Adhyaya 19

Verse 1

मैत्रेय उवाच अथादीक्षत राजा तु हयमेधशतेन स: । ब्रह्मावर्ते मनो: क्षेत्रे यत्र प्राची सरस्वती ॥ १ ॥

ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ—ໂອ ວິດຸຣາ! ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາວາຍນະປຣຶຖຸ ໄດ້ຮັບພິທີດີກຊາ ເພື່ອປະກອບອັດສະວະເມທະຍັນ 100 ຄັ້ງ ທີ່ພຣະຫມາວັຣຕະ ແຜ່ນດິນຂອງມະນູ ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ।

Verse 2

तदभिप्रेत्य भगवान् कर्मातिशयमात्मन: । शतक्रतुर्न ममृषे पृथोर्यज्ञमहोत्सवम् ॥ २ ॥

ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ພະອິນທຣາ ຈອມເທວະແຫ່ງສະຫວັນ ຮູ້ວ່າ ພະຣາຊາປຣຶຖຸ ຈະເກີນກວ່າພະອົງໃນຜົນແຫ່ງກຳ ຈຶ່ງທົນຕໍ່ມະຫາຍັດພິທີຂອງພຣຶຖຸບໍ່ໄດ້

Verse 3

यत्र यज्ञपति: साक्षाद्भगवान् हरिरीश्वर: । अन्वभूयत सर्वात्मा सर्वलोकगुरु: प्रभु: ॥ ३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດພິທີໂດຍກົງ—ເປັນປຣະມາດມັນ ແລະເປັນຄູຂອງສັບພະໂລກ—ໄດ້ສະເດັດມາປະທັບດ້ວຍພຣະອົງເອງໃນຍັດພິທີຂອງພຣຶຖຸ

Verse 4

अन्वितो ब्रह्मशर्वाभ्यां लोकपालै: सहानुगै: । उपगीयमानो गन्धर्वैर्मुनिभिश्चाप्सरोगणै: ॥ ४ ॥

ເມື່ອພະວິສນຸສະເດັດປະກົດໃນມະນທົນຍັດພິທີ ພະພຣະຫມາ ພະສິວະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍພ້ອມບໍລິວານໄດ້ຕາມສະເດັດມາ; ພວກຄັນທັຣວະ ມຸນີ ແລະອັບສະຣາ ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະອົງ

Verse 5

सिद्धा विद्याधरा दैत्या दानवा गुह्यकादय: । सुनन्दनन्दप्रमुखा: पार्षदप्रवरा हरे: ॥ ५ ॥

ພຣະອົງມີພວກສິດທະ ວິທະຍາທອນ ລູກຫຼານແຫ່ງທິຕິ ພວກທານະວະ ແລະພວກກຸຫຍະກະເປັນຕົ້ນຕາມມາ; ພ້ອມທັງບໍລິວານຜູ້ປະເສີດຂອງພະຫຣິ ນຳໂດຍສຸນັນທະ ແລະນັນທະ

Verse 6

कपिलो नारदो दत्तो योगेशा: सनकादय: । तमन्वीयुर्भागवता ये च तत्सेवनोत्सुका: ॥ ६ ॥

ກະປິລະ ນາຣະດະ ດັດຕາເຕຣຍະ ແລະພວກໂຢເກສະວອນນຳໂດຍສະນະກະ ພ້ອມທັງພວກພາກະວະຕະຜູ້ກະຕືລືລົ້ນໃນການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ທັງໝົດໄດ້ມາຮ່ວມມະຫາຍັດພິທີນັ້ນກັບພຣະອົງ

Verse 7

यत्र धर्मदुघा भूमि: सर्वकामदुघा सती । दोग्धि स्माभीप्सितानर्थान् यजमानस्य भारत ॥ ७ ॥

ໂອ ວິດຸຣາ, ໃນມະຫາຍັດນັ້ນ ແຜ່ນດິນທັງໝົດເປັນດັ່ງກາມເທນຸຜູ້ຫຼັ່ງທຳມະ ແລະຈັດຫາສິ່ງຈຳເປັນໃຫ້ຜູ້ປະກອບຍັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 8

ऊहु: सर्वरसान्नद्य: क्षीरदध्यन्नगोरसान् । तरवो भूरिवर्ष्माण: प्रासूयन्त मधुच्युत: ॥ ८ ॥

ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄດ້ໄຫຼພາລົດຊາດທຸກຢ່າງ ເຊັ່ນ ຫວານ ເຜັດ ເປັຣີ້ຍວ; ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໆຫຼັ່ງນ້ຳເຜິ້ງແລະໃຫ້ຜົນໄມ້ຫຼາຍ; ໂຄທີ່ອິ່ມຫຍ້າຂຽວໃຫ້ນົມ ນົມສົ້ມ ເນີຍໃສ ແລະອື່ນໆຢ່າງອຸດົມ।

Verse 9

सिन्धवो रत्ननिकरान् गिरयोऽन्नं चतुर्विधम् । उपायनमुपाजह्रु: सर्वे लोका: सपालका: ॥ ९ ॥

ທະເລແລະມະຫາສະໝຸດໄດ້ມອບກອງແກ້ວແຫວນແລະໄຂ່ມຸກ; ພູເຂົາໄດ້ມອບອາຫານສີ່ປະເພດພ້ອມແຮ່ທາດແລະປຸ໋ຍ; ແລະຊາວໂລກທັງປວງພ້ອມເທວະຜູ້ປົກຄອງໄດ້ນຳບັນນາການມາຖວາຍພຣະປຶຖຸ।

Verse 10

इति चाधोक्षजेशस्य पृथोस्तु परमोदयम् । असूयन् भगवानिन्द्र: प्रतिघातमचीकरत् ॥ १० ॥

ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງສູງສຸດຂອງພຣະປຶຖຸຜູ້ພຶ່ງພາອົງອະໂທກສະຈະ ພຣະອິນທຣາເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນເກີດຄວາມອິດສາ ແລະພະຍາຍາມຂັດຂວາງຄວາມກ້າວໜ້າແຫ່ງສິຣິຂອງພຣະອົງ।

Verse 11

चरमेणाश्वमेधेन यजमाने यजुष्पतिम् । वैन्ये यज्ञपशुं स्पर्धन्नपोवाह तिरोहित: ॥ ११ ॥

ເມື່ອພຣະປຶຖຸ ຜູ້ເປັນໄວນະ ກຳລັງປະກອບອັສວເມທະຍັດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ພຣະອິນທຣາຜູ້ອິດສາໄດ້ລ່ອງໜົດຕາ ແລະລັກມ້າທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຍັດໄປ।

Verse 12

तमत्रिर्भगवानैक्षत्त्वरमाणं विहायसा । आमुक्तमिव पाखण्डं योऽधर्मे धर्मविभ्रम: ॥ १२ ॥

ພຣະ຤ິສີອັດຣິໄດ້ເຫັນອິນທຣາກຳລັງຮີບໜີໄປທາງຟ້າ. ລາວແຕ່ງກາຍເຫມືອນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ ແຕ່ແທ້ໆແມ່ນການຫລອກລວງ ສ້າງພາບທຳມະໃນອະທຳ.

Verse 13

अत्रिणा चोदितो हन्तुं पृथुपुत्रो महारथ: । अन्वधावत सङ्‍कुद्धस्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १३ ॥

ເມື່ອພຣະ຤ິສີອັດຣິແນະນຳ ບຸດຂອງພຣະປຣິຖຸ ຜູ້ເປັນນັກຮົບໃຫຍ່ ກໍໂກດຫນັກ ແລະໄລ່ຕາມເພື່ອສັງຫານອິນທຣາ ພ້ອມຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!”

Verse 14

तं ताद‍ृशाकृतिं वीक्ष्य मेने धर्मं शरीरिणम् । जटिलं भस्मनाच्छन्नं तस्मै बाणं न मुञ्चति ॥ १४ ॥

ເຫັນຮູບລັກສະນະນັ້ນ—ມັດຜົມເປັນຊະດາ ແລະທາຂີ້ເຖົ່າທົ່ວກາຍ—ບຸດຂອງພຣະປຣິຖຸເຫັນວ່າອິນທຣາເປັນຮ່າງແຫ່ງທຳມະ ເປັນສັນຍາສີຜູ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງບໍ່ຍິງລູກສອນ.

Verse 15

वधान्निवृत्तं तं भूयो हन्तवेऽत्रिरचोदयत् । जहि यज्ञहनं तात महेन्द्रं विबुधाधमम् ॥ १५ ॥

ເມື່ອພຣະ຤ິສີອັດຣິເຫັນວ່າບຸດຂອງພຣະປຣິຖຸຖືກຫລອກ ແລະກັບມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂ້າອິນທຣາ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວອີກວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງສັງຫານມະເຫນທຣາຜູ້ທຳລາຍຍັດ; ລາວກາຍເປັນຜູ້ຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດໃນໝູ່ເທວະ.”

Verse 16

एवं वैन्यसुत: प्रोक्तस्त्वरमाणं विहायसा । अन्वद्रवदभिक्रुद्धो रावणं गृध्रराडिव ॥ १६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳບອກແບບນັ້ນ ຫຼານຂອງພຣະເວນະກໍໄລ່ຕາມອິນທຣາທີ່ກຳລັງຮີບໜີໃນຟ້າ ດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ ເຫມືອນພະຍານົກແຮ້ງໄລ່ຕາມຣາວະນະ.

Verse 17

सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्मा अन्तर्हित: स्वराट् । वीर: स्वपशुमादाय पितुर्यज्ञमुपेयिवान् ॥ १७ ॥

ເມື່ອອິນທຣາເຫັນວ່າບຸດຂອງພຣຶຖຸກຳລັງໄລ່ຕາມ ກໍລະທິ້ງເຄື່ອງນຸ່ງປອມແລະຮູບລັກນັ້ນທັນທີ ປ່ອຍມ້າໄວ້ ແລ້ວຫາຍຕົວໄປຈາກທີ່ນັ້ນເລີຍ। ວີຣະບຸດພຣຶຖຸຈຶ່ງນຳມ້າກັບໄປຫາລານຍັດຂອງພໍ່ຕົນ।

Verse 18

तत्तस्य चाद्भुतं कर्म विचक्ष्य परमर्षय: । नामधेयं ददुस्तस्मै विजिताश्व इति प्रभो ॥ १८ ॥

ຂ້າແຕ່ທ່ານວິດູຣາ ເມື່ອບັນດາລືສີໃຫຍ່ເຫັນວິລະກຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງບຸດພຣຶຖຸ ພວກເຂົາຈຶ່ງພ້ອມໃຈຕັ້ງນາມໃຫ້ວ່າ “ວິຊິຕາສະວະ”।

Verse 19

उपसृज्य तमस्तीव्रं जहाराश्वं पुनर्हरि: । चषालयूपतश्छन्नो हिरण्यरशनं विभु: ॥ १९ ॥

ເດີ້ວິດູຣາ ອິນທຣາຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສະຫວັນ ໄດ້ບັນດານຄວາມມືດທຶບປົກຄຸມລານຍັດທັນທີ। ເມື່ອທຸກຢ່າງຖືກບັງໄວ້ ລາວກໍລັກເອົາມ້າອີກຄັ້ງ ທີ່ຖືກລ່າມດ້ວຍໂຊ່ທອງໃກ້ເສົາຢູປະສຳລັບບູຊາສັດ।

Verse 20

अत्रि: सन्दर्शयामास त्वरमाणं विहायसा । कपालखट्‍वाङ्गधरं वीरो नैनमबाधत ॥ २० ॥

ລືສີໃຫຍ່ອັດຣິໄດ້ຊີ້ອິນທຣາທີ່ກຳລັງໜີໄປທາງຟ້າໃຫ້ບຸດພຣຶຖຸເຫັນອີກຄັ້ງ। ວີຣະບຸດນັ້ນຈຶ່ງໄລ່ຕາມອີກ; ແຕ່ເມື່ອເຫັນວ່າອິນທຣາຖືໄມ້ເທົ້າທີ່ມີກະໂຫຼກຢູ່ປາຍ ແລະນຸ່ງຄຣາບສັນຍາສີອີກຄັ້ງ ລາວກໍບໍ່ຂ້າເຂົາ।

Verse 21

अत्रिणा चोदितस्तस्मै सन्दधे विशिखं रुषा । सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्थावन्तर्हित: स्वराट् ॥ २१ ॥

ເມື່ອລືສີອັດຣິໃຫ້ຄຳຊີ້ນຳອີກຄັ້ງ ບຸດພຣຶຖຸໂກດແລະວາງລູກສອນໄວ້ໃນຄັນທະນູ। ເຫັນແບບນັ້ນ ອິນທຣາກໍລະທິ້ງຄຣາບສັນຍາສີອັນຫລອກລວງ ປ່ອຍມ້າໄວ້ ແລ້ວຈອມແຫ່ງສະຫວັນກໍຫາຍຕົວໄປ।

Verse 22

वीरश्चाश्वमुपादाय पितृयज्ञमथाव्रजत् । तदवद्यं हरे रूपं जगृहुर्ज्ञानदुर्बला: ॥ २२ ॥

ວີຣະບຸລຸດ ວິຈິຕາສະວະ ໄດ້ນຳມ້າກັບຄືນ ແລະກັບໄປຫາລານພິທີຍັດຍາຂອງພໍ່. ນັບແຕ່ນັ້ນ ຄົນຮູ້ນ້ອຍບາງພວກໄດ້ຮັບເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງສັນຍາສີປອມ; ອິນດຣາເປັນຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນ.

Verse 23

यानि रूपाणि जगृहे इन्द्रो हयजिहीर्षया । तानि पापस्य खण्डानि लिङ्गं खण्डमिहोच्यते ॥ २३ ॥

ຮູບແບບຕ່າງໆ ທີ່ອິນດຣາຮັບເອົາເປັນພະບວດເພາະຢາກຊິງມ້າ ລ້ວນແຕ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບາບ; ທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຫຼອກລວງ.

Verse 24

एवमिन्द्रे हरत्यश्वं वैन्ययज्ञजिघांसया । तद्गृहीतविसृष्टेषु पाखण्डेषु मतिर्नृणाम् ॥ २४ ॥ धर्म इत्युपधर्मेषु नग्नरक्तपटादिषु । प्रायेण सज्जते भ्रान्त्या पेशलेषु च वाग्मिषु ॥ २५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ອິນດຣາໄດ້ລັກມ້າເພື່ອທຳລາຍພິທີຍັດຍາຂອງໄວນະ (ປຣຶຖຸ) ແລະຄວາມຄິດຂອງຜູ້ຄົນກໍໄປຕິດຢູ່ໃນພາຄັນທີ່ລາວຮັບແລະແຜ່ອອກ.

Verse 25

एवमिन्द्रे हरत्यश्वं वैन्ययज्ञजिघांसया । तद्गृहीतविसृष्टेषु पाखण्डेषु मतिर्नृणाम् ॥ २४ ॥ धर्म इत्युपधर्मेषु नग्नरक्तपटादिषु । प्रायेण सज्जते भ्रान्त्या पेशलेषु च वाग्मिषु ॥ २५ ॥

ເຫັນການໂປ່ງເປືອຍ ຫຼືນຸ່ງຜ້າສີແດງ ແລະອື່ນໆ ເປັນ ‘ທຳ’ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງມັກຫຼົງໄປຕິດໃຈພວກຫຼອກລວງທີ່ສຸພາບແລະປາກກ້າ.

Verse 26

तदभिज्ञाय भगवान्पृथु: पृथुपराक्रम: । इन्द्राय कुपितो बाणमादत्तोद्यतकार्मुक: ॥ २६ ॥

ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງນັ້ນ ພຣະປຣຶຖຸຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍໂກດຕໍ່ອິນດຣາ ແລະຍົກຄັນສອນຂຶ້ນ ຈັບລູກສອນ ພ້ອມຈະປະຫານເຂົາ.

Verse 27

तमृत्विज: शक्रवधाभिसन्धितंविचक्ष्य दुष्प्रेक्ष्यमसह्यरंहसम् । निवारयामासुरहो महामतेन युज्यतेऽत्रान्यवध: प्रचोदितात् ॥ २७ ॥

ເມື່ອພຣະພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະຄົນອື່ນໆ ເຫັນມະຫາຣາຊາປຣຶຖຸໂກດຮ້າຍ ແລະຈະຂ້າພຣະອິນທຣ໌ ຈຶ່ງວິງວອນວ່າ ໂອ ມະຫາຈິດ ຢ່າຂ້າເຂົາເລີຍ; ໃນຍັດຕາມຄຳສອນຄຳພີ ຂ້າໄດ້ແຕ່ສັດບູຊາຍັດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 28

वयं मरुत्वन्तमिहार्थनाशनंह्वयामहे त्वच्छ्रवसा हतत्विषम् । अयातयामोपहवैरनन्तरंप्रसह्य राजन् जुहवाम तेऽहितम् ॥ २८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເນື່ອງຈາກພຣະອິນທຣ໌ພະຍາຍາມຂັດຂວາງຍັດຂອງພຣະອົງ ອຳນາດຂອງເຂົາກໍອ່ອນລົງແລ້ວ. ພວກເຮົາຈະເອີ້ນເຂົາດ້ວຍມົນຕຣາເວດທີ່ບໍ່ເຄີຍໃຊ້; ເຂົາຈະມາແນ່ນອນ ແລະດ້ວຍພະລັງມົນຕຣາ ພວກເຮົາຈະຖວາຍເຂົາລົງໃນໄຟເປັນສັດຕູຂອງພຣະອົງ.

Verse 29

इत्यामन्‍त्र्‍य क्रतुपतिं विदुरास्यर्त्विजो रुषा । स्रुग्घस्ताञ्जुह्वतोऽभ्येत्य स्वयम्भू: प्रत्यषेधत ॥ २९ ॥

ໂອ ວິດຸຣະ ຫຼັງຈາກໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ພຣະຣາຊາແລ້ວ ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບຍັດໄດ້ເອີ້ນພຣະອິນທຣ໌ດ້ວຍຄວາມໂກດ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືຊ້ອນບູຊາຈະຫຍອດອາຫຸຕິລົງໄຟ ພຣະພຣົມຜູ້ເກີດເອງກໍປາກົດ ແລະຫ້າມໄວ້.

Verse 30

न वध्यो भवतामिन्द्रो यद्यज्ञो भगवत्तनु: । यं जिघांसथ यज्ञेन यस्येष्टास्तनव: सुरा: ॥ ३० ॥

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບຍັດ, ພວກເຈົ້າຂ້າພຣະອິນທຣ໌ບໍ່ໄດ້; ເພາະຍັດນີ້ແມ່ນກາຍແຫ່ງພຣະພະຄະວານ. ເທວະທີ່ພວກເຈົ້າຈະທຳໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍຍັດ ເປັນດັ່ງອະໄວຍະວະຂອງອິນທຣ໌; ແລ້ວຈະຂ້າເຂົາໃນມະຫາຍັດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 31

तदिदं पश्यत महद्धर्मव्यतिकरं द्विजा: । इन्द्रेणानुष्ठितं राज्ञ: कर्मैतद्विजिघांसता ॥ ३१ ॥

ໂອ ດວິຈະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເບິ່ງ—ເພື່ອກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍ ແລະຂັດຂວາງຍັດຂອງພຣະຣາຊາ ອິນທຣ໌ໄດ້ໃຊ້ວິທີທີ່ໃນອະນາຄົດຈະເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງທຳອັນຊັດເຈນບິດເບືອນ. ຖ້າພວກເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຕໍ່ໄປ ເຂົາຈະໃຊ້ອຳນາດຜິດທາງ ແລະນຳລະບົບອະທຳອື່ນໆ ເຂົ້າມາອີກຫຼາຍ.

Verse 32

पृथुकीर्ते: पृथोर्भूयात्तर्ह्येकोनशतक्रतु: । अलं ते क्रतुभि: स्विष्टैर्यद्भवान्मोक्षधर्मवित् ॥ ३२ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ “ໃຫ້ມະຫາຣາຊາ ປຣຶຖຸ ປະກອບຍັດຍະແຕ່ 99 ຄັ້ງກໍພໍ. ທ່ານຮູ້ທາງໂມກສະແລ້ວ ຈະເພີ່ມຍັດຍະໄປເພື່ອຫຍັງ?”

Verse 33

नैवात्मने महेन्द्राय रोषमाहर्तुमर्हसि । उभावपि हि भद्रं ते उत्तमश्लोकविग्रहौ ॥ ३३ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວຕໍ່ວ່າ “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານບໍ່ຄວນໂກດຕໍ່ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ). ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ທ່ານທັງສອງ; ທ່ານແລະອິນທຣາລ້ວນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສູງສຸດ”

Verse 34

मास्मिन्महाराज कृथा: स्म चिन्तांनिशामयास्मद्वच आद‍ृतात्मा । यद्ध्यायतो दैवहतं नु कर्तुंमनोऽतिरुष्टं विशते तमोऽन्धम् ॥ ३४ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຢ່າຫວັ່ນໄຫວແລະກັງວົນເນື່ອງຈາກຍັດຍະຖືກຂັດຂວາງດ້ວຍການຈັດວາງຂອງພຣະພິທີ. ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ສິ່ງໃດເກີດຕາມການຈັດສັນຂອງຟ້າ ຢ່າເສົ້າໃຈເກີນໄປ; ຍິ່ງພະຍາຍາມແກ້ໄຂຢ່າງເກີນຂອບ ໃຈຍິ່ງຈົມສູ່ຄວາມມືດທຶບແຫ່ງຄວາມຄິດທາງວັດຖຸ

Verse 35

क्रतुर्विरमतामेष देवेषु दुरवग्रह: । धर्मव्यतिकरो यत्र पाखण्डैरिन्द्रनिर्मितै: ॥ ३५ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວຕໍ່ວ່າ “ຈົ່ງຢຸດຍັດຍະເຫຼົ່ານີ້ ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ອິນທຣານໍາເອົາຄວາມຫຼອກລວງ (ປາຄັນດະ) ແລະອະທັມມະຫຼາຍຢ່າງເຂົ້າມາ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະກໍຍັງມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ບໍ່ພຶງປາຖະໜາ”

Verse 36

एभिरिन्द्रोपसंसृष्टै: पाखण्डैर्हारिभिर्जनम् । ह्रियमाणं विचक्ष्वैनं यस्ते यज्ञध्रुगश्वमुट् ॥ ३६ ॥

ເບິ່ງເຖີດ, ອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ກໍາລັງກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍກາງພິທີຍັດຍະ ໂດຍລັກມ້າບູຊາ. ການກະທໍາອັນດຶງດູດແຕ່ເປັນບາບທີ່ລາວນໍາເຂົ້າມານີ້ ຕໍ່ໄປປະຊາຊົນທົ່ວໄປກໍຈະເຮັດຕາມ

Verse 37

भवान् परित्रातुमिहावतीर्णो धर्मं जनानां समयानुरूपम् । वेनापचारादवलुप्तमद्य तद्देहतो विष्णुकलासि वैन्य ॥ ३७ ॥

ໂອ ພຣະປຣຶຖຸ ບຸດແຫ່ງເວນ! ພຣະອົງເປັນພາກກະລາຂອງພຣະວິສນຸ. ເນື່ອງຈາກການກະທຳຊົ່ວຂອງເວນ ທຳມະເກືອບສູນ; ໃນການອັນເໝາະສົມ ພຣະອົງຈຶ່ງອະວະຕານອອກຈາກກາຍເວນເພື່ອປົກປ້ອງທຳມະ.

Verse 38

स त्वं विमृश्यास्य भवं प्रजापते सङ्कल्पनं विश्वसृजां पिपीपृहि । ऐन्द्रीं च मायामुपधर्ममातरं प्रचण्डपाखण्डपथं प्रभो जहि ॥ ३८ ॥

ໂອ ປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຊາ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາເປົ້າໝາຍແຫ່ງການອະວະຕານ ແລະເຮັດໃຫ້ສັນຕິຕັ້ງໃຈຂອງຜູ້ສ້າງໂລກສຳເລັດ. ມາຍາຂອງອິນດຣານີ້ເປັນແມ່ຂອງອຸປະທຳຫຼາຍຢ່າງ ແລະເປັນທາງພາຄັນດ໌ອັນຮຸນແຮງ; ຂໍພຣະອົງລະທິ້ງແລະຢຸດຍັ້ງໂດຍພລັນ.

Verse 39

मैत्रेय उवाच इत्थं स लोकगुरुणा समादिष्टो विशाम्पति: । तथा च कृत्वा वात्सल्यं मघोनापि च सन्दधे ॥ ३९ ॥

ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະຣາຊາປຣຶຖຸໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຈາກຄູແຫ່ງໂລກ ຄື ພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງກໍລະຄວາມຮ້ອນໃຈໃນການທຳຍັດ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາໄດ້ເຮັດສັນຕິກັບອິນດຣາ (ມະຄະວາ).

Verse 40

कृतावभृथस्‍नानाय पृथवे भूरिकर्मणे । वरान्ददुस्ते वरदा ये तद्बर्हिषि तर्पिता: ॥ ४० ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະປຣຶຖຸຜູ້ມີກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ອາບນ້ຳອະວະພຶຖ (avabhṛtha) ຕາມປະເພນີຫຼັງຍັດ. ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ພໍໃຈດ້ວຍການບູຊາໃນແທ່ນຍັດ ຈຶ່ງປະທານພອນ ແລະຄຳອວຍພອນອັນສົມຄວນໃຫ້ພຣະອົງ.

Verse 41

विप्रा: सत्याशिषस्तुष्टा: श्रद्धया लब्धदक्षिणा: । आशिषो युयुजु: क्षत्तरादिराजाय सत्कृता: ॥ ४१ ॥

ພຣາຫມັນທີ່ຢູ່ໃນພິທີໄດ້ຮັບດັກຊິນາດ້ວຍສັດທາ ແລະອິ່ມໃຈດ້ວຍພອນອັນສັດຈິງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການສັກກາລະ ພວກເຂົາໄດ້ອວຍພອນຈາກໃຈແກ່ພຣະປຣຶຖຸ ຜູ້ເປັນອາທິຣາຊາ.

Verse 42

त्वयाहूता महाबाहो सर्व एव समागता: । पूजिता दानमानाभ्यां पितृदेवर्षिमानवा: ॥ ४२ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ດ້ວຍຄຳເຊີນຂອງທ່ານ ທຸກຫມວດຫມູ່ໄດ້ມາຊຸມນຸມ. ທັງຈາກປິຕຣລົກ ແລະໂລກເທວະ, ມີທັງລິສີແລະຄົນທົ່ວໄປ—ລ້ວນພໍໃຈດ້ວຍການຕ້ອນຮັບແລະທານຂອງທ່ານ.