Adhyaya 21

Verse 1

मैत्रेय उवाच । मौक्तिकैः कुसुम-स्रग्भिर् दुकूलैः स्वर्ण-तोरणैः महासुरभिभिर् धूपैः मण्डितं तत्र तत्र वाइ ॥ १ ॥

ມະຫາຣິສີໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ໂອ ວິດຸຣ! ເມື່ອພະຣາຊາເຂົ້າສູ່ນະຄອນ ນະຄອນນັ້ນຖືກປະດັບປະດາທົ່ວໄປດ້ວຍໄຂ່ມຸກ ພວງມາລາດອກໄມ້ ຜ້າງາມ ແລະປະຕູທອງ; ທັງນະຄອນອົບອວນດ້ວຍຄວັນທູບຫອມຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 2

चन्दनागुरुतोयार्द्ररथ्याचत्वरमार्गवत् । पुष्पाक्षतफलैस्तोक्‍मैर्लाजैरर्चिर्भिरर्चितम् ॥ २ ॥

ນ້ຳຫອມຈາກໄມ້ຈັນແລະອະກຸຣຸ ຖືກພອຍທົ່ວຊອກຊອຍ ສີ່ແຍກ ແລະຖະໜົນໃນເມືອງ. ທຸກແຫ່ງປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ອັກຊະຕະ ໝາກໄມ້ບໍ່ແຕກ ລາຈາ ເພັດພອຍ ແລະແສງປະທີບເປັນມົງຄຸນບູຊາ

Verse 3

सवृन्दै: कदलीस्तम्भै: पूगपोतै: परिष्कृतम् । तरुपल्लवमालाभि: सर्वत: समलङ्‌कृतम् ॥ ३ ॥

ຕາມສີ່ແຍກມີເສົາຕົ້ນກ້ວຍ ແລະກິ່ງໝາກພ້າວ/ໝາກຫມາກ (ສຸປາຣີ) ປະດັບດ້ວຍຊໍ່ຜົນໄມ້ແລະດອກໄມ້. ດ້ວຍພວງມາລາໃບອ່ອນ ເມືອງທັງໝົດງາມສະຫງ່າຈາກທຸກທິດ.

Verse 4

प्रजास्तं दीपबलिभि: सम्भृताशेषमङ्गलै: । अभीयुर्मृष्टकन्याश्च मृष्टकुण्डलमण्डिता: ॥ ४ ॥

ເມື່ອກະສັດເຂົ້າສູ່ປະຕູເມືອງ ປະຊາຊົນພາກັນອອກມາຕ້ອນຮັບດ້ວຍຂອງມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ປະທີບ ດອກໄມ້ ແລະດາທິ (ນົມສົ້ມ). ຍັງມີສາວພຣະຈາຣີຜູ້ງາມຫຼາຍຄົນ ປະດັບເຄື່ອງອາພອນ ໂດຍສະເພາະຕຸ້ມຫູທີ່ກະທົບກັນເກີດສຽງ ອອກມາຮັບສະເດັດ

Verse 5

शङ्खदुन्दुभिघोषेण ब्रह्मघोषेण चर्त्विजाम् । विवेश भवनं वीर: स्तूयमानो गतस्मय: ॥ ५ ॥

ເມື່ອກະສັດເຂົ້າສູ່ພະລາຊະວັງ ສຽງສັງຂ໌ແລະກອງດຸນທຸພີດັງກ்້ມກ້ອງ; ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບພິທີສວດມົນຕຣາເວດເປັນພຣະຫມໂຄສ; ແລະນັກສະທ້ອນສັນລະເສີນກໍຖວາຍຄຳສັນລະເສີນຫຼາກຫຼາຍ. ແຕ່ກະສັດຜູ້ກ້າຫານກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ຫຼົງມານະແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 6

पूजित: पूजयामास तत्र तत्र महायशा: । पौराञ्जानपदांस्तांस्तान्प्रीत: प्रियवरप्रद: ॥ ६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງຖືກບູຊາ ກະສັດຜູ້ມີກຽດຍິ່ງນັ້ນກໍຍັງໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ຄົນຕາມສະຖານທີ່ຕ່າງໆ. ດ້ວຍໃຈປິຕິ ພຣະອົງປະທານພອນແລະສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ແກ່ຊາວເມືອງແລະຊາວຊົນນະບົດ

Verse 7

स एवमादीन्यनवद्यचेष्टित: कर्माणि भूयांसि महान्महत्तम: । कुर्वन् शशासावनिमण्डलं यश: स्फीतं निधायारुरुहे परं पदम् ॥ ७ ॥

ພຣະຣາຊາປຣຶຖຸເປັນມະຫາວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງທຸກຄົນ. ໃນການປົກຄອງແຜ່ນດິນ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳກິດອັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະສົງ່າງາມຫຼາຍປະການ. ເມື່ອກຽດຕິຄຸນແຜ່ໄປທົ່ວຈັກກະວານ ທ້າຍທີ່ສຸດພຣະອົງໄດ້ບັນລຸພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ອັນເປັນປະຣະສະຖານ

Verse 8

सूत उवाच तदादिराजस्य यशो विजृम्भितं गुणैरशेषैर्गुणवत्सभाजितम् । क्षत्ता महाभागवत: सदस्पते कौषारविं प्राह गृणन्तमर्चयन् ॥ ८ ॥

ສູຕະ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂອ ຊອນະກະ ຜູ້ນຳແຫ່ງມະຫາລິສີທັງຫຼາຍ! ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກໄມເຕຣຍະເຖິງກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະຣາຊາປຣຶຖຸ ຜູ້ເປັນອາດິຣາຊາ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ແລະຖືກສັນລະເສີນທົ່ວໂລກ ວິດູຣະ ຜູ້ເປັນມະຫາພາກະວະຕະ ໄດ້ບູຊາພຣະລິສີເກົາຊາຣະວິດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຖາມຄຳຖາມດັ່ງຕໍ່ໄປ

Verse 9

विदुर उवाच सोऽभिषिक्त: पृथुर्विप्रैर्लब्धाशेषसुरार्हण: । बिभ्रत् स वैष्णवं तेजो बाह्वोर्याभ्यां दुदोह गाम् ॥ ९ ॥

ວິດູຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນ ໄມເຕຣຍະ! ການຮູ້ວ່າພຣະຣາຊາປຣຶຖຸໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກໂດຍມະຫາລິສີແລະພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ເປັນສິ່ງທີ່ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຍິ່ງ. ເທວະທັງປວງໄດ້ຖວາຍຂອງກຳນັນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ແລະດ້ວຍເດຊະໄວສະນະວະທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພຣະວິສະນຸ ພຣະອົງໄດ້ຖືກສະຖິດໄວ້ໃນພຣະພາຫາ ແລ້ວ ‘ດອຍ’ ແຜ່ນດິນໃຫ້ອຸດົມສົມບູນຢ່າງຫຼາຍ

Verse 10

को न्वस्य कीर्तिं न श‍ृणोत्यभिज्ञो यद्विक्रमोच्छिष्टमशेषभूपा: । लोका: सपाला उपजीवन्ति काम- मद्यापि तन्मे वद कर्म शुद्धम् ॥ १० ॥

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫຼາດຄົນໃດຈະບໍ່ຢາກຟັງກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະຣາຊາປຣຶຖຸ? ດ້ວຍຮອຍທາງແຫ່ງວີລະກຳຂອງພຣະອົງ ບັນດາກະສັດແລະໂລກະປານຍັງດຳເນີນຕາມເພື່ອຄ້ຳຈຸນໂລກຂອງຕົນຈົນທຸກມື້ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງເພີ່ມເຕີມເຖິງກິດອັນບໍລິສຸດ ເປັນບຸນ ແລະເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ; ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງອີກແລ້ວອີກ

Verse 11

मैत्रेय उवाच गङ्गायमुनयोर्नद्योरन्तरा क्षेत्रमावसन् । आरब्धानेव बुभुजे भोगान् पुण्यजिहासया ॥ ११ ॥

ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ວິດູຣະ! ພຣະຣາຊາປຣຶຖຸໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນລະຫວ່າງສອງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຄື ຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງມີຄວາມອຸດົມສົມບູນ ຈຶ່ງເຫັນຄືວ່າພຣະອົງກຳລັງເສວຍສຸກຕາມສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ ເພື່ອຫຼຸດຜົນແຫ່ງບຸນເກົ່າຂອງພຣະອົງ

Verse 12

सर्वत्रास्खलितादेश: सप्तद्वीपैकदण्डधृक् । अन्यत्र ब्राह्मणकुलादन्यत्राच्युतगोत्रत: ॥ १२ ॥

ມະຫາຣາຊາ ປຣຶທຸ ເປັນກະສັດຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດທຽບໄດ້ ແລະຖືຄທາແຫ່ງອຳນາດປົກຄອງເຈັດດວີບ. ຄຳສັ່ງອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ ມີແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະວາຍສະນະວະວົງອະຈຸຕະເທົ່ານັ້ນທີ່ອາດຝ່າຝືນໄດ້.

Verse 13

एकदासीन्महासत्रदीक्षा तत्र दिवौकसाम् । समाजो ब्रह्मर्षीणां च राजर्षीणां च सत्तम ॥ १३ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາຣາຊາ ປຣຶທຸ ໄດ້ຮັບດິກສາເພື່ອປະກອບມະຫາສັດຕະຣະຍັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ເທວະດາຈາກໂລກສູງ, ບຣະຫມະຣິຊີ, ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະກະສັດຜູ້ເປັນຣາຊະຣິຊີ ພາກັນມາຊຸມນຸມ.

Verse 14

तस्मिन्नर्हत्सु सर्वेषु स्वर्चितेषु यथार्हत: । उत्थित: सदसो मध्ये ताराणामुडुराडिव ॥ १४ ॥

ໃນສະພາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມະຫາຣາຊາ ປຣຶທຸ ໄດ້ບູຊາຜູ້ມາເຢື້ອນທີ່ຄວນເຄົາລົບທຸກຄົນຕາມຖານະຂອງແຕ່ລະຄົນກ່ອນ. ແລ້ວພຣະອົງລຸກຂຶ້ນກາງສະພາ ແລະປານດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງຂຶ້ນທ່າມກາງດາວ.

Verse 15

प्रांशु: पीनायतभुजो गौर: कञ्जारुणेक्षण: । सुनास: सुमुख: सौम्य: पीनांस: सुद्विजस्मित: ॥ १५ ॥

ພຣະວະກາຍຂອງກະສັດ ປຣຶທຸ ສູງສົງ່າ ແລະແຂງແຮງ ຜິວພັນຜ່ອງໃສ. ແຂນອວບແນ່ນ ແລະກວ້າງ, ດວງຕາສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ແດງເຮືອດດຸດດອກບົວ. ດັ່ງຈົມູກຕົງ, ໃບໜ້າງາມ, ອຸປນິສັຍສຸຂຸມຂະຫຍັນ; ແລະຟັນງາມເມື່ອພຣະອົງຍິ້ມ.

Verse 16

व्यूढवक्षा बृहच्छ्रोणिर्वलिवल्गुदलोदर: । आवर्तनाभिरोजस्वी काञ्चनोरुरुदग्रपात् ॥ १६ ॥

ອົງອຸຣະຂອງມະຫາຣາຊາ ປຣຶທຸ ກວ້າງໃຫຍ່, ແອວໜາແນ່ນ, ແລະທ້ອງມີລາຍຜິວເປັນຊັ້ນຄ້າຍໃບໄຊ. ສະດືອລຶກແລະເປັນວົງວຽນ, ຕົ້ນຂາສີທອງສະຫວ່າງ, ແລະຫຼັງເທົ້າໂຄ້ງສູງດຸດຄັນທະນູ.

Verse 17

सूक्ष्मवक्रासितस्‍निग्धमूर्धज: कम्बुकन्धर: । महाधने दुकूलाग्र्ये परिधायोपवीय च ॥ १७ ॥

ຜົມເທິງສີສະຂອງພຣະອົງລະອຽດ ດຳມັນ ແລະມ້ວນອ່ອນ; ຄໍດັ່ງຫອຍສັງຂ໌ມີເສັ້ນມົງຄຸນ. ພຣະອົງນຸ່ງໂທຕີລ້ຳຄ່າ ແລະຫົ່ມຜ້າທ່ອນເທິງຢ່າງງາມ

Verse 18

व्यञ्जिताशेषगात्रश्रीर्नियमे न्यस्तभूषण: । कृष्णाजिनधर: श्रीमान् कुशपाणि:कृतोचित: ॥ १८ ॥

ໃນພິທີດີກສາ ພຣະອົງວາງເຄື່ອງປະດັບແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມລ້ຳຄ່າໄວ້ ເຮັດໃຫ້ຄວາມງາມທໍາມະຊາດຂອງກາຍປາກົດ. ການນຸ່ງໜັງກວາງດຳ ແລະສວມວົງຫຍ້າກຸສະທີ່ນິ້ວ ຍິ່ງເພີ່ມສະເໝີງາມ; ພຣະອົງຮັກສາວິນັຍທຸກປະການ

Verse 19

शिशिरस्‍निग्धताराक्ष: समैक्षत समन्तत: । ऊचिवानिदमुर्वीश: सद: संहर्षयन्निव ॥ १९ ॥

ເພື່ອໃຫ້ສະມາຊິກໃນສະພາມີກຳລັງໃຈ ແລະເພີ່ມຄວາມປິຕິ ພຣະຣາຊາພຣຶຖຸໄດ້ຫັນສາຍຕາໄປທົ່ວ; ດວງຕາຂອງພຣະອົງສະຫວ່າງດັ່ງດາວໃນຟ້າທີ່ຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຄ້າງ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວດ້ວຍສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 20

चारु चित्रपदं श्लक्ष्णं मृष्टं गूढमविक्लवम् । सर्वेषामुपकारार्थं तदा अनुवदन्निव ॥ २० ॥

ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງງາມຍິ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳປຽບທຽບ ຊັດເຈນ ແລະໄພເຣາະນ່າຟັງ; ຄຳເວົ້າມີນ້ຳໜັກ ແລະໝັ້ນຄົງ. ພຣະອົງກ່າວເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຄົນ ດັ່ງກຳລັງເຜີຍການຮູ້ແຈ້ງສ່ວນຕົວຕໍ່ສັດຈະສູງສຸດ

Verse 21

राजोवाच सभ्या: श‍ृणुत भद्रं व: साधवो य इहागता: । सत्सु जिज्ञासुभिर्धर्ममावेद्यं स्वमनीषितम् ॥ २१ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ສະມາຊິກສະພາຜູ້ອ່ອນໂຍນ ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ! ໂອ ສາທຸຜູ້ປະເສີດທີ່ມາຮ່ວມຢູ່ນີ້ ຂໍໃຫ້ຟັງຄຳວິນວອນຂອງເຮົາດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່. ຜູ້ໃຝ່ຮູ້ແທ້ຄວນນຳຄຳຕັດສິນຂອງຕົນໄປແຈ້ງຕໍ່ສະພາຂອງສັດບຸຣຸດ”

Verse 22

अहं दण्डधरो राजा प्रजानामिह योजित: । रक्षिता वृत्तिद: स्वेषु सेतुषु स्थापिता पृथक् ॥ २२ ॥

ພຣະຣາຊາປຣຶທຸກ່າວວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນກະສັດຜູ້ຖືຄທາ ໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເພື່ອປະຊາຊົນໃນໂລກນີ້; ຂ້າພະເຈົ້າປົກປ້ອງເຂົາ ແລະຈັດໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ຕາມລະບຽບວິທີແຫ່ງເວດ।

Verse 23

तस्य मे तदनुष्ठानाद्यानाहुर्ब्रह्मवादिन: । लोका: स्यु: कामसन्दोहा यस्य तुष्यति दिष्टद‍ृक् ॥ २३ ॥

ພຣະມະຫາຣາຊາປຣຶທຸກ່າວວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປະຕິບັດໜ້າທີ່ກະສັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນພຶງປາດຖະໜາຕາມທີ່ນັກຮູ້ເວດກ່າວ; ເພາະຜົນນັ້ນສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຄວາມພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເຫັນຊະຕາກຳທັງປວງ।

Verse 24

य उद्धरेत्करं राजा प्रजा धर्मेष्वशिक्षयन् । प्रजानां शमलं भुङ्क्ते भगं च स्वं जहाति स: ॥ २४ ॥

ກະສັດຜູ້ບໍ່ສອນປະຊາຊົນໃຫ້ຮູ້ໜ້າທີ່ຕາມວັນນະແລະອາສຣົມ ແຕ່ເກັບແຕ່ພາສີແລະຄ່າຜ່ານທາງ ຈະຕ້ອງຮັບຜົນບາບຂອງປະຊາຊົນ ແລະສູນເສຍໂຊກລາບຂອງຕົນເອງດ້ວຍ।

Verse 25

तत् प्रजा भर्तृपिण्डार्थं स्वार्थमेवानसूयव: । कुरुताधोक्षजधियस्तर्हि मेऽनुग्रह: कृत: ॥ २५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ປະຊາຊົນຜູ້ບໍ່ອິດສາ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງກະສັດຂອງທ່ານຫຼັງຄວາມຕາຍ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ ຈົ່ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມວັນນະແລະອາສຣົມໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຈົ່ງລະລຶກພຣະອະໂທກຊະຈະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໃນໃຈເສມອ; ດ້ວຍການນັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ເຮັດຄວາມເມດຕາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ।

Verse 26

यूयं तदनुमोदध्वं पितृदेवर्षयोऽमला: । कर्तु: शास्तुरनुज्ञातुस्तुल्यं यत्प्रेत्य तत्फलम् ॥ २६ ॥

ຂໍໃຫ້ເທວະດາ ບັນພະບຸລຸດ ແລະລິສີຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຈົ່ງສະໜັບສະໜູນຂໍ້ເສນອຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະຫຼັງຄວາມຕາຍ ຜົນຂອງການກະທຳຈະຖືກແບ່ງປັນຢ່າງເທົ່າທຽມໃຫ້ແກ່ຜູ້ກະທຳ ຜູ້ຊີ້ນຳ ແລະຜູ້ສະໜັບສະໜູນ।

Verse 27

अस्ति यज्ञपतिर्नाम केषाञ्चिदर्हसत्तमा: । इहामुत्र च लक्ष्यन्ते ज्योत्‍स्‍नावत्य: क्‍वचिद्भुव: ॥ २७ ॥

ທ່ານຜູ້ມີກຽດທັງຫຼາຍ ຕາມຫຼັກຖານໃນຄຳສອນສາດສະຕຣາ ຈຳເປັນຕ້ອງມີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສູງສຸດ “ຍັດຍະປະຕິ” ຜູ້ປະທານຜົນຕາມກຳ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ເຫດໃດບາງຄົນຈຶ່ງງາມແລະແຂງແຮງພິເສດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ?

Verse 28

मनोरुत्तानपादस्य ध्रुवस्यापि महीपते: । प्रियव्रतस्य राजर्षेरङ्गस्यास्मत्पितु: पितु: ॥ २८ ॥ ईद‍ृशानामथान्येषामजस्य च भवस्य च । प्रह्लादस्य बलेश्चापि कृत्यमस्ति गदाभृता ॥ २९ ॥

ຫຼັກຖານນີ້ຖືກຢືນຢັນດ້ວຍການປະພຶດຂອງມະຫາບຸລຸດ ເຊັ່ນ ມະນູ, ອຸຕຕານະປາດ, ມະຫາຣາຊາ ທຣຸວະ, ຣາຊະຣິຊິ ປຣິຍະວຣະຕ ແລະ ອັງກະ ຜູ້ເປັນປູ່ຂອງຂ້ອຍ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພະເວດຍິ່ງແນ່ນອນ

Verse 29

मनोरुत्तानपादस्य ध्रुवस्यापि महीपते: । प्रियव्रतस्य राजर्षेरङ्गस्यास्मत्पितु: पितु: ॥ २८ ॥ ईद‍ृशानामथान्येषामजस्य च भवस्य च । प्रह्लादस्य बलेश्चापि कृत्यमस्ति गदाभृता ॥ २९ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ອະຊະ, ພະວະ (ຊິວະ), ປຣະຫລາດ ແລະ ບາລີ ພ້ອມທັງມະຫາບຸລຸດອື່ນໆ ລ້ວນເຊື່ອໝັ້ນໃນການມີຢູ່ຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດຜູ້ຖືຄທາ; ດັ່ງນັ້ນກິດທີ່ພຶງເຮັດທັງປວງຄວນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ

Verse 30

दौहित्रादीनृते मृत्यो: शोच्यान् धर्मविमोहितान् । वर्गस्वर्गापवर्गाणां प्रायेणैकात्म्यहेतुना ॥ ३० ॥

ແມ່ນແຕ່ຄົນຊົ່ວເຊັ່ນ ເວນະ—ຫຼານຂອງມຣິຕຍຸ—ຖືກຫຼົງທາງໃນທາງທຳອັນນ່າສົງສານ ແຕ່ບັນດາມະຫາບຸລຸດລ້ວນເຫັນພ້ອມວ່າ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງ ທຳ, ອັດຖະ, ກາມ, ໂມກສະ ຫຼືການຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ໂດຍແທ້ມີພຽງອົງດຽວ ຄືພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ

Verse 31

यत्पादसेवाभिरुचिस्तपस्विना- मशेषजन्मोपचितं मलं धिय: । सद्य: क्षिणोत्यन्वहमेधती सती यथा पदाङ्गुष्ठविनि:सृता सरित् ॥ ३१ ॥

ເມື່ອເກີດຄວາມໃຝ່ໃຈໃນການຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມເປື້ອນໃນໃຈທີ່ສະສົມມານັບບໍ່ຖ້ວນຊາດຈະຖືກຊຳລະໃນທັນທີ. ເຫມືອນນ້ຳຄົງຄາທີ່ໄຫຼອອກຈາກນິ້ວເທົ້າພຣະບາດຂອງພຣະອົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັນຄວັນ ພັກຕິນີ້ກໍຊຳລະໃຈ ແລະເຮັດໃຫ້ຈິດສຳນຶກແຫ່ງກຣິສນະເຕີບໂຕຂຶ້ນທຸກວັນ

Verse 32

विनिर्धुताशेषमनोमल: पुमा- नसङ्गविज्ञानविशेषवीर्यवान् । यदङ्‌घ्रिमूले कृतकेतन: पुन- र्न संसृतिं क्लेशवहां प्रपद्यते ॥ ३२ ॥

ເມື່ອຜູ້ສັດທາພັກດີເຂົ້າພຶ່ງພາຢູ່ຮາກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະສີຫຣິ ຄວາມມົວມົນແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດໃນໃຈຖືກຊໍາລະໝົດ ແລະດ້ວຍພະລັງຂອງພັກຕິໂຢກະ ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ। ເມື່ອອາໄສພຣະບາດມູນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກັບຄືນສູ່ສັງສານວັດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ສາມປະການອີກ

Verse 33

तमेव यूयं भजतात्मवृत्तिभि- र्मनोवच:कायगुणै: स्वकर्मभि: । अमायिन: कामदुघाङ्‌घ्रिपङ्कजं यथाधिकारावसितार्थसिद्धय: ॥ ३३ ॥

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຈົ່ງບູຊາພຣະສີຫຣິແຕ່ພຣະອົງດຽວ ດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ກາຍ ຄຸນນະລັກສະນະ ແລະຜົນແຫ່ງໜ້າທີ່ການງານຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີການຫລອກລວງ। ຕາມຄວາມສາມາດແລະຖານະຂອງແຕ່ລະຄົນ ຈົ່ງຮັບໃຊ້ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນເຕັມທີ່ ແລະບໍ່ລັງເລ; ແລ້ວເປົ້າໝາຍສູງສຸດໃນຊີວິດຈະສໍາເລັດແນ່ນອນ

Verse 34

असाविहानेकगुणोऽगुणोऽध्वर: पृथग्विधद्रव्यगुणक्रियोक्तिभि: । सम्पद्यतेऽर्थाशयलिङ्गनामभि- र्विशुद्धविज्ञानघन: स्वरूपत: ॥ ३४ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໂດຍສະພາບແທ້ແມ່ນມວນແຫ່ງປັນຍາບໍລິສຸດ ບໍ່ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄຸນຂອງໂລກວັດຖຸ। ແຕ່ເພື່ອເກື້ອກູນສັດທີ່ຖືກຜູກມັດ ພຣະອົງຍັງຮັບຍັນພິທີຫຼາຍຮູບແບບທີ່ປະກອບດ້ວຍວັດຖຸ ພິທີການ ການກະທໍາ ແລະມົນຕຣາ ຊຶ່ງຖືກຖວາຍໃນນາມເທວະດາຕ່າງໆຕາມເຈດຈໍານົງຂອງຜູ້ປະກອບ—ແຕ່ຜູ້ເສວຍຜົນແທ້ຄືພຣະອົງເອງ

Verse 35

प्रधानकालाशयधर्मसङ्ग्रहे शरीर एष प्रतिपद्य चेतनाम् । क्रियाफलत्वेन विभुर्विभाव्यते यथानलो दारुषु तद्गुणात्मक: ॥ ३५ ॥

ໃນຮ່າງກາຍຫຼາຍຮູບແບບທີ່ເກີດຈາກການປະສົມຂອງປຣະກຣິຕິ (ປຣະທານ), ການເວລາ, ຄວາມປາຖະໜາ ແລະທຳມະ/ກຳ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່ດູປານວ່າເຂົ້າມາເປັນຈິດສຳນຶກ। ການປາກົດຂອງພຣະອົງຖືກເຂົ້າໃຈຕ່າງກັນຕາມການກະທໍາແລະຜົນ ເຫມືອນໄຟດຽວກັນທີ່ລຸກໄໝ້ຕ່າງກັນຕາມຮູບຮ່າງແລະຂະໜາດຂອງຟືນ

Verse 36

अहो ममामी वितरन्त्यनुग्रहं हरिं गुरुं यज्ञभुजामधीश्वरम् । स्वधर्मयोगेन यजन्ति मामका निरन्तरं क्षोणितले द‍ृढव्रता: ॥ ३६ ॥

ໂອ້! ພຣະສີຫຣິແມ່ນຜູ້ເສວຍຜົນຂອງຍັນພິທີທັງປວງ ແລະເປັນອົງອະທິສະວອນ ພ້ອມທັງເປັນຄູວິນຍານສູງສຸດດ້ວຍ। ໂອ້ປະຊາຊົນຂອງຂ້ອຍ ຢູ່ເທິງຜືນແຜ່ນດິນນີ້ ພວກເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນໃນປະຕິຍານ ແລະບູຊາພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍການປະຕິບັດສະວະທຳມະຂອງຕົນ; ການນັ້ນເອງເປັນການປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຂອບໃຈພວກເຈົ້າ

Verse 37

मा जातु तेज: प्रभवेन्महर्द्धिभि- स्तितिक्षया तपसा विद्यया च । देदीप्यमानेऽजितदेवतानां कुले स्वयं राजकुलाद् द्विजानाम् ॥ ३७ ॥

ພຣາຫມັນ ແລະ ໄວສະນະວະ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍຄຸນຄ່າແຫ່ງຄວາມອົດທົນ ຕະປະ ປັນຍາ ແລະ ການສຶກສາ. ດ້ວຍຊັບສິນທາງວິນຍານນີ້ ໄວສະນະວະມີພະລັງເຫນືອອໍານາດກະສັດ; ດັ່ງນັ້ນຊົນຊັ້ນກະສັດບໍ່ຄວນອວດອໍານາດວັດຖຸ ແລະ ຄວນຫຼີກລ້ຽງການລ່ວງເກີນພວກເຂົາ.

Verse 38

ब्रह्मण्यदेव: पुरुष: पुरातनो नित्यं हरिर्यच्चरणाभिवन्दनात् । अवाप लक्ष्मीमनपायिनीं यशो जगत्पवित्रं च महत्तमाग्रणी: ॥ ३८ ॥

ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງພຣາຫມັນ ເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ແລະນິລັນດອນ ເປັນຜູ້ນໍາໃນບັນດາມະຫາບຸລຸດ ໄດ້ຮັບລັກສະມີອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະ ຊື່ສຽງທີ່ຊໍາລະໂລກ ໂດຍການນົບນ້ອມບູຊາດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣາຫມັນ ແລະ ໄວສະນະວະ.

Verse 39

यत्सेवयाशेषगुहाशय: स्वराड् विप्रप्रियस्तुष्यति काममीश्वर: । तदेव तद्धर्मपरैर्विनीतै: सर्वात्मना ब्रह्मकुलं निषेव्यताम् ॥ ३९ ॥

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພວກເຂົາ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ໍາແຫ່ງດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ແລະ ຜູ້ເປັນເອກະລາດນິລັນດອນ ຈະພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່; ເພາະພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຖືທໍາ ແລະ ຖ່ອມຕົນ ຄວນຮັບໃຊ້ຕະກູນພຣາຫມັນ ແລະ ໄວສະນະວະ ດ້ວຍທັງດວງໃຈ.

Verse 40

पुमाँल्लभेतानतिवेलमात्मन: प्रसीदतोऽत्यन्तशमं स्वत: स्वयम् । यन्नित्यसम्बन्धनिषेवया तत: परं किमत्रास्ति मुखं हविर्भुजाम् ॥ ४० ॥

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ ແລະ ໄວສະນະວະ ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ຄວາມສົກປົ່ນໃນໃຈຖືກຊໍາລະ ແລະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບສັນຕິສູງສຸດ ຄວາມຄາຍຍຶດ ແລະ ໂມກສະ. ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີກຳໃດສູງກວ່າການຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ ເພາະມັນຍັງເຮັດໃຫ້ເທວະຜູ້ຮັບສ່ວນຂອງຍັນພິທີພໍໃຈດ້ວຍ.

Verse 41

अश्नात्यनन्त: खलु तत्त्वकोविदै: श्रद्धाहुतं यन्मुख इज्यनामभि: । न वै तथा चेतनया बहिष्कृते हुताशने पारमहंस्यपर्यगु: ॥ ४१ ॥

ແມ່ນແທ້ວ່າ ພຣະອນັນຕະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຊົງຮັບອາຫຸຕິທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາໃນໄຟຍັນພິທີໃນນາມເທວະຕ່າງໆ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຊົງພໍໃຈເທົ່າກັບເມື່ອຊົງຮັບນະໄວເທດຜ່ານປາກຂອງມະຫາຣິສີ ແລະ ພະກະຕະຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ; ເພາະໃນນັ້ນພຣະອົງບໍ່ລະທິ້ງສັງຄົມຂອງຜູ້ອຸທິດຕົນ.

Verse 42

यद्ब्रह्म नित्यं विरजं सनातनं श्रद्धातपोमङ्गलमौनसंयमै: । समाधिना बिभ्रति हार्थद‍ृष्टये यत्रेदमादर्श इवावभासते ॥ ४२ ॥

ໃນວັດທະນະທຳພຣາຫມັນ ສະຖານະເຫນືອໂລກຂອງພຣາຫມັນຖືກຮັກສາໄວ້ຕະຫຼອດການ; ເພາະລາວຮັບຄຳສັ່ງແຫ່ງເວດດ້ວຍສັດທາ ປະພຶດຕະປະ ຍຶດຂໍ້ສະຫຼຸບແຫ່ງຄຳພີ ຄວບຄຸມອິນຊີແລະໃຈ ຮັກສາຄວາມສງົບ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ. ດັ່ງນັ້ນເປົ້າໝາຍແທ້ຂອງຊີວິດຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສ ເຫມືອນໃບໜ້າສະທ້ອນໃນກະຈົກໃສ.

Verse 43

तेषामहं पादसरोजरेणु- मार्या वहेयाधिकिरीटमायु: । यं नित्यदा बिभ्रत आशु पापं नश्यत्यमुं सर्वगुणा भजन्ति ॥ ४३ ॥

ໂອ ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພອນຈາກທ່ານທຸກຄົນ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸ້ມຖືຝຸ່ນຈາກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣາຫມັນແລະໄວສະນະວະຜູ້ບໍລິສຸດເຊັ່ນນັ້ນໄວ້ເທິງມົງກຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດຊີວິດ. ຜູ້ໃດທີ່ວາງຝຸ່ນນັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ ຈະພົ້ນຈາກຜົນບາບໄດ້ໄວ ແລະທ້າຍທີ່ສຸດຄຸນຄວາມດີທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນໃນຕົນ.

Verse 44

गुणायनं शीलधनं कृतज्ञं वृद्धाश्रयं संवृणतेऽनु सम्पद: । प्रसीदतां ब्रह्मकुलं गवां च जनार्दन: सानुचरश्च मह्यम् ॥ ४४ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຮັບຄຸນສົມບັດແຫ່ງພຣາຫມັນ—ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງຄຸນງາມ ມີຄວາມປະພຶດດີເປັນຊັບສິນພຽງຢ່າງດຽວ ຮູ້ຄຸນ ແລະອາໄສຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ຜູ້ມີປະສົບການ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງຈະຕາມເຂົາໄປ. ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຈະນາຣະດະນະພ້ອມບໍລິວານ ພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກພຣາຫມັນ ຕໍ່ໂຄທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ

Verse 45

मैत्रेय उवाच इति ब्रुवाणं नृपतिं पितृदेवद्विजातय: । तुष्टुवुर्हृष्टमनस: साधुवादेन साधव: ॥ ४५ ॥

ມະຫາ຤ິສີ ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງພຣະຣາຊາປຣຶຖຸກ່າວຢ່າງງາມ ເທວະດາ ຜູ້ຢູ່ໃນພິຕຣະໂລກ ພຣາຫມັນ ແລະສາທຸຊົນທີ່ຢູ່ໃນທີ່ປະຊຸມ ລ້ວນປິຕິຍິນດີ ແລະກ່າວສາທຸວາດພ້ອມຄວາມປາດຖະນາດີເພື່ອຊົມເຊີຍພຣະອົງ

Verse 46

पुत्रेण जयते लोकानिति सत्यवती श्रुति: । ब्रह्मदण्डहत: पापो यद्वेनोऽत्यतरत्तम: ॥ ४६ ॥

ພວກເຂົາທັງຫຼາຍປະກາດວ່າ ຂໍ້ສະຫຼຸບແຫ່ງເວດທີ່ວ່າ ‘ດ້ວຍການກະທຳຂອງພຸດຣະ (ບຸດ) ຈຶ່ງຊະນະໂລກທັງຫຼາຍ’ ໄດ້ສຳເລັດເປັນຄວາມຈິງ; ເພາະເວນະຜູ້ບາບໜັກ ຜູ້ຖືກສາບແລະຖືກທຳລາຍໂດຍພຣາຫມັນ ເຄີຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດທຶບແຫ່ງນະລົກ ແຕ່ບັດນີ້ຖືກບຸດຂອງລາວ ມະຫາຣາຊາປຣຶຖຸ ຊ່ວຍພາຂ້າມພົ້ນຈາກຕະມັດນັ້ນ

Verse 47

हिरण्यकशिपुश्चापि भगवन्निन्दया तम: । विविक्षुरत्यगात्सूनो: प्रह्लादस्यानुभावत: ॥ ४७ ॥

ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ກໍເນື່ອງຈາກການຫມິ່ນພຣະພະຄະວານ ແລະກຳບາບ ຈຶ່ງຕົກສູ່ຄວາມມືດແຫ່ງນະລົກ; ແຕ່ໂດຍອານຸພາບຂອງລູກຊາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະຫລາດ ລາວກໍໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ ແລະກັບສູ່ພຣະທາມ

Verse 48

वीरवर्य पित: पृथ्व्या: समा: सञ्जीव शाश्वती: । यस्येद‍ृश्यच्युते भक्ति: सर्वलोकैकभर्तरि ॥ ४८ ॥

ໂອ ນັກຮົບຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ບິດາແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານມີອາຍຸຍືນຍາວ; ເພາະທ່ານມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ອັຈຍຸຕະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ

Verse 49

अहो वयं ह्यद्य पवित्रकीर्ते त्वयैव नाथेन मुकुन्दनाथा: । य उत्तमश्लोकतमस्य विष्णो- र्ब्रह्मण्यदेवस्य कथां व्यनक्ति ॥ ४९ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາປຣຶຖຸ ຜູ້ມີກຽດຕິອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ, ວັນນີ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ມີບຸນ ເພາະມີທ່ານເປັນນາຖ ຈຶ່ງເຫມືອນຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງມຸກຸນທະ; ເພາະທ່ານເຜີຍແຜ່ກະຖາມະຫິມາຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍສະໂລກອັນສູງສຸດ ແລະເປັນເທວະຜູ້ອຸປະຖຳພຣາຫມະນ

Verse 50

नात्यद्भुतमिदं नाथ तवाजीव्यानुशासनम् । प्रजानुरागो महतां प्रकृति: करुणात्मनाम् ॥ ५० ॥

ໂອ ນາຖ, ການປົກຄອງປະຊາຊົນແມ່ນໜ້າທີ່ຕາມທຳຂອງທ່ານ; ສຳລັບຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກະລຸນາເຊັ່ນທ່ານ ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫລາດ; ເພາະທຳມະຊາດຂອງມະຫາບຸລຸດຄືຄວາມເມດຕາຕໍ່ປະຊາ

Verse 51

अद्य नस्तमस: पारस्त्वयोपासादित: प्रभो । भ्राम्यतां नष्टद‍ृष्टीनां कर्मभिर्दैवसंज्ञितै: ॥ ५१ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ວັນນີ້ທ່ານໄດ້ເປີດຕາພວກເຮົາ ແລະເຜີຍແຜ່ວິທີຂ້າມທະເລແຫ່ງຄວາມມືດ. ເນື່ອງຈາກກຳເກົ່າ ແລະການຈັດວາງຂອງອຳນາດສູງສຸດ, ພວກເຮົາຖືກພັນທະນາໃນເຄືອຂ່າຍກຳ ຈົນເສຍສາຍຕາຕໍ່ເປົ້າໝາຍຊີວິດ ແລະພາກັນພະເນຈອນໃນຈັກກະວານ

Verse 52

नमो विवृद्धसत्त्वाय पुरुषाय महीयसे । यो ब्रह्म क्षत्रमाविश्य बिभर्तीदं स्वतेजसा ॥ ५२ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ມະຫາບຸລຸດຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດ. ພຣະອົງສ້າງຕັ້ງວັດທະນະທຳພຣາຫມັນ ແລະປົກປ້ອງດ້ວຍທຳກະສັດ ດ້ວຍເດດຂອງພຣະອົງທຣົງຮັກສາໂລກທັງປວງ