Adhyaya 19

Verse 1

श्रीशुक उवाच इति वैरोचनेर्वाक्यं धर्मयुक्तं स सूनृतम् । निशम्य भगवान्प्रीत: प्रतिनन्द्येदमब्रवीत् ॥ १ ॥

ພຣະສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ເມື່ອພຣະວາມະນະເທບ ໄດ້ຍິນທ້າວ ບາລີ ກ່າວວາຈາທີ່ໜ້າພໍໃຈ ແລະ ປະກອບດ້ວຍທຳເຊັ່ນນີ້ ພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທຫຼາຍ ແລະ ເລີ່ມກ່າວສັນລະເສີນລາວ.

Verse 2

श्रीभगवानुवाच वचस्तवैतज्जनदेव सूनृतं कुलोचितं धर्मयुतं यशस्करम् । यस्य प्रमाणं भृगव: साम्पराये पितामह: कुलवृद्ध: प्रशान्त: ॥ २ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ ກະສັດ! ຄໍາຂອງເຈົ້ານີ້ເປັນຄວາມຈິງ ອ່ອນໂຍນ ເໝາະສົມກັບວົງຕະກູນ ສອດຄ່ອງກັບທຳມະ ແລະເພີ່ມກຽດຕິຍົດ. ພະຍານແມ່ນພຣາຫມັນສາຍພຶຣກຸ; ແລະຜູ້ຊີ້ນຳທາງໃນພົບໜ້າຂອງເຈົ້າແມ່ນປິຕາມະຫະ ຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງວົງສາ ຜູ້ສະງົບ ພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ.

Verse 3

न ह्येतस्मिन्कुले कश्चिन्नि:सत्त्व: कृपण: पुमान् । प्रत्याख्याता प्रतिश्रुत्य यो वादाता द्विजातये ॥ ३ ॥

ໃນວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າຈົນທຸກມື້ນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີຜູ້ໃດໃຈຕ່ຳ ຫຼືຂີ້ຕະໜີ່ເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອພຣາຫມັນຂໍ ບໍ່ມີໃຜປະຕິເສດທານ; ແລະເມື່ອສັນຍາໃຫ້ແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜຜິດຄໍາສັນຍາ.

Verse 4

न सन्ति तीर्थे युधि चार्थिनार्थिता: पराङ्‌मुखा ये त्वमनस्विनो नृप । युष्मत्कुले यद्यशसामलेन प्रह्लाद उद्भ‍ाति यथोडुप: खे ॥ ४ ॥

ໂອ ນະຣິປ! ໃນວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍມີກະສັດໃຈຕ່ຳທີ່ເມື່ອພຣາຫມັນຂໍທານຢູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດແລ້ວຫັນຫນ້າໜີ ຫຼືໃນສະໜາມຮົບກໍຫຼີກໜີການສູ້ກັບກະສັດນັກຮົບ. ແລະກຽດຕິຍົດຂອງວົງສາເຈົ້າຍິ່ງສະຫວ່າງໄສເພາະພຣະປຣະຫລາດ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ສ່ອງດັ່ງດວງຈັນງາມໃນຟ້າ.

Verse 5

यतो जातो हिरण्याक्षश्चरन्नेक इमां महीम् । प्रतिवीरं दिग्विजये नाविन्दत गदायुध: ॥ ५ ॥

ໃນວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າໄດ້ເກີດຮິຣັນຍາກະຊະ. ລາວໄປທົ່ວໂລກພຽງລຳພັງ ຖືແຕ່ຄອນຂອງຕົນເປັນອາວຸດ ບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍ ເພື່ອພິຊິດທຸກທິດ; ແລະບໍ່ມີວີຣະບຸລຸດໃດທີ່ລາວພົບຈະທັນທຽມໄດ້.

Verse 6

यं विनिर्जित्य कृच्छ्रेण विष्णु: क्ष्मोद्धार आगतम् । आत्मानं जयिनं मेने तद्वीर्यं भूर्यनुस्मरन् ॥ ६ ॥

ເມື່ອຊົງຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນຈາກທະເລກັຣພໂພດະ ພຣະວິສນຸໃນອະວະຕານວະຣາຫະໄດ້ສັງຫານຮິຣັນຍາກະຊະຫຼັງການຕໍ່ສູ້ອັນຮຸນແຮງແລະຍາກຢິ່ງ. ຕໍ່ມາເມື່ອຊົງລະລຶກເຖິງພະລັງກ້າຫານອັນຫາຍາກຂອງຮິຣັນຍາກະຊະຊ້ຳໆ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເຫັນວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ຊະນະແທ້.

Verse 7

निशम्य तद्वधं भ्राता हिरण्यकशिपु: पुरा । हन्तुं भ्रातृहणं क्रुद्धो जगाम निलयं हरे: ॥ ७ ॥

ເມື່ອຮິຣັນຍະກະຊິພຸໄດ້ຍິນຂ່າວວ່ານ້ອງຊາຍຖືກສັງຫານ ລາວໂກດຫນັກ ແລະໄປຫາທີ່ປະທັບຂອງພຣະວິດສະນຸ ເພື່ອຈະຂ້າພຣະອົງ।

Verse 8

तमायान्तं समालोक्य शूलपाणिं कृतान्तवत् । चिन्तयामास कालज्ञो विष्णुर्मायाविनां वर: ॥ ८ ॥

ເຫັນຮິຣັນຍະກະຊິພຸຖືສາມງ່າມເຂົ້າມາດັ່ງຄວາມຕາຍຈຳແລງ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ຮູ້ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການເວລາ ແລະເປັນຍອດໃນຜູ້ມີມາຍາ ໄດ້ຄິດດັ່ງນີ້।

Verse 9

यतो यतोऽहं तत्रासौ मृत्यु: प्राणभृतामिव । अतोऽहमस्य हृदयं प्रवेक्ष्यामि पराग्द‍ृश: ॥ ९ ॥

ຂ້ອຍໄປທີ່ໃດ ຮິຣັນຍະກະຊິພຸຈະຕາມຂ້ອຍ ເຫມືອນຄວາມຕາຍຕາມສັດມີຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃນແກ່ນກາງແຫ່ງຫົວໃຈຂອງລາວ; ເພາະລາວເບິ່ງແຕ່ພາຍນອກ ຈຶ່ງບໍ່ເຫັນຂ້ອຍ।

Verse 10

एवं स निश्चित्य रिपो: शरीर- माधावतो निर्विविशेऽसुरेन्द्र । श्वासानिलान्तर्हितसूक्ष्मदेह- स्तत्प्राणरन्ध्रेण विविग्नचेता: ॥ १० ॥

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແລ້ວ ພຣະມາທະວະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຮ່າງຂອງສັດຕູ ຈອມອະສູຣະຜູ້ກຳລັງວິ່ງໄລ່ດ້ວຍແຮງ. ໃນຮ່າງອັນລະອຽດທີ່ລາວບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈ ພຣະວິດສະນຸໄດ້ເຂົ້າທາງຮູຈົມູກພ້ອມກັບລົມຫາຍໃຈຂອງເຂົາ।

Verse 11

स तन्निकेतं परिमृश्य शून्य- मपश्यमान: कुपितो ननाद । क्ष्मां द्यां दिश: खं विवरान्समुद्रान् विष्णुं विचिन्वन् न ददर्श वीर: ॥ ११ ॥

ເມື່ອເຫັນວ່າທີ່ປະທັບຂອງພຣະວິດສະນຸວ່າງເປົ່າ ລາວໂກດແລະຮ້ອງຄຳຮາມ. ລາວຄົ້ນຫາທົ່ວຈັກກະວານ—ທັງແຜ່ນດິນ ສະຫວັນ ທິດທັງປວງ ຟ້າ ຖ້ຳ ແລະທະເລ—ແຕ່ວີລະບຸລຸດນັ້ນກໍບໍ່ເຫັນພຣະວິດສະນຸເລີຍ।

Verse 12

अपश्यन्निति होवाच मयान्विष्टमिदं जगत् । भ्रातृहा मे गतो नूनं यतो नावर्तते पुमान् ॥ १२ ॥

ເມື່ອບໍ່ເຫັນພຣະອົງ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ກ່າວວ່າ “ຂ້າໄດ້ຄົ້ນຫາທົ່ວຈັກກະວານ ແຕ່ບໍ່ພົບພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ສັງຫານນ້ອງຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຄົງໄປສູ່ສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ມີໃຜກັບຄືນ”

Verse 13

वैरानुबन्ध एतावानामृत्योरिह देहिनाम् । अज्ञानप्रभवो मन्युरहंमानोपबृंहित: ॥ १३ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຄວາມຜູກພັນແຫ່ງຄວາມພະຍາບາດຂອງຜູ້ມີກາຍ ດຳລົງຢູ່ເຖິງຄວາມຕາຍເທົ່ານັ້ນ; ຄວາມໂກດເກີດຈາກອະວິຊາ ແລະເຕີບໂຕດ້ວຍອະຫັງການ

Verse 14

पिता प्रह्लादपुत्रस्ते तद्विद्वान्द्विजवत्सल: । स्वमायुर्द्विजलिङ्गेभ्यो देवेभ्योऽदात् स याचित: ॥ १४ ॥

ບິດາຂອງເຈົ້າ ວິໂຣຈະນະ ບຸດຂອງມະຫາຣາຊາ ປຣະຫລາດ ມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ພຣາຫມະນຢ່າງຍິ່ງ; ແມ່ນແຕ່ຮູ້ວ່າເທວະດາມາໃນຄຣາບພຣາຫມະນ ກໍຍັງມອບອາຍຸຂອງຕົນໃຫ້ຕາມຄຳຂໍຂອງພວກເຂົາ

Verse 15

भवानाचरितान्धर्मानास्थितो गृहमेधिभि: । ब्राह्मणै: पूर्वजै: शूरैरन्यैश्चोद्दामकीर्तिभि: ॥ १५ ॥

ເຈົ້າກໍໄດ້ປະພຶດຕາມທຳທີ່ພຣາຫມະນຄຣືຫັດ, ບັນພະບຸຣຸດຂອງເຈົ້າ ແລະວີຣະບຸຣຸດຜູ້ມີກຽດສຽງສູງ ໄດ້ປະຕິບັດໄວ້

Verse 16

तस्मात् त्वत्तो महीमीषद् वृणेऽहं वरदर्षभात् । पदानि त्रीणि दैत्येन्द्र सम्मितानि पदा मम ॥ १६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ໃຫ້ພອນ, ຂ້າຂໍພຽງແຕ່ດິນນ້ອຍໆຈາກເຈົ້າ— ພຽງສາມກ້າວ ຕາມຂະໜາດກ້າວຂອງຂ້າ

Verse 17

नान्यत् ते कामये राजन्वदान्याज्जगदीश्वरात् । नैन: प्राप्नोति वै विद्वान्यावदर्थप्रतिग्रह: ॥ १७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ! ແມ່ນວ່າພະອົງໃຈບຸນຫຼາຍ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະນາສິ່ງທີ່ບໍ່ຈໍາເປັນ. ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທີ່ຮັບທານພຽງຕາມຄວາມຈໍາເປັນ ບໍ່ຕິດບາບກຳ.

Verse 18

श्रीबलिरुवाच अहो ब्राह्मणदायाद वाचस्ते वृद्धसम्मता: । त्वं बालो बालिशमति: स्वार्थं प्रत्यबुधो यथा ॥ १८ ॥

ພະຣາຊາບາລີກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣາຫມັນ! ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າເປັນທີ່ຍອມຮັບເຫມືອນຄໍາຂອງຜູ້ເຖົ້າແລະຜູ້ຮູ້; ແຕ່ເຈົ້າຍັງເປັນເດັກ ປັນຍາຍັງອ່ອນ ຈຶ່ງບໍ່ຮອບຄອບໃນປະໂຫຍດຕົນ.

Verse 19

मां वचोभि: समाराध्य लोकानामेकमीश्वरम् । पदत्रयं वृणीते योऽबुद्धिमान् द्वीपदाशुषम् ॥ १९ ॥

ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ໂລກ—ພໍໃຈດ້ວຍຄໍາຫວານ ແຕ່ກັບຂໍພຽງດິນສາມກ້າວ; ນີ້ດູບໍ່ສະຫລາດ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຈົ້າຂອງສາມໂລກ ຍັງໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ແມ່ນກະທັ້ງເກາະໜຶ່ງ.

Verse 20

न पुमान् मामुपव्रज्य भूयो याचितुमर्हति । तस्माद् वृत्तिकरीं भूमिं वटो कामं प्रतीच्छ मे ॥ २० ॥

ໂອ ເດັກນ້ອຍ! ຜູ້ໃດມາຫາຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອຂໍ ບໍ່ຄວນຕ້ອງໄປຂໍເພີ່ມທີ່ອື່ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາຖະນາ ຈົ່ງຮັບຈາກຂ້າພະເຈົ້າເທົ່າທີ່ດິນພໍສໍາລັບການດໍາລົງຊີວິດຕາມຄວາມຈໍາເປັນ.

Verse 21

श्रीभगवानुवाच यावन्तो विषया: प्रेष्ठास्त्रिलोक्यामजितेन्द्रियम् । न शक्नुवन्ति ते सर्वे प्रतिपूरयितुं नृप ॥ २१ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ນ່າປາຖະນາທັງໝົດໃນສາມໂລກ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ອິນທຣີຍບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ ອິ່ມໃຈໄດ້.

Verse 22

त्रिभि: क्रमैरसन्तुष्टो द्वीपेनापि न पूर्यते । नववर्षसमेतेन सप्तद्वीपवरेच्छया ॥ २२ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ພໍໃຈແມ່ນແຕ່ດິນສາມກ້າວ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ອີ່ມເຕັມແມ່ນໄດ້ຄອບຄອງເກາະໜຶ່ງໃນເຈັດທະວີບທີ່ມີເກົ້າວັດສາ; ໄດ້ໜຶ່ງແລ້ວຍັງປາຖະໜາອື່ນໆ.

Verse 23

सप्तद्वीपाधिपतयो नृपा वैन्यगयादय: । अर्थै: कामैर्गता नान्तं तृष्णाया इति न: श्रुतम् ॥ २३ ॥

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ມີອຳນາດເຊັ່ນ ມະຫາຣາຊາ ປຣິຖຸ (ໄວນະ) ແລະ ມະຫາຣາຊາ ກະຍະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເຈັດທະວີບ ກໍຍັງບໍ່ພົບທີ່ສິ້ນສຸດແຫ່ງຄວາມຫິວຫາຕໍ່ຊັບແລະກາມຄຸນ.

Verse 24

यद‍ृच्छयोपपन्नेन सन्तुष्टो वर्तते सुखम् । नासन्तुष्टस्त्रिभिर्लोकैरजितात्मोपसादितै: ॥ २४ ॥

ຄວນພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມາຕາມວາສະນາເກົ່າ ເພາະຄວາມບໍ່ພໍໃຈບໍ່ເຄີຍນຳຄວາມສຸກ; ຜູ້ບໍ່ຄວບຄຸມຕົນ ແມ່ນໄດ້ສາມໂລກກໍບໍ່ສຸກ.

Verse 25

पुंसोऽयं संसृतेर्हेतुरसन्तोषोऽर्थकामयो: । यद‍ृच्छयोपपन्नेन सन्तोषो मुक्तये स्मृत: ॥ २५ ॥

ຄວາມບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ຊັບແລະກາມຄຸນ ແມ່ນເຫດໃຫ້ດຳລົງຢູ່ໃນສັງສາຣະວັດ; ແຕ່ຄວາມພໍໃຈໃນສິ່ງທີ່ໄດ້ມາຕາມວາສະນາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເໝາະສຳລັບການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 26

यद‍ृच्छालाभतुष्टस्य तेजो विप्रस्य वर्धते । तत् प्रशाम्यत्यसन्तोषादम्भसेवाशुशुक्षणि: ॥ २६ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມາຕາມວາສະນາ ຈະມີເດດແລະພະລັງທາງວິນຍານເພີ່ມພູນ; ແຕ່ຄວາມບໍ່ພໍໃຈເຮັດໃຫ້ພະລັງນັ້ນຫຼຸດລົງ ເຫມືອນໄຟອ່ອນເມື່ອຖືກສາດນ້ຳ.

Verse 27

तस्मात् त्रीणि पदान्येव वृणे त्वद् वरदर्षभात् । एतावतैव सिद्धोऽहं वित्तं यावत्प्रयोजनम् ॥ २७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຜູ້ໃຫ້ທານ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຽງດິນສາມກ້າວເທົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍທານເທົ່ານີ້ຂ້າພະເຈົ້າກໍພໍໃຈ ເພາະຊັບສິນມີປະໂຫຍດເທົ່າທີ່ຈໍາເປັນແທ້ໆ.

Verse 28

श्रीशुक उवाच इत्युक्त: स हसन्नाह वाञ्छात: प्रतिगृह्यताम् । वामनाय महीं दातुं जग्राह जलभाजनम् ॥ २८ ॥

ພຣະສີສຸກເທວະກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ ພະຍາບາລິຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ “ເຊີນຮັບຕາມປາຖະໜາ” ເພື່ອຢືນຢັນຄໍາສັນຍາຈະຖວາຍດິນແດ່ພຣະວາມນະ ລາວຈຶ່ງຢືນຫມໍ້ນ້ໍາຂຶ້ນ

Verse 29

विष्णवे क्ष्मां प्रदास्यन्तमुशना असुरेश्वरम् । जानंश्चिकीर्षितं विष्णो: शिष्यं प्राह विदां वर: ॥ २९ ॥

ເມື່ອອະສຸຣະຣາຊາຜູ້ກໍາລັງຈະຖວາຍແຜ່ນດິນແດ່ພຣະວິດສະນຸ (ພຣະວາມນະ) ນັ້ນ ອຸຊະນາ ຄື ສຸກຣາຈານ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກຮູ້ ຮູ້ເຈດຕະນາຂອງພຣະວິດສະນຸແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບສິດຂອງຕົນ

Verse 30

श्रीशुक्र उवाच एष वैरोचने साक्षाद् भगवान्विष्णुरव्यय: । कश्यपाददितेर्जातो देवानां कार्यसाधक: ॥ ३० ॥

ສຸກຣາຈານກ່າວວ່າ—ໂອ ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ! ພຣະພຣົມຈາຣີໃນຮູບຄົນແຄະນີ້ ແມ່ນພຣະພະຄະວານ ວິດສະນຸ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍໂດຍກົງ. ພຣະອົງຮັບກັດຊະຍະປະເປັນບິດາ ແລະອະດິຕິເປັນມານດາ ແລ້ວອະວະຕານມາເພື່ອສໍາເລັດກິດຂອງເທວະ

Verse 31

प्रतिश्रुतं त्वयैतस्मै यदनर्थमजानता । न साधु मन्ये दैत्यानां महानुपगतोऽनय: ॥ ३१ ॥

ຄໍາສັນຍາທີ່ເຈົ້າໃຫ້ແກ່ລາວໂດຍບໍ່ຮູ້ຜົນຮ້າຍ ຈະນໍາອະນັນຕະລາຍມາ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນວ່າເປັນສິ່ງດີ; ມັນຈະນໍາຄວາມເສຍຫາຍໃຫຍ່ແກ່ພວກໄທຕະຍະ (ອະສຸຣະ)

Verse 32

एष ते स्थानमैश्वर्यं श्रियं तेजो यश: श्रुतम् । दास्यत्याच्छिद्य शक्राय मायामाणवको हरि: ॥ ३२ ॥

ຜູ້ທີ່ປາກົດເປັນພຣະພຣະຫມະຈາຣີຢ່າງຫລອກລວງນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຮຣິ. ພຣະອົງຈະຍຶດເອົາດິນແດນ ຊັບສິນ ສິຣີ ພະລັງ ຊື່ສຽງ ແລະຄວາມຮູ້ຂອງທ່ານ ແລ້ວມອບໃຫ້ອິນທຣາ ສັດຕູຂອງທ່ານ

Verse 33

त्रिभि: क्रमैरिमाल्ल‍ोकान्विश्वकाय: क्रमिष्यति । सर्वस्वं विष्णवे दत्त्वा मूढ वर्तिष्यसे कथम् ॥ ३३ ॥

ເຈົ້າໄດ້ສັນຍາຈະຖວາຍດິນສາມກ້າວ ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນສາກົນຈະກ້າວຄອບຄອງສາມໂລກ. ໂອ ຄົນໂງ່! ໃຫ້ທຸກຢ່າງແກ່ພຣະວິຩະນຸແລ້ວ ເຈົ້າຈະຢູ່ຢ່າງໃດ?

Verse 34

क्रमतो गां पदैकेन द्वितीयेन दिवं विभो: । खं च कायेन महता तार्तीयस्य कुतो गति: ॥ ३४ ॥

ວາມນະເທວະຈະຄອບຄອງແຜ່ນດິນດ້ວຍກ້າວທຳອິດ ແລະຄອບຄອງສະຫວັນດ້ວຍກ້າວທີສອງ; ຈາກນັ້ນພຣະອົງຈະຂະຫຍາຍກາຍອັນໃຫຍ່ໃຫ້ເຕັມອາກາດ. ແລ້ວກ້າວທີສາມຈະວາງໄວ້ທີໃດ?

Verse 35

निष्ठां ते नरके मन्ये ह्यप्रदातु: प्रतिश्रुतम् । प्रतिश्रुतस्य योऽनीश: प्रतिपादयितुं भवान् ॥ ३५ ॥

ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດປະຕິບັດຕາມຄຳສັນຍາໄດ້ແນ່; ແລະຜູ້ທີ່ໃຫ້ຕາມທີ່ສັນຍາບໍ່ໄດ້ ຂ້ອຍເຫັນວ່າຈະມີທີ່ພັກໃນນະລົກ

Verse 36

न तद्दानं प्रशंसन्ति येन वृत्तिर्विपद्यते । दानं यज्ञस्तप: कर्म लोके वृत्तिमतो यत: ॥ ३६ ॥

ນັກປັນຍາບໍ່ສັນລະເສີນທານທີ່ເຮັດໃຫ້ການດຳລົງຊີວິດຂອງຕົນເອງຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ. ທານ, ຍັຍຍະ, ຕະປະ ແລະກຳມະ ເປັນໄປໄດ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ສາມາດຫາລ້ຽງຊີບໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 37

धर्माय यशसेऽर्थाय कामाय स्वजनाय च । पञ्चधा विभजन्वित्तमिहामुत्र च मोदते ॥ ३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນແບ່ງຊັບສິນທີ່ສະສົມໄວ້ເປັນ 5 ສ່ວນ—ເພື່ອທຳມະ, ເພື່ອກຽດຊື່, ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ເພື່ອຄວາມສຸກທາງອິນທຣີ, ແລະເພື່ອລ້ຽງດູຍາດພີ່ນ້ອງ. ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 38

अत्रापि बह्वृचैर्गीतं श‍ृणु मेऽसुरसत्तम । सत्यमोमिति यत् प्रोक्तं यन्नेत्याहानृतं हि तत् ॥ ३८ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ອະສຸຣ, ຈົ່ງຟັງຫຼັກຖານທີ່ຮ້ອງໄວ້ໃນ Bahvṛca-śruti. ຄຳທີ່ກ່າວໂດຍມີ ‘ໂອມ’ ນຳໜ້າແມ່ນສັດ; ບໍ່ມີ ‘ໂອມ’ ນຳໜ້າແມ່ນເທັດ.

Verse 39

सत्यं पुष्पफलं विद्यादात्मवृक्षस्य गीयते । वृक्षेऽजीवति तन्न स्यादनृतं मूलमात्मन: ॥ ३९ ॥

ພຣະເວດສອນວ່າ ຜົນທີ່ແທ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ຄືກາຍນີ້ ແມ່ນດອກແລະຜົນອັນດີທີ່ເກີດຈາກມັນ. ແຕ່ຖ້າຕົ້ນໄມ້ນັ້ນບໍ່ມີ ກໍບໍ່ອາດມີດອກຜົນທີ່ແທ້. ແມ່ນແຕ່ຮາກຂອງກາຍຈະຖືກກ່າວວ່າອີງຄວາມບໍ່ຈິງ ແຕ່ບໍ່ມີກາຍ-ຕົ້ນໄມ້ ກໍບໍ່ມີຜົນແທ້ໄດ້.

Verse 40

तद् यथा वृक्ष उन्मूल: शुष्यत्युद्वर्ततेऽचिरात् । एवं नष्टानृत: सद्य आत्मा शुष्येन्न संशय: ॥ ४० ॥

ເມື່ອຕົ້ນໄມ້ຖືກຖອນອອກທັງຮາກ ມັນຈະລົ້ມແລະແຫ້ງໄວ. ສະເໝືອນກັນ ເມື່ອຖອນຮາກແຫ່ງ ‘ຄວາມບໍ່ຈິງ’ ທີ່ຄ້ຳຈຸນກາຍ ກາຍກໍຈະແຫ້ງທັນທີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 41

पराग् रिक्तमपूर्णं वा अक्षरं यत् तदोमिति । यत् किञ्चिदोमिति ब्रूयात् तेन रिच्येत वै पुमान् । भिक्षवे सर्वम्ॐ कुर्वन्नालं कामेन चात्मने ॥ ४१ ॥

ພະຍາງທີ່ໝາຍເຖິງການແຍກອອກ ຄວາມວ່າງເປົ່າ ຫຼືຄວາມບໍ່ຄົບຖ້ວນ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ໂອມ’. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເວົ້າວ່າ ‘ໂອມ’ ແລ້ວຍົກໃຫ້ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຄົນພ້ອມພອງນ້ອຍລົງຈິງໆ. ເມື່ອໃຫ້ທານແກ່ຄົນຂໍທານແລ້ວເຮັດທຸກຢ່າງເປັນ ‘ໂອມ’ ກໍບໍ່ອາດເຕັມຄວາມປາຖະໜາ ແລະບໍ່ອິ່ມໃນຕົນໄດ້.

Verse 42

अथैतत् पूर्णमभ्यात्मं यच्च नेत्यनृतं वच: । सर्वं नेत्यनृतं ब्रूयात् स दुष्कीर्ति: श्वसन्मृत: ॥ ४२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ທາງທີ່ປອດໄພທີ່ສຸດແມ່ນກ່າວວ່າ “ບໍ່.” ແມ່ນແທ້ວ່າເປັນຄຳບໍ່ຈິງ ແຕ່ມັນປົກປ້ອງໄດ້ຄົບຖ້ວນ ດຶງຄວາມເມດຕາຂອງຄົນອື່ນມາຫາຕົນ ແລະໃຫ້ໂອກາດເຕັມທີ່ໃນການຮວບຮວມຊັບຈາກຜູ້ອື່ນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍບໍ່ມີຫຍັງ” ຢູ່ເລື້ອຍໆ ຖືກຕຳນິ; ເປັນເຫມືອນຄົນຕາຍທັງທີ່ຍັງມີຊີວິດ.

Verse 43

स्त्रीषु नर्मविवाहे च वृत्त्यर्थे प्राणसङ्कटे । गोब्राह्मणार्थे हिंसायां नानृतं स्याज्जुगुप्सितम् ॥ ४३ ॥

ໃນການເວົ້າອ່ອນຫວານເພື່ອໃຫ້ຍິງຢູ່ໃນອຳນາດ, ໃນການຫຍອກລ້ອ, ໃນພິທີແຕ່ງງານ, ເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ, ເມື່ອຊີວິດຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ, ເພື່ອປົກປ້ອງງົວແລະວັດທະນະທຳພຣາຫມັນ, ຫຼືເພື່ອຊ່ວຍຄົນໃຫ້ພົ້ນຈາກມືສັດຕູ—ຄວາມບໍ່ຈິງບໍ່ຖືກຕຳນິໃນກໍລະນີເຫຼົ່ານີ້।