂົາບຳເພັນຕະບະໜຶ່ງໝື່ນປີ ແລະນະມັດສະການພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຕະບະ ຜູ້ເປັນບຸຣຸດສູງສຸດ.
Verse 15
यदुक्तं पथि दृष्टेन गिरिशेन प्रसीदता । तद्ध्यायन्तो जपन्तश्च पूजयन्तश्च संयता: ॥ १५ ॥
ຄຳສອນທີ່ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເມດຕາໄດ້ກ່າວໃນທາງນັ້ນ ພວກເຂົາຜູ້ສຳຣວມໄດ້ພິຈາລະນາ ສວດຈະປະ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 16
विदुर उवाच प्रचेतसां गिरित्रेण यथासीत्पथि सङ्गम: । यदुताह हर: प्रीतस्तन्नो ब्रह्मन् वदार्थवत् ॥ १६ ॥
ວິດູຣະກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣາຫມັນ! ພວກປຣະເຈຕາສໄດ້ພົບພຣະຄິຣິຕຣະ (ພຣະສິວະ) ໃນທາງໄດ້ແນວໃດ? ພຣະຫຣະພໍໃຈໄດ້ແນວໃດ ແລະຊີ້ນຳອັນໃດ? ຂໍໄດ້ໂປຣດເລົ່າຢ່າງມີຄວາມໝາຍ.
Verse 17
सङ्गम: खलु विप्रर्षे शिवेनेह शरीरिणाम् । दुर्लभो मुनयो दध्युरसङ्गाद्यमभीप्सितम् ॥ १७ ॥
ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ສຳລັບສັດມີຊີວິດທີ່ຖືກຂັງໃນຮ່າງກາຍວັດຖຸ ການໄດ້ພົບພຣະສິວະໂດຍກົງນັ້ນຍາກຍິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ມຸນີຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ກໍຍັງບໍ່ອາດໄດ້ພົບງ່າຍໆ ແມ່ນວ່າຈະຈົ່ມຢູ່ໃນສະມາທິເພື່ອປາຖະໜາການພົບນັ້ນກໍຕາມ.
Verse 18
आत्मारामोऽपि यस्त्वस्य लोककल्पस्य राधसे । शक्त्या युक्तो विचरति घोरया भगवान् भव: ॥ १८ ॥
ພຣະພະວານ ພະວະ (ພຣະຊິວະ) ເປັນຜູ້ພໍໃນຕົນເອງ; ແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ພຣະອົງເດີນໄປທົ່ວ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິອັນນ່າຢ້ານ ເຊັ່ນ ກາລີ ແລະ ທຸຣຄາ
Verse 19
मैत्रेय उवाच प्रचेतस: पितुर्वाक्यं शिरसादाय साधव: । दिशं प्रतीचीं प्रययुस्तपस्यादृतचेतस: ॥ १९ ॥
ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ—ພວກປຣະເຈຕັສຜູ້ມີຄຸນທຳ ຮັບຄຳຂອງບິດາໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວດ້ວຍໃຈແນ່ວແນ່ ໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກເພື່ອບຳເພັນຕະປະ
Verse 20
ससमुद्रमुप विस्तीर्णमपश्यन् सुमहत्सर: । महन्मन इव स्वच्छं प्रसन्नसलिलाशयम् ॥ २० ॥
ໃນການເດີນທາງ ພວກປຣະເຈຕັສໄດ້ເຫັນອ່າງນ້ຳໃຫຍ່ກວ້າງດຸດສະມຸດ. ນ້ຳນັ້ນໃສ ແລະ ສະງົບ ດັ່ງໃຈຂອງມະຫາບຸລຸດ
Verse 21
नीलरक्तोत्पलाम्भोजकह्लारेन्दीवराकरम् । हंससारसचक्राह्वकारण्डवनिकूजितम् ॥ २१ ॥
ໃນທະເລສາບໃຫຍ່ນັ້ນ ມີດອກບົວຫຼາຍຊະນິດ ທັງສີຟ້າແລະສີແດງ ອຸດປະລະ ກຸມຸດ ແລະ ອິນທີວະຣະ; ຕາມຝັ່ງມີຫົງ ນົກກະຮຽນ ຈັກຣະວາກະ ກາຣັນດະວະ ແລະນົກນ້ຳອື່ນໆ ຮ້ອງສຽງໄພເຣາະ
Verse 22
मत्तभ्रमरसौस्वर्यहृष्टरोमलताङ्घ्रिपम् । पद्मकोशरजो दिक्षु विक्षिपत्पवनोत्सवम् ॥ २२ ॥
ຮອບທະເລສາບມີຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອວັນຫຼາຍ; ຝູງຜຶ້ງພົມມະຣະທີ່ເມົາຫອມຮ້ອງສຽງຫວານ ຈົນດູເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ມີຄວາມຍິນດີ. ຝຸ່ນເກສອນດອກບົວຖືກລົມພັດກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ ປານດັ່ງມີງານບຸນ
Verse 23
तत्र गान्धर्वमाकर्ण्य दिव्यमार्गमनोहरम् । विसिस्म्यू राजपुत्रास्ते मृदङ्गपणवाद्यनु ॥ २३ ॥
ທີ່ນັ້ນມີສຽງດົນຕີຄັນທະວະອັນທິບ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງນ່າຟັງ; ເມື່ອພຣະລາຊະບຸດໄດ້ຍິນສຽງມຣິດັງກະ ປະນະວະ ແລະກອງອື່ນໆຢ່າງເປັນລະບຽບ ກໍພາກັນປະຫລາດໃຈຫຼາຍ।
Verse 24
तर्ह्येव सरसस्तस्मान्निष्क्रामन्तं सहानुगम् । उपगीयमानममरप्रवरं विबुधानुगै: ॥ २४ ॥ तप्तहेमनिकायाभं शितिकण्ठं त्रिलोचनम् । प्रसादसुमुखं वीक्ष्य प्रणेमुर्जातकौतुका: ॥ २५ ॥
ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນປະທານໃນໝູ່ເທວະ ໄດ້ເສດັດອອກຈາກສະນ້ຳພ້ອມບໍລິວານ; ເທວະທັງຫຼາຍຮ້ອງບົດສັນລະເສີນ. ພຣະວະກາຍສະຫວ່າງດັ່ງຄຳຫຼອມ, ພຣະສໍເປັນສີຟ້າ, ມີສາມພຣະເນດ ແລະພຣະພັກຕຣ໌ເມດຕາ. ເມື່ອປຣະເຈຕະເຫັນ ກໍກົດກະຫຼົບສາຊຕາງດ້ວຍຄວາມພິສວົງ।
Verse 25
तर्ह्येव सरसस्तस्मान्निष्क्रामन्तं सहानुगम् । उपगीयमानममरप्रवरं विबुधानुगै: ॥ २४ ॥ तप्तहेमनिकायाभं शितिकण्ठं त्रिलोचनम् । प्रसादसुमुखं वीक्ष्य प्रणेमुर्जातकौतुका: ॥ २५ ॥
ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳຫຼອມ ເປັນນີລະກັນຖະ ມີສາມພຣະເນດ ແລະພຣະພັກຕຣ໌ເມດຕາ ປຣະເຈຕະທັງຫຼາຍກໍພິສວົງ ແລະກົດກະຫຼົບສາຊຕາງທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ।
Verse 26
स तान् प्रपन्नार्तिहरो भगवान्धर्मवत्सल: । धर्मज्ञान् शीलसम्पन्नान् प्रीत: प्रीतानुवाच ह ॥ २६ ॥
ພຣະສິວະຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ພຶ່ງພາ ແລະຜູ້ຮັກທຳ ເມື່ອເຫັນເຈົ້າຊາຍຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະມີຄຸນຄວາມດີ ກໍຊື່ນບານຍິ່ງ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ
Verse 27
श्रीरुद्र उवाच यूयं वेदिषद: पुत्रा विदितं वश्चिकीर्षितम् । अनुग्रहाय भद्रं व एवं मे दर्शनं कृतम् ॥ २७ ॥
ພຣະສີຣຸດຣະກ່າວວ່າ: ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍແມ່ນບຸດຂອງເວດິສະດ (ປຣາຈີນະບັຣຫິ); ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າຈະເຮັດ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ. ເພື່ອຄວາມມົງຄຸນຂອງພວກເຈົ້າ ແລະເພື່ອປະທານພຣະກະຣຸນາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາປາກົດໃຫ້ເຫັນ।
Verse 28
य: परं रंहस: साक्षात्त्रिरगुणाज्जीवसंज्ञितात् । भगवन्तं वासुदेवं प्रपन्न: स प्रियो हि मे ॥ २८ ॥
ຜູ້ໃດທີ່ມອບຕົນເປັນສະຫລະແກ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ຄວບຄຸມທັງປະກຣິຕິແລະຊີວະ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ
Verse 29
स्वधर्मनिष्ठ: शतजन्मभि: पुमान् विरिञ्चतामेति तत: परं हि माम् । अव्याकृतं भागवतोऽथ वैष्णवं पदं यथाहं विबुधा: कलात्यये ॥ २९ ॥
ຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນສະວະທັມ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດຮ້ອຍຊາດ ຈະເໝາະສົມສໍາລັບຕໍາແໜ່ງພຣະພຣົມ; ຖ້າຍິ່ງສູງກວ່ານັ້ນກໍອາດເຂົ້າໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ເປັນພາກະວະຕະ ແລະມອບຕົນແກ່ສຣີກຣິດສະນະ/ວິດສະນຸ ດ້ວຍພັກຕິບໍລິສຸດ ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ພະດະວາຍສະນະອັນອະວະຍັກຕະໃນທັນທີ; ຂ້າພະເຈົ້າແລະເທວະອື່ນໆ ຈະໄດ້ເຖິງເມື່ອໂລກວັດຖຸຖືກທໍາລາຍ
Verse 30
अथ भागवता यूयं प्रिया: स्थ भगवान् यथा । न मद्भागवतानां च प्रेयानन्योऽस्ति कर्हिचित् ॥ ३० ॥
ພວກເຈົ້າທັງຫມົດເປັນພາກະວະຕະ ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ພຣະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກແລະຄວນເຄົາລົບສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າເທົ່າກັບພຣະເຈົ້າເອງ. ແລະສໍາລັບຜູ້ອຸທິດຕົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ
Verse 31
इदं विविक्तं जप्तव्यं पवित्रं मङ्गलं परम् । नि:श्रेयसकरं चापि श्रूयतां तद्वदामि व: ॥ ३१ ॥
ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈະພະມົນຕຣາບົດໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງເຫນືອໂລກ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ພ້ອມທັງນໍາໄປສູ່ຄວາມເກສົມສູງສຸດ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ
Verse 32
मैत्रेय उवाच इत्यनुक्रोशहृदयो भगवानाह ताञ्छिव: । बद्धाञ्जलीन् राजपुत्रान्नारायणपरो वच: ॥ ३२ ॥
ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດ, ພຣະພະຄະວານ ສິວະ ຜູ້ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຢ່າງຍິ່ງແກ່ນາຣາຍະນະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ແກ່ລູກຊາຍຂອງກະສັດ ຜູ້ຍືນປະນົມມື
Verse 33
श्रीरुद्र उवाच जितं त आत्मविद्वर्यस्वस्तये स्वस्तिरस्तु मे । भवताराधसा राद्धं सर्वस्मा आत्मने नम: ॥ ३३ ॥
ພຣະຣຸດຣາກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຂໍໃຫ້ຊັຍມົງຄຸນແດ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ອາດຕະ; ແລະເປັນມົງຄຸນແກ່ຜູ້ບັນລຸ ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ. ດ້ວຍຄໍາສອນອັນສົມບູນ ການບູຊາຈຶ່ງສໍາເລັດ; ພຣະອົງແມ່ນປຣະມາດມັນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ.
Verse 34
नम: पङ्कजनाभाय भूतसूक्ष्मेन्द्रियात्मने । वासुदेवाय शान्ताय कूटस्थाय स्वरोचिषे ॥ ३४ ॥
ນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ມີສະດືເປັນດອກບົວ ຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງທາດລະອຽດ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ. ນົບນ້ອມແດ່ວາສຸເທວະຜູ້ສະງົບຍິ່ງ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະສ່ອງສວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ.
Verse 35
सङ्कर्षणाय सूक्ष्माय दुरन्तायान्तकाय च । नमो विश्वप्रबोधाय प्रद्युम्नायान्तरात्मने ॥ ३५ ॥
ນົບນ້ອມແດ່ສັງກະຣະຊະນະ ຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດຂອງທາດລະອຽດ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງການຮວມແລະການສະລາຍ ຜູ້ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ແລະເປັນຜູ້ສິ້ນສຸດ. ນົບນ້ອມແດ່ປຣະດຍຸມນະ ຜູ້ປຸກໂລກ ເທວະປະທານແຫ່ງປັນຍາ ແລະເປັນອາດຕະພາຍໃນ.
Verse 36
नमो नमोऽनिरुद्धाय हृषीकेशेन्द्रियात्मने । नम: परमहंसाय पूर्णाय निभृतात्मने ॥ ३६ ॥
ນົບນ້ອມ ແລະນົບນ້ອມອີກ ແດ່ອນິຣຸດທະ ຜູ້ເປັນຫຣິສີເກສະ ເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ ແລະຜູ້ຄວບຄຸມໃຈ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະປຣະມະຫັງສະ ຜູ້ສົມບູນ ແລະຜູ້ສະງົບຢູ່ພາຍໃນ.
Verse 37
स्वर्गापवर्गद्वाराय नित्यं शुचिषदे नम: । नमो हिरण्यवीर्याय चातुर्होत्राय तन्तवे ॥ ३७ ॥
ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕູໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະອະປະວັກ (ໂມກສະ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເສມອໃນຫົວໃຈອັນບໍລິສຸດ. ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີພະລັງດຸດທອງຄໍາ (ຮິຣັນຍະວີຣຍະ) ແລະຜູ້ໃນຮູບໄຟຄ້ຳຈຸນພິທີຍັດຍະເວດ ເຊັ່ນ ຈາຕຸຣໂຫຕຣາ.
Verse 38
नम ऊर्ज इषे त्रय्या: पतये यज्ञरेतसे । तृप्तिदाय च जीवानां नम: सर्वरसात्मने ॥ ३८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງເປັນຜູ້ອຸປະຖຳໂລກບັນພະບຸລຸດແລະເທວະທັງປວງ ເປັນເທວະປະທານແຫ່ງດວງຈັນ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະເວດທັງສາມ। ພຣະອົງແມ່ນແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງຄວາມອິ່ມໃຈຂອງສັດທັງປວງ ຂ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງຜູ້ເປັນຣສທັງປວງ។
Verse 39
सर्वसत्त्वात्मदेहाय विशेषाय स्थवीयसे । नमस्त्रैलोक्यपालाय सह ओजोबलाय च ॥ ३९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງແມ່ນຮູບສາກົນອັນມະຫາໃຫຍ່ ທີ່ບັນຈຸຮ່າງກາຍຂອງສັດທັງປວງໄວ້. ພຣະອົງວິເສດແລະຍິ່ງໃຫຍ່. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ພິທັກສາມໂລກ ພ້ອມດ້ວຍເດດແລະກຳລັງ।
Verse 40
अर्थलिङ्गाय नभसे नमोऽन्तर्बहिरात्मने । नम: पुण्याय लोकाय अमुष्मै भूरिवर्चसे ॥ ४० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ໂດຍການແຜ່ຂະຫຍາຍສຽງອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍແທ້ຂອງທຸກສິ່ງ। ພຣະອົງເປັນດັ່ງຟ້າທີ່ຄອບຄຸມທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດແຫ່ງກຸສົນກຳທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກອື່ນ। ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮັດສະມີຫຼາຍ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।
Verse 41
प्रवृत्ताय निवृत्ताय पितृदेवाय कर्मणे । नमोऽधर्मविपाकाय मृत्यवे दु:खदाय च ॥ ४१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງເປັນພະຍານຜູ້ເຫັນຜົນແຫ່ງກຸສົນກຳ; ພຣະອົງແມ່ນທັງຄວາມໂນ້ມເອີ້ນແລະການຖອນຕົວ ພ້ອມທັງການກະທຳທີ່ເກີດຈາກມັນ. ແລະເນື່ອງຈາກຜົນຂອງອະທຳນຳມາຊຶ່ງຄວາມທຸກ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດເປັນຄວາມຕາຍ. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।
Verse 42
नमस्त आशिषामीश मनवे कारणात्मने । नमो धर्माय बृहते कृष्णायाकुण्ठमेधसे । पुरुषाय पुराणाय साङ्ख्ययोगेश्वराय च ॥ ४२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນສູງສຸດ ເປັນມະນຸຜູ້ດຶກດຳບັນ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ। ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແດ່ພຣະກຣິດສະນາຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ເຄີຍຖືກຂັດຂວາງ। ຂ້າຂໍກາບໄຫວ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແດ່ປຸຣຸສະຜູ້ດັ້ງເດີມ ຜູ້ໂບຮານນິລັນດອນ ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາງຂະຍະແລະໂຍຄະ।
Verse 43
शक्तित्रयसमेताय मीढुषेऽहङ्कृतात्मने । चेतआकूतिरूपाय नमो वाचो विभूतये ॥ ४३ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍສັກຕິສາມ ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດແຫ່ງກຳ, ການກະທຳຂອງອິນທຣີ ແລະຜົນຂອງມັນ; ຈຶ່ງເປັນອົງອະທິປະໄຕເຫນືອກາຍ ໃຈ ແລະອິນທຣີ. ພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ຄອບງຳອະຫັງກາຣະທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຣຸທຣ ແລະເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງປັນຍາ ແລະພະລັງແຫ່ງຄຳສັ່ງວິດ. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງ.
Verse 44
दर्शनं नो दिदृक्षूणां देहि भागवतार्चितम् । रूपं प्रियतमं स्वानां सर्वेन्द्रियगुणाञ्जनम् ॥ ४४ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນະ; ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານຮູບທີ່ບັນດາພາກະວະຕະພັກຕະນະບູຊາ. ໃນບັນດາຮູບທັງຫມົດ ຂໍໂປດສຳແດງຮູບທີ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງຮັກຍິ່ງ ແລະທີ່ທຳໃຫ້ອິນທຣີທັງປວງອິ່ມເຕັມ.
Verse 45
स्निग्धप्रावृड्घनश्यामं सर्वसौन्दर्यसङ्ग्रहम् । चार्वायतचतुर्बाहु सुजातरुचिराननम् ॥ ४५ ॥ पद्मकोशपलाशाक्षं सुन्दरभ्रु सुनासिकम् । सुद्विजं सुकपोलास्यं समकर्णविभूषणम् ॥ ४६ ॥
ຄວາມງາມຂອງພຣະອົງດຸດເມກດຳອັນຊຸ່ມນວນໃນລະດູຝົນ; ພຣະອົງເປັນການຮວບຮວມແຫ່ງຄວາມງາມທັງປວງ. ມີສີ່ພະຫັດ ແລະພະພັກງາມສະຫງ່າ; ດວງຕາດຸດກີບບົວ, ຄິ້ວງາມ, ດັ່ງສູງ. ແຂ້ວສະຫວ່າງ, ແກ້ມອ່ອນຫວານ, ແລະຫູທັງສອງປະດັບຢ່າງສົມດຸນ.
Verse 46
स्निग्धप्रावृड्घनश्यामं सर्वसौन्दर्यसङ्ग्रहम् । चार्वायतचतुर्बाहु सुजातरुचिराननम् ॥ ४५ ॥ पद्मकोशपलाशाक्षं सुन्दरभ्रु सुनासिकम् । सुद्विजं सुकपोलास्यं समकर्णविभूषणम् ॥ ४६ ॥
ຄວາມງາມຂອງພຣະອົງດຸດເມກດຳອັນຊຸ່ມນວນໃນລະດູຝົນ; ພຣະອົງເປັນການຮວບຮວມແຫ່ງຄວາມງາມທັງປວງ. ມີສີ່ພະຫັດ ແລະພະພັກງາມສະຫງ່າ; ດວງຕາດຸດກີບບົວ, ຄິ້ວງາມ, ດັ່ງສູງ. ແຂ້ວສະຫວ່າງ, ແກ້ມອ່ອນຫວານ, ແລະຫູທັງສອງປະດັບຢ່າງສົມດຸນ.
Verse 47
प्रीतिप्रहसितापाङ्गमलकै रूपशोभितम् । लसत्पङ्कजकिञ्जल्कदुकूलं मृष्टकुण्डलम् ॥ ४७ ॥ स्फुरत्किरीटवलयहारनूपुरमेखलम् । शङ्खचक्रगदापद्ममालामण्युत्तमर्द्धिमत् ॥ ४८ ॥
ພຣະອົງງາມຍິ່ງເນື່ອງຈາກຮອຍຍິ້ມອັນເມດຕາ ແລະສາຍຕາສຽງຂ້າງທີ່ມອງໄປຫາຜູ້ພັກດີ. ຜົມດຳຫຍິກຂອງພຣະອົງປະດັບຮູບ; ຜ້າສີເຫຼືອງທີ່ພັດພິ້ວໃນລົມດຸດຝຸ່ນເກສອນດອກບົວ. ຕ່າງຫູວາວວັບ, ມົງກຸດສ່ອງແສງ, ກຳໄລ, ສາຍຄໍ, ນູປຸຣະ, ສາຍແອວ; ພ້ອມທັງສັງຂ໌, ຈັກຣະ, ຄະທາ, ດອກບົວ ແລະພວງມະນີ—ທັງໝົດຮ່ວມກັນເພີ່ມພູນຄວາມງາມຕາມທຳມະຊາດຂອງແກ້ວເກາສຕຸພະໃນພຣະອຸລາ.
Verse 48
प्रीतिप्रहसितापाङ्गमलकै रूपशोभितम् । लसत्पङ्कजकिञ्जल्कदुकूलं मृष्टकुण्डलम् ॥ ४७ ॥ स्फुरत्किरीटवलयहारनूपुरमेखलम् । शङ्खचक्रगदापद्ममालामण्युत्तमर्द्धिमत् ॥ ४८ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າງາມຫຼາຍຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກຮອຍຍິ້ມແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະສາຍຕາຂ້າງທີ່ປະທານກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີ. ພຣະເກສາດຳເປັນລອນ ແລະຜ້າພີຕຳພອນທີ່ພັດໄຫວໃນລົມ ຄ້າຍຝຸ່ນເກສອນດອກບົວ. ຕຸ້ມຫູສ່ອງປະກາຍ ມົກກຸດ ກຳໄລ ສາຍຄໍ ກະດິ່ງຂໍ້ຕີນ ສາຍຄາດແອວ ພ້ອມທັງສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະທາ ດອກບົວ ພວງມາລາ ແລະເພັດພອຍ ລ້ວນເພີ່ມພູນຄວາມງາມຂອງມະນີເກົາສະຕຸພະໃນພຣະອຸລາ.
Verse 49
सिंहस्कन्धत्विषो बिभ्रत्सौभगग्रीवकौस्तुभम् । श्रियानपायिन्या क्षिप्तनिकषाश्मोरसोल्लसत् ॥ ४९ ॥
ບ່າຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດຸຈບ່າສິງ ທັງສົງ່າງາມແລະສ່ອງປະກາຍ. ບນບ່ານັ້ນມີພວງມາລາ ສາຍຄໍ ແລະເຄື່ອງປະດັບບ່າທີ່ສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ. ທີ່ພຣະສໍອັນເປັນມົງຄຸນມີມະນີເກົາສະຕຸພະສ່ອງໄສ; ແລະທີ່ພຣະອຸລາສີເຂັ້ມມີເຄື່ອງໝາຍ «ສຣີວັດສະ» ເປັນນິມິດແຫ່ງພຣະນາງສຣີ (ລັກສະມີ). ຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນງາມຍິ່ງກວ່າເສັ້ນຄຳເທິງຫີນທົດສອບຄຳ.
Verse 50
पूररेचकसंविग्नवलिवल्गुदलोदरम् । प्रतिसङ्क्रामयद्विश्वं नाभ्यावर्तगभीरया ॥ ५० ॥
ພຣະອຸທອນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າງາມດ້ວຍລອຍພັບສາມຊັ້ນ. ມັນກົມມົນຄ້າຍໃບໄທ ແລະເມື່ອພຣະອົງຫາຍໃຈເຂົ້າອອກ ການໄຫວຂອງລອຍພັບນັ້ນງາມຫຼາຍ. ວົງວຽນໃນພຣະນາພີລຶກຫຼາຍ ຮາວກັບວ່າຈັກກະວານທັງປວງແຕກງອກອອກຈາກນັ້ນ ແລະຢາກກັບເຂົ້າໄປອີກຄັ້ງ.
Verse 51
श्यामश्रोण्यधिरोचिष्णुदुकूलस्वर्णमेखलम् । समचार्वङ्घ्रिजङ्घोरुनिम्नजानुसुदर्शनम् ॥ ५१ ॥
ສ່ວນລຸ່ມຈາກພຣະເອວລົງໄປຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີສີເຂັ້ມ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າພີຕຳພອນພ້ອມສາຍຄາດແອວປັກລາຍຄຳ. ພຣະບາດດຸຈດອກບົວທີ່ສົມສ່ວນ ນ່ອງ ຕົ້ນຂາ ແລະຂໍ້ເຂົ່າ ລ້ວນງາມຫຼາຍ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະວະກາຍທັງປວງຂອງພຣະອົງດູສົມບູນ ແລະສົມສ່ວນຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 52
पदा शरत्पद्मपलाशरोचिषा नखद्युभिर्नोऽन्तरघं विधुन्वता । प्रदर्शय स्वीयमपास्तसाध्वसं पदं गुरो मार्गगुरुस्तमोजुषाम् ॥ ५२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄູສູງສຸດ ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງງາມດຸຈກີບດອກບົວທີ່ບານໃນລະດູສາຣະທ. ແສງຈາກເລັບພຣະບາດຂັບໄລ່ຄວາມມືດໃນໃຈຂອງຜູ້ຖືກຜູກມັດໄດ້ທັນທີ. ຂໍພຣະອົງສຳແດງພຣະຮູບນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ ພຣະຮູບທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມມືດມົນທັງປວງອອກຈາກໃຈຂອງຜູ້ພັກດີ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ພຣະອົງເປັນຄູທາງວິນຍານສູງສຸດຂອງສັດທັງປວງ; ຜູ້ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມເປັນຄູຂອງພຣະອົງ.
Verse 53
एतद्रूपमनुध्येयमात्मशुद्धिमभीप्सताम् । यद्भक्तियोगोऽभयद: स्वधर्ममनुतिष्ठताम् ॥ ५३ ॥
ຜູ້ໃດປາຖະນາຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຕົນ ຄວນພິຈາລະນາສະເໝີໃນພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງ। ຜູ້ປະຕິບັດສະວະທຳດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ແລະປາຖະນາອະພັຍ ຄວນເຂົ້າສູ່ພັກຕິໂຍຄະ।
Verse 54
भवान् भक्तिमता लभ्यो दुर्लभ: सर्वदेहिनाम् । स्वाराज्यस्याप्यभिमत एकान्तेनात्मविद्गति: ॥ ५४ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງລະດັບງ່າຍສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ແຕ່ຍາກສໍາລັບສັດມີກາຍທັງປວງ। ເຫນືອກວ່າອານາຈັກສະຫວັນທີ່ປາຖະນາ ພຣະອົງແມ່ນຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ຮູ້ອັດຕາຢ່າງເອກັນຕ໌।
Verse 55
तं दुराराध्यमाराध्य सतामपि दुरापया । एकान्तभक्त्या को वाञ्छेत्पादमूलं विना बहि: ॥ ५५ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ອາຣາທະນາຍາກ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດີກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງດ້ວຍວິທີອື່ນ। ແຕ່ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິອັນເອກັນຕ໌; ແລ້ວໃຜຈະປາຖະນາທາງອື່ນໂດຍບໍ່ພຶງພາຖານພຣະບາດຂອງພຣະອົງ?
Verse 56
यत्र निर्विष्टमरणं कृतान्तो नाभिमन्यते । विश्वं विध्वंसयन् वीर्यशौर्यविस्फूर्जितभ्रुवा ॥ ५६ ॥
ຜູ້ທີ່ເຂົ້າພຶງພາພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຈົນຄວາມຕາຍບໍ່ອາດຄອບງໍາ ກາລະຜູ້ເປັນກຶຕານຕະບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້। ແຕ່ກາລະນັ້ນເອງ ພຽງການຂະບັບຄິ້ວຂອງພຣະອົງ ກໍສາມາດທໍາລາຍຈັກກະວານໃນພິບຕາໄດ້।
Verse 57
क्षणार्धेनापि तुलये न स्वर्गं नापुनर्भवम् । भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किमुताशिष: ॥ ५७ ॥
ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ພົບພາສັງຄົມກັບຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ເພີຍເສດຂະນະ ລາວຈະບໍ່ເຫັນວ່າສະຫວັນ ຫຼືການພົ້ນທຸກບໍ່ກັບເກີດອີກ ຈະເທົ່າທຽມໄດ້। ແລ້ວລາວຈະສົນໃຈພອນຂອງເທວະຜູ້ຍັງຢູ່ໃຕ້ກົດເກີດແລະຕາຍໄປເພື່ອຫຍັງ?
Verse 58
अथानघाङ्घ्रेस्तव कीर्तितीर्थयो- रन्तर्बहि:स्नानविधूतपाप्मनाम् । भूतेष्वनुक्रोशसुसत्त्वशीलिनां स्यात्सङ्गमोऽनुग्रह एष नस्तव ॥ ५८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະບາດດອກບົວອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ ແລະທຳລາຍມົນທິນແຫ່ງບາບ. ຂໍພຣະອົງປະທານໃຫ້ຂ້າໄດ້ຄົບຫາສັງຄົມກັບຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ຜູ້ບໍລິສຸດທັງໃນນອກ ແລະເມດຕາຕໍ່ສັດໂລກ—ນັ້ນແມ່ນພຣະກະລຸນາແທ້ຂອງພຣະອົງ
Verse 59
न यस्य चित्तं बहिरर्थविभ्रमं तमोगुहायां च विशुद्धमाविशत् । यद्भक्तियोगानुगृहीतमञ्जसा मुनिर्विचष्टे ननु तत्र ते गतिम् ॥ ५९ ॥
ຜູ້ພັກດີທີ່ໃຈຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພັກຕິໂຢກະ ແລະໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກພັກຕິເທວີ ຈະບໍ່ຫຼົງໃນມາຍາພາຍນອກທີ່ເຫມືອນບໍ່ມືດ. ເມື່ອບໍ່ມີມົນທິນວັດຖຸ ລາວຍ່ອມເຂົ້າໃຈດ້ວຍຄວາມປິຕິເຖິງພຣະນາມ ກຽດຕິຍົດ ຮູບ ແລະລີລາຂອງພຣະອົງ
Verse 60
यत्रेदं व्यज्यते विश्वं विश्वस्मिन्नवभाति यत् । तत् त्वं ब्रह्म परं ज्योतिराकाशमिव विस्तृतम् ॥ ६० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະພຣະມັນອະຮູບທີ່ແຜ່ກວ້າງດຸດຟ້າຫຼືແສງຕາເວັນ ແລະທີ່ຈັກກະວານທັງປວງປາກົດແລະສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ໃນນັ້ນ—ພຣະພຣະມັນສູງສຸດ ແສງສູງສຸດນັ້ນ ແມ່ນພຣະອົງເອງ
Verse 61
यो माययेदं पुरुरूपयासृजद् बिभर्ति भूय: क्षपयत्यविक्रिय: । यद्भेदबुद्धि: सदिवात्मदु:स्थया त्वमात्मतन्त्रं भगवन् प्रतीमहि ॥ ६१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ! ດ້ວຍພະລັງມາຍາອັນຫຼາກຮູບ ພຣະອົງສ້າງຈັກກະວານນີ້ ຄ້ຳຈຸນມັນດຸດຖາວອນ ແລະທ້າຍສຸດກໍລະລາຍມັນ; ແຕ່ພຣະອົງຍັງຄົງບໍ່ແປປ່ຽນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກໃນອັດຕາ ສັດໂລກຈຶ່ງຄິດແບ່ງແຍກວ່າພຣະອົງຕ່າງຈາກໂລກ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຊັດວ່າພຣະອົງເປັນປະຣະມາດມັນຜູ້ສະຫວັດຕະນະ
Verse 62
क्रियाकलापैरिदमेव योगिन: श्रद्धान्विता: साधु यजन्ति सिद्धये । भूतेन्द्रियान्त:करणोपलक्षितं वेदे च तन्त्रे च त एव कोविदा: ॥ ६२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຮູບສາກົນຂອງພຣະອົງປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້າ ອິນທຣີ ມະນັດ ພຸດທິ ອະຫັງການທາງວັດຖຸ ແລະປະຣະມາດມັນ—ພາກຂະຫຍາຍຂອງພຣະອົງຜູ້ນຳທຸກສິ່ງ. ໂຢກີທີ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ພັກດີ ເຊັ່ນ ກັມມະໂຢກີ ແລະ ຍານະໂຢກີ ກໍບູຊາພຣະອົງດ້ວຍການກະທຳຂອງຕົນ ດ້ວຍສັດທາ ເພື່ອຄວາມສຳເລັດ. ທັງໃນພຣະເວດ ແລະຄຳພີທີ່ຕາມພຣະເວດ ລ້ວນກ່າວທົ່ວໄປວ່າ ຜູ້ຄວນບູຊາມີພຽງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ—ນີ້ແມ່ນສະຫຼຸບແຫ່ງພຣະເວດທັງປວງ
Verse 63
त्वमेक आद्य: पुरुष: सुप्तशक्ति- स्तया रज:सत्त्वतमो विभिद्यते । महानहं खं मरुदग्निवार्धरा: सुरर्षयो भूतगणा इदं यत: ॥ ६३ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງແມ່ນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມພຽງອົງດຽວ ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ. ກ່ອນການສ້າງ ພະລັງມາຍາຂອງພຣະອົງນິ່ງສະຫງົບ; ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນ ຄຸນສາມ—ສັດຕະວະ ຣະຊັສ ຕະມັສ—ເຮັດວຽກ ແລະມະຫັດຕັດຕະວະ, ອະຫັງກາຣ, ອາກາດ, ລົມ, ໄຟ, ນ້ຳ, ດິນ ພ້ອມເທວະແລະລິສີ ປາກົດ; ດັ່ງນັ້ນໂລກນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.
Verse 64
सृष्टं स्वशक्त्येदमनुप्रविष्ट- श्चचतुर्विधं पुरमात्मांशकेन । अथो विदुस्तं पुरुषं सन्तमन्त- र्भुङ्क्ते हृषीकैर्मधु सारघं य: ॥ ६४ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຫຼັງຈາກສ້າງດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ສິ່ງທີ່ສ້າງນັ້ນດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະອົງ ແລະສະຖິດເປັນຮູບ 4 ປະການ. ຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດມີຊີວິດ ພຣະອົງຮູ້ວ່າເຂົາເຈົ້າເສບສຸກດ້ວຍອິນທຣີຢ໌ແນວໃດ. ຄວາມສຸກທີ່ເອີ້ນກັນໃນໂລກນີ້ ກໍເຫມືອນຜຶ້ງຊິມນ້ຳເຜິ້ງທີ່ຖືກສະສົມໃນຮວງ.
Verse 65
स एष लोकानतिचण्डवेगो विकर्षसि त्वं खलु कालयान: । भूतानि भूतैरनुमेयतत्त्वो घनावलीर्वायुरिवाविषह्य: ॥ ६५ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງໃນຮູບການເວລາມີແຮງພັດພາອັນດຸຮ້າຍ ດຶງໂລກທັງຫຼາຍໄປ. ອຳນາດອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຮັບຮູ້ໂດຍກົງ ແຕ່ຈາກກິດຈະກຳໃນໂລກກໍຄາດໄດ້ວ່າທຸກສິ່ງຖືກທຳລາຍຕາມເວລາ—ເຫມືອນສັດໜຶ່ງຖືກອີກສັດໜຶ່ງກິນ. ການເວລາກະຈາຍທຸກສິ່ງເຫມືອນລົມພັດເມກໃຫ້ແຕກກະຈາຍ.
Verse 66
प्रमत्तमुच्चैरिति कृत्यचिन्तया प्रवृद्धलोभं विषयेषु लालसम् । त्वमप्रमत्त: सहसाभिपद्यसे क्षुल्लेलिहानोऽहिरिवाखुमन्तक: ॥ ६६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ສັດມີຊີວິດມົວເມົາກັບການຄິດວາງແຜນ ໂລບຫນັກ ແລະຫິວຫາວັດຖຸອາລົມ. ແຕ່ພຣະອົງສະເໝີຕື່ນຮູ້; ເມື່ອຮອດເວລາ ພຣະອົງເຂົ້າຈັບຢ່າງກະທັນຫັນ—ເຫມືອນງູຈັບໜູແລ້ວກືນໄດ້ງ່າຍ.
Verse 67
कस्त्वत्पदाब्जं विजहाति पण्डितो यस्तेऽवमानव्ययमानकेतन: । विशङ्कयास्मद्गुरुरर्चति स्म यद् विनोपपत्तिं मनवश्चतुर्दश ॥ ६७ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ຮູ້ຜູ້ໃດຈະລະທິ້ງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງໄດ້ ເມື່ອຮູ້ວ່າບໍ່ບູຊາພຣະອົງແລ້ວ ຊີວິດຈະເສຍເປົ່າ? ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພໍ່ແລະຄູຂອງພວກເຮົາ ກໍບູຊາພຣະອົງໂດຍບໍ່ລັງເລ, ແລະມະນູ 14 ອົງກໍຕາມຮອຍທ່ານ.
Verse 68
अथ त्वमसि नो ब्रह्मन् परमात्मन् विपश्चिताम् । विश्वं रुद्रभयध्वस्तमकुतश्चिद्भया गति: ॥ ६८ ॥
ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ ແລະ ພຣະປະຣະມາຕະມັນ! ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະ ອັນຕະຣະຍາມີ. ແມ່ນແຕ່ໂລກຈະຢ້ານພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ທຳລາຍທຸກສິ່ງ ແຕ່ສຳລັບຜູ້ບູຊາຜູ້ຮູ້ ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ.
Verse 69
इदं जपत भद्रं वो विशुद्धा नृपनन्दना: । स्वधर्ममनुतिष्ठन्तो भगवत्यर्पिताशया: ॥ ६९ ॥
ໂອ ລູກຫຼານຂອງກະສັດ! ຈົ່ງປະຕິບັດລາດຊະທຳຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ. ຈົ່ງຈະປະສະຕົດນີ້ ໂດຍຕັ້ງຈິດໄວ້ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະເຈົ້າ; ນັ້ນຈະນຳມາຊຸກດີທັງປວງ ເພາະພຣະພະຄະວານຈະພໍໃຈ.
Verse 70
तमेवात्मानमात्मस्थं सर्वभूतेष्ववस्थितम् । पूजयध्वं गृणन्तश्च ध्यायन्तश्चासकृद्धरिम् ॥ ७० ॥
ພຣະຫຣິແມ່ນປະຣະມາຕະມັນ ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ ແລະຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງບູຊາ ສັນລະເສີນພຣະກຽດ ແລະພິຈາລະນາພຣະຫຣິຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.
Verse 71
योगादेशमुपासाद्य धारयन्तो मुनिव्रता: । समाहितधिय: सर्व एतदभ्यसतादृता: ॥ ७१ ॥
ໂອ ເຈົ້າຊາຍທັງຫຼາຍ! ໃນຮູບແບບຂອງຄຳອະທິຖານ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໂຍຄະແຫ່ງການຈະປະພຣະນາມ. ຈົ່ງເກັບສະໂຕດນີ້ໄວ້ໃນໃຈ ຕັ້ງປະຕິຍານດຸດລະສີ ແລະຝຶກປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມສງົບ ຄວາມເຄົາລົບ ແລະຄວາມໃສ່ໃຈ.
Verse 72
इदमाह पुरास्माकं भगवान् विश्वसृक्पति: । भृग्वादीनामात्मजानां सिसृक्षु: संसिसृक्षताम् ॥ ७२ ॥
ບົດສວດນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ພວກເຮົາເປັນຄັ້ງທຳອິດໂດຍພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ສ້າງທັງປວງ. ແລະແກ່ບຸດຂອງພຣະອົງ ນຳໂດຍ ພຣິກຸ ຜູ້ປາຖະໜາຈະສ້າງ ກໍໄດ້ຮັບການສອນສະໂຕດນີ້ເພື່ອວຽກສ້າງສັນ.
Verse 73
ते वयं नोदिता: सर्वे प्रजासर्गे प्रजेश्वरा: । अनेन ध्वस्ततमस: सिसृक्ष्मो विविधा: प्रजा: ॥ ७३ ॥
ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ສັ່ງໃຫ້ພວກເຮົາປຣະຊາປະຕິທັງໝົດສ້າງປະຊາ, ພວກເຮົາໄດ້ສວດສັນລະເສີນພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນບຸລຸດສູງສຸດ; ຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາຖືກທຳລາຍ ແລະພວກເຮົາຈຶ່ງສ້າງສັດມີຊີວິດນານາປະເພດໄດ້।
Verse 74
अथेदं नित्यदा युक्तो जपन्नवहित: पुमान् । अचिराच्छ्रेय आप्नोति वासुदेवपरायण: ॥ ७४ ॥
ຜູ້ພັກດີຜູ້ອີງພຣະວາສຸເທວະ ມີໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງເສມອ ແລະສວດສໂຕຕຣານີ້ດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈແລະຄວາມເຄົາລົບ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມດີສູງສຸດ—ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດໃນຊີວິດ—ໂດຍໄວ।
Verse 75
श्रेयसामिह सर्वेषां ज्ञानं नि:श्रेयसं परम् । सुखं तरति दुष्पारं ज्ञाननौर्व्यसनार्णवम् ॥ ७५ ॥
ໃນໂລກນີ້ມີຄວາມສຳເລັດຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ໃນບັນດານັ້ນ “ຍານ” ແມ່ນສູງສຸດ; ເພາະມະນຸດຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງອະວິຊາອັນຍາກຂ້າມໄດ້ ກໍ່ດ້ວຍເຮືອຄືຍານເທົ່ານັ້ນ।
Verse 76
य इमं श्रद्धया युक्तो मद्गीतं भगवत्स्तवम् । अधीयानो दुराराध्यं हरिमाराधयत्यसौ ॥ ७६ ॥
ແມ່ນແທ້ວ່າການບູຊາພຣະຫຣິຜູ້ຍາກຈະບັນລຸເປັນເລື່ອງຫຍຸ້ງຍາກ, ແຕ່ຜູ້ໃດມີສັດທາ ອ່ານຫຼືສວດສໂຕຕຣາສັນລະເສີນພຣະພະຄະວານທີ່ຂ້ອຍແຕ່ງແລະຮ້ອງນີ້ ຈະບູຊາພຣະຫຣິໄດ້ຢ່າງງ່າຍ ແລະໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ।
Verse 77
विन्दते पुरुषोऽमुष्माद्यद्यदिच्छत्यसत्वरम् । मद्गीतगीतात्सुप्रीताच्छ्रेयसामेकवल्लभात् ॥ ७७ ॥
ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນບຸລຸດສູງສຸດ ແມ່ນເປົ້າໝາຍອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພອນມົງຄຸນທັງປວງ. ຜູ້ໃດຮ້ອງເພງທີ່ຂ້ອຍຮ້ອງນີ້ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ; ແລະເມື່ອມັ່ນຄົງໃນພັກຕິ ກໍ່ຈະໄດ້ຮັບຈາກພຣະອົງຕາມທີ່ປາດຖະໜາ।
Verse 78
इदं य: कल्य उत्थाय प्राञ्जलि: श्रद्धयान्वित: । शृणुयाच्छ्रावयेन्मर्त्यो मुच्यते कर्मबन्धनै: ॥ ७८ ॥
ຜູ້ສັດທາທີ່ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ພະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນ ຟັງບົດສັນລະເສີນທີ່ພຣະສິວະຮ້ອງ ແລະໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກຳໂດຍແນ່ນອນ
Verse 79
गीतं मयेदं नरदेवनन्दना: परस्य पुंस: परमात्मन: स्तवम् । जपन्त एकाग्रधियस्तपो महत् चरध्वमन्ते तत आप्स्यथेप्सितम् ॥ ७९ ॥
ໂອ ລູກຫຼານແຫ່ງກະສັດ, ບົດສັນລະເສີນທີ່ຂ້ອຍຮ້ອງນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ ຜູ້ເປັນປະຣະມາຕະມັນ ພໍພຣະໄທ. ຈົ່ງສວດດ້ວຍຈິດແນ່ວແນ່; ມີຜົນເທົ່າກັບຕະບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ທ້າຍທີ່ສຸດ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາແນ່ນອນ
Frequently Asked Questions
Because they were obedient and pious princes acting under their father’s order, they became fit recipients of divine guidance. Lord Śiva, as protector of sādhus and foremost Vaiṣṇava, manifested to redirect their mission of progeny-creation from mere prajā-vṛddhi (population increase) through karma to creation empowered by bhakti—ensuring their austerity would culminate in devotion to Hari rather than fruitive ambition.
The episode highlights the tension between kṣatriya administration and the saintly king’s compassion. Antardhāna’s restraint toward Indra reflects tolerance and freedom from envy, while his reluctance to punish and tax indicates detachment from coercive power. The Bhāgavata frames his resolution—engagement in sacrifice combined with realized devotional service—as the mature integration of duty with transcendence, culminating in attainment of the Lord’s planet.
Śiva explicitly states that those surrendered to Kṛṣṇa are dearest to him and that pure devotion grants immediate access to spiritual realms, whereas even exalted demigods attain those realms only after cosmic dissolution. The stotra positions demigods within the Lord’s governance but establishes Viṣṇu/Kṛṣṇa as the ultimate object of worship taught by the Vedas, with Śiva modeling ideal devotion.
Śiva presents the stotra as a mantra-like discipline: hear attentively, chant with reverence, fix the mind on the Lord’s lotus feet and personal form, and maintain continuous remembrance. He describes it as a form of nāma-yoga and stotra-sādhana that purifies the heart, frees one from bondage to karma, and quickly grants the highest perfection when practiced regularly (especially morning recitation and sharing with others).