Adhyaya 15
Bali Mahārāja’s Empowerment and Conquest of Indra’s City (Prelude to Vāmana’s Petition)
ພະຣາຊາປະຣີກຊິດຖາມເຖິງຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະຂອງເຫດການ ວາມະນ–ບາລີ: ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ ກັບຂໍດິນພຽງສາມກ້າວ ແລ້ວຈັບກຸມບາລີ. ຊຸກະເທວະເລີ່ມເລົ່າພື້ນຫຼັງໃຫ້ເຂົ້າໃຈ. ຫຼັງຈາກເຄີຍພ່າຍແພ້ ບາລີຖືກຊຸກຣາຈາຣຍະຊຸກຊີວິດຄືນ ແລະເປັນສາວົກຂອງພຣາຫມະນະຕະກູນພຣຶກຸ ຖືກຊຳລະເພື່ອພິທີ ວິສະວະຈິດ ທີ່ໃຫ້ປາກົດລົດຮົບ, ອາວຸດ, ເກາະ, ພວງມາລາບໍ່ເຫື່ອຍ, ແລະສັງຂ໌. ດ້ວຍ brahma-tejas ບາລີຮວບຮວມກອງອະສຸຣະອັນແຂງແກ່ ແລ້ວບຸກໄປຫາ ອິນດຣະປູຣີ ນະຄອນຂອງອິນດຣະ. ອິນດຣະຕ້ານບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງໄປປຶກສາບຣຶຫັດສະປະຕິ ຜູ້ແນະນຳໃຫ້ຖອນຕົວ: ມີແຕ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງປະຫານບາລີໄດ້ ແລະຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງລາວຈະມາເມື່ອລາວລ່ວງເກີນພຣາຫມະນະ. ເທວະດາຫາຍໄປ ບາລີຄອບຄອງສະຫວັນ ແລະພຣຶກຸຈັດອັສວະເມດະ 100 ຄັ້ງ ເພີ່ມພູນຊື່ສຽງແລະຄວາມຮັ່ງມີ ປູທາງໃຫ້ການມາຂອງວາມະນໃນຕອນຕໍ່ໄປ.
Shlokas
Verse 1
श्रीराजोवाच बले: पदत्रयं भूमे: कस्माद्धरिरयाचत । भूतेश्वर: कृपणवल्लब्धार्थोऽपि बबन्ध तम् ॥ १ ॥ एतद् वेदितुमिच्छामो महत्कौतूहलं हि न: । याच्ञेश्वरस्य पूर्णस्य बन्धनं चाप्यनागस: ॥ २ ॥
ພະຣາຊາກ່າວວ່າ—ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຂໍດິນສາມກ້າວຈາກພຣະບາລີ ດຸດຄົນຍາກຈົນ? ແລະເມື່ອໄດ້ທານຕາມທີ່ຂໍແລ້ວ ເປັນຫຍັງພຣະພູເຕສະວະຣະຍັງຜູກພຣະບາລີ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້; ຍັຊເຍສະວະຣະຜູ້ສົມບູນຈະຜູກຜູ້ບໍ່ມີຜິດໄດ້ແນວໃດ?
Verse 2
श्रीराजोवाच बले: पदत्रयं भूमे: कस्माद्धरिरयाचत । भूतेश्वर: कृपणवल्लब्धार्थोऽपि बबन्ध तम् ॥ १ ॥ एतद् वेदितुमिच्छामो महत्कौतूहलं हि न: । याच्ञेश्वरस्य पूर्णस्य बन्धनं चाप्यनागस: ॥ २ ॥
ພະຣາຊາກ່າວວ່າ—ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຂໍດິນສາມກ້າວຈາກພຣະບາລີ ດຸດຜູ້ຂັດສົນ? ແລະແມ່ນໄດ້ທານແລ້ວ ເປັນຫຍັງພຣະພູເຕສະວະຣະຍັງຜູກພຣະບາລີ? ພວກເຮົາຢາກຮູ້ຢ່າງຍິ່ງວ່າ ຍັຊເຍສະວະຣະຜູ້ສົມບູນ ຈະຜູກຜູ້ບໍ່ມີຜິດໄດ້ແນວໃດ
Verse 3
श्रीशुक उवाच पराजितश्रीरसुभिश्च हापितो हीन्द्रेण राजन्भृगुभि: स जीवित: । सर्वात्मना तानभजद् भृगून्बलि: शिष्यो महात्मार्थनिवेदनेन ॥ ३ ॥
ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ເມື່ອພຣະບາລີຖືກອິນທຣະພ່າຍແພ້ ກໍເສຍສິຣິແລະຊັບສົມບັດ ແຖມຍັງສິ້ນຊີວິດໃນສົງຄາມ; ແລ້ວຊຸກຣາຈານ ຜູ້ສືບສາຍພຣຶກຸ ໄດ້ຊຸບຊີວິດໃຫ້ຄືນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະບາລີຜູ້ໃຈໃຫຍ່ຈຶ່ງເປັນສິດ ແລະຮັບໃຊ້ພວກພຣຶກຸດ້ວຍສັດທາລຶກຊຶ້ງ ພ້ອມອຸທິດທຸກສິ່ງດ້ວຍການມອບຕົນ
Verse 4
तं ब्राह्मणा भृगव: प्रीयमाणा अयाजयन्विश्वजिता त्रिणाकम् । जिगीषमाणं विधिनाभिषिच्य महाभिषेकेण महानुभावा: ॥ ४ ॥
ພວກພຣາຫມັນສາຍພຣຶກຸພໍໃຈພຣະບາລີຢ່າງຍິ່ງ. ເພາະພຣະບາລີປາຖະໜາຈະພິຊິດອານາຈັກຕຣິນາກະຂອງອິນທຣະ ພວກທ່ານຈຶ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ໃຫ້ອາບນ້ຳຕາມຂໍ້ບັງຄັບ ທຳມະຫາອະພິເສກ ແລະໃຫ້ປະກອບຍັຊຍະນາມ “ວິສະວະຈິດ”
Verse 5
ततो रथ: काञ्चनपट्टनद्धो हयाश्च हर्यश्वतुरङ्गवर्णा: । ध्वजश्च सिंहेन विराजमानो हुताशनादास हविर्भिरिष्टात् ॥ ५ ॥
ເມື່ອຖວາຍນ້ຳມັນໃສ (ghee) ລົງໃນໄຟພິທີບູຊາ ຈາກໄຟນັ້ນໄດ້ປາກົດລົດທິບທີ່ຫຸ້ມດ້ວຍຄຳແລະຜ້າໄໝ ພ້ອມມ້າສີເຫຼືອງດັ່ງຫຣິຍັດສະວະຂອງພຣະອິນ ແລະທຸງມີເຄື່ອງໝາຍສິງໂຕອັນສະຫງ່າງາມ
Verse 6
धनुश्च दिव्यं पुरटोपनद्धं तूणावरिक्तौ कवचं च दिव्यम् । पितामहस्तस्य ददौ च माला- मम्लानपुष्पां जलजं च शुक्र: ॥ ६ ॥
ຍັງປາກົດຄັນທະນູທິບປະດັບຄຳ ພ້ອມກະບອກລູກສອນສອງໃບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລູກສອນບໍ່ພາດ ແລະເກາະທິບດ້ວຍ ຈາກນັ້ນ ພຣະປຣະຫລາດຜູ້ເປັນປູ່ໄດ້ມອບພວງມາລາດອກໄມ້ບໍ່ເຫື່ອຍເຉົາ ແລະສຸກຣາຈານໄດ້ມອບສັງຂ໌
Verse 7
एवं स विप्रार्जितयोधनार्थ- स्तै: कल्पितस्वस्त्ययनोऽथ विप्रान् । प्रदक्षिणीकृत्य कृतप्रणाम: प्रह्लादमामन्त्र्य नमश्चकार ॥ ७ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມະຫາຣາຊາບາລີໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄົນພິເສດຕາມທີ່ພຣາຫມັນແນະນຳ ແລະໄດ້ຮັບອາວຸດສຳລັບການຮົບດ້ວຍພຣະກຸນນະຂອງພວກເຂົາ ພຣະອົງໄດ້ເວັນປະທັກສິນພຣາຫມັນ ແລະກາບນົບນ້ອມ ທັງຍັງທັກທາຍພຣະປຣະຫລາດ ແລະຖວາຍບັງຄົມດ້ວຍ
Verse 8
अथारुह्य रथं दिव्यं भृगुदत्तं महारथ: । सुस्रग्धरोऽथ सन्नह्य धन्वी खड्गी धृतेषुधि: ॥ ८ ॥ हेमाङ्गदलसब्दाहु: स्फुरन्मकरकुण्डल: । रराज रथमारूढो धिष्ण्यस्थ इव हव्यवाट् ॥ ९ ॥
ຕໍ່ມາ ມະຫາຣາຊາບາລີຜູ້ເປັນນັກຮົບໃຫຍ່ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງໃນລົດທິບທີ່ສຸກຣາຈານແຫ່ງວົງສາພຣຶກຸມອບໃຫ້ ທຣົງສວມພວງມາລາງາມ ສວມເກາະ ຖືຄັນທະນູ ຈັບດາບ ແລະສະພາຍກະບອກລູກສອນ ເມື່ອປະທັບໃນບ່ອນນັ່ງຂອງລົດ ພຣະພາຫຸປະດັບກຳໄລຄຳ ແລະພຣະກັນສວມມະກະຣະກຸນດົນອັນສ່ອງປະກາຍ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟບູຊາອັນນ່ານະມັດສະການ
Verse 9
अथारुह्य रथं दिव्यं भृगुदत्तं महारथ: । सुस्रग्धरोऽथ सन्नह्य धन्वी खड्गी धृतेषुधि: ॥ ८ ॥ हेमाङ्गदलसब्दाहु: स्फुरन्मकरकुण्डल: । रराज रथमारूढो धिष्ण्यस्थ इव हव्यवाट् ॥ ९ ॥
ຕໍ່ມາ ມະຫາຣາຊາບາລີຜູ້ເປັນນັກຮົບໃຫຍ່ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງໃນລົດທິບທີ່ສຸກຣາຈານແຫ່ງວົງສາພຣຶກຸມອບໃຫ້ ທຣົງສວມພວງມາລາງາມ ສວມເກາະ ຖືຄັນທະນູ ຈັບດາບ ແລະສະພາຍກະບອກລູກສອນ ເມື່ອປະທັບໃນບ່ອນນັ່ງຂອງລົດ ພຣະພາຫຸປະດັບກຳໄລຄຳ ແລະພຣະກັນສວມມະກະຣະກຸນດົນອັນສ່ອງປະກາຍ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟບູຊາອັນນ່ານະມັດສະການ
Verse 10
तुल्यैश्वर्यबलश्रीभि: स्वयूथैर्दैत्ययूथपै: । पिबद्भिरिव खं दृग्भिर्दहद्भि: परिधीनिव ॥ १० ॥ वृतो विकर्षन् महतीमासुरीं ध्वजिनीं विभु: । ययाविन्द्रपुरीं स्वृद्धां कम्पयन्निव रोदसी ॥ ११ ॥
ບາລີມະຫາຣາຊາ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບຂອງຕົນ ແລະຫົວໜ້າໄດຕະຍະຜູ້ມີອຳນາດ ຊັບສົມບັດ ແລະສິຣີເທົ່າກັນ ດູເຫມືອນຈະດື່ມຟ້າດ້ວຍສາຍຕາ ແລະເຜົາທິດທັງປວງ។
Verse 11
तुल्यैश्वर्यबलश्रीभि: स्वयूथैर्दैत्ययूथपै: । पिबद्भिरिव खं दृग्भिर्दहद्भि: परिधीनिव ॥ १० ॥ वृतो विकर्षन् महतीमासुरीं ध्वजिनीं विभु: । ययाविन्द्रपुरीं स्वृद्धां कम्पयन्निव रोदसी ॥ ११ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ບາລີມະຫາຣາຊາ ໄດ້ນຳກອງທັບອາສຸຣະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ມຸ່ງໄປຫາອິນດຣະປຸຣີອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຮາວກັບເຮັດໃຫ້ຜືນແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວທັ້ງໝົດ।
Verse 12
रम्यामुपवनोद्यानै: श्रीमद्भिर्नन्दनादिभि: । कूजद्विहङ्गमिथुनैर्गायन्मत्तमधुव्रतै: । प्रवालफलपुष्पोरुभारशाखामरद्रुमै: ॥ १२ ॥
ນະຄອນຂອງພຣະອິນດຣາ ເຕັມໄປດ້ວຍສວນແລະອຸທະຍານອັນງາມ ເຊັ່ນ ສວນນັນດະນະ; ມີຄູ່ນົກຮ້ອງຈິບໆ ແລະຝູງເຜິ້ງເມົານ້ຳຜຶ້ງຮ້ອງຂັບຂານ, ກິ່ງໄມ້ທິບອັນດຳລົງນິລັນດອນໂຄ້ງລົງເພາະນ້ຳໜັກດອກ‑ໃບ‑ຜົນດຸດປະກາລັງ।
Verse 13
हंससारसचक्राह्वकारण्डवकुलाकुला: । नलिन्यो यत्र क्रीडन्ति प्रमदा: सुरसेविता: ॥ १३ ॥
ທີ່ນັ້ນມີສະລະບົວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງ, ນົກກະຮຽນ, ຈັກຣະວາກະ ແລະເປັດ; ນາງງາມຜູ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກເທວະ ກໍເລີນຫຼິ້ນຢູ່ນັ້ນ।
Verse 14
आकाशगङ्गया देव्या वृतां परिखभूतया । प्राकारेणाग्निवर्णेन साट्टालेनोन्नतेन च ॥ १४ ॥
ເມືອງນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຄູເມືອງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາທິບຊື່ “ອາກາສະຄົງຄາ” ແລະມີກຳແພງສູງສີດຸດໄຟ ພ້ອມເຊິງເທີນສຳລັບການຮົບຢູ່ເທິງກຳແພງ।
Verse 15
रुक्मपट्टकपाटैश्च द्वारै: स्फटिकगोपुरै: । जुष्टां विभक्तप्रपथां विश्वकर्मविनिर्मिताम् ॥ १५ ॥
ປະຕູເມືອງເຮັດດ້ວຍແຜ່ນຄຳແຂງ ແລະ ປະຕູໂກປູຣເຮັດດ້ວຍຜົນຶກໃສອັນປະນີດ। ຖະໜົນສາທາລະນະຫຼາຍສາຍເຊື່ອມກັນ ເມືອງທັງໝົດນັ້ນວິສະວະກັມມາເປັນຜູ້ສ້າງ।
Verse 16
सभाचत्वररथ्याढ्यां विमानैर्न्यर्बुदैर्युताम् । शृङ्गाटकैर्मणिमयैर्वज्रविद्रुमवेदिभि: ॥ १६ ॥
ເມືອງນັ້ນອຸດົມດ້ວຍສະພາສະຖານ ລານກວ້າງ ແລະ ຖະໜົນໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍວິມານ (ນຍຣພຸດ) ນັບບໍ່ຖ້ວນ। ທາງແຍກເຮັດດ້ວຍອັນມະນີ ແລະມີແທ່ນນັ່ງດ້ວຍເພັດກັບປະກາລັງ।
Verse 17
यत्र नित्यवयोरूपा: श्यामा विरजवासस: । भ्राजन्ते रूपवन्नार्यो ह्यर्चिर्भिरिव वह्नय: ॥ १७ ॥
ທີ່ນັ້ນ ນາງຜູ້ງາມມີຄວາມໜຸ່ມສາວແລະຄວາມງາມຢູ່ເສມອ ມີລັກສະນະ “ຊະຍາມາ” ແລະນຸ່ງຜ້າສະອາດ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງໄຟທີ່ມີເປວໄຟ
Verse 18
सुरस्त्रीकेशविभ्रष्टनवसौगन्धिकस्रजाम् । यत्रामोदमुपादाय मार्ग आवाति मारुत: ॥ १८ ॥
ທີ່ນັ້ນ ລົມຕາມຖະໜົນພັດພາກິ່ນຫອມຂອງພວງມາລາດອກໄມ້ໃໝ່ໆ ທີ່ຫຼຸດຈາກຜົມຂອງນາງເທວະ ໃຫ້ທາງທັງຫຼາຍຫອມຫວນ
Verse 19
हेमजालाक्षनिर्गच्छद्धूमेनागुरुगन्धिना । पाण्डुरेण प्रतिच्छन्नमार्गे यान्ति सुरप्रिया: ॥ १९ ॥
ອັບສະຣາ (ສຸຣະປຣິຍາ) ເດີນໄປຕາມຖະໜົນທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວັນຂາວຫອມອາກຸຣຸ ທີ່ລອຍອອກຈາກປ່ອງຢ້ຽມລາຍຕາຂ່າຍຄຳ
Verse 20
मुक्तावितानैर्मणिहेमकेतुभि- र्नानापताकावलभीभिरावृताम् । शिखण्डिपारावतभृङ्गनादितां वैमानिकस्त्रीकलगीतमङ्गलाम् ॥ २० ॥
ນະຄອນນັ້ນມີຮົ່ມຈາກຜ້າກັ້ນທີ່ປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກ ແລະຍອດວັງມີທຸງໄຂ່ມຸກກັບຄຳໂບກສະບັດ. ສຽງນົກຢູງ ນົກພິຣາບ ແລະເຜິ້ງກ້ອງກັງວານ; ເທິງຟ້າມີວິມານບັນຈຸນາງງາມຮ້ອງເພງມົງຄຸນອັນໄພເຣາະ.
Verse 21
मृदङ्गशङ्खानकदुन्दुभिस्वनै: सतालवीणामुरजेष्टवेणुभि: । नृत्यै: सवाद्यैरुपदेवगीतकै- र्मनोरमां स्वप्रभया जितप्रभाम् ॥ २१ ॥
ນະຄອນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງມຣິທັງຄະ ສັງຂ໌ ອານະກະ ດຸນດຸພິ ຕານ ວີນາ ມຸຣະຊະ ແລະຂຸ່ຍອັນໄພເຣາະທີ່ບັນເລງປະສານກັນ. ມີການຟ້ອນລຳບໍ່ຂາດ ແລະຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງ; ຄວາມງາມຂອງອິນທຣະປຸຣີດູເໝືອນຊະນະຄວາມງາມທັງປວງ.
Verse 22
यां न व्रजन्त्यधर्मिष्ठा: खला भूतद्रुह: शठा: । मानिन: कामिनो लुब्धा एभिर्हीना व्रजन्ति यत् ॥ २२ ॥
ຜູ້ທີ່ອະທຳ ຊົ່ວຮ້າຍ ເບຍດບຽນສັດມີຊີວິດ ຄົນຫລອກລວງ ອວດຕົນປອມ ມີຕັນຫາ ຫຼືໂລບຫຼາຍ ບໍ່ອາດເຂົ້າເມືອງນັ້ນໄດ້. ຜູ້ຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນລ້ວນປາສະຈາກໂທດເຫຼົ່ານີ້.
Verse 23
तां देवधानीं स वरूथिनीपति- र्बहि: समन्ताद् रुरुधे पृतन्यया । आचार्यदत्तं जलजं महास्वनं दध्मौ प्रयुञ्जन्भयमिन्द्रयोषिताम् ॥ २३ ॥
ພະບະລິມະຫາຣາຊ ຜູ້ເປັນຈອມທັບແຫ່ງກອງທະຫານນັບບໍ່ຖ້ວນ ໄດ້ລ້ອມເທວະທານີຂອງພະອິນທຣະຈາກພາຍນອກທຸກທິດ ແລ້ວໂຈມຕີ. ລາວເປົ່າສັງຂ໌ສຽງກ້ອງກັງວານທີ່ອາຈານຊຸກຣາຈາຣຍະມອບໃຫ້ ເຮັດໃຫ້ນາງທີ່ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພະອິນທຣະຫວາດຫວັນ.
Verse 24
मघवांस्तमभिप्रेत्य बले: परममुद्यमम् । सर्वदेवगणोपेतो गुरुमेतदुवाच ह ॥ २४ ॥
ເມື່ອເຫັນຄວາມພາກພຽນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະເຂົ້າໃຈເຈດຕະນາຂອງພະບະລິມະຫາຣາຊ ພະອິນທຣະ (ມະຄະວາ) ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຄູຣຸຂອງຕົນ ພຣຶຫັສປະຕິ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.
Verse 25
भगवन्नुद्यमो भूयान्बलेर्न: पूर्ववैरिण: । अविषह्यमिमं मन्ये केनासीत्तेजसोर्जित: ॥ २५ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ສັດຕູເກົ່າຂອງພວກເຮົາ ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ບັດນີ້ມີຄວາມຮືບຮື້ນໃໝ່ ແລະໄດ້ພະລັງອັນນ່າພິສູດ ຈົນພວກເຮົາຄິດວ່າອາດຕ້ານທານບໍ່ໄດ້
Verse 26
नैनं कश्चित् कुतो वापि प्रतिव्योढुमधीश्वर: । पिबन्निव मुखेनेदं लिहन्निव दिशो दश । दहन्निव दिशो दृग्भि: संवर्ताग्निरिवोत्थित: ॥ २६ ॥
ບໍ່ມີໃຜທີ່ໃດຈະຕ້ານທານກອງທັບຂອງບາລີໄດ້. ບັດນີ້ລາວດູເຫມືອນຈະດື່ມຈັກກະວານທັງໝົດດ້ວຍປາກ, ເລຍສິບທິດດ້ວຍລີ້ນ, ແລະເຜົາທຸກທິດດ້ວຍດວງຕາ; ລາວລຸກຂຶ້ນດຸດໄຟພິນາດ «ສຳວັດຕະກະ».
Verse 27
ब्रूहि कारणमेतस्य दुर्धर्षत्वस्य मद्रिपो: । ओज: सहो बलं तेजो यत एतत्समुद्यम: ॥ २७ ॥
ກະລຸນາບອກຂ້າ—ເຫດໃດສັດຕູຂອງຂ້າ ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ຈຶ່ງຍາກຈະຕ້ານທານເຊັ່ນນີ້? ພະລັງ, ຄວາມກ້າ, ກຳລັງ, ເດດ ແລະຄວາມຮືບຮື້ນນີ້ມາຈາກໃສ?
Verse 28
श्रीगुरुरुवाच जानामि मघवञ्छत्रोरुन्नतेरस्य कारणम् । शिष्यायोपभृतं तेजो भृगुभिर्ब्रह्मवादिभि: ॥ २८ ॥
ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ຄູຂອງເທວະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ອິນທຣາ, ຂ້າຮູ້ເຫດທີ່ສັດຕູຂອງເຈົ້າແຂງແກ່ງຂຶ້ນ. ພຣາຫມັນສາຍພຶຣຄຸ ຜູ້ກ່າວພຣະພຣະຫມະ ພໍໃຈໃນສິດຂອງຕົນ ບາລີ ມະຫາຣາຊາ ແລະໄດ້ປະທານຕະເຈະອັນພິເສດໃຫ້ລາວ.
Verse 29
ओजस्विनं बलिं जेतुं न समर्थोऽस्ति कश्चन । भवद्विधो भवान्वापि वर्जयित्वेश्वरं हरिम् । विजेष्यति न कोऽप्येनं ब्रह्मतेज:समेधितम् । नास्य शक्त: पुर: स्थातुं कृतान्तस्य यथा जना: ॥ २९ ॥
ບໍ່ມີໃຜສາມາດຊະນະບາລີຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້. ຄົນເຊັ່ນເຈົ້າ ຫຼືແມ່ນເຈົ້າເອງ ກໍຊະນະລາວບໍ່ໄດ້ ນອກເຫນືອຈາກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ພຣະຫຣິ. ລາວຖືກເສີມດ້ວຍພຣະພຣະຫມະເຕຊະ; ເຫມືອນທີ່ບໍ່ມີໃຜຢືນຕໍ່ໜ້າຍົມຣາຊາໄດ້ ບັດນີ້ກໍບໍ່ມີໃຜຢືນຕໍ່ໜ້າບາລີ ມະຫາຣາຊາໄດ້ເຊັ່ນກັນ.
Verse 30
तस्मान्निलयमुत्सृज्य यूयं सर्वे त्रिविष्टपम् । यात कालं प्रतीक्षन्तो यत: शत्रोर्विपर्यय: ॥ ३० ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈົ່ງລະທິ້ງຕຣິວິດສະປະ (ສະຫວັນ) ແລ້ວໄປບ່ອນອື່ນ; ຄອຍຖ້າຈົນສະພາບຂອງສັດຕູກັບຕາລະປັດ ໃນບ່ອນທີ່ເຂົາບໍ່ເຫັນພວກເຈົ້າ.
Verse 31
एष विप्रबलोदर्क: सम्प्रत्यूर्जितविक्रम: । तेषामेवापमानेन सानुबन्धो विनङ्क्ष्यति ॥ ३१ ॥
ບາລີມະຫາຣາຊ ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ ບັດນີ້ມີພະລັງອັນແຂງແກ່ງເນື່ອງຈາກພອນຂອງພຣາຫມັນ; ແຕ່ພາຍຫຼັງເມື່ອລົບຫຼູ່ພຣາຫມັນ ລາວຈະຖືກປາລາຊັຍ ແລະພິນາດພ້ອມມິດແລະຜູ້ຊ່ວຍ.
Verse 32
एवं सुमन्त्रितार्थास्ते गुरुणार्थानुदर्शिना । हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्गीर्वाणा: कामरूपिण: ॥ ३२ ॥
ຊຸກເກເດວ ໂກສວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາເພື່ອປະໂຫຍດຈາກຄູບຣິຫັດສະປະຕິ ພວກເທວະກໍຮັບໄວ້ທັນທີ; ແປງຮູບຕາມປາຖະໜາ ແລ້ວລະທິ້ງອານາຈັກສະຫວັນ ແລະກະຈາຍໄປໂດຍອະສູຣະບໍ່ເຫັນ.
Verse 33
देवेष्वथ निलीनेषु बलिर्वैरोचन: पुरीम् । देवधानीमधिष्ठाय वशं निन्ये जगत्त्रयम् ॥ ३३ ॥
ເມື່ອພວກເທວະໄດ້ຫາຍໄປ ບາລີ ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເທວະທານີ ນະຄອນຫຼວງແຫ່ງສະຫວັນ ແລ້ວຈາກນັ້ນນໍາສາມໂລກໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຕົນ.
Verse 34
तं विश्वजयिनं शिष्यं भृगव: शिष्यवत्सला: । शतेन हयमेधानामनुव्रतमयाजयन् ॥ ३४ ॥
ພຣາຫມັນສາຍພັນພຣຶກຸ ຜູ້ຮັກແພງສິດ ພໍໃຈໃນສິດຜູ້ຊະນະທົ່ວສາກົນ ແລ້ວໃຫ້ເຂົາປະກອບອັດສະວະເມທະຍັນ 100 ຄັ້ງ ຕາມວິທີແລະວັດຕະຂອງພວກເຂົາ.
Verse 35
ततस्तदनुभावेन भुवनत्रयविश्रुताम् । कीर्तिं दिक्षु वितन्वान: स रेज उडुराडिव ॥ ३५ ॥
ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພິທີຍັດເຫຼົ່ານັ້ນ ກຽດຕິຍົດຂອງພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ແຜ່ໄປທົ່ວສາມໂລກແລະທຸກທິດ; ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນຕຳແໜ່ງຂອງພຣະອົງ ດຸດດັ່ງດວງຈັນສະຫວ່າງໃນຟ້າ।
Verse 36
बुभुजे च श्रियं स्वृद्धां द्विजदेवोपलम्भिताम् । कृतकृत्यमिवात्मानं मन्यमानो महामना: ॥ ३६ ॥
ໂດຍພຣະກຸສົນແຫ່ງພຣາຫມັນ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊ ໄດ້ຮັບສິຣີສົມບັດອັນອຸດົມ; ດ້ວຍໃຈອັນຍິ່ງ ພຣະອົງເຫັນວ່າຕົນສຳເລັດແລ້ວ ແລະເລີ່ມເສວຍສຸກແຫ່ງອານາຈັກ।
Frequently Asked Questions
Because Bali’s strength was amplified by brāhmaṇical benedictions (brahma-tejas) obtained through regulated yajña and guru-service; such consecrated power is not easily countered by mere military force. Bṛhaspati’s counsel protects the devas (poṣaṇa) while awaiting divine intervention, since only the Supreme Lord can ultimately subdue Bali without violating the deeper order sustained by brāhmaṇical sanction.
After being revived and accepting Śukrācārya as guru, Bali serves with faith and undergoes purification rites. The Bhṛgu brāhmaṇas engage him in the Viśvajit yajña, from which celestial weapons and royal insignia appear. This ritual empowerment—combined with guru-kr̥pā and brāhmaṇical favor—produces extraordinary influence described as brahma-tejas, enabling him to overtake Indra’s realm.
Indrapurī is portrayed as architecturally perfect and morally guarded—entry is barred to the sinful, envious, violent, and greedy—indicating that heavenly enjoyment is linked to merit and regulated virtue. Its splendor heightens the narrative contrast: even such a refined realm becomes vulnerable when cosmic administration is disrupted, preparing the reader to see why the Lord’s intervention (via Vāmana) is required to restore balance.
Both, in complementary roles. Śukrācārya revives Bali, accepts him as disciple, and provides guidance and symbols (such as the conch and chariot), while the Bhṛgu brāhmaṇas, pleased with Bali, ritually empower him through purification and the Viśvajit yajña, culminating in the manifestation of divine armaments and the rise of brahma-tejas.