Adhyaya 12

Verse 1

श्रीबादरायणिरुवाच वृषध्वजो निशम्येदं योषिद्रूपेण दानवान् । मोहयित्वा सुरगणान्हरि: सोममपाययत् ॥ १ ॥ वृषमारुह्य गिरिश: सर्वभूतगणैर्वृत: । सह देव्या ययौ द्रष्टुं यत्रास्ते मधुसूदन: ॥ २ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ—ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະອົງສູງສຸດ ໄດ້ແປງເປັນຮູບສະຕຣີ ເພື່ອມອບມົນສະເຫຼີມໃຫ້ອະສຸຣະ ແລະໃຫ້ເທວະດາໄດ້ດື່ມອະມຣິຕ. ເມື່ອພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ໄດ້ຍິນລີລານີ້ ກໍຂຶ້ນຂີ່ງົວ ມີຫມູ່ພູດລ້ອມຮອບ ໄປພ້ອມນາງອຸມາ ເຖິງບ່ອນທີ່ພຣະມະທຸສູທະນະປະທັບ ເພື່ອເບິ່ງຮູບສະຕຣີນັ້ນ

Verse 2

श्रीबादरायणिरुवाच वृषध्वजो निशम्येदं योषिद्रूपेण दानवान् । मोहयित्वा सुरगणान्हरि: सोममपाययत् ॥ १ ॥ वृषमारुह्य गिरिश: सर्वभूतगणैर्वृत: । सह देव्या ययौ द्रष्टुं यत्रास्ते मधुसूदन: ॥ २ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ—ພຣະຫຣິແປງເປັນຮູບສະຕຣີ ມອບມົນໃຫ້ອະສຸຣະ ແລະໃຫ້ເທວະດາໄດ້ດື່ມອະມຣິຕ. ເມື່ອພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວໄດ້ຍິນ ກໍໄປພ້ອມນາງອຸມາ ມີຫມູ່ພູດລ້ອມຮອບ ເຖິງບ່ອນທີ່ພຣະມະທຸສູທະນະປະທັບ ເພື່ອເບິ່ງຮູບສະຕຣີນັ້ນ

Verse 3

सभाजितो भगवता सादरं सोमया भव: । सूपविष्ट उवाचेदं प्रतिपूज्य स्मयन्हरिम् ॥ ३ ॥

ພຣະພະຄະວານໄດ້ຕ້ອນຮັບພຣະພະວະ (ສິວະ) ແລະ ໂສມະຍາ (ອຸມາ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເມື່ອນັ່ງຢ່າງສະບາຍແລ້ວ ພຣະສິວະໄດ້ບູຊາຕາມຄວນ ແລະຍິ້ມມອງພຣະຫຣິ ກ່າວດັ່ງນີ້

Verse 4

श्रीमहादेव उवाच देवदेव जगद्वय‍ापिञ्जगदीश जगन्मय । सर्वेषामपि भावानां त्वमात्मा हेतुरीश्वर: ॥ ४ ॥

ພຣະມະຫາເທວະກ່າວວ່າ—ໂອ ເທວະເທວະ, ຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວສາກົນ, ຈັກກະວານເຈົ້າ, ດ້ວຍສັກຕິຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງເປັນຮູບໂລກ; ພຣະອົງແມ່ນອາດມັນ ແລະເຫດມູນ ພຣະເມສະວະຣະສູງສຸດ.

Verse 5

आद्यन्तावस्य यन्मध्यमिदमन्यदहं बहि: । यतोऽव्ययस्य नैतानि तत् सत्यं ब्रह्म चिद्‌भवान् ॥ ५ ॥

ຕົ້ນ-ທ້າຍ, ກາງ, ທີ່ປາກົດ-ບໍ່ປາກົດ, ອະຫັງກາຣ ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງຈັກກະວານ ລ້ວນມາຈາກພຣະອົງ; ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນສັດຈະອັນບໍ່ເສື່ອມ ເປັນພຣະພຣະມັນຈິດບໍລິສຸດ, ດັ່ງນັ້ນ ການເກີດ-ຕາຍບໍ່ມີໃນພຣະອົງ.

Verse 6

तवैव चरणाम्भोजं श्रेयस्कामा निराशिष: । विसृज्योभयत: सङ्गं मुनय: समुपासते ॥ ६ ॥

ມຸນີຜູ້ປາຖະໜາສະເຣຍັດສູງສຸດ ແລະບໍ່ຫວັງຜົນ ລະທິ້ງຄວາມຕິດພັນທັງໂລກີ ແລະສະຫວັນ ແລ້ວນະມັດສະການດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 7

त्वं ब्रह्म पूर्णममृतं विगुणं विशोक- मानन्दमात्रमविकारमनन्यदन्यत् । विश्वस्य हेतुरुदयस्थितिसंयमाना- मात्मेश्वरश्च तदपेक्षतयानपेक्ष: ॥ ७ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະມັນສູງສຸດອັນສົມບູນ, ອະມະຕະ, ພົ້ນຈາກກຸນ, ບໍ່ມີໂສກ, ເປັນອານັນດາລ້ວນ, ບໍ່ແປປ່ຽນ. ພຣະອົງແມ່ນເຫດແຫ່ງການເກີດ-ດຳລົງ-ດັບສູນ ແລະເປັນອີສະວະຣະໃນໃຈສັດທັງປວງ; ທຸກຄົນພຶ່ງພາພຣະອົງ ແຕ່ພຣະອົງອິດສະຫຼະຕະຫຼອດໄປ.

Verse 8

एकस्त्वमेव सदसद्‌द्वयमद्वयं च स्वर्णं कृताकृतमिवेह न वस्तुभेद: । अज्ञानतस्त्वयि जनैर्विहितो विकल्पो यस्माद् गुणव्यतिकरो निरुपाधिकस्य ॥ ८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ແມ່ນແຕ່ເຫດແລະຜົນ, ສັດ-ອະສັດ ຈະເບິ່ງເຫັນເປັນສອງ ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນອັດໄວຍະອັນດຽວ; ເຫມືອນຄຳໃນເຄື່ອງປະດັບ ແລະຄຳໃນເຫມືອງບໍ່ແຕກຕ່າງ. ເພາະອະວິທະຍາ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງກໍ່ຄວາມສອງໃນພຣະອົງ; ພຣະອົງບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ ແລະບໍລິສຸດ, ຈັກກະວານເປັນຜົນແຫ່ງຄຸນອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ.

Verse 9

त्वां ब्रह्म केचिदवयन्त्युत धर्ममेकेएके परं सदसतो: पुरुषं परेशम् । अन्येऽवयन्ति नवशक्तियुतं परं त्वांकेचिन्महापुरुषमव्ययमात्मतन्त्रम् ॥ ९ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ນັກເວດານຕະບາງພວກເຫັນພຣະອົງເປັນພຣະພຣະມັນນິຣກຸນ; ນັກມີມາງສະເຫັນພຣະອົງເປັນທຳມະ. ນັກສາງຂະຍະຮູ້ພຣະອົງເປັນບຸຣຸດສູງສຸດເຫນືອປຣະກຣິຕິແລະປຸຣຸສ ແລະເປັນຜູ້ຄອບຄອງແມ່ນແຕ່ເທວະ. ຜູ້ຖືປັນຈະຣາຕຣະບູຊາພຣະອົງວ່າມີເກົ້າສັກຕິ, ແລະໂຢຄີສາຍປະຕັນຈະລີເຫັນພຣະອົງເປັນພຣະພະຄະວານສູງສຸດ ອິດສະຫຼະ ອະວະຍະ ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າທຽມຫຼືສູງກວ່າ.

Verse 10

नाहं परायुर्ऋषयो न मरीचिमुख्याजानन्ति यद्विरचितं खलु सत्त्वसर्गा: । यन्मायया मुषितचेतस ईश दैत्य-मर्त्यादय: किमुत शश्वदभद्रवृत्ता: ॥ १० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະອົງຜູ້ເປັນອິນທຣາ ແລະພຣະພຣະຫມາ ກັບຣິຊີໃຫຍ່ມີມະຣີຈິເປັນຕົ້ນ—ເຖິງຈະເກີດຈາກສັດຕະວະຄຸນ—ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງສິ່ງສ້າງທີ່ພຣະອົງຮັງສັນ. ມາຍາຂອງພຣະອົງຍັງປິດບັງຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາ; ແລ້ວອະສູຣະ ມະນຸດ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຢູ່ໃນຣໂຈ‑ຕະໂມຄຸນ ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດອັບມົງຄົນເປັນນິດ ຈະຮູ້ພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 11

स त्वं समीहितमद: स्थितिजन्मनाशंभूतेहितं च जगतो भवबन्धमोक्षौ । वायुर्यथा विशति खं च चराचराख्यंसर्वं तदात्मकतयावगमोऽवरुन्‍त्से ॥ ११ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນປັນຍາສູງສຸດອັນເປັນຮູບ; ພຣະອົງຮູ້ການເກີດ‑ດຳຣົງ‑ດັບຂອງສິ່ງສ້າງນີ້ ແລະຮູ້ຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງຂອງສັດມີຊີວິດ ທີ່ນຳໃຫ້ພວກເຂົາຖືກຜູກມັດໃນສັງສາຣະ ຫຼືຫຼຸດພົ້ນສູ່ໂມກສະ. ດັ່ງລົມທີ່ເຂົ້າສູ່ຟ້າກວ້າງ ແລະເຂົ້າສູ່ກາຍຂອງສິ່ງທັງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທຸກແຫ່ງ ແລະຈຶ່ງຮູ້ທຸກສິ່ງໂດຍຄວາມເປັນອາດມັນຂອງມັນ.

Verse 12

अवतारा मया द‍ृष्टा रममाणस्य ते गुणै: । सोऽहं तद्‌द्रष्टुमिच्छामि यत् ते योषिद्वपुर्धृतम् ॥ १२ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະອົງໄດ້ເຫັນອະວະຕາຣຫຼາຍປະການທີ່ພຣະອົງສຳແດງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊື່ນຊົມຄຸນທິບຂອງພຣະອົງ. ບັດນີ້ພຣະອົງຖືຮູບເປັນຍິງ, ຂ້າພະອົງປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນຮູບນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 13

येन सम्मोहिता दैत्या: पायिताश्चामृतं सुरा: । तद् दिद‍ृक्षव आयाता: परं कौतूहलं हि न: ॥ १३ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາມານີ້ເພາະປາຖະໜາຈະເຫັນຮູບນັ້ນ ທີ່ພຣະອົງໃຊ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ອະສູຣະຫຼົງໄຫຼຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະເພາະຢ່າງນັ້ນເທວະຈຶ່ງໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະ. ພວກເຮົາມີຄວາມຄົ້ນຫາຢ່າງຍິ່ງ; ຂ້າພະອົງຢາກເຫັນຮູບນັ້ນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 14

श्रीशुक उवाच एवमभ्यर्थितो विष्णुर्भगवान् शूलपाणिना । प्रहस्य भावगम्भीरं गिरिशं प्रत्यभाषत ॥ १४ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະວິດສະນຸຖືກພຣະສິວະຜູ້ຖືສາມງ່າມອ້ອນວອນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງຍິ້ມຢ່າງສຸຂຸມແລະຕອບພຣະສິວະ។

Verse 15

श्रीभगवानुवाच कौतूहलाय दैत्यानां योषिद्वेषो मया धृत: । पश्यता सुरकार्याणि गते पीयूषभाजने ॥ १५ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ເມື່ອອະສູຣາຊິງໝໍ້ອະມຣິຕະໄປ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງເທວະ ພຣະອົງໄດ້ແປງເປັນສະຕຣີງາມເພື່ອຫລອກໃຫ້ພວກເຂົາຫລົງໄຫລ।

Verse 16

तत्तेऽहं दर्शयिष्यामि दिद‍ृक्षो: सुरसत्तम । कामिनां बहु मन्तव्यं सङ्कल्पप्रभवोदयम् ॥ १६ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ! ເນື່ອງຈາກທ່ານປາຖະໜາຈະເຫັນ ພຣະອົງຈະສະແດງຮູບຂອງພຣະອົງທີ່ຜູ້ຫລົງກາມຊື່ນຊົມຍິ່ງ; ເພາະກາມເກີດຈາກຄວາມຄິດປຸງແຕ່ງ।

Verse 17

श्रीशुक उवाच इति ब्रुवाणो भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । सर्वतश्चारयंश्चक्षुर्भव आस्ते सहोमया ॥ १७ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ຫຼັງຈາກຕັດເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸກໍອັນຕະທານໄປທັນທີ. ພຣະສິວະຢູ່ກັບອຸມາ ແລະກວາດຕາຫາພຣະອົງໄປທົ່ວທິດ.

Verse 18

ततो ददर्शोपवने वरस्त्रियंविचित्रपुष्पारुणपल्ल‍वद्रुमे । विक्रीडतीं कन्दुकलीलया लसद्-दुकूलपर्यस्तनितम्बमेखलाम् ॥ १८ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນປ່າສວນອັນງາມໃກ້ໆ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ມີໃບອ່ອນສີແດງອ່ອນ ແລະດອກໄມ້ນານາພັນ ພຣະສິວະເຫັນສະຕຣີງາມຍິ່ງກຳລັງຫຼິ້ນລູກບານ; ຜ້າສາຣີທີ່ສ່ອງປະກາຍຄຸມສະໂພກ ແລະສາຍຄາດແອວປະດັບງາມ।

Verse 19

आवर्तनोद्वर्तनकम्पितस्तन-प्रकृष्टहारोरुभरै: पदे पदे । प्रभज्यमानामिव मध्यतश्चलत्-पदप्रवालं नयतीं ततस्तत: ॥ १९ ॥

ເນື່ອງຈາກລູກບານຕົກລົງແລ້ວກະໂດດຂຶ້ນ ໃນຂະນະນາງຫຼິ້ນ ອົງອົງຂອງນາງສັ່ນໄຫວ. ດ້ວຍນ້ຳໜັກອົງອົງແລະພວງມາລາດອກໄມ້ທີ່ໜັກ ທຸກກ້າວເອວຮາວຈະຫັກ. ຝາທ້າວນຸ່ມສີແດງດັ່ງປະກາລັງເຄື່ອນໄປມາ.

Verse 20

दिक्षु भ्रमत्कन्दुकचापलैर्भृशंप्रोद्विग्नतारायतलोललोचनाम् । स्वकर्णविभ्राजितकुण्डलोल्ल‍सत्-कपोलनीलालकमण्डिताननाम् ॥ २० ॥

ເພາະລູກບານຫຼິ້ນວິ່ງໄປທຸກທິດ ດວງຕາກວ້າງງາມຂອງນາງຈຶ່ງຊອກຫາຕາມຢ່າງຊຸກຊົນ. ຕຸ້ມຫູທີ່ສ່ອງປະກາຍປະດັບແກ້ມທີ່ສະຫວ່າງ ແລະປອຍຜົມສີເຂັ້ມທີ່ກະຈາຍຢູ່ໃບໜ້າເຮັດໃຫ້ນາງຍິ່ງງາມ

Verse 21

श्लथद् दुकूलं कबरीं च विच्युतांसन्नह्यतीं वामकरेण वल्गुना । विनिघ्नतीमन्यकरेण कन्दुकंविमोहयन्तीं जगदात्ममायया ॥ २१ ॥

ໃນຂະນະນາງຫຼິ້ນລູກບານ ຜ້ານຸ່ງກໍຄ່ອຍໆຄາຍ ແລະມວຍຜົມກໍຫຼຸດກະຈາຍ. ນາງພະຍາຍາມມັດຜົມດ້ວຍມືຊ້າຍອັນງາມ ແລະໃນເວລາດຽວກັນກໍຕີລູກບານດ້ວຍມືຂວາ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອາດຕະມັນແຫ່ງໂລກ ໄດ້ໃຊ້ມາຍາພາຍໃນຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ທຸກຜູ້ຫຼົງໄຫຼ

Verse 22

तां वीक्ष्य देव इति कन्दुकलीलयेषद्-व्रीडास्फुटस्मितविसृष्टकटाक्षमुष्ट: । स्त्रीप्रेक्षणप्रतिसमीक्षणविह्वलात्मानात्मानमन्तिक उमां स्वगणांश्च वेद ॥ २२ ॥

ເມື່ອພຣະສັງກະຣາ (ພຣະສິວະ) ເບິ່ງນາງຫຼິ້ນລູກບານ ນາງບາງຄັ້ງກໍເຫຼືອບມອງພຣະອົງພ້ອມຍິ້ມບາງໆດ້ວຍຄວາມອາຍ. ໃນການມອງກັນໄປມານັ້ນ ໃຈຂອງພຣະສິວະກໍຫວັ່ນໄຫວ ຈົນລືມທັງຕົນເອງ ລືມພຣະອຸມາຜູ້ເປັນຊາຍາ ແລະລືມພວກຄະນະທີ່ຢູ່ໃກ້

Verse 23

तस्या: कराग्रात् स तु कन्दुको यदागतो विदूरं तमनुव्रजत्स्त्रिया: । वास: ससूत्रं लघु मारुतोऽहरद्भवस्य देवस्य किलानुपश्यत: ॥ २३ ॥

ເມື່ອລູກບານກະໂດດອອກຈາກປາຍມືນາງໄປຕົກໄກ ນາງກໍຕາມໄປ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ລົມອ່ອນໆກໍພັດເອົາຜ້າບາງແລະສາຍຄາດເອວຂອງນາງປິວໄປທັນທີ

Verse 24

एवं तां रुचिरापाङ्गीं दर्शनीयां मनोरमाम् । द‍ृष्ट्वा तस्यां मनश्चक्रे विषज्जन्त्यां भव: किल ॥ २४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ມີສາຍຕາອັນງາມ ຮູບງາມນ່າຊົມ ແລະນ່າຮັກ; ນາງກໍເບິ່ງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ. ພຣະສິວະຄິດວ່ານາງຫຼົງໃຫລຕົນ ເລີຍເຮັດໃຫ້ພຣະທັຍຂອງພຣະອົງຖືກດຶງດູດຫນັກຂຶ້ນຕໍ່ນາງ।

Verse 25

तयापहृतविज्ञानस्तत्कृतस्मरविह्वल: । भवान्या अपि पश्यन्त्या गतह्रीस्तत्पदं ययौ ॥ २५ ॥

ນາງນັ້ນເຮັດໃຫ້ປັນຍາຮູ້ທັນຂອງພຣະສິວະຖືກພາໄປ ແລະພຣະອົງກໍຖືກກະທົບໂດຍໄຟກາມ. ແມ່ນແຕ່ພຣະພະວານີກໍກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະອົງກໍລະຄວາມອາຍ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫານາງ.

Verse 26

सा तमायान्तमालोक्य विवस्त्रा व्रीडिता भृशम् । निलीयमाना वृक्षेषु हसन्ती नान्वतिष्ठत ॥ २६ ॥

ນາງຜູ້ງາມນັ້ນເປືອຍກາຍຢູ່ແລ້ວ. ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະເຂົ້າມາໃກ້ ນາງກໍອາຍຫຼາຍ. ນາງຍິ້ມພ້ອມກັບຫຼົບຊ່ອນໃນຫມູ່ໄມ້ ແລະບໍ່ຢືນຢູ່ທີ່ດຽວ.

Verse 27

तामन्वगच्छद् भगवान् भव: प्रमुषितेन्द्रिय: । कामस्य च वशं नीत: करेणुमिव यूथप: ॥ २७ ॥

ເມື່ອອິນທຣີຍຖືກກະທົບ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາມ ແລ້ວຕິດຕາມນາງໄປ ດັ່ງຊ້າງພົນທີ່ກຳຫນັດຕາມຊ້າງເພດຍິງ.

Verse 28

सोऽनुव्रज्यातिवेगेन गृहीत्वानिच्छतीं स्त्रियम् । केशबन्ध उपानीय बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ २८ ॥

ເມື່ອຕາມໄປດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫນັກ ພຣະສິວະຈັບນາງຜູ້ບໍ່ປາດຖະນານັ້ນທີ່ມັດຜົມ ແລ້ວດຶງເຂົ້າມາໃກ້ ຈາກນັ້ນກໍໂອບກອດນາງດ້ວຍແຂນທັງສອງ.

Verse 29

सोपगूढा भगवता करिणा करिणी यथा । इतस्तत: प्रसर्पन्ती विप्रकीर्णशिरोरुहा ॥ २९ ॥ आत्मानं मोचयित्वाङ्ग सुरर्षभभुजान्तरात् । प्राद्रवत्सा पृथुश्रोणी माया देवविनिर्मिता ॥ ३० ॥

ເຫມືອນຊ້າງຜູ້ກອດຊ້າງແມ່ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານໄດ້ກອດນາງ; ຜົມທີ່ກະຈາຍເຮັດໃຫ້ນາງບິດໄປມາເຫມືອນນາງງູ।

Verse 30

सोपगूढा भगवता करिणा करिणी यथा । इतस्तत: प्रसर्पन्ती विप्रकीर्णशिरोरुहा ॥ २९ ॥ आत्मानं मोचयित्वाङ्ग सुरर्षभभुजान्तरात् । प्राद्रवत्सा पृथुश्रोणी माया देवविनिर्मिता ॥ ३० ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ນາງຜູ້ມີສະໂພກກວ້າງສູງນັ້ນແມ່ນໂຍກະມາຍາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດສຳແດງ. ນາງຫຼຸດອອກຈາກອ້ອມແຂນອັນອ່ອນໂຍນຂອງພຣະສິວະແລ້ວວິ່ງໜີໄປ.

Verse 31

तस्यासौ पदवीं रुद्रो विष्णोरद्भ‍ुतकर्मण: । प्रत्यपद्यत कामेन वैरिणेव विनिर्जित: ॥ ३१ ॥

ດຸຈຖືກສັດຕູໃນຮູບກາມຕັນຫາຊະນະ ພຣະຣຸທຣະໄດ້ຕາມຮອຍທາງຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ກະທຳອັນອັດສະຈັນ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນໂມຫິນີ

Verse 32

तस्यानुधावतो रेतश्चस्कन्दामोघरेतस: । शुष्मिणो यूथपस्येव वासितामनुधावत: ॥ ३२ ॥

ເຫມືອນຊ້າງຜູ້ຄຸ້ມຄັ່ງໄລ່ຕາມຊ້າງແມ່ທີ່ພ້ອມຈະຕັ້ງທ້ອງ ພຣະສິວະຜູ້ມີພະລັງໄດ້ໄລ່ຕາມນາງຜູ້ງາມນັ້ນ ແລະນ້ຳກາມອັນບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າຂອງພຣະອົງກໍໄຫຼອອກມາ

Verse 33

यत्र यत्रापतन्मह्यां रेतस्तस्य महात्मन: । तानि रूप्यस्य हेम्नश्च क्षेत्राण्यासन्महीपते ॥ ३३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ບ່ອນໃດໆ ໃນໜ້າດິນທີ່ນ້ຳກາມຂອງພຣະສິວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕົກລົງ ທີ່ນັ້ນໆ ພາຍຫຼັງໄດ້ເກີດເປັນແຫຼ່ງແຮ່ຄຳ ແລະ ເງິນ

Verse 34

सरित्सर:सु शैलेषु वनेषूपवनेषु च । यत्र क्‍व चासन्नृषयस्तत्र सन्निहितो हर: ॥ ३४ ॥

ພຣະສິວະໄດ້ຕາມໂມຫິນີໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳແລະທະເລສາບ ໃກ້ພູເຂົາ ໃນປ່າແລະສວນ; ບ່ອນໃດທີ່ມີລິຊີໃຫຍ່ພັກອາໄສ ພຣະຫະຣະ (ສິວະ) ກໍຢູ່ໃກ້ຊິດທີ່ນັ້ນ।

Verse 35

स्कन्ने रेतसि सोऽपश्यदात्मानं देवमायया । जडीकृतं नृपश्रेष्ठ सन्न्यवर्तत कश्मलात् ॥ ३५ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ! ເມື່ອພຣະສິວະໄດ້ຫຼັ່ງເຊື້ອຈົນສິ້ນແລ້ວ ພຣະອົງເຫັນວ່າຕົນເອງຖືກເດວະມາຍາ—ມາຍາທີ່ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດສ້າງ—ຫຼອກລວງ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຢັບຢັ້ງໃຈ ແລະບໍ່ຕາມມາຍາອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 36

अथावगतमाहात्म्य आत्मनो जगदात्मन: । अपरिज्ञेयवीर्यस्य न मेने तदुहाद्भ‍ुतम् ॥ ३६ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະໄດ້ເຂົ້າໃຈຖຶງສະຖານະຂອງຕົນ ແລະມະຫິມາຂອງພຣະອາຕະມັນແຫ່ງຈັກກະວານ—ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ປະຫລາດໃຈເລີຍຕໍ່ລີລາອັນອັດສະຈັນທີ່ພຣະວິສນຸກະທຳກັບພຣະອົງ।

Verse 37

तमविक्लवमव्रीडमालक्ष्य मधुसूदन: । उवाच परमप्रीतो बिभ्रत्स्वां पौरुषीं तनुम् ॥ ३७ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະສິວະສະຫງົບນິ່ງ ແລະບໍ່ອາຍ ພຣະມະທຸສູດນະ (ວິສນຸ) ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງກໍກັບຄືນສູ່ຮູບເດີມອັນເປັນພຣະວິລະບຸລຸດ ແລະຕັດດັ່ງນີ້।

Verse 38

श्रीभगवानुवाच दिष्टय‍ा त्वं विबुधश्रेष्ठ स्वां निष्ठामात्मना स्थित: । यन्मे स्त्रीरूपया स्वैरं मोहितोऽप्यङ्ग मायया ॥ ३८ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນໝູ່ເທວະ! ເປັນມົງຄຸນທີ່ເຈົ້າຍັງຕັ້ງມັ່ນໃນນິດສະຍຂອງຕົນດ້ວຍກຳລັງໃຈ ແມ່ນແຕ່ຖືກມາຍາຂອງເຮົາ—ທີ່ປາກົດເປັນຮູບສະຕຣີ—ເຮັດໃຫ້ຫຼົງ. ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນທຸກປະການຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ।

Verse 39

को नु मेऽतितरेन्मायां विषक्तस्त्वद‍ृते पुमान् । तांस्तान्विसृजतीं भावान्दुस्तरामकृतात्मभि: ॥ ३९ ॥

ໂອ ພຣະສັມພູ! ໃນໂລກວັດຖຸນີ້ ນອກຈາກທ່ານແລ້ວ ໃຜຈະຂ້າມພົ້ນມາຍາຂອງເຮົາໄດ້? ຜູ້ຄົນມັກຕິດໃນຄວາມສຸກທາງປະສາດສຳຜັດ ແລະຖືກອິດທິພົນນັ້ນຄອບງຳ; ອຳນາດແຫ່ງທຳມະຊາດວັດຖຸຍາກຈະຝ່າຂ້າມສຳລັບຜູ້ບໍ່ສຳລວມຕົນ

Verse 40

सेयं गुणमयी माया न त्वामभिभविष्यति । मया समेता कालेन कालरूपेण भागश: ॥ ४० ॥

ມາຍາອັນປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນະນີ້ ຜູ້ຮ່ວມກັບເຮົາໃນການສ້າງ ແລະປາກົດເປັນກາລະແບບແບ່ງສ່ວນ ຈະບໍ່ສາມາດຫຼອກລວງທ່ານໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ

Verse 41

श्रीशुक उवाच एवं भगवता राजन् श्रीवत्साङ्केन सत्कृत: । आमन्‍त्र्य तं परिक्रम्य सगण: स्वालयं ययौ ॥ ४१ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນແລະຍົກຍ້ອງດັ່ງນີ້ຈາກພຣະພະຄະວານ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະທີ່ອົກ, ພຣະສິວະໄດ້ເວັນປະທັກສິນຮອບພຣະອົງ; ແລ້ວຂໍອະນຸຍາດ ແລະກັບໄປຍັງທີ່ພຳນັກໄກລາສພ້ອມບໍລິວານ

Verse 42

आत्मांशभूतां तां मायां भवानीं भगवान्भव: । सम्मतामृषिमुख्यानां प्रीत्याचष्टाथ भारत ॥ ४२ ॥

ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພາຣະຕະ! ໃນຄວາມປິຕິຍິນດີ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະຊາຍາ ພະວານີ—ຜູ້ທີ່ບັນດາ຤ິສີຜູ້ໃຫຍ່ຍອມຮັບວ່າເປັນສັກຕິຂອງພຣະວິສນຸ ຄືມາຍາຂອງພຣະອົງ

Verse 43

अयि व्यपश्यस्त्वमजस्य मायांपरस्य पुंस: परदेवताया: । अहं कलानामृषभोऽपि मुह्येययावशोऽन्ये किमुतास्वतन्त्रा: ॥ ४३ ॥

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ! ເຈົ້າໄດ້ເຫັນມາຍາຂອງພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ເຈົ້ານາຍເໜືອທຸກສິ່ງ ແລະເປັນເທວະສູງສຸດແລ້ວ. ແມ່ນແຕ່ເຮົາຜູ້ເປັນພາກສຳຄັນອົງໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ຍັງຖືກພະລັງນັ້ນເຮັດໃຫ້ຫຼົງ; ແລ້ວຜູ້ອື່ນທີ່ພຶ່ງພາມາຍາໂດຍສິ້ນເຊີງຈະກ່າວຢ່າງໃດໄດ້

Verse 44

यं मामपृच्छस्त्वमुपेत्य योगात्समासहस्रान्त उपारतं वै । स एष साक्षात् पुरुष: पुराणोन यत्र कालो विशते न वेद: ॥ ४४ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍສຳເລັດການປະຕິບັດໂຍກະສະມາທິຄົບໜຶ່ງພັນປີ ເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າມາຖາມວ່າຂ້ອຍພິຈາລະນາຖຶງຜູ້ໃດ। ບັດນີ້ນີ້ແຫຼະແມ່ນພຸຣຸສະບູຮານຜູ້ສູງສຸດ ທີ່ເວລາບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ ແລະ ເວດກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 45

श्रीशुक उवाच इति तेऽभिहितस्तात विक्रम: शार्ङ्गधन्वन: । सिन्धोर्निर्मथने येन धृत: पृष्ठे महाचल: ॥ ४५ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະອົງຜູ້ດຽວກັນນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຊາຣັງກະທັນວາ ຜູ້ທີ່ຮັບພູເຂົາໃຫຍ່ໄວ້ເທິງຫຼັງໃນການກວນທະເລນ້ຳນົມ. ຂ້ອຍໄດ້ພັນລະນາພຣະອານຸພາບຂອງພຣະອົງແກ່ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 46

एतन्मुहु: कीर्तयतोऽनुश‍ृण्वतो न रिष्यते जातु समुद्यम: क्‍वचित् । यदुत्तमश्लोकगुणानुवर्णनं समस्तसंसारपरिश्रमापहम् ॥ ४६ ॥

ຄວາມພາກພຽນຂອງຜູ້ທີ່ຟັງ ຫຼື ສັນລະເສີນເລື່ອງນີ້ຢູ່ເນືອງໆ ບໍ່ເຄີຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ແທ້ຈິງ ການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະຄຸນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ໄດ້ຮັບສັນລະເສີນສູງສຸດ ແມ່ນທາງທີ່ກຳຈັດຄວາມທຸກທັງປວງໃນສັງສານີ້।

Verse 47

असदविषयमङ्‍‍घ्रिं भावगम्यं प्रपन्ना- नमृतममरवर्यानाशयत् सिन्धुमथ्यम् । कपटयुवतिवेषो मोहयन्य: सुरारीं- स्तमहमुपसृतानां कामपूरं नतोऽस्मि ॥ ४७ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮັບຮູບເປັນສາວນ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ອະສູນຫຼົງໄຫຼ ແລະໄດ້ແຈກອະມຣິຕະທີ່ເກີດຈາກການກວນທະເລນ້ຳນົມໃຫ້ແກ່ເທວະຜູ້ເປັນຜູ້ພັກດີ. ຂ້ອຍຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ພຣະບາດຢູ່ເຫນືອສິ່ງບໍ່ແທ້, ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພາວະ, ແລະບັນດານຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ແກ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ।