Adhyaya 23
Bali Liberated, Prahlāda Blessed, and Vāmana Accepted as Universal Protector
ຫຼັງຈາກພຣະອົງກ່າວຄໍາສຸດທ້າຍແກ່ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ກໍໄດ້ອະທິຖານ ແລະ ກໍາບັງຄົມ. ພຣະອົງປົດປ່ອຍລາວຈາກນາກະປາສະຂອງວະຣຸນ ແລະ ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ສຸຕະລະ; ພ້ອມກັນນັ້ນພຣະອົງຄືນສິດຄອງສະຫວັນໃຫ້ອິນດຣະ ເພື່ອສົມປາດຖະນາຂອງອະດິຕິ ແລະ ທໍາໃຫ້ການປົກຄອງສາກົນໝັ້ນຄົງ. ພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ ໄດ້ຍິນເລື່ອງການພົ້ນໄພແລະພອນຂອງບາລີ ຈຶ່ງກ່າວຄວາມຄິດພັກຕິອັນເລິກຊຶ້ງ: ພຣະອົງເທົ່າທຽມເປັນພຣະອາຕະມາພາຍໃນ ແຕ່ກໍອຸປະຖໍາຜູ້ອຸທິດຕົນເປັນພິເສດ ເຫມືອນຕົ້ນກາມະຕະຣຸທີ່ຕອບຮັບຕາມການເຂົ້າໃກ້; ດັ່ງນັ້ນ “ຄວາມເລືອກຂ້າງ” ແທ້ໆແມ່ນຄວາມສະໝໍ້າເສມອັນສັກສິດ. ພຣະອົງສັ່ງໃຫ້ພຣະປຣະຫລາດໄປສຸຕະລະ ແລະ ສັນຍາຈະປະທານດາຣະຊັນສ່ວນພຣະອົງໃນຮູບນາຣາຍະນະສີ່ແຂນ ເພື່ອປົດພັນຈາກພັນທະກຳຜົນດ້ວຍການເຫັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຕໍ່ມາ ຫຣິ ໄດ້ກ່າວກັບຊຸກຣາຈາຣະຍະໃຫ້ກວດແລະແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງໃນຍັດ; ຊຸກຣາຢືນຢັນວ່າການສະດຸດສຽງພຣະນາມຂອງພຣະອົງທໍາໃຫ້ພິທີສົມບູນ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງໃນການປັບລາຍລະອຽດ. ບົດນີ້ຈົບລົງເມື່ອເທວະ ແລະ ຣິຊິ ຍອມຮັບອຸເປນດຣະ (ວາມະນະ) ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສູງສຸດຂອງເວດ ແລະ ທັມມະ; ອິນດຣະໄດ້ອໍານາດຄືນພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງວາມະນະ. ຊຸກະເດວະສັນລະເສີນບຸນແຫ່ງການຟັງວາມະນະ–ຕຣິວິກຣະມະກະຖາ ແລະ ຢືນຢັນວ່າອະວະຕາຣະກະຖາແມ່ນເສັ້ນທາງຂອງພາກະວະຕະ ຈາກການປົກຄອງ (ມັນວັນຕະຣະ) ໄປສູ່ມົກສະ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच इत्युक्तवन्तं पुरुषं पुरातनं महानुभावोऽखिलसाधुसम्मत: । बद्धाञ्जलिर्बाष्पकलाकुलेक्षणो भक्त्युत्कलो गद्गदया गिराब्रवीत् ॥ १ ॥
ສຣີຊຸກເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະບຸຣຸດຜູ້ເກົ່າແກ່ ພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ບະລີ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເປັນມະຫາອັດມາ ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກສາທຸທັງປວງ, ໄດ້ພະນົມມື ນ້ຳຕາເຕັມດວງຕາ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນພັກຕິ ຈຶ່ງຕອບດ້ວຍສຽງສັ່ນເຄືອດັ່ງນີ້
Verse 2
श्रीबलिरुवाच अहो प्रणामाय कृत: समुद्यम: प्रपन्नभक्तार्थविधौ समाहित: । यल्लोकपालैस्त्वदनुग्रहोऽमरै- रलब्धपूर्वोऽपसदेऽसुरेऽर्पित: ॥ २ ॥
ບະລີ ມະຫາຣາຊາ ກ່າວວ່າ—ໂອ້! ແມ່ນນ່າອັດສະຈັນແທ້, ແມ່ນແຕ່ການພະຍາຍາມຈະຖວາຍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງກໍໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ພະຍາຍາມຈະກ່າວປຣະນາມ, ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເອົາໃຈໃສ່ການອຸປະຖຳພັກຕິຜູ້ພຶ່ງພາ ກໍໄດ້ໂປດປຣານຄຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ອະສຸລາຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະຜູ້ປົກຄອງໂລກກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບມາກ່ອນ
Verse 3
श्रीशुक उवाच इत्युक्त्वा हरिमानत्य ब्रह्माणं सभवं तत: । विवेश सुतलं प्रीतो बलिर्मुक्त: सहासुरै: ॥ ३ ॥
ສຣີຊຸກເທວ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບະລີ ມະຫາຣາຊາ ໄດ້ຖວາຍນະມັດສະການແດ່ພຣະຫຣິກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງນະມັດສະການແດ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງຖືກປົດປ່ອຍຈາກບ່ວງ “ນາກະປາຊະ” ຂອງວະຣຸນ ແລະດ້ວຍໃຈປິຕິ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ໂລກສຸຕະລະ ພ້ອມພວກອະສຸລາ
Verse 4
एवमिन्द्राय भगवान् प्रत्यानीय त्रिविष्टपम् । पूरयित्वादिते: काममशासत् सकलं जगत् ॥ ४ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານໄດ້ຄືນອຳນາດເຫນືອຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ໃຫ້ແກ່ອິນທຣະ ແລະໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງອະດິຕິ ມານດາແຫ່ງເທວະ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ປົກຄອງກິດຈະການຂອງສັບພະຈັກກະວານ
Verse 5
लब्धप्रसादं निर्मुक्तं पौत्रं वंशधरं बलिम् । निशाम्य भक्तिप्रवण: प्रह्लाद इदमब्रवीत् ॥ ५ ॥
ເມື່ອພຣະພຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ຜູ້ເປັນຫລານແລະຜູ້ສືບສາຍ ໄດ້ພົ້ນຈາກພັນທະນາການ ແລະໄດ້ຮັບພຣະພອນຈາກພຣະເຈົ້າ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິດັ່ງນີ້।
Verse 6
श्रीप्रह्लाद उवाच नेमं विरिञ्चो लभते प्रसादं न श्रीर्न शर्व: किमुतापरेऽन्ये । यन्नोऽसुराणामसि दुर्गपालो विश्वाभिवन्द्यैरभिवन्दिताङ्घ्रि: ॥ ६ ॥
ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ຜູ້ຖືກນະມັດສະການທົ່ວສາກົນ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມ ແລະ ພຣະສິວະ ກໍຍັງນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະອົງກັບມີພຣະເມດຕາສັນຍາຈະປົກປ້ອງພວກເຮົາອະສຸຣ; ຄວາມກະລຸນາແບບນີ້ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມ, ພຣະສິວະ ຫຼື ພຣະລັກສະມີ ກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບ; ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງຜູ້ອື່ນ.
Verse 7
यत्पादपद्ममकरन्दनिषेवणेन ब्रह्मादय: शरणदाश्नुवते विभूती: । कस्माद् वयं कुसृतय: खलयोनयस्ते दाक्षिण्यदृष्टिपदवीं भवत: प्रणीता: ॥ ७ ॥
ໂອ້ ທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງທຸກຜູ້, ບຸກຄົນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນ ພຣະພຣົມ ໄດ້ຮັບຄວາມສົມບູນ ເພີຍແຕ່ຊິມນ້ຳເຜິ້ງແຫ່ງການຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພວກເຮົາຜູ້ຊົ່ວ ແລະຫຼົງທາງ ເກີດໃນຕະກູນອະສຸຣອັນອິດສາ ຈະໄດ້ຮັບສາຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ນີ້ເປັນໄປໄດ້ກໍແຕ່ເພາະພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ມີເຫດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.
Verse 8
चित्रं तवेहितमहोऽमितयोगमाया- लीलाविसृष्टभुवनस्य विशारदस्य । सर्वात्मन: समदृशोऽविषम: स्वभावो भक्तप्रियो यदसि कल्पतरुस्वभाव: ॥ ८ ॥
ໂອ້ ພຣະອົງ, ລີລາຂອງພຣະອົງນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຫຼາຍ. ດ້ວຍໂຢກະມາຍາອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສັນຈັກກະວານທັງປວງ, ແລະດ້ວຍເງົາສະທ້ອນຂອງພະລັງນັ້ນ ພະລັງວັດຖຸຈຶ່ງປາກົດ. ພຣະອົງເປັນສຸປເປີຊອລຂອງທຸກຊີວິດ ຈຶ່ງສະເໝີພາບຕໍ່ທຸກຄົນ; ແຕ່ພຣະອົງກໍຍັງໂປດປານຜູ້ມີພັກຕິ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການລຳເອຽງ, ເພາະພຣະອົງມີສະພາບດັ່ງຕົ້ນກັນປະພຶກ ໃຫ້ຜົນຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງແຕ່ລະຄົນ.
Verse 9
श्रीभगवानुवाच वत्स प्रह्लाद भद्रं ते प्रयाहि सुतलालयम् । मोदमान: स्वपौत्रेण ज्ञातीनां सुखमावह ॥ ९ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ລູກເອີຍ ພຣະປຣະຫລາດ, ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ. ບັດນີ້ຈົ່ງໄປຍັງສຸຕະລາ; ຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົ່ງຊື່ນບານກັບຫລານຂອງເຈົ້າ ແລະຍາດມິດທັງຫຼາຍ, ແລະນຳຄວາມສຸກມາໃຫ້ແກ່ວົງຍາດຂອງເຈົ້າ.
Verse 10
नित्यं द्रष्टासि मां तत्र गदापाणिमवस्थितम् । मद्दर्शनमहाह्लादध्वस्तकर्मनिबन्धन: ॥ १० ॥
ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນຮູບປົກກະຕິຂອງເຮົາ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະທາ ແລະດອກບົວ. ເນື່ອງຈາກຄວາມປິຕິອັນເກີນໂລກຈາກການເຫັນເຮົາເປັນນິດ ພັນທະແຫ່ງກຳກັບຜົນຈະຖືກທຳລາຍ ແລະບໍ່ຜູກມັດເຈົ້າອີກ.
Verse 11
श्रीशुक उवाच आज्ञां भगवतो राजन्प्रह्लादो बलिना सह । बाढमित्यमलप्रज्ञो मूर्ध्न्याधाय कृताञ्जलि: ॥ ११ ॥ परिक्रम्यादिपुरुषं सर्वासुरचमूपति: । प्रणतस्तदनुज्ञात: प्रविवेश महाबिलम् ॥ १२ ॥
ພຣະສີສຸກເກດະວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອຫົວໜ້າກອງທັບອະສຸຣ ໄດ້ໄປພ້ອມພຣະບະລິ ມະຫາຣາຊາ ປະນົມມືຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄວ້ເທິງສີສະ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແທ້”. ແລ້ວເວັນປະທັກສິນອາທິປຸຣຸສ ກາບນົບ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນມະຫາຖ້ຳທີ່ຊື່ ສຸຕະລະ.
Verse 12
श्रीशुक उवाच आज्ञां भगवतो राजन्प्रह्लादो बलिना सह । बाढमित्यमलप्रज्ञो मूर्ध्न्याधाय कृताञ्जलि: ॥ ११ ॥ परिक्रम्यादिपुरुषं सर्वासुरचमूपति: । प्रणतस्तदनुज्ञात: प्रविवेश महाबिलम् ॥ १२ ॥
ພຣະສີສຸກເກດະວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອຫົວໜ້າກອງທັບອະສຸຣ ໄດ້ໄປພ້ອມພຣະບະລິ ມະຫາຣາຊາ ປະນົມມືຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄວ້ເທິງສີສະ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແທ້”. ແລ້ວເວັນປະທັກສິນອາທິປຸຣຸສ ກາບນົບ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນມະຫາຖ້ຳທີ່ຊື່ ສຸຕະລະ.
Verse 13
अथाहोशनसं राजन्हरिर्नारायणोऽन्तिके । आसीनमृत्विजां मध्ये सदसि ब्रह्मवादिनाम् ॥ १३ ॥
ສີສຸກເກດະວະ ກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ພຣະຫຣິ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ຕຣັດເອີ້ນຫາ ຊຸກຣາຈາຣະຍະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃກ້ ທ່າມກາງສະພາຂອງປຸໂຣຫິດຜູ້ເປັນພຣະຫມວາທີ ຜູ້ຖືຫຼັກເວທໃນການປະກອບຍັນຍະ.
Verse 14
ब्रह्मन् सन्तनु शिष्यस्य कर्मच्छिद्रं वितन्वत: । यत् तत् कर्मसु वैषम्यं ब्रह्मदृष्टं समं भवेत् ॥ १४ ॥
ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຊຸກຣາຈາຣະຍະ! ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍວ່າ ໃນຍັນຍະກຳຂອງສິດຂອງທ່ານ ຄື ພຣະບະລິ ມະຫາຣາຊາ ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ຫຼື ຄວາມຄລາດເຄື່ອນອັນໃດທີ່ທ່ານຊີ້ໃຫ້ເຫັນ. ເມື່ອຖືກພິຈາລະນາໃນທີ່ປະຊຸມພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນ ຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມໃນກຳນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເທົ່າກັນ ແລະໂທດຈະສິ້ນໄປ.
Verse 15
श्रीशुक्र उवाच कुतस्तत्कर्मवैषम्यं यस्य कर्मेश्वरो भवान् । यज्ञेशो यज्ञपुरुष: सर्वभावेन पूजित: ॥ १५ ॥
ສຣີຊຸກຣາຈານກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ໃນພິທີຍັດຍະທັງປວງ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປົກຄອງກຳ ແມ່ນຍັດເຍຊະ ແລະ ຍັດຍະປຸຣຸສ ຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍໃຈທັງໝົດ। ຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈສົມບູນ ຈະມີຄວາມບົກພ່ອງໃນຍັດຍະໄດ້ແນວໃດ?
Verse 16
मन्त्रतस्तन्त्रतश्छिद्रं देशकालार्हवस्तुत: । सर्वं करोति निश्छिद्रमनुसङ्कीर्तनं तव ॥ १६ ॥
ອາດມີຄວາມຜິດພາດໃນການອອກສຽງມົນຕຣາ ໃນລະບຽບພິທີ ແລະໃນເວລາ ສະຖານທີ່ ຜູ້ປະກອບ ກັບເຄື່ອງບູຊາ; ແຕ່ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະນາມຂອງພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ທຸກຢ່າງກໍເປັນໄຮ້ຕຳນິ.
Verse 17
तथापि वदतो भूमन् करिष्याम्यनुशासनम् । एतच्छ्रेय: परं पुंसां यत् तवाज्ञानुपालनम् ॥ १७ ॥
ແມ່ນແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ। ຄວາມດີສູງສຸດຂອງມະນຸດຄື ການປະຕິບັດຕາມພຣະອົງສັ່ງ.
Verse 18
श्रीशुक उवाच प्रतिनन्द्य हरेराज्ञामुशना भगवानिति । यज्ञच्छिद्रं समाधत्त बलेर्विप्रर्षिभि: सह ॥ १८ ॥
ສຣີຊຸກເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ໃນທາງນີ້ ອຸຊະນາ (ຊຸກຣາຈານ) ຜູ້ມີິດທານຸພາບ ໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະຫຣິດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຮ່ວມກັບພຣາຫມັນິສີຜູ້ປະເສີດ ເລີ່ມແກ້ໄຂຄວາມບົກພ່ອງໃນຍັດຍະຂອງພຣະເຈົ້າບະລີມະຫາຣາຊ.
Verse 19
एवं बलेर्महीं राजन् भिक्षित्वा वामनो हरि: । ददौ भ्रात्रे महेन्द्राय त्रिदिवं यत्परैर्हृतम् ॥ १९ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດ! ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິໃນຮູບວາມະນະ ໄດ້ຂໍທານແລະຮັບເອົາແຜ່ນດິນທັງໝົດຈາກພຣະເຈົ້າບະລີມະຫາຣາຊ ແລ້ວມອບຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ທີ່ຖືກສັດຕູຍຶດໄປ ໃຫ້ແກ່ພຣະອົງພີ່ນ້ອງຄື ມະເຮນດຣະ ອິນດຣະ.
Verse 20
प्रजापतिपतिर्ब्रह्मा देवर्षिपितृभूमिपै: । दक्षभृग्वङ्गिरोमुख्यै: कुमारेण भवेन च ॥ २० ॥ कश्यपस्यादिते: प्रीत्यै सर्वभूतभवाय च । लोकानां लोकपालानामकरोद् वामनं पतिम् ॥ २१ ॥
ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປຣະຊາປະຕິ ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ເທວະຣິສີ ຊາວປິຕຣະໂລກ ມະນຸ ແລະມຸນີ ພ້ອມຜູ້ນຳເຊັ່ນ ທັກສະ ພຣຶກຄຸ ອັງຄິຣາ ລວມທັງ ກາຣຕຕິເກຍ ແລະພຣະສິວະ ໄດ້ຮັບພຣະວາມນະເທວະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງກັດຊະຍະປະມຸນີແລະອະທິຕິ ແລະເພື່ອສະຫວັດດີຂອງສັດໂລກທັງຫມົດ
Verse 21
प्रजापतिपतिर्ब्रह्मा देवर्षिपितृभूमिपै: । दक्षभृग्वङ्गिरोमुख्यै: कुमारेण भवेन च ॥ २० ॥ कश्यपस्यादिते: प्रीत्यै सर्वभूतभवाय च । लोकानां लोकपालानामकरोद् वामनं पतिम् ॥ २१ ॥
ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງກັດຊະຍະປະມຸນີແລະອະທິຕິ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດຂອງສັດທັງປວງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສະຖາປະນາພຣະວາມນະເທວະເປັນອົງອະທິປະຕິແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກທັງຫມົດ
Verse 22
वेदानां सर्वदेवानां धर्मस्य यशस: श्रिय: । मङ्गलानां व्रतानां च कल्पं स्वर्गापवर्गयो: ॥ २२ ॥ उपेन्द्रं कल्पयांचक्रे पतिं सर्वविभूतये । तदा सर्वाणि भूतानि भृशं मुमुदिरे नृप ॥ २३ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດ ເທວະທັງຫມົດທີ່ມີພຣະພຣະຫມາເປັນປະມຸກ ປາຖະໜາໃຫ້ ອຸເປນທຣະ ຄືພຣະວາມນະເທວະ ເປັນຜູ້ພິທັກພຣະເວດ ທຳມະ ຊື່ສຽງ ສິຣິສົມບັດ ມົງຄຸນ ວຣະຕະ ການໄດ້ສະຫວັນ ແລະໂມກຂະ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຍອມຮັບພຣະອຸເປນທຣະເປັນອົງອະທິປະຕິສູງສຸດເໜືອທຸກວິພູຕິ ແລະສັດທັງປວງກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ
Verse 23
वेदानां सर्वदेवानां धर्मस्य यशस: श्रिय: । मङ्गलानां व्रतानां च कल्पं स्वर्गापवर्गयो: ॥ २२ ॥ उपेन्द्रं कल्पयांचक्रे पतिं सर्वविभूतये । तदा सर्वाणि भूतानि भृशं मुमुदिरे नृप ॥ २३ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ ເທວະທັງຫມົດໄດ້ກຳນົດໃຫ້ພຣະອຸເປນທຣະ ພຣະວາມນະເທວະ ເປັນອົງອະທິປະຕິເໜືອວິພູຕິທັງປວງ ແລ້ວສັດທັງປວງກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ
Verse 24
ततस्त्विन्द्र: पुरस्कृत्य देवयानेन वामनम् । लोकपालैर्दिवं निन्ये ब्रह्मणा चानुमोदित: ॥ २४ ॥
ຕໍ່ມາ ພຣະອິນທຣະ ຈອມກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ໄດ້ເຊີນພຣະວາມນະເທວະໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະພ້ອມດ້ວຍໂລກບານ ນຳພຣະອົງໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍຍານທິບ ໂດຍໄດ້ຮັບການອະນຸໂມທະນາຈາກພຣະພຣະຫມາ
Verse 25
प्राप्य त्रिभुवनं चेन्द्र उपेन्द्रभुजपालित: । श्रिया परमया जुष्टो मुमुदे गतसाध्वस: ॥ २५ ॥
ໂດຍການຄຸ້ມຄອງຈາກພຣະຫັດຂອງອຸເປນດຣະ (ວາມະນະເທວະ) ພຣະອິນທຣະໄດ້ຄືນອຳນາດເຫນືອສາມໂລກ. ທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍສິຣີອັນສູງສຸດ ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່.
Verse 26
ब्रह्मा शर्व: कुमारश्च भृग्वाद्या मुनयो नृप । पितर: सर्वभूतानि सिद्धा वैमानिकाश्च ये ॥ २६ ॥ सुमहत् कर्म तद् विष्णोर्गायन्त: परमद्भुतम् । धिष्ण्यानि स्वानि ते जग्मुरदितिं च शशंसिरे ॥ २७ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ), ພຣະກຸມາຣ (ກາຣຕຕິເກຍ), ຣຶສີພຣຶກຄຸ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ, ຊາວປິຕຣະໂລກ, ສັດມີຊີວິດທັງປວງ, ສິດທະ ແລະຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍວິມານ—ທຸກຜູ້ພາກັນຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັດສະຈັນຂອງພຣະວິສນຸ ຄືລີລາຂອງພຣະວາມະນະເທວະ. ຂະນະທີ່ສັນລະເສີນ ພວກເຂົາກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະຍັງຍົກຍ້ອງສະຖານະຂອງອະດິຕິດ້ວຍ.
Verse 27
ब्रह्मा शर्व: कुमारश्च भृग्वाद्या मुनयो नृप । पितर: सर्वभूतानि सिद्धा वैमानिकाश्च ये ॥ २६ ॥ सुमहत् कर्म तद् विष्णोर्गायन्त: परमद्भुतम् । धिष्ण्यानि स्वानि ते जग्मुरदितिं च शशंसिरे ॥ २७ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ), ພຣະກຸມາຣ (ກາຣຕຕິເກຍ), ຣຶສີພຣຶກຄຸ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ, ຊາວປິຕຣະໂລກ, ສັດມີຊີວິດທັງປວງ, ສິດທະ ແລະຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍວິມານ—ທຸກຜູ້ພາກັນຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັດສະຈັນຂອງພຣະວິສນຸ ຄືລີລາຂອງພຣະວາມະນະເທວະ. ຂະນະທີ່ສັນລະເສີນ ພວກເຂົາກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະຍັງຍົກຍ້ອງສະຖານະຂອງອະດິຕິດ້ວຍ.
Verse 28
सर्वमेतन्मयाख्यातं भवत: कुलनन्दन । उरुक्रमस्य चरितं श्रोतृणामघमोचनम् ॥ २८ ॥
ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນໃຈແຫ່ງວົງສາ! ຂ້າໄດ້ເລົ່າທັງໝົດເຖິງຈະຣິດອັນອັດສະຈັນຂອງອຸຣຸກຣະມະ ຄືພຣະວາມະນະເທວະ. ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຜົນແຫ່ງບາບກຳແນ່ນອນ.
Verse 29
पारं महिम्न उरुविक्रमतो गृणानो य: पार्थिवानि विममे स रजांसि मर्त्य: । किं जायमान उत जात उपैति मर्त्य इत्याह मन्त्रदृगृषि: पुरुषस्य यस्य ॥ २९ ॥
ຜູ້ເປັນມະຕະຍະບໍ່ອາດວັດຂອບເຂດພຣະມະຫິມາຂອງພຣະຕຣິວິກຣະມະ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ ເຫມືອນກັບການນັບຝຸ່ນລະອອງທົ່ວແຜ່ນດິນທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ບໍ່ວ່າຜູ້ທີ່ເກີດແລ້ວ ຫຼືຜູ້ທີ່ຈະເກີດ ກໍບໍ່ມີໃຜເຂົ້າເຖິງໄດ້; ດັ່ງທີ່ຣຶສີຜູ້ເຫັນມັນຕຣະ ວະສິດຖະ ໄດ້ຂັບຮ້ອງໄວ້.
Verse 30
य इदं देवदेवस्य हरेरद्भुतकर्मण: । अवतारानुचरितं शृण्वन् याति परां गतिम् ॥ ३० ॥
ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາເຖິງພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເທວະເທວ ແລະກິດອັນອັດສະຈັນໃນອະວະຕານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ
Verse 31
क्रियमाणे कर्मणीदं दैवे पित्र्येऽथ मानुषे । यत्र यत्रानुकीर्त्येत तत् तेषां सुकृतं विदु: ॥ ३१ ॥
ບໍ່ວ່າເປັນພິທີບູຊາເທວະ ບູຊາບັນພະບຸລຸດ ຫຼືພິທີຂອງມະນຸດ ທີ່ໃດກໍຕາມທີ່ມີການສັນລະເສີນເລົ່າກະຖາພຣະວາມນະເທວ ພິທີນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນກຸສົນແລະມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ
Frequently Asked Questions
Bali’s release shows that the Lord’s ‘punishment’ of a devotee is actually purification and protection (poṣaṇa). Sutala is not mere exile; it becomes a divinely guarded realm where the Lord’s presence ensures Bali’s security and spiritual elevation. The episode teaches that surrender may involve apparent loss (kingdom) but culminates in a higher gain—direct divine shelter and lasting auspiciousness.
Prahlāda explains that the Lord, as Supersoul, is fully aware and equal toward all, but He reciprocates with living beings according to their approach. Just as a desire tree yields according to one’s desire, the Lord’s special favor is a response to bhakti and surrender, not arbitrary bias. Therefore, His devotion-centered ‘preference’ is an expression of spiritual justice, not material partiality.
Śukrācārya acknowledges that ritual performance can suffer defects of mantra pronunciation, timing, place, personnel, and paraphernalia. Yet because Viṣṇu is the yajña-puruṣa (the true recipient and lawgiver of sacrifice), sincere invocation of His holy name reconnects the act to its divine center, neutralizing technical shortcomings. The theological point is that bhakti (nāma) perfects karma-kāṇḍa by aligning it with the Lord’s pleasure.
Indra represents delegated cosmic administration, but he remains a jīva within the system and thus vulnerable to rivalry and karmic fluctuation. Upendra (Vāmana/Viṣṇu) is the transcendent protector of Veda, dharma, fame, opulence, auspiciousness, vows, elevation, and liberation—values that exceed political control. By accepting Vāmana as protector, the devas affirm that cosmic order is secure only when rooted in Viṣṇu-tattva, not merely in bureaucratic power.