Adhyaya 22
Bali Mahārāja’s Surrender, Prahlāda’s Praise, and the Lord’s Mercy (Sutala and Future Indrahood)
ຕໍ່ຈາກເຫດການຍັດຍະຂອງວາມະນະ ເມື່ອບາລີຖືກມັດດ້ວຍເຊືອກຂອງວະຣຸນະຫຼັງຈາກຖວາຍສາມກ້າວ ບົດນີ້ຫັນຈາກການປະທະພາຍນອກໄປສູ່ການຕັດສິນໃຈພາຍໃນ. ບາລີແມ່ນເຫມືອນຖືກ “ຫລອກ” ແຕ່ຍືນຍັນວ່າວຣະຕະການໃຫ້ທານຕ້ອງສໍາເລັດ ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງວາງກ້າວທີສາມເທິງຫົວຂອງຕົນ ປະກາດວ່າກົວຊື່ສຽງເສຍຫາຍຫຼາຍກວ່າການເສຍທຸກຢ່າງ ນະຣົກ ຫຼືໂທດທັນ. ລາວເຫັນການຕັກເຕືອນຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມເມດຕາທີ່ຊ່ອນໄວ້ຕໍ່ອະສຸຣະ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະຫລາດະຜູ້ພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າໃນຍາມຖືກຂົ່ມເຫັງ. ເມື່ອບາລີຄໍານຶງວ່າການຍຶດຕິດກາຍແລະຄອບຄົວເມື່ອຂັດຂວາງການຮັບໃຊ້ພຣະພຣະອົງແມ່ນໄຮ້ຄ່າ ພຣະຫລາດະມາຖວາຍນະມັດສະການ ແລະອະທິບາຍວ່າທັງການໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີ ແລະການເອົາອອກ ລ້ວນງາມເທົ່າກັນເມື່ອປຸກປັ້ນປັນຍາ. ວິນດະຍາວະລີຕໍ່ວ່າຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງປອມ ແລະພຣະພຣະຫມາຂໍໃຫ້ປ່ອຍບາລີ. ພຣະອົງຈຶ່ງສອນຫຼັກບັກຕິ: ພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທະນົງຕົນໂດຍການເອົາຊັບສິນອອກ ເພື່ອໃຫ້ຕື່ນຮູ້; ຊົມເຊີຍຄວາມສັດຊື່ຂອງບາລີແມ່ນແມ່ນຈະພ່າຍແລະຖືກສາບ. ພຣະອົງປະທານສຸຕະລະ ທີ່ວິສະວະກັມມາສ້າງ ແລະພຣະອົງຄຸ້ມຄອງ ພ້ອມສັນຍາວ່າໃນສາວະຣະນີມັນວັນຕະຣະ ບາລີຈະໄດ້ເປັນອິນດຣະ ແລະພຣະອົງຈະຢູ່ເປັນຜູ້ພິທັກຕະຫຼອດໄປ. ເນື້ອເລື່ອງຈຶ່ງເຄື່ອນໄປສູ່ການປົກຄອງອັນສົມບູນຂອງບາລີໃນສຸຕະລະ ແລະການຟື້ນຟູລະບຽບໂລກເກີນກວ່າພິທີຍັດຍະນັ້ນ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच एवं विप्रकृतो राजन् बलिर्भगवतासुर: । भिद्यमानोऽप्यभिन्नात्मा प्रत्याहाविक्लवं वच: ॥ १ ॥
ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ພຣະພະຄະວານຈະເບິ່ງຄືວ່າຊອກຊົນຕໍ່ພຣະບາລີມະຫາຣາຊາ ແຕ່ພຣະບາລີຍັງໝັ້ນຄົງ. ຄິດວ່າຄໍາສັນຍາຍັງບໍ່ສໍາເລັດ ຈຶ່ງກ່າວຄໍາຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.
Verse 2
श्रीबलिरुवाच यद्युत्तमश्लोक भवान् ममेरितं वचो व्यलीकं सुरवर्य मन्यते । करोम्यृतं तन्न भवेत् प्रलम्भनं पदं तृतीयं कुरु शीर्ष्णि मे निजम् ॥ २ ॥
ພຣະບາລີມະຫາຣາຊາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ອຸດຕະມະສະໂລກະ ຜູ້ເປັນທີ່ບູຊາສູງສຸດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ, ຖ້າພຣະອົງເຫັນວ່າຄໍາສັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນບໍ່ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະແກ້ໃຫ້ເປັນຈິງແນ່ນອນ. ຂໍຢ່າໃຫ້ສັດຈະຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນການຫລອກລວງ; ຂໍພຣະອົງວາງກ້າວທີສາມແຫ່ງພຣະບາດດອກບົວໄວ້ເທິງສີສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.
Verse 3
बिभेमि नाहं निरयात् पदच्युतो न पाशबन्धाद् व्यसनाद् दुरत्ययात् । नैवार्थकृच्छ्राद् भवतो विनिग्रहा- दसाधुवादाद् भृशमुद्विजे यथा ॥ ३ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກົວການຕົກນະລົກ, ການສູນເສຍຕໍາແໜ່ງ, ການຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງຂອງວະຣຸນະ, ຄວາມທຸກຍາກທີ່ຂ້າມພົ້ນຍາກ, ຄວາມຄັບແຄ້ນເນື່ອງຈາກຄວາມຈົນ, ຫຼືການລົງໂທດຈາກພຣະອົງ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຫວັ່ນກົວການຖືກນິນທາ ແລະຊື່ສຽງເສື່ອມເສຍຫຼາຍກວ່າ.
Verse 4
पुंसां श्लाघ्यतमं मन्ये दण्डमर्हत्तमार्पितम् । यं न माता पिता भ्राता सुहृदश्चादिशन्ति हि ॥ ४ ॥
ໃນບັນດາມະນຸດ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ການລົງໂທດທີ່ນ່າສັນລະເສີນທີ່ສຸດ ແມ່ນການລົງໂທດທີ່ມາຈາກພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ. ແມ່, ພໍ່, ພີ່ນ້ອງ ຫຼື ໝູ່ມິດ ແມ່ນແຕ່ຫວັງດີ ກໍບໍ່ລົງໂທດຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບແບບນີ້; ແຕ່ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນການລົງໂທດຂອງພຣະອົງເປັນສິ່ງສູງສົ່ງຍິ່ງ.
Verse 5
त्वं नूनमसुराणां न: परोक्ष: परमो गुरु: । यो नोऽनेकमदान्धानां विभ्रंशं चक्षुरादिशत् ॥ ५ ॥
ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນຄູສູງສຸດ ແລະຜູ້ປາດຖະນາຄວາມດີສູງສຸດໃຫ້ພວກເຮົາອະສຸຣາ ໂດຍທາງອ້ອມ. ພວກເຮົາຕາບອດດ້ວຍຄວາມເມົາໃນອຳນາດແລະກຽດຈອມປອມຫຼາຍຢ່າງ; ໂດຍການຕັກເຕືອນແລະຫັກລ້າງຄວາມຫຍິ່ງຍໂສ ພຣະອົງປະທານດວງຕາໃຫ້ເຮົາເຫັນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.
Verse 6
यस्मिन् वैरानुबन्धेन व्यूढेन विबुधेतरा: । बहवो लेभिरे सिद्धिं यामु हैकान्तयोगिन: ॥ ६ ॥ तेनाहं निगृहीतोऽस्मि भवता भूरिकर्मणा । बद्धश्च वारुणै: पाशैर्नातिव्रीडे न च व्यथे ॥ ७ ॥
ແມ່ນແຕ່ອະສຸຣະຫຼາຍຕົວທີ່ຜູກພັນຄວາມພະຍາດເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ກໍຍັງໄດ້ບັນລຸສິດທິດັ່ງໂຍຄີເອກັນຕະ. ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງເຮັດກິດດຽວໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ຫຼາຍປະສົງ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງລົງໂທດຂ້າພະເຈົ້າຫຼາຍວິທີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາຍທີ່ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງຂອງວະຣຸນ ແລະບໍ່ເສົ້າໃຈເລີຍ।
Verse 7
यस्मिन् वैरानुबन्धेन व्यूढेन विबुधेतरा: । बहवो लेभिरे सिद्धिं यामु हैकान्तयोगिन: ॥ ६ ॥ तेनाहं निगृहीतोऽस्मि भवता भूरिकर्मणा । बद्धश्च वारुणै: पाशैर्नातिव्रीडे न च व्यथे ॥ ७ ॥
ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ຖືກດາຍຕະຍະເປັນສັດຕູ ກໍຍັງໃຫ້ເຂົາໄດ້ສິດທິ ພຣະອົງເຮັດກິດດຽວໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ຫຼາຍປະສົງ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍການລົງໂທດຫຼາຍຢ່າງ ເມື່ອຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງຂອງວະຣຸນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາຍ ແລະບໍ່ທຸກໃຈ।
Verse 8
पितामहो मे भवदीयसम्मत: प्रह्लाद आविष्कृतसाधुवाद: । भवद्विपक्षेण विचित्रवैशसं सम्प्रापितस्त्वं परम: स्वपित्रा ॥ ८ ॥
ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະປຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ເປັນຜູ້ທີ່ບັນດາພະຍັກຕະຂອງພຣະອົງຍອມຮັບ ແລະສັນລະເສີນ ມີຊື່ສຽງເປັນສາທຸ. ແມ່ນແຕ່ພໍ່ຂອງທ່ານ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ເປັນປະປັກຕໍ່ພຣະອົງ ຈະທໍລະມານທ່ານດ້ວຍວິທີພິສົດຫຼາຍຢ່າງ ທ່ານກໍຍັງຢືນຢັນຢູ່ໃນການພຶ່ງພາດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ।
Verse 9
किमात्मनानेन जहाति योऽन्तत: किं रिक्थहारै: स्वजनाख्यदस्युभि: । किं जायया संसृतिहेतुभूतया मर्त्यस्य गेहै: किमिहायुषो व्यय: ॥ ९ ॥
ຮ່າງກາຍວັດຖຸນີ້ມີປະໂຫຍດອັນໃດ ໃນເມື່ອທ້າຍທີ່ສຸດມັນກໍປະຖິ້ມເຈົ້າຂອງຂອງມັນ? ແລະ ‘ຍາດພີ່ນ້ອງ’ ທີ່ແທ້ເປັນດັ່ງໂຈນ ປົ້ນເອົາຊັບທີ່ຄວນໃຊ້ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ຈະມີຄ່າອັນໃດ? ເມຍມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້ານາງເປັນເຫດໃຫ້ວົງວຽນສັງສານເພີ່ມຂຶ້ນ? ການຍຶດຕິດກັບເຮືອນ ຄອບຄົວ ແລະອື່ນໆ ເປັນແຕ່ການໃຊ້ພະລັງງານອັນມີຄ່າຂອງອາຍຸມະນຸດໃຫ້ໝົດໄປເທົ່ານັ້ນ।
Verse 10
इत्थं स निश्चित्य पितामहो महा- नगाधबोधो भवत: पादपद्मम् । ध्रुवं प्रपेदे ह्यकुतोभयं जनाद् भीत: स्वपक्षक्षपणस्य सत्तम ॥ १० ॥
ເມື່ອຕັດສິນໃຈແບບນີ້ແລ້ວ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ມະຫາບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາລຶກຊຶ້ງບໍ່ມີຂອບເຂດ—ໄດ້ເຂົ້າຮອດການພຶ່ງພາອັນໝັ້ນຄົງທີ່ດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງແນ່ນອນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ທ່ານຍັງຢ້ານແມ່ນແຕ່ຄົນທົ່ວໄປໃນໂລກນີ້ ເພາະໄດ້ເຫັນການທໍາລາຍຝ່າຍຂອງຕົນໂດຍພຣະອົງເອງ; ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງເອົາພຣະບາດຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ।
Verse 11
अथाहमप्यात्मरिपोस्तवान्तिकं दैवेन नीत: प्रसभं त्याजितश्री: । इदं कृतान्तान्तिकवर्ति जीवितं ययाध्रुवं स्तब्धमतिर्न बुध्यते ॥ ११ ॥
ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູໃນໃຈ! ໂດຍພຣະປະສົງແຫ່ງຟ້າ ຂ້າຖືກນຳມາຢ່າງບັງຄັບໃກ້ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະສິຣິສົມບັດທັງໝົດຖືກພາກໄປ। ຜູ້ຄົນທີ່ຫຼົງໃນມາຍາແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີຊົ່ວຄາວ ແມ່ນຢູ່ໃກ້ຄວາມຕາຍທຸກຂະນະ ກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າຊີວິດນີ້ບໍ່ຖາວອນ
Verse 12
श्रीशुक उवाच तस्येत्थं भाषमाणस्य प्रह्लादो भगवत्प्रिय: । आजगाम कुरुश्रेष्ठ राकापतिरिवोत्थित: ॥ १२ ॥
ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ! ໃນຂະນະທີ່ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ກ່າວຖຶງຄວາມເປັນສິຣິມົງຄົນຂອງຕົນ ພຣະປຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ຜູ້ເປັນພັກຕະອັນຮັກຍິ່ງຂອງພຣະພະຄະວານ ກໍປາກົດທີ່ນັ້ນ ດຸຈັນທຣາຂຶ້ນໃນຄືນ
Verse 13
तमिन्द्रसेन: स्वपितामहं श्रिया विराजमानं नलिनायतेक्षणम् । प्रांशुं पिशङ्गाम्बरमञ्जनत्विषं प्रलम्बबाहुं शुभगर्षभमैक्षत ॥ १३ ॥
ແລ້ວ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ໄດ້ເຫັນປູ່ຂອງພຣະອົງ ຄື ພຣະປຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິ; ດວງຕາດຸຈກີບດອກບົວ. ຮ່າງກາຍສູງສົງ່າ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ; ຜິວຄ່ຳງາມດຸຈອັນຈັນ, ແຂນຍາວ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງທຸກຄົນ
Verse 14
तस्मै बलिर्वारुणपाशयन्त्रित: समर्हणं नोपजहार पूर्ववत् । ननाम मूर्ध्नाश्रुविलोललोचन: सव्रीडनीचीनमुखो बभूव ह ॥ १४ ॥
ເນື່ອງຈາກຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງຂອງວຣຸນ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ຈຶ່ງບໍ່ອາດຖວາຍການນັບຖືອັນສົມຄວນແກ່ພຣະປຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ເຫມືອນເກົ່າໄດ້. ພຣະອົງເພີຍແຕ່ກົ້ມສີສະກາບ; ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະໃບໜ້າກໍກົ້ມຕ່ຳດ້ວຍຄວາມອາຍ
Verse 15
स तत्र हासीनमुदीक्ष्य सत्पतिं हरिं सुनन्दाद्यनुगैरुपासितम् । उपेत्य भूमौ शिरसा महामना ननाम मूर्ध्ना पुलकाश्रुविक्लव: ॥ १५ ॥
ເມື່ອພຣະປຣະຫລາດມະຫາຣາຊ ເຫັນພຣະຫຣິພະຄະວານ ປະທັບນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີສຸນັນທະແລະສະຫາຍໃກ້ຊິດອື່ນໆ ລ້ອມຮອບບູຊາ, ພຣະອົງກໍຖືກທ້ວມທັບດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງປີຕິ. ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃກ້ ແລ້ວກົ້ມລົງກັບພື້ນ ກາບດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະເຈົ້າ
Verse 16
श्रीप्रह्लाद उवाच त्वयैव दत्तं पदमैन्द्रमूर्जितं हृतं तदेवाद्य तथैव शोभनम् । मन्ये महानस्य कृतो ह्यनुग्रहो विभ्रंशितो यच्छ्रिय आत्ममोहनात् ॥ १६ ॥
ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງເອງໄດ້ປະທານຕຳແໜ່ງອິນທຣາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ບາລີ, ແລະມື້ນີ້ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ຍຶດຄືນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າທັງສອງຢ່າງງາມເທົ່າກັນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັ່ງມີນັ້ນເຮັດໃຫ້ເຂົາຕົກໃນຄວາມມົວເມົາ, ການຖອນອອກນັ້ນແມ່ນພຣະເມດຕາອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ.
Verse 17
यया हि विद्वानपि मुह्यते यत- स्तत् को विचष्टे गतिमात्मनो यथा । तस्मै नमस्ते जगदीश्वराय वै नारायणायाखिललोकसाक्षिणे ॥ १७ ॥
ຄວາມຮັ່ງມີທາງວັດຖຸຊ່າງຫຼອກລວງຈົນແມ່ນຄົນຮູ້ແລະຄົນສຳລວມກໍຍັງລືມສະແຫວງຫາເປົ້າໝາຍແຫ່ງການຮູ້ຕົນ; ແຕ່ພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະພະຍານແຫ່ງທຸກໂລກ ຊົງເຫັນທຸກສິ່ງຕາມພຣະປະສົງ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.
Verse 18
श्रीशुक उवाच तस्यानुशृण्वतो राजन् प्रह्लादस्य कृताञ्जले: । हिरण्यगर्भो भगवानुवाच मधुसूदनम् ॥ १८ ॥
ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວຕໍ່ວ່າ: ໂອ້ກະສັດປະຣີກຊິດ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະປຣະຫລາດຢືນໃກ້ໆດ້ວຍມືປະນົມຟັງຢູ່, ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນຫິຣັນຍະຄັຣພະ ໄດ້ເລີ່ມກ່າວຕໍ່ພຣະມະທຸສູດນະ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.
Verse 19
बद्धं वीक्ष्य पतिं साध्वी तत्पत्नी भयविह्वला । प्राञ्जलि: प्रणतोपेन्द्रं बभाषेऽवाङ्मुखी नृप ॥ १९ ॥
ໂອ້ກະສັດ, ເມື່ອເຫັນສາມີຖືກມັດ ພັນລະຍາຜູ້ສຸດຈິດນັ້ນກໍຫວາດຫວັນ. ນາງປະນົມມືກົດກົງຕໍ່ອຸເປນທຣະ ວາມນະເທວະ ແລ້ວກ້ມໜ້າກ່າວດັ່ງນີ້.
Verse 20
श्रीविन्ध्यावलिरुवाच क्रीडार्थमात्मन इदं त्रिजगत् कृतं ते स्वाम्यं तु तत्र कुधियोऽपर ईश कुर्यु: । कर्तु: प्रभोस्तव किमस्यत आवहन्ति त्यक्तह्रियस्त्वदवरोपितकर्तृवादा: ॥ २० ॥
ສຣີວິນທະຍາວະລີກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສາມໂລກນີ້ເພື່ອຄວາມສຸກແຫ່ງລີລາຂອງພຣະອົງເອງ, ແຕ່ຄົນໂງ່ກໍອ້າງຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງເພື່ອສຸກວັດຖຸ. ພວກເຂົາໄຮ້ຄວາມອາຍ ເປັນຜູ້ປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ອ້າງຄວາມເປັນຜູ້ກະທຳຢ່າງມຸສາ ແລະຄິດວ່າຕົນໃຫ້ທານແລະເສບສຸກໄດ້. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ທຳລາຍຢ່າງອິດສະຫຼະ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະນຳຄວາມດີອັນໃດມາຖວາຍພຣະອົງໄດ້?
Verse 21
श्रीब्रह्मोवाच भूतभावन भूतेश देवदेव जगन्मय । मुञ्चैनं हृतसर्वस्वं नायमर्हति निग्रहम् ॥ २१ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກື້ອກູນສັດທັງປວງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງຫມົດ, ເທວະເທວ, ແລະພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວຈັກກະວານ! ພຣະອົງໄດ້ຍຶດເອົາທຸກຢ່າງຂອງເຂົາແລ້ວ ນັ້ນພໍແລ້ວ; ບັດນີ້ຂໍປ່ອຍເຂົາ ເຂົາບໍ່ຄວນຖືກລົງໂທດອີກ.
Verse 22
कृत्स्ना तेऽनेन दत्ता भूर्लोका: कर्मार्जिताश्च ये । निवेदितं च सर्वस्वमात्माविक्लवया धिया ॥ २२ ॥
ເຂົາໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະອົງທັງແຜ່ນດິນ, ໂລກທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ມາຈາກກຸສົນກຳ, ແລະສິ່ງທັງປວງຂອງຕົນ; ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ ເຂົາຍັງຖວາຍແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງດ້ວຍ.
Verse 23
यत्पादयोरशठधी: सलिलं प्रदाय दूर्वाङ्कुरैरपि विधाय सतीं सपर्याम् । अप्युत्तमां गतिमसौ भजते त्रिलोकीं दाश्वानविक्लवमना: कथमार्तिमृच्छेत् ॥ २३ ॥
ຜູ້ໃດມີໃຈບໍ່ຄົດຄຽວ ຖວາຍແມ່ນແຕ່ນ້ຳ, ໜໍ່ຫຍ້າດູຣະວາ ຫຼືດອກຕູມ ແດ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ. ບາລີມະຫາຣາຊນີ້ກໍໄດ້ຖວາຍທຸກຢ່າງໃນສາມໂລກໂດຍບໍ່ມີເລ່ຫຼຽມ; ແລ້ວເຂົາຈະສົມຄວນທຸກທໍລະມານຈາກການຖືກຄຸມຂັງໄດ້ແນວໃດ?
Verse 24
श्रीभगवानुवाच ब्रह्मन् यमनुगृह्णामि तद्विशो विधुनोम्यहम् । यन्मद: पुरुष: स्तब्धो लोकं मां चावमन्यते ॥ २४ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຜູ້ໃດທີ່ເຮົາປະທານພຣະກະລຸນາເປັນພິເສດ ເຮົາຈະກຳຈັດຄວາມຮັ່ງມີຂອງເຂົາກ່ອນ; ເພາະເມື່ອເມົາມົວດ້ວຍຊັບສົມບັດ ຄົນໂງ່ຈະອວດອ້າງ ແລະດູຖູກທັງສາມໂລກ ແມ່ນແຕ່ດູຖູກເຮົາດ້ວຍ.
Verse 25
यदा कदाचिज्जीवात्मा संसरन् निजकर्मभि: । नानायोनिष्वनीशोऽयं पौरुषीं गतिमाव्रजेत् ॥ २५ ॥
ຈີວາຕະມາ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນ ຈຶ່ງເວຽນວ່າຍໃນວົງຈອນເກີດຕາຍຊ້ຳໆ ໃນຍົນີຫຼາຍຮູບແບບ ຢ່າງບໍ່ມີອຳນາດ; ບາງຄັ້ງດ້ວຍບຸນວາສນາ ຈຶ່ງໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດ. ການເກີດເປັນມະນຸດນີ້ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 26
जन्मकर्मवयोरूपविद्यैश्वर्यधनादिभि: । यद्यस्य न भवेत् स्तम्भस्तत्रायं मदनुग्रह: ॥ २६ ॥
ຖ້າມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນຕະກູນສູງ ກະທຳດີ ມີວັຍໜຸ່ມ ຄວາມງາມ ການສຶກສາ ແລະຊັບສົມບັດ ແຕ່ບໍ່ອວດອ້າງ ພຶງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະກະລຸນາພິເສດຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ।
Verse 27
मानस्तम्भनिमित्तानां जन्मादीनां समन्तत: । सर्वश्रेय:प्रतीपानां हन्त मुह्येन्न मत्पर: ॥ २७ ॥
ແມ່ນແທ້ວ່າການເກີດໃນຕະກູນສູງ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອື່ນໆ ອາດເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການເຈີຣິນໃນພັກຕິ ເນື່ອງຈາກກໍ່ໃຫ້ເກີດຍໂສແລະຄວາມຫຍິ່ງ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ເຄີຍລົບກວນຜູ້ພັກຕິບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດເລີຍ।
Verse 28
एष दानवदैत्यानामग्रणी: कीर्तिवर्धन: । अजैषीदजयां मायां सीदन्नपि न मुह्यति ॥ २८ ॥
ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງສູງສຸດໃນຫມູ່ດານະວະແລະໄທຕະຍະ; ແມ່ນແຕ່ຖືກພາກພຽງຈາກຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ ລາວກໍຍັງຊະນະມາຍາອັນຍາກຈະຊະນະ ແລະຍືນຫຍັດໃນພັກຕິ।
Verse 29
क्षीणरिक्थश्च्युत: स्थानात् क्षिप्तो बद्धश्च शत्रुभि: । ज्ञातिभिश्च परित्यक्तो यातनामनुयापित: ॥ २९ ॥ गुरुणा भर्त्सित: शप्तो जहौ सत्यं न सुव्रत: । छलैरुक्तो मया धर्मो नायं त्यजति सत्यवाक् ॥ ३० ॥
ແມ່ນແຕ່ຖືກພາກພຽງຈາກຊັບສົມບັດ ຕົກຈາກຕຳແໜ່ງ ຖືກສັດຕູຊະນະແລະຈັບມັດ ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຕຳນິແລະທອດທິ້ງ ທົນທຸກຍາກ ແລະຖືກອາຈານດຸແລະສາບ—ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ມັ່ນໃນປະຕິຍານ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງຄວາມສັດ. ຂ້ອຍເວົ້າເລື່ອງທຳມະດ້ວຍເລ່ຫ໌ກົນ ແຕ່ຜູ້ຮັກສາວາຈາສັດນັ້ນບໍ່ລະທິ້ງທຳມະເລີຍ।
Verse 30
क्षीणरिक्थश्च्युत: स्थानात् क्षिप्तो बद्धश्च शत्रुभि: । ज्ञातिभिश्च परित्यक्तो यातनामनुयापित: ॥ २९ ॥ गुरुणा भर्त्सित: शप्तो जहौ सत्यं न सुव्रत: । छलैरुक्तो मया धर्मो नायं त्यजति सत्यवाक् ॥ ३० ॥
ແມ່ນແຕ່ຖືກພາກພຽງຈາກຊັບສົມບັດ ຕົກຈາກຕຳແໜ່ງ ຖືກສັດຕູຊະນະແລະຈັບມັດ ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຕຳນິແລະທອດທິ້ງ ທົນທຸກຍາກ ແລະຖືກອາຈານດຸແລະສາບ—ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ມັ່ນໃນປະຕິຍານ ບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງຄວາມສັດ. ຂ້ອຍເວົ້າເລື່ອງທຳມະດ້ວຍເລ່ຫ໌ກົນ ແຕ່ຜູ້ຮັກສາວາຈາສັດນັ້ນບໍ່ລະທິ້ງທຳມະເລີຍ।
Verse 31
एष मे प्रापित: स्थानं दुष्प्रापममरैरपि । सावर्णेरन्तरस्यायं भवितेन्द्रो मदाश्रय: ॥ ३१ ॥
ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ ເນື່ອງຈາກຄວາມອົດທົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້າໄດ້ປະທານຕຳແໜ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກໄດ້। ໃນສະໄໝມນູຊື່ສາວັຣນິ ລາວຈະເປັນອິນທຣາໂດຍອາໄສຂ້າ।
Verse 32
तावत् सुतलमध्यास्तां विश्वकर्मविनिर्मितम् । यदाधयो व्याधयश्च क्लमस्तन्द्रा पराभव: । नोपसर्गा निवसतां सम्भवन्ति ममेक्षया ॥ ३२ ॥
ຈົນກວ່າພຣະບາລີມະຫາຣາຊາຈະໄດ້ຕຳແໜ່ງກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ໃຫ້ລາວຢູ່ໃນສຸຕະລະໂລກ ທີ່ວິສະວະກັມມາສ້າງຕາມຄຳສັ່ງຂ້າ। ເນື່ອງຈາກຂ້າຄຸ້ມຄອງ ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີທຸກຂ໌ທາງໃຈແລະກາຍ ຄວາມເມື່ອຍ ວິນຫົວ ຄວາມພ່າຍແພ້ ຫຼືອຸປະສັກອື່ນໆ।
Verse 33
इन्द्रसेन महाराज याहि भो भद्रमस्तु ते । सुतलं स्वर्गिभि: प्रार्थ्यं ज्ञातिभि: परिवारित: ॥ ३३ ॥
ໂອ ບາລີມະຫາຣາຊ (ອິນທຣະເສນ) ບັດນີ້ຈົ່ງໄປ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ। ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບໃນສຸຕະລະໂລກ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍປາຖະໜາ ໂດຍມີມິດແລະຍາດພີ່ນ້ອງລ້ອມຮອບ।
Verse 34
न त्वामभिभविष्यन्ति लोकेशा: किमुतापरे । त्वच्छासनातिगान् दैत्यांश्चक्रं मे सूदयिष्यति ॥ ३४ ॥
ໃນສຸຕະລະໂລກ ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ປົກຄອງໂລກກໍບໍ່ອາດຊະນະເຈົ້າໄດ້ ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງຄົນທົ່ວໄປ। ອະສຸຣະໃດຝ່າຝືນການປົກຄອງຂອງເຈົ້າ ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະຂອງຂ້າຈະສັງຫານພວກນັ້ນ।
Verse 35
रक्षिष्ये सर्वतोऽहं त्वां सानुगं सपरिच्छदम् । सदा सन्निहितं वीर तत्र मां द्रक्ष्यते भवान् ॥ ३५ ॥
ໂອ ວີຣະບຸຣຸດ, ຂ້າຈະປົກປ້ອງເຈົ້າທຸກດ້ານ ພ້ອມທັງຜູ້ຕິດຕາມແລະສິ່ງປະກອບທັງປວງຂອງເຈົ້າ। ຂ້າຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເສມອ ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນຂ້າຢູ່ເນືອງນິດ।
Verse 36
तत्र दानवदैत्यानां सङ्गात्ते भाव आसुर: । दृष्ट्वा मदनुभावं वै सद्य: कुण्ठो विनङ्क्ष्यति ॥ ३६ ॥
ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະເຫັນພະລັງອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ; ຄວາມຄິດທາງວັດຖຸ ແລະຄວາມກັງວົນທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບພວກອະສຸລາແລະດານະວະ ຈະຖືກທຳລາຍໃນທັນທີ
Frequently Asked Questions
Bali sees dāna as a sacred vrata that must be completed without duplicity. Since the Lord has already covered all worlds with two steps, Bali offers his own body as the remaining ‘space,’ requesting the third step on his head. This expresses śaraṇāgati and satya: preserving one’s word to Bhagavān is valued above life, wealth, or social standing.
The Lord explains that material opulence often produces pride, dullness, and defiance even toward divine authority. Therefore, He shows ‘special favor’ by removing possessions to dismantle false prestige and restore humility, making the heart fit for bhakti. Prahlāda echoes this: both granting and withdrawing opulence are beautiful when they rescue the soul from ignorance.
Prahlāda, Vindhyāvalī, and Brahmā each speak in Bali’s favor. Vindhyāvalī attacks the illusion of proprietorship; Brahmā argues Bali has already offered everything—including his body—without duplicity, and thus further punishment is unnecessary. Their defense frames Bali’s act as genuine surrender rather than mere political charity.
Sutala is a subterranean heavenly realm constructed by Viśvakarmā on the Lord’s order. It is uniquely protected by Bhagavān—free from common miseries and unconquerable by other planetary rulers. Theologically, it signifies that the devotee may lose external empire yet gain a superior, divinely guarded domain and the Lord’s direct companionship.
The Lord acknowledges that high birth, beauty, education, and wealth can obstruct bhakti by fueling false prestige; yet these opulences do not disturb a pure devotee. The chapter’s practical teaching is diagnostic: humility amid advantage indicates divine favor, while pride signals the need for corrective mercy.