Adhyaya 24

Verse 1

श्रीराजोवाच भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि हरेरद्भ‍ुतकर्मण: । अवतारकथामाद्यां मायामत्स्यविडम्बनम् ॥ १ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງເລື່ອງອະວະຕານອັນທຳອິດຂອງພຣະຫຣິ ຄືອະວະຕານມັດສະຍະ ແລະລີລາອັນເປັນມາຍາຂອງພຣະອົງ

Verse 2

यदर्थमदधाद् रूपं मात्स्यं लोकजुगुप्सितम् । तम:प्रकृति दुर्मर्षं कर्मग्रस्त इवेश्वर: ॥ २ ॥ एतन्नो भगवन् सर्वं यथावद् वक्तुमर्हसि । उत्तमश्लोकचरितं सर्वलोकसुखावहम् ॥ ३ ॥

ເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນປາທີ່ໂລກດູໝິ່ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຕະມັດ ແລະຄວາມທຸກ ດັ່ງສັດຜູ້ຖືກກຳຄອບງຳ? ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຂໍໂປຣດອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ການຟັງຈະຣິດຂອງອຸດຕະມະສະໂລກະ ເປັນມົງຄຸນແລະນຳສຸກແກ່ສັບພະໂລກ

Verse 3

यदर्थमदधाद् रूपं मात्स्यं लोकजुगुप्सितम् । तम:प्रकृति दुर्मर्षं कर्मग्रस्त इवेश्वर: ॥ २ ॥ एतन्नो भगवन् सर्वं यथावद् वक्तुमर्हसि । उत्तमश्लोकचरितं सर्वलोकसुखावहम् ॥ ३ ॥

ເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນປາທີ່ໂລກດູໝິ່ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຕະມັດ ແລະຄວາມທຸກ ດັ່ງສັດຜູ້ຖືກກຳຄອບງຳ? ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຂໍໂປຣດອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ການຟັງຈະຣິດຂອງອຸດຕະມະສະໂລກະ ເປັນມົງຄຸນແລະນຳສຸກແກ່ສັບພະໂລກ

Verse 4

श्रीसूत उवाच इत्युक्तो विष्णुरातेन भगवान् बादरायणि: । उवाच चरितं विष्णोर्मत्स्यरूपेण यत् कृतम् ॥ ४ ॥

ສຣີສູຕາກ່າວວ່າ: ເມື່ອວິສນຸຣາຕ (ປະຣີກຊິດ) ທູນຖາມດັ່ງນີ້ ພະພະຄະວານ ບາດະຣາຍະນີ (ຊຸກະເດວະ) ໄດ້ເລີ່ມພັນນາລີລາຂອງພຣະວິສນຸໃນຮູບມັດສະຍະ।

Verse 5

श्रीशुक उवाच गोविप्रसुरसाधूनां छन्दसामपि चेश्वर: । रक्षामिच्छंस्तनूर्धत्ते धर्मस्यार्थस्य चैव हि ॥ ५ ॥

ສຣີຊຸກະເດວະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ເພື່ອປົກປ້ອງງົວ, ພຣາຫມັນ, ເທວະ, ສາທຸ-ພັກຕະ, ພຣະເວດ, ທັມມະ ແລະຫຼັກເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຊີວິດ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຮັບອະວະຕານານາຮູບ।

Verse 6

उच्चावचेषु भूतेषु चरन् वायुरिवेश्वर: । नोच्चावचत्वं भजते निर्गुणत्वाद्धियो गुणै: ॥ ६ ॥

ເຫມືອນລົມທີ່ພັດຜ່ານບັນຍາກາດຫຼາກຊະນິດ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດແມ່ນຈະປາກົດບາງຄັ້ງເປັນມະນຸດ ຫຼືເປັນສັດຕໍ່າ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກທຣົງນິຣຄຸນ ຈຶ່ງບໍ່ຖືກກຸນະສາມແຕະຕ້ອງ ແລະບໍ່ຮັບຄວາມສູງ-ຕໍ່າ।

Verse 7

आसीदतीतकल्पान्ते ब्राह्मो नैमित्तिको लय: । समुद्रोपप्लुतास्तत्र लोका भूरादयो नृप ॥ ७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນທ້າຍກັນລະປະກ່ອນ ໃນທ້າຍວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດນິມິດຕິກະປະລະຍະ; ເມື່ອນັ້ນໂລກທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກພູຣ໌ ຖືກນ້ຳມະຫາສະໝຸດທ່ວມຄຸມ।

Verse 8

कालेनागतनिद्रस्य धातु: शिशयिषोर्बली । मुखतो नि:सृतान् वेदान् हयग्रीवोऽन्तिकेऽहरत् ॥ ८ ॥

ເມື່ອເຖິງການ ທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ງ່ວງນອນ ແລະປາຖະໜາຈະເອີ້ນກາຍ, ພຣະເວດທີ່ໄຫຼອອກຈາກພຣະໂອສຖຂອງທ່ານ ຖືກອະສູຣະຜູ້ແຂງແກ່ງນາມ ຫະຍະກຣີວະ ຊິງໄປຈາກໃກ້ໆນັ້ນ।

Verse 9

ज्ञात्वा तद् दानवेन्द्रस्य हयग्रीवस्य चेष्टितम् । दधार शफरीरूपं भगवान् हरिरीश्वर: ॥ ९ ॥

ເມື່ອຊາບການກະທຳຂອງອະສູຣະເຈົ້າຫຍະກຣີວະ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ຜູ້ເປັນອິດສະວອນອັນສົມບູນ ໄດ້ອະວະຕານເປັນມັດສະຍະ (ປາ) ແລະປົກປ້ອງພຣະເວດໂດຍປາບອະສູຣະນັ້ນ

Verse 10

तत्र राजऋषि: कश्चिन्नाम्ना सत्यव्रतो महान् । नारायणपरोऽतपत् तप: स सलिलाशन: ॥ १० ॥

ໃນສະໄໝ ຈາກຊຸສ-ມັນວັນຕະຣະ ມີກະສັດ຤ິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຊື່ ສັດຕະຍະວຣະຕະ ເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ ແລະບຳເນັດຕະປະໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳເທົ່ານັ້ນ

Verse 11

योऽसावस्मिन् महाकल्पे तनय: स विवस्वत: । श्राद्धदेव इति ख्यातो मनुत्वे हरिणार्पित: ॥ ११ ॥

ໃນມະຫາກັລປນີ້ ສັດຕະຍະວຣະຕະ ຕໍ່ມາໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງ ວິວັສວານ ຈອມກະສັດແຫ່ງສຸຣິຍະໂລກ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ສຣາດທະເທວະ” ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະຫຣິ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງເປັນມະນູ

Verse 12

एकदा कृतमालायां कुर्वतो जलतर्पणम् । तस्याञ्जल्युदके काचिच्छफर्येकाभ्यपद्यत ॥ १२ ॥

ມື້ໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳກຣິຕະມາລາ ມີປານ້ອຍໂຕໜຶ່ງປາກົດໃນນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນຝາມືຂອງທ່ານ

Verse 13

सत्यव्रतोऽञ्जलिगतां सह तोयेन भारत । उत्ससर्ज नदीतोये शफरीं द्रविडेश्वर: ॥ १३ ॥

ໂອ ພຣະປຣິກຊິດ ຜູ້ສືບສາຍພາຣະຕະ! ກະສັດສັດຕະຍະວຣະຕະ ເຈົ້າແຫ່ງດຣາວິດເທດ ໄດ້ປ່ອຍປານ້ອຍນັ້ນພ້ອມນ້ຳໃນຝາມືລົງສູ່ນ້ຳແມ່ນ້ຳ

Verse 14

तमाह सातिकरुणं महाकारुणिकं नृपम् । यादोभ्यो ज्ञातिघातिभ्यो दीनां मां दीनवत्सल । कथं विसृजसे राजन् भीतामस्मिन् सरिज्जले ॥ १४ ॥

ດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ ປານ້ອຍຜູ້ທຸກຍາກໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາສັດຍະວຣະຕະຜູ້ເມດຕາ— ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຜູ້ອຸປະຖຳຜູ້ທຸກຍາກ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປ່ອຍຂ້າລົງນ້ຳແມ່ນ້ຳນີ້? ທີ່ນີ້ມີສັດນ້ຳອື່ນທີ່ອາດຂ້າຂ້າໄດ້; ຂ້າຢ້ານຫຼາຍ

Verse 15

तमात्मनोऽनुग्रहार्थं प्रीत्या मत्स्यवपुर्धरम् । अजानन् रक्षणार्थाय शफर्या: स मनो दधे ॥ १५ ॥

ເພື່ອໃຫ້ໃຈຕົນຍິນດີ ພະຣາຊາສັດຍະວຣະຕະ ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າປານັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ຕັດສິນໃຈດ້ວຍຄວາມປິຕິທີ່ຈະປົກປ້ອງມັນ

Verse 16

तस्या दीनतरं वाक्यमाश्रुत्य स महीपति: । कलशाप्सु निधायैनां दयालुर्निन्य आश्रमम् ॥ १६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາອັນນ່າສົງສານຂອງປານັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ເມດຕາໄດ້ນໍາມັນໃສ່ໄຫນ້ຳ ແລ້ວພາໄປຍັງທີ່ພັກຂອງພະອົງ

Verse 17

सा तु तत्रैकरात्रेण वर्धमाना कमण्डलौ । अलब्ध्वात्मावकाशं वा इदमाह महीपतिम् ॥ १७ ॥

ແຕ່ໃນຄືນດຽວ ປານັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຫຼາຍຈົນໃນໄຫນ້ຳບໍ່ມີທີ່ໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງມັນເຄື່ອນໄຫວສະດວກ ແລ້ວມັນຈຶ່ງກ່າວກັບພະຣາຊາດັ່ງນີ້

Verse 18

नाहं कमण्डलावस्मिन् कृच्छ्रं वस्तुमिहोत्सहे । कल्पयौक: सुविपुलं यत्राहं निवसे सुखम् ॥ १८ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າບໍ່ປາດຖະນາຢູ່ໃນໄຫນ້ຳນີ້ຢ່າງລໍາບາກ ດັ່ງນັ້ນຂໍໂປຣດຈັດຫາອ່າງນ້ຳທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າຢູ່ໄດ້ຢ່າງສະບາຍ

Verse 19

स एनां तत आदाय न्यधादौदञ्चनोदके । तत्र क्षिप्ता मुहूर्तेन हस्तत्रयमवर्धत ॥ १९ ॥

ແລ້ວກະສັດໄດ້ຍົກປານັ້ນອອກຈາກໄຫນ້ຳ ແລະໂຍນລົງໃນບໍ່ໃຫຍ່. ແຕ່ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ປາກໍເຕີບເຖິງສາມສອກ.

Verse 20

न म एतदलं राजन् सुखं वस्तुमुदञ्चनम् । पृथु देहि पदं मह्यं यत् त्वाहं शरणं गता ॥ २० ॥

ປາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ກະສັດ, ອ່າງນ້ຳນີ້ບໍ່ເໝາະສຳລັບການຢູ່ຢ່າງຜາສຸກຂອງຂ້າ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານບ່ອນນ້ຳທີ່ກວ້າງກວ່ານີ້; ເພາະຂ້າໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ.”

Verse 21

तत आदाय सा राज्ञा क्षिप्ता राजन् सरोवरे । तदावृत्यात्मना सोऽयं महामीनोऽन्ववर्धत ॥ २१ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ, ກະສັດໄດ້ຍົກປານັ້ນອອກຈາກບໍ່ ແລະປ່ອຍລົງໃນທະເລສາບ; ແຕ່ປາມະຫາໃຫຍ່ນັ້ນກໍຂະຫຍາຍກາຍເກີນຂອບເຂດນ້ຳໄປ.

Verse 22

नैतन्मे स्वस्तये राजन्नुदकं सलिलौकस: । निधेहि रक्षायोगेन ह्रदे मामविदासिनि ॥ २२ ॥

ປາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດ, ຂ້າເປັນສັດນ້ຳ; ນ້ຳນີ້ບໍ່ເໝາະຕໍ່ຄວາມສະຫງົບປອດໄພຂອງຂ້າເລີຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຫາວິທີປົກປ້ອງຂ້າ ແລະນຳຂ້າໄປໄວ້ໃນທະເລສາບທີ່ນ້ຳບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງ.”

Verse 23

इत्युक्त: सोऽनयन्मत्स्यं तत्र तत्राविदासिनि । जलाशयेऽसम्मितं तं समुद्रे प्राक्षिपज्झषम् ॥ २३ ॥

ເມື່ອຖືກຂໍດັ່ງນັ້ນ ກະສັດສັດຍະວຣະຕະໄດ້ນຳປາໄປຫາອ່າງນ້ຳທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ແຕ່ເມື່ອຍັງບໍ່ພໍ ທ້າຍທີ່ສຸດພຣະອົງກໍໂຍນປາມະຫາໃຫຍ່ນັ້ນລົງສູ່ມະຫາສະໝຸດ.

Verse 24

क्षिप्यमाणस्तमाहेदमिह मां मकरादय: । अदन्त्यतिबला वीर मां नेहोत्स्रष्टुमर्हसि ॥ २४ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຖືກໂຍນລົງທະເລ ປານັ້ນໄດ້ກ່າວກັບກະສັດສັດຍະວຣະຕະວ່າ “ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ! ໃນນ້ຳນີ້ມີມະກະຣາ ແລະ ປາສະຫຼາມທີ່ແຂງແຮງນ່າຢ້ານ ຈະກິນຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນຢ່າໂຍນຂ້າລົງທີ່ນີ້”

Verse 25

एवं विमोहितस्तेन वदता वल्गुभारतीम् । तमाह को भवानस्मान् मत्स्यरूपेण मोहयन् ॥ २५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຫວານຊື່ນນັ້ນ ກະສັດກໍຕື່ນຕະລຶງແລະຖາມວ່າ “ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ທ່ານແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຫຼົງງົງດ້ວຍຮູບເປັນປາ”

Verse 26

नैवंवीर्यो जलचरो द‍ृष्टोऽस्माभि: श्रुतोऽपि वा । यो भवान् योजनशतमह्नाभिव्यानशे सर: ॥ २६ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ໃນມື້ດຽວທ່ານໄດ້ຂະຫຍາຍພຣະວິກາຍໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂຍຊະນາ ຄຸ້ມຄອງນ້ຳແມ່ນ້ຳແລະທະເລ; ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຫຼື ໄດ້ຍິນສັດນ້ຳທີ່ມີ຤ິດດັ່ງນີ້ເລີຍ

Verse 27

नूनं त्वं भगवान् साक्षाद्धरिर्नारायणोऽव्यय: । अनुग्रहाय भूतानां धत्से रूपं जलौकसाम् ॥ २७ ॥

ແນ່ນອນທ່ານແມ່ນພຣະພະຄະວານໂດຍຕົງ ຄື ສຣີຫຣິ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ເພື່ອໂປດປານສັດທັງຫຼາຍ ທ່ານຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນສັດນ້ຳ

Verse 28

नमस्ते पुरुषश्रेष्ठ स्थित्युत्पत्त्यप्ययेश्वर । भक्तानां न: प्रपन्नानां मुख्यो ह्यात्मगतिर्विभो ॥ २८ ॥

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ທ່ານ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບຸລຸດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງການສ້າງ ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການລະລາຍ; ໂອ້ ວິສນຸຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ທ່ານແມ່ນຜູ້ນຳ ແລະ ຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງພວກເຮົາຜູ້ມອບຕົນເປັນພະຄະຕະ

Verse 29

सर्वे लीलावतारास्ते भूतानां भूतिहेतव: । ज्ञातुमिच्छाम्यदो रूपं यदर्थं भवता धृतम् ॥ २९ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ອະວະຕານແຫ່ງລີລາທັງປວງຂອງພຣະອົງ ປາກົດເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງສັດມີຊີວິດທັງຫມົດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະອົງຢາກຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນປານີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ.

Verse 30

न तेऽरविन्दाक्ष पदोपसर्पणं मृषा भवेत् सर्वसुहृत्प्रियात्मन: । यथेतरेषां पृथगात्मनां सता- मदीद‍ृशो यद् वपुरद्भ‍ुतं हि न: ॥ ३० ॥

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີນະຍນດຸຈດອກບົວ! ພຣະອົງເປັນມິດສູງສຸດ ແລະ ປຣະມາດມັນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງທຸກຄົນ; ການເຂົ້າພຶ່ງພາບາດບົວຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເປັນການສູນເປົ່າ. ການບູຊາເທວະດາຂອງຜູ້ຍຶດຕິດໃນກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງສຳແດງຮູບປາອັນອັດສະຈັນນີ້.

Verse 31

श्रीशुक उवाच इति ब्रुवाणं नृपतिं जगत्पति: सत्यव्रतं मत्स्यवपुर्युगक्षये । विहर्तुकाम: प्रलयार्णवेऽब्रवी- च्चिकीर्षुरेकान्तजनप्रिय: प्रियम् ॥ ३१ ॥

ພຣະສຸກເກດະວະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ—ເມື່ອກະສັດສັດຍະວຣະຕະເວົ້າດັ່ງນີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນປາໃນທ້າຍຍຸກ ເພື່ອເກື້ອກູນພະຍັກຕະຜູ້ແນ່ວແນ່ ແລະເພື່ອຫຼິ້ນລີລາໃນທະເລແຫ່ງປຣະລັຍ ໄດ້ຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເປັນທີ່ຮັກດັ່ງນີ້

Verse 32

श्रीभगवानुवाच सप्तमे ह्यद्यतनादूर्ध्वमहन्येतदरिंदम । निमङ्‌क्ष्यत्यप्ययाम्भोधौ त्रैलोक्यं भूर्भुवादिकम् ॥ ३२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ—ໂອ ກະສັດຜູ້ປາບສັດຕູ! ໃນວັນທີ 7 ນັບຈາກມື້ນີ້ ໂລກທັງສາມ—ພູຫ໌, ພຸວະຫ໌, ແລະ ສະວະຫ໌—ຈະຈົມລົງແລະລະລາຍໃນນ້ຳແຫ່ງປຣະລັຍ.

Verse 33

त्रिलोक्यां लीयमानायां संवर्ताम्भसि वै तदा । उपस्थास्यति नौ: काचिद् विशाला त्वां मयेरिता ॥ ३३ ॥

ເມື່ອໂລກທັງສາມກຳລັງລະລາຍໃນນ້ຳແຫ່ງປຣະລັຍ ໃນເວລານັ້ນ ເຮືອໃຫຍ່ລຳໜຶ່ງທີ່ຂ້າພະອົງສົ່ງໄປ ຈະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.

Verse 34

त्वं तावदोषधी: सर्वा बीजान्युच्चावचानि च । सप्तर्षिभि: परिवृत: सर्वसत्त्वोपबृंहित: ॥ ३४ ॥ आरुह्य बृहतीं नावं विचरिष्यस्यविक्लव: । एकार्णवे निरालोके ऋषीणामेव वर्चसा ॥ ३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ໃຫ້ເຈົ້າຮວບຮວມສົມຸນໄພທຸກຊະນິດ ແລະ ເມັດພັນຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວຂົນຂຶ້ນເຮືອໃຫຍ່ນັ້ນ. ມີສັບຕະຣິສີເປັນສະຫາຍ ແລະ ມີສັດມີຊີວິດທັງປວງຫ້ອມລ້ອມ ເຈົ້າຈະຂຶ້ນເຮືອໂດຍບໍ່ເສົ້າໝອງ ແລະ ຈະເດີນທາງຢ່າງສະດວກໃນມະຫາສະມຸດປຣະລັຍອັນມືດ ໂດຍມີແຕ່ລັດສະໝີຂອງຣິສີໃຫຍ່ເປັນແສງສະຫວ່າງ.

Verse 35

त्वं तावदोषधी: सर्वा बीजान्युच्चावचानि च । सप्तर्षिभि: परिवृत: सर्वसत्त्वोपबृंहित: ॥ ३४ ॥ आरुह्य बृहतीं नावं विचरिष्यस्यविक्लव: । एकार्णवे निरालोके ऋषीणामेव वर्चसा ॥ ३५ ॥

ເມື່ອຂຶ້ນເຮືອໃຫຍ່ນັ້ນ ພ້ອມສັບຕະຣິສີ ແລະ ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ເຈົ້າຈະເດີນທາງໂດຍບໍ່ຫວາດກົວ. ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມມືດທຶບຂອງມະຫາສະມຸດປຣະລັຍອັນດຽວ ທາງຂອງເຈົ້າຈະສະຫວ່າງດ້ວຍຕະຫຼອດແຕ່ລັດສະໝີຂອງມະຫາຣິສີເທົ່ານັ້ນ.

Verse 36

दोधूयमानां तां नावं समीरेण बलीयसा । उपस्थितस्य मे श‍ृङ्गे निबध्नीहि महाहिना ॥ ३६ ॥

ເມື່ອເຮືອຖືກລົມແຮງພັດຈົນໂຄງເຄງ ໃຫ້ເຈົ້າຜູກເຮືອນັ້ນໄວ້ກັບຂອງຂ້າ ທີ່ຢູ່ໃກ້ເຈົ້າ ໂດຍໃຊ້ນາຄາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ວາສຸກີ; ເພາະຂ້າຈະຢູ່ຂ້າງເຈົ້າ.

Verse 37

अहं त्वामृषिभि: सार्धं सहनावमुदन्वति । विकर्षन् विचरिष्यामि यावद् ब्राह्मी निशा प्रभो ॥ ३७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້າຈະລາກເຮືອນັ້ນໃນນ້ຳ ໂດຍມີເຈົ້າແລະຣິສີທັງຫຼາຍຢູ່ໃນເຮືອ ຈົນກວ່າຄືນຂອງພຣະພຣົມາ—ເວລາປຣະລັຍ—ຈະສິ້ນສຸດ.

Verse 38

मदीयं महिमानं च परं ब्रह्मेति शब्दितम् । वेत्स्यस्यनुगृहीतं मे सम्प्रश्नैर्विवृतं हृदि ॥ ३८ ॥

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກພຣະສິຣິຂອງຂ້າ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປະຣັມ ພຣະຫມ’ ຢ່າງຖ້ວນຖີ່. ເນື່ອງຈາກຄຳຖາມຂອງເຈົ້າ ທຸກສິ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍແລະປາກົດໃນໃຈຂອງເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກຂ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 39

इत्थमादिश्य राजानं हरिरन्तरधीयत । सोऽन्ववैक्षत तं कालं यं हृषीकेश आदिशत् ॥ ३९ ॥

ເມື່ອພຣະຮິຣິໄດ້ຊີ້ນຳພຣະຣາຊາແລ້ວ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານໄປທັນທີ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາຊາສັດຍະວຣະຕະ ຄອຍຖ້າເວລາທີ່ພຣະຫຣຶສີເກດໄດ້ກຳນົດໄວ້.

Verse 40

आस्तीर्य दर्भान् प्राक्कूलान् राजर्षि: प्रागुदङ्‌मुख: । निषसाद हरे: पादौ चिन्तयन् मत्स्यरूपिण: ॥ ४० ॥

ເມື່ອປູຫຍ້າກຸສະໃຫ້ປາຍຊີ້ໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ພຣະຣາຊະຣິຊີຫັນໜ້າໄປທາງທິດອີສານແລະນັ່ງລົງ. ພຣະອົງໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະບາດຂອງພຣະຫຣິ (ວິດສະນຸ) ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບມັດສະຍະ.

Verse 41

तत: समुद्र उद्वेल: सर्वत: प्लावयन् महीम् । वर्धमानो महामेघैर्वर्षद्भ‍ि: समद‍ृश्यत ॥ ४१ ॥

ຕໍ່ມາ ມະຫາສະໝຸດກໍລົ້ນທະລັກ ທ່ວມແຜ່ນດິນທຸກທິດ. ດ້ວຍເມກໃຫຍ່ທີ່ຕົກຝົນບໍ່ຂາດ ນ້ຳທະເລຈຶ່ງເພີ່ມສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

Verse 42

ध्यायन् भगवदादेशं दद‍ृशे नावमागताम् । तामारुरोह विप्रेन्द्रैरादायौषधिवीरुध: ॥ ४२ ॥

ໃນຂະນະທີ່ສັດຍະວຣະຕະລະລຶກເຖິງພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ລາວເຫັນເຮືອລຳໜຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້. ຈຶ່ງເກັບຮວບຮວມສະໝຸນໄພແລະເຄືອໄມ້ ແລ້ວຂຶ້ນເຮືອພ້ອມກັບພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 43

तमूचुर्मुनय: प्रीता राजन् ध्यायस्व केशवम् । स वै न: सङ्कटादस्मादविता शं विधास्यति ॥ ४३ ॥

ພວກມຸນີຜູ້ປິຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ເພ່ງລະລຶກພຣະເກສະວະ. ພຣະອົງນັ້ນຈະຊ່ວຍພວກເຮົາຈາກວິກິດນີ້ ແລະຈັດສັນຄວາມສຸກສະຫງົບໃຫ້.”

Verse 44

सोऽनुध्यातस्ततो राज्ञा प्रादुरासीन्महार्णवे । एकश‍ृङ्गधरो मत्स्यो हैमो नियुतयोजन: ॥ ४४ ॥

ເມື່ອກະສັດພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າສູງສຸດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງປະລະຍະ ກໍປາກົດປາຄຳຂະໜາດໃຫຍ່ ມີຂອງງາມຫນຶ່ງ ແລະຍາວເຖິງນິຍຸດ-ໂຍຊະນາ

Verse 45

निबध्य नावं तच्छृङ्गे यथोक्तो हरिणा पुरा । वरत्रेणाहिना तुष्टस्तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ ४५ ॥

ຕາມພຣະບັນຊາທີ່ພຣະຫຣິເຄີຍຕັດໄວ້ ກະສັດໄດ້ຜູກເຮືອໄວ້ກັບຂອງປານັ້ນ ໂດຍໃຊ້ນາກວາສຸກີເປັນເຊືອກ। ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະມະທຸສູດນະ

Verse 46

श्रीराजोवाच अनाद्यविद्योपहतात्मसंविद- स्तन्मूलसंसारपरिश्रमातुरा: । यद‍ृच्छयोपसृता यमाप्नुयु- र्विमुक्तिदो न: परमो गुरुर्भवान् ॥ ४६ ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ—ຜູ້ທີ່ຖືກອະວິທະຍາອັນບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດບັງບັງປັນຍາແຫ່ງຕົນ ແລະເຫນື່ອຍລ້າຈາກຄວາມທຸກໃນສັງສານວັດອັນມີຮາກແຫ່ງຄວາມບໍ່ຮູ້ ຍ່ອມໄດ້ໂອກາດເຂົ້າໃກ້ຜູ້ພັກດີຜູ້ໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນເຊັ່ນທ່ານ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານແມ່ນຄຸຣຸສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ

Verse 47

जनोऽबुधोऽयं निजकर्मबन्धन: सुखेच्छया कर्म समीहतेऽसुखम् । यत्सेवया तां विधुनोत्यसन्मतिं ग्रन्थिं स भिन्द्याद् धृदयं स नो गुरु: ॥ ४७ ॥

ສັດຜູ້ໂງ່ນີ້ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ຢາກໄດ້ສຸກຈຶ່ງກະທຳກຳ ແຕ່ຜົນກັບເປັນທຸກ. ແຕ່ໂດຍການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຄວາມຢາກສຸກອັນຫຼອກລວງນັ້ນຖືກຊຳລະ. ຂໍໃຫ້ຄຸຣຸຂອງພວກເຮົາຕັດປົມນັ້ນອອກຈາກໃຈເຖິດ

Verse 48

यत्सेवयाग्नेरिव रुद्ररोदनं पुमान् विजह्यान्मलमात्मनस्तम: । भजेत वर्णं निजमेष सोऽव्ययो भूयात् स ईश: परमो गुरोर्गुरु: ॥ ४८ ॥

ຜູ້ໃດຢາກພົ້ນຈາກການພັນທະທາງວັດຖຸ ພຶງເຂົ້າສູ່ການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະລະທິ້ງມົນທິນແຫ່ງຄວາມມືດບອດ—ທັງກຳດີກຳຊົ່ວ—ເສຍ. ເຫມືອນຄຳຫຼືເງິນຖືກໄຟຊຳລະແລ້ວສະອາດກັບຄືນ ຜູ້ນັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ຕົນເດີມ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ໝົດສິ້ນນັ້ນເປັນຄຸຣຸຂອງພວກເຮົາ ເພາະພຣະອົງແມ່ນຄຸຣຸແຫ່ງຄຸຣຸທັງປວງ

Verse 49

न यत्प्रसादायुतभागलेश- मन्ये च देवा गुरवो जना: स्वयम् । कर्तुं समेता: प्रभवन्ति पुंस- स्तमीश्वरं त्वां शरणं प्रपद्ये ॥ ४९ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍ, ຄູທີ່ເອີ້ນວ່າກູຣູ, ແລະຜູ້ຄົນອື່ນໆ ຈະຢູ່ລຳພັງຫຼືຮ່ວມກັນ ກໍບໍ່ອາດໃຫ້ຄວາມເມດຕາເທົ່າແມ່ນແຕ່ 1/10,000 ຂອງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 50

अचक्षुरन्धस्य यथाग्रणी: कृत- स्तथा जनस्याविदुषोऽबुधो गुरु: । त्वमर्कद‍ृक् सर्वद‍ृशां समीक्षणो वृतो गुरुर्न: स्वगतिं बुभुत्सताम् ॥ ५० ॥

ເຫມືອນຄົນຕາບອດທີ່ຮັບຄົນຕາບອດອີກຄົນເປັນຜູ້ນຳ, ຜູ້ບໍ່ຮູ້ເປົ້າໝາຍຊີວິດກໍຮັບຄົນໂງ່ເປັນກູຣູ. ແຕ່ພວກເຮົາປາຖະໜາການຮູ້ແຈ້ງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຮັບພຣະອົງ—ຜູ້ເຫັນທຸກທິດ ແລະຮູ້ທຸກຢ່າງດຸດດວງອາທິດ—ເປັນຄູທາງວິນຍານຂອງພວກເຮົາ.

Verse 51

जनो जनस्यादिशतेऽसतीं गतिं यया प्रपद्येत दुरत्ययं तम: । त्वं त्वव्ययं ज्ञानममोघमञ्जसा प्रपद्यते येन जनो निजं पदम् ॥ ५१ ॥

ກູຣູທີ່ຍຶດວັດຖຸສອນສາວົກຂອງຕົນເລື່ອງຄວາມເຈຣິນທາງເສດຖະກິດ ແລະການເສບສຸກທາງປະສາດສຳຜັດ; ດ້ວຍການສອນນັ້ນ ຜູ້ໂງ່ຍັງຄົງຈົມຢູ່ໃນຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາອັນຂ້າມພົ້ນຍາກ. ແຕ່ພຣະອົງປະທານປັນຍາອັນຖາວອນ ແລະບໍ່ຜິດພາດ; ດ້ວຍປັນຍານັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຈະຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານະເດີມຂອງຕົນໄດ້ໄວ.

Verse 52

त्वं सर्वलोकस्य सुहृत् प्रियेश्वरो ह्यात्मा गुरुर्ज्ञानमभीष्टसिद्धि: । तथापि लोको न भवन्तमन्धधी- र्जानाति सन्तं हृदि बद्धकाम: ॥ ५२ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະອົງເປັນມິດຜູ້ປາຖະໜາດີສູງສຸດຂອງສັບພະໂລກ, ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ, ເປັນຜູ້ຄອບຄອງ, ເປັນປຣະມາຕະມັນ, ເປັນກູຣູສູງສຸດ, ເປັນປັນຍາສູງສຸດ ແລະເປັນຜູ້ບັນດານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ແຕ່ຄົນໂງ່ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຕັນຫາໃນໃຈ ບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈໄດ້.

Verse 53

त्वं त्वामहं देववरं वरेण्यं प्रपद्य ईशं प्रतिबोधनाय । छिन्ध्यर्थदीपैर्भगवन् वचोभि- र्ग्रन्थीन् हृदय्यान् विवृणु स्वमोक: ॥ ५३ ॥

ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ, ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນະມັດສະການ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ເພື່ອການຕື່ນຮູ້ຕົນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບຕົນແລະພຶ່ງພາພຣະອົງ. ດ້ວຍພຣະວັຈນະອັນເປັນປະທີບສ່ອງແຈ້ງເປົ້າໝາຍຊີວິດ ຂໍພຣະອົງຕັດປົມໃນແກ່ນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເປີດເຜີຍຈຸດໝາຍແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 54

श्रीशुक उवाच इत्युक्तवन्तं नृपतिं भगवानादिपूरुष: । मत्स्यरूपी महाम्भोधौ विहरंस्तत्त्वमब्रवीत् ॥ ५४ ॥

ພຣະສີຊຸກເດວ ກ່າວວ່າ—ເມື່ອກະສັດສັດຕະຍະວຣະຕະ ໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະອາດິປຸຣຸສະຜູ້ອະວະຕານເປັນປາ, ພຣະອົງຜູ້ລ່ອງໄປໃນນ້ຳປຣະລັຍໄດ້ຊີ້ແຈງຄວາມຈິງສູງສຸດໃຫ້ລາວ।

Verse 55

पुराणसंहितां दिव्यां साङ्ख्ययोगक्रियावतीम् । सत्यव्रतस्य राजर्षेरात्मगुह्यमशेषत: ॥ ५५ ॥

ພຣະພະຄະວານ ໄດ້ອະທິບາຍແກ່ພຣະຣາຊະຣິຊີ ສັດຕະຍະວຣະຕະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງປຸຣານະ-ສັງຫິຕາອັນທິບ ແລະການປະຕິບັດສາງຂະຍະ-ໂຍຄະ ພ້ອມຄວາມລັບແຫ່ງອາດມັນ; ໃນຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນພຣະອົງໄດ້ເຜີຍພຣະອົງເອງດ້ວຍ।

Verse 56

अश्रौषीद‍ृषिभि: साकमात्मतत्त्वमसंशयम् । नाव्यासीनो भगवता प्रोक्तं ब्रह्म सनातनम् ॥ ५६ ॥

ໃນຂະນະນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອ ກະສັດສັດຕະຍະວຣະຕະ ພ້ອມດ້ວຍມະຫາຣິຊີ ໄດ້ຟັງຄຳສອນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເກືອບກັບການຮູ້ຈັກຕົນ ແລະພຣະພຣະມະອັນນິລັນດອນຈາກຄຳພີເວດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນສັດຈະທຳສູງສຸດ।

Verse 57

अतीतप्रलयापाय उत्थिताय स वेधसे । हत्वासुरं हयग्रीवं वेदान् प्रत्याहरद्धरि: ॥ ५७ ॥

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງປຣະລັຍຄັ້ງກ່ອນ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (ເວທະສ) ຕື່ນຂຶ້ນ, ພຣະຫຣິໄດ້ປະຫານອະສຸຣະຊື່ ຫຍະຄຣີວະ ແລະນຳພຣະເວດກັບຄືນໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 58

स तु सत्यव्रतो राजा ज्ञानविज्ञानसंयुत: । विष्णो: प्रसादात् कल्पेऽस्मिन्नासीद् वैवस्वतो मनु: ॥ ५८ ॥

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະວິສນຸ ກະສັດສັດຕະຍະວຣະຕະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ແລະປັນຍາທາງວິນຍານຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ໃນກັລປນີ້ ລາວໄດ້ເກີດເປັນ ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ ບຸດແຫ່ງເທວະສຸຣິຍະ।

Verse 59

सत्यव्रतस्य राजर्षेर्मायामत्स्यस्य शार्ङ्गिण: । संवादं महदाख्यानं श्रुत्वा मुच्येत किल्बिषात् ॥ ५९ ॥

ເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກ່ຽວກັບພະຣາຊະຣິຊີ ສັດຕະຍະວຣະຕະ ແລະອະວະຕານມັດສະຍະຂອງພຣະວິສນຸຜູ້ຖືທະນູສາຣັງກະ ແມ່ນມະຫາຄຳເລົ່າອັນສັກສິດ; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາຈະພົ້ນຈາກຜົນບາບ.

Verse 60

अवतारं हरेर्योऽयं कीर्तयेदन्वहं नर: । सङ्कल्पास्तस्य सिध्यन्ति स याति परमां गतिम् ॥ ६० ॥

ຜູ້ໃດກ່າວສັນລະເສີນທຸກວັນເຖິງອະວະຕານມັດສະຍະຂອງພຣະຫຣິ ແລະປະຫວັດຂອງສັດຕະຍະວຣະຕະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທັງໝົດຈະສຳເລັດ ແລະຈະໄດ້ຮອດຄະຕິສູງສຸດແນ່ນອນ.

Verse 61

प्रलयपयसि धातु: सुप्तशक्तेर्मुखेभ्य: श्रुतिगणमपनीतं प्रत्युपादत्त हत्वा । दितिजमकथयद् यो ब्रह्म सत्यव्रतानां तमहमखिलहेतुं जिह्ममीनं नतोऽस्मि ॥ ६१ ॥ स वै मन: कृष्णपदारविन्दयो- र्वचांसि वैकुण्ठगुणानुवर्णने । करौ हरेर्मन्दिरमार्जनादिषु श्रुतिं चकाराच्युतसत्कथोदये ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ທຳທ່າເປັນປາຍັກຮູບຄົດ; ພຣະອົງປາບອະສູນແລ້ວນຳຄຳສອນສຣຸຕິ-ເວດທີ່ຖືກລັກຈາກປາກພຣະພຣົມຜູ້ຫຼັບໃນນ້ຳປຣະລັຍກັບຄືນ ແລະອະທິບາຍແກ່ນແທ້ຂອງເວດແກ່ສັດຕະຍະວຣະຕະ ແລະຜູ້ບຳເນັດທັງຫຼາຍ.