Adhyaya 11

Verse 1

श्रीशुक उवाच अथो सुरा: प्रत्युपलब्धचेतस: परस्य पुंस: परयानुकम्पया । जघ्नुर्भृशं शक्रसमीरणादय- स्तांस्तान्‍रणे यैरभिसंहता: पुरा ॥ १ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະຣຸນາອັນສູງສຸດຂອງພຣະສີຫຣິ ເທວະທັງຫຼາຍ ມີອິນທຣະ ແລະ ວາຍຸ ເປັນຕົ້ນ ໄດ້ຟື້ນຄືນສະຕິແລະຊີວິດ. ເມື່ອມີພະລັງຄືນມາ ພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕີຢ່າງຮຸນແຮງໃນສະໜາມຮົບຕໍ່ອະສຸຣະກຸ່ມເດີມ ຜູ້ເຄີຍຊະນະພວກເຂົາມາກ່ອນ.

Verse 2

वैरोचनाय संरब्धो भगवान्पाकशासन: । उदयच्छद् यदा वज्रं प्रजा हा हेति चुक्रुशु: ॥ २ ॥

ເມື່ອພະອິນຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບເກີດຄວາມໂມໂຫ ແລະ ຍົກວັດຊະລະຂຶ້ນເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າບາລີ, ພວກອະສູນກໍເລີ່ມຮ້ອງໄຫ້ຄວນຄາງວ່າ 'ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!'

Verse 3

वज्रपाणिस्तमाहेदं तिरस्कृत्य पुर:स्थितम् । मनस्विनं सुसम्पन्नं विचरन्तं महामृधे ॥ ३ ॥

ດ້ວຍຄວາມສຸຂຸມ ແລະ ອົດທົນ ພ້ອມທັງມີອຸປະກອນການຮົບຢ່າງຄົບຄັນ, ພະເຈົ້າບາລີໄດ້ເຄື່ອນທັບໄປຕໍ່ໜ້າພະອິນໃນສະໜາມຮົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພະອິນຜູ້ຖືວັດຊະລະໃນມືສະເໝີ ໄດ້ຕຳນິພະເຈົ້າບາລີ ດັ່ງນີ້.

Verse 4

नटवन्मूढ मायाभिर्मायेशान् नो जिगीषसि । जित्वा बालान् निबद्धाक्षान् नटो हरति तद्धनम् ॥ ४ ॥

ພະອິນກ່າວວ່າ: ໂອ້ ຄົນໂງ່, ປຽບເໝືອນນັກຫຼິ້ນກົນທີ່ປິດາເດັກນ້ອຍແລ້ວລັກເອົາຊັບສົມບັດໄປ, ເຈົ້າພະຍາຍາມຈະເອົາຊະນະພວກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍການສະແດງອິດທິລິດ, ທັງທີ່ເຈົ້າຮູ້ດີວ່າພວກຂ້າພະເຈົ້າຄືເຈົ້າແຫ່ງອິດທິລິດທັງປວງ.

Verse 5

आरुरुक्षन्ति मायाभिरुत्सिसृप्सन्ति ये दिवम् । तान्दस्यून्विधुनोम्यज्ञान्पूर्वस्माच्च पदादध: ॥ ५ ॥

ຄົນໂງ່ ແລະ ຄົນຊົ່ວທີ່ຕ້ອງການຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນຊັ້ນສູງດ້ວຍອິດທິລິດ ຫຼື ພະຍາຍາມຂ້າມພົ້ນໂລກເບື້ອງເທິງເພື່ອບັນລຸໂມກຂະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງພວກເຂົາລົງໄປຍັງຂຸມນະລົກທີ່ຕ່ຳທີ່ສຸດຂອງຈັກກະວານ.

Verse 6

सोऽहं दुर्मायिनस्तेऽद्य वज्रेण शतपर्वणा । शिरो हरिष्ये मन्दात्मन्घटस्व ज्ञातिभि: सह ॥ ६ ॥

ມື້ນີ້, ດ້ວຍວັດຊະລະທີ່ມີຄົມນັບຮ້ອຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັດຫົວເຈົ້າອອກຈາກຮ່າງກາຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະສ້າງພາບລວງຕາໄດ້ຫຼາຍ, ແຕ່ເຈົ້າກໍມີປັນຍາໜ້ອຍ. ດຽວນີ້, ຈົ່ງພະຍາຍາມເອົາຊີວິດລອດໃນສະໜາມຮົບນີ້ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າເຖີດ.

Verse 7

श्रीबलिरुवाच सङ्ग्रामे वर्तमानानां कालचोदितकर्मणाम् । कीर्तिर्जयोऽजयो मृत्यु: सर्वेषां स्युरनुक्रमात् ॥ ७ ॥

ພຣະບາລີມະຫາຣາຊາກ່າວວ່າ ຜູ້ຢູ່ໃນສະໜາມຮົບທັງໝົດຢູ່ໃຕ້ອຳນາດເວລານິລັນດອນ ແລະຕາມກຳທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງ ຊະນະ ພ່າຍແພ້ ແລະຄວາມຕາຍຕາມລຳດັບ

Verse 8

तदिदं कालरशनं जगत् पश्यन्ति सूरय: । न हृष्यन्ति न शोचन्ति तत्र यूयमपण्डिता: ॥ ८ ॥

ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງເຫັນໂລກນີ້ຖືກຜູກໄວ້ດ້ວຍເຊືອກແຫ່ງກາລ ຈຶ່ງບໍ່ຍິນດີ ແລະບໍ່ໂສກເສົ້າ; ເພາະພວກເຈົ້າຮ່າເຮືອງດ້ວຍຊະນະ ຈຶ່ງຖືກນັບວ່າບໍ່ສະຫຼາດນັກ

Verse 9

न वयं मन्यमानानामात्मानं तत्र साधनम् । गिरो व: साधुशोच्यानां गृह्णीमो मर्मताडना: ॥ ९ ॥

ພວກເຈົ້າເທວະຄິດວ່າຕົນເອງແມ່ນເຫດໃຫ້ໄດ້ຊື່ສຽງແລະຊະນະ; ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ນັ້ນ ນັກບຸນຍ໌ຍ່ອມສົງສານພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄຳຂອງພວກເຈົ້າຈະທຳຮ້າຍໃຈ ພວກເຮົາກໍບໍ່ຮັບໄວ້

Verse 10

श्रीशुक उवाच इत्याक्षिप्य विभुं वीरो नाराचैर्वीरमर्दन: । आकर्णपूर्णैरहनदाक्षेपैराहतं पुन: ॥ १० ॥

ສຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຕຳນິອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ດ້ວຍຄຳຄົມແລ້ວ ພຣະບາລີມະຫາຣາຊາຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນ ໄດ້ງ້າງຄັນທະນູຈົນເຖິງຫູ ແລ້ວຍິງລູກສອນນາຣາຈະໃສ່ອິນທຣາ ແລະຍັງຕັກເຕືອນດ້ວຍຄຳແຂງອີກຄັ້ງ

Verse 11

एवं निराकृतो देवो वैरिणा तथ्यवादिना । नामृष्यत् तदधिक्षेपं तोत्राहत इव द्विप: ॥ ११ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກສັດຕູຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງຕຳນິແບບນັ້ນ ອິນທຣາກະສັດເທວະກໍບໍ່ໄດ້ຂຸ່ນເຄືອງຕໍ່ຄຳຕຳນິ ເຫມືອນຊ້າງທີ່ຖືກຕີດ້ວຍຕະຂໍຄວບຄຸມແລ້ວບໍ່ຕື່ນຕົກ

Verse 12

प्राहरत् कुलिशं तस्मा अमोघं परमर्दन: । सयानो न्यपतद् भूमौ छिन्नपक्ष इवाचल: ॥ १२ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ພະອິນທຣາຜູ້ປາບສັດຕູ ປາດຖະໜາຈະສັງຫານ ພະບາລີມະຫາຣາຊ ແລະໄດ້ຂວ້າງວັດຊະຣະອັນບໍ່ພາດ. ພະບາລີພ້ອມວິມານຕົກລົງດິນ ດັ່ງພູທີ່ຖືກຕັດປີກ.

Verse 13

सखायं पतितं द‍ृष्ट्वा जम्भो बलिसख: सुहृत् । अभ्ययात् सौहृदं सख्युर्हतस्यापि समाचरन् ॥ १३ ॥

ເມື່ອເຫັນສະຫາຍບາລີລົ້ມລົງ ຈັມພາສຸຣະ ຜູ້ເປັນມິດແລະຜູ້ຫວັງດີຂອງບາລີ ໄດ້ເຂົ້າໄປປະເຊີນໜ້າອິນທຣາຜູ້ເປັນສັດຕູ ເພື່ອປະພຶດໄມຕຣີຕໍ່ສະຫາຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກປາບແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 14

स सिंहवाह आसाद्य गदामुद्यम्य रंहसा । जत्रावताडयच्छक्रं गजं च सुमहाबल: ॥ १४ ॥

ຈັມພາສຸຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຂີ່ສິງໂຕ ເຂົ້າປະຊິດອິນທຣາຢ່າງວ່ອງໄວ ຊູກະບອງຂຶ້ນຟາດທີ່ບ່າຂອງອິນທຣາຢ່າງແຮງ ແລະຍັງຕີຊ້າງຂອງອິນທຣາດ້ວຍ.

Verse 15

गदाप्रहारव्यथितो भृशं विह्वलितो गज: । जानुभ्यां धरणीं स्पृष्ट्वा कश्मलं परमं ययौ ॥ १५ ॥

ຊ້າງຂອງອິນທຣາຖືກກະບອງຂອງຈັມພາສຸຣະຕີຈົນເຈັບປວດແລະສັບສົນຫນັກ ຈຶ່ງຄຸກເຂົ່າແຕະດິນ ແລະຫມົດສະຕິໄປ.

Verse 16

ततो रथो मातलिना हरिभिर्दशशतैर्वृत: । आनीतो द्विपमुत्सृज्य रथमारुरुहे विभु: ॥ १६ ॥

ຕໍ່ມາ ມາຕະລີ ສາຣະຖີຂອງອິນທຣາ ໄດ້ນຳລົດຮົບຂອງອິນທຣາທີ່ຖືກລາກໂດຍມ້າພັນຕົວມາ. ອິນທຣາຈຶ່ງປະລະຊ້າງ ແລະຂຶ້ນສູ່ລົດຮົບນັ້ນ.

Verse 17

तस्य तत् पूजयन् कर्म यन्तुर्दानवसत्तम: । शूलेन ज्वलता तं तु स्मयमानोऽहनन्मृधे ॥ १७ ॥

ຈຳພາສູຣະ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ອະສຸຣ ຊົມເຊີຍການຮັບໃຊ້ຂອງ ມາຕະລີ ແລະຍິ້ມ; ແຕ່ໃນສົງຄາມກໍຟາດມາຕະລີດ້ວຍຕຣິສູນໄຟອັນລຸກໂຊດ

Verse 18

सेहे रुजं सुदुर्मर्षां सत्त्वमालम्ब्य मातलि: । इन्द्रो जम्भस्य सङ्‌क्रुद्धो वज्रेणापाहरच्छिर: ॥ १८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຄວາມເຈັບປວດຮ້າຍແຮງ ມາຕະລີກໍອົດທົນໄດ້ດ້ວຍຄວາມຫນັກແນ່ນໃຈ; ແຕ່ອິນທຣາໂກດຈຳພາສູຣະຢ່າງຫນັກ ແລະຟາດດ້ວຍວັຊຣະ ຕັດຫົວອອກຈາກກາຍ

Verse 19

जम्भं श्रुत्वा हतं तस्य ज्ञातयो नारदाद‍ृषे: । नमुचिश्च बल: पाकस्तत्रापेतुस्त्वरान्विता: ॥ १९ ॥

ເມື່ອນາຣະດະລິສີແຈ້ງແກ່ຍາດແລະມິດຂອງຈຳພາສູຣະວ່າ ຈຳພາສູຣະຖືກສັງຫານແລ້ວ, ອະສຸຣະສາມຕົນຊື່ ນະມຸຈິ, ພະລະ ແລະ ປາກະ ກໍຮີບຮ້ອນມາຮອດສະໜາມຮົບ

Verse 20

वचोभि: परुषैरिन्द्रमर्दयन्तोऽस्य मर्मसु । शरैरवाकिरन् मेघा धाराभिरिव पर्वतम् ॥ २० ॥

ດ້ວຍຄຳເວົ້າຫຍາບຄາຍທີ່ທຳຮ້າຍໃຈ ພວກອະສຸຣະໄດ້ຕຳໜິອິນທຣາ ແລ້ວສາດລູກສອນໃສ່ລາວ ດັ່ງເມກທີ່ທົ່ມຝົນເປັນສາຍໃສ່ພູໃຫຍ່

Verse 21

हरीन्दशशतान्याजौ हर्यश्वस्य बल: शरै: । तावद्भ‍िरर्दयामास युगपल्ल‍घुहस्तवान् ॥ २१ ॥

ໃນສະໜາມຮົບ ອະສຸຣະພະລະຜູ້ມືໄວ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມ້າພັນຕົວຂອງອິນທຣາເດືອດຮ້ອນ ໂດຍຍິງລູກສອນຈຳນວນເທົ່າກັນ ທະລຸພ້ອມກັນທັງໝົດ

Verse 22

शताभ्यां मातलिं पाको रथं सावयवं पृथक् । सकृत्सन्धानमोक्षेण तदद्भ‍ुतमभूद् रणे ॥ २२ ॥

ປາກະ ອະສຸຣອີກຕົນໜຶ່ງ ນຳລູກສອນສອງຮ້ອຍດອກຂຶ້ນຄັນທະນູ ແລ້ວປ່ອຍອອກພ້ອມກັນຄັ້ງດຽວ ໂຈມຕີທັງລົດຮົບພ້ອມເຄື່ອງປະກອບ ແລະສາຣະຖີ ມາຕະລິ ແຍກກັນ. ໃນສະໜາມຮົບ ນີ້ແມ່ນການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 23

नमुचि: पञ्चदशभि: स्वर्णपुङ्खैर्महेषुभि: । आहत्य व्यनदत्सङ्ख्ये सतोय इव तोयद: ॥ २३ ॥

ຕໍ່ມາ ນະມຸຈິ ອະສຸຣອີກຕົນໜຶ່ງ ໄດ້ໂຈມຕີສັກຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍລູກສອນໃຫຍ່ສິບຫ້າດອກທີ່ມີຂົນທອງ ຈົນເກີດບາດເຈັບ ແລະໃນສົງຄາມກໍຮ້ອງກັງວານດຸດເມກທີ່ອຸ້ມນ້ຳ.

Verse 24

सर्वत: शरकूटेन शक्रं सरथसारथिम् । छादयामासुरसुरा: प्रावृट्‌सूर्यमिवाम्बुदा: ॥ २४ ॥

ອະສຸຣອື່ນໆ ໄດ້ພາກັນປ່ອຍຝົນລູກສອນຈາກທຸກທິດ ຈົນປົກຄຸມສັກຣະພ້ອມລົດຮົບແລະສາຣະຖີ ດຸດເມກລະດູຝົນທີ່ປົກດວງອາທິດ.

Verse 25

अलक्षयन्तस्तमतीव विह्वला विचुक्रुशुर्देवगणा: सहानुगा: । अनायका: शत्रुबलेन निर्जिता वणिक्पथा भिन्ननवो यथार्णवे ॥ २५ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມບໍລິວານ ເມື່ອມອງບໍ່ເຫັນອິນທຣະໃນສະໜາມຮົບ ກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນແລະຮ້ອງໄຫ້. ຖືກກຳລັງສັດຕູຊະນະ ແລະໄຮ້ຜູ້ນຳ ພວກເຂົາຄຳຄວນດຸດພໍ່ຄ້າໃນເຮືອແຕກກາງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 26

ततस्तुराषाडिषुबद्धपञ्जराद् विनिर्गत: साश्वरथध्वजाग्रणी: । बभौ दिश: खं पृथिवीं च रोचयन् स्वतेजसा सूर्य इव क्षपात्यये ॥ २६ ॥

ຕໍ່ມາ ອິນທຣະໄດ້ປົດປ່ອຍຕົນອອກຈາກກົງທີ່ຖັກດ້ວຍຕາຂ່າຍລູກສອນ. ພຣະອົງປາກົດພ້ອມລົດຮົບ ທຸງ ມ້າ ແລະສາຣະຖີ ເຮັດໃຫ້ຟ້າ ແຜ່ນດິນ ແລະທຸກທິດສະຫວ່າງສະໄຫວ; ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີຂອງຕົນ ດຸດດວງອາທິດໃນຍາມສິ້ນຄືນ.

Verse 27

निरीक्ष्य पृतनां देव: परैरभ्यर्दितां रणे । उदयच्छद् रिपुं हन्तुं वज्रं वज्रधरो रुषा ॥ २७ ॥

ເມື່ອພະອິນ ຜູ້ຊົງວັດຊະລະ ໄດ້ເຫັນທະຫານຂອງພະອົງຖືກສັດຕູຂົ່ມເຫັງໃນສະໜາມຮົບ ພະອົງຊົງຄຽດແຄ້ນຍິ່ງນັກ ຈຶ່ງຊົງຍົກວັດຊະລະຂຶ້ນເພື່ອສັງຫານສັດຕູ.

Verse 28

स तेनैवाष्टधारेण शिरसी बलपाकयो: । ज्ञातीनां पश्यतां राजञ्जहार जनयन्भयम् ॥ २८ ॥

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ ພະອິນຊົງໃຊ້ວັດຊະລະຕັດຫົວຂອງທັງພະລະ ແລະ ປາກະ ຕໍ່ໜ້າພີ່ນ້ອງ ແລະ ບໍລິວານຂອງພວກເຂົາ ດ້ວຍເຫດນີ້ ພະອົງຈຶ່ງຊົງສ້າງບັນຍາກາດທີ່ໜ້າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 29

नमुचिस्तद्वधं द‍ृष्ट्वा शोकामर्षरुषान्वित: । जिघांसुरिन्द्रं नृपते चकार परमोद्यमम् ॥ २९ ॥

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ ເມື່ອນະມຸຈິ ອະສູນອີກຕົນໜຶ່ງ ເຫັນການສັງຫານທັງພະລະ ແລະ ປາກະ ມັນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຄຽດແຄ້ນ ແລະ ພະຍາຍາມຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສັງຫານພະອິນ.

Verse 30

अश्मसारमयं शूलं घण्टावद्धेमभूषणम् । प्रगृह्याभ्यद्रवत् क्रुद्धो हतोऽसीति वितर्जयन् । प्राहिणोद् देवराजाय निनदन् मृगराडिव ॥ ३० ॥

ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ແລະ ຄຳລາມດັ່ງລາຊະສີ ອະສູນນະມຸຈິຈຶ່ງຈັບຫອກເຫຼັກກ້າທີ່ຜູກກະດິ່ງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງຄຳ ມັນຮ້ອງສຽງດັງວ່າ 'ບັດນີ້ ເຈົ້າຕາຍແທ້!' ເມື່ອເຂົ້າມາຕໍ່ໜ້າພະອິນເພື່ອສັງຫານພະອົງ ນະມຸຈິຈຶ່ງຂວ້າງອາວຸດອອກໄປ.

Verse 31

तदापतद् गगनतले महाजवंविचिच्छिदे हरिरिषुभि: सहस्रधा । तमाहनन्नृप कुलिशेन कन्धरेरुषान्वितस्त्रिदशपति: शिरो हरन् ॥ ३१ ॥

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ ເມື່ອພະອິນ ລາຊາແຫ່ງສະຫວັນ ຊົງເຫັນຫອກອັນຊົງພະລັງຍິ່ງນີ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນດັ່ງດາວຕົກທີ່ລຸກໂຊນ ພະອົງຈຶ່ງຊົງຕັດມັນເປັນຊິ້ນໆ ດ້ວຍລູກສອນທັນທີ ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ພະອົງຊົງຟາດບ່າຂອງນະມຸຈິດ້ວຍວັດຊະລະເພື່ອຕັດຫົວຂອງມັນ.

Verse 32

न तस्य हि त्वचमपि वज्र ऊर्जितो बिभेद य: सुरपतिनौजसेरित: । तदद्भ‍ुतं परमतिवीर्यवृत्रभित् तिरस्कृतो नमुचिशिरोधरत्वचा ॥ ३२ ॥

ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ໂຍນວັຊຣະດ້ວຍກໍາລັງອັນແຮງໃສ່ນະມຸຈິ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດທະລຸຜິວໜັງຂອງເຂົາໄດ້. ນ່າອັດສະຈັນທີ່ວັຊຣະອັນໂດ່ງດັງທີ່ເຄີຍຜ່າຮ່າງວຶດຣາສູຣ ກັບບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຜິວຄໍຂອງນະມຸຈິເຈັບໄດ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 33

तस्मादिन्द्रोऽबिभेच्छत्रोर्वज्र: प्रतिहतो यत: । किमिदं दैवयोगेन भूतं लोकविमोहनम् ॥ ३३ ॥

ເມື່ອພຣະອິນທຣາເຫັນວັຊຣະຖືກສັດຕູຕ້ານໄວ້ແລ້ວສະທ້ອນກັບຄືນ ພຣະອົງກໍຢ້ານຫຼາຍ ແລະຄິດວ່າ “ນີ້ເກີດຈາກໂຍກະແຫ່ງເທວະຫຼື? ເປັນອັດສະຈັນທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກຫຼົງງົງຫຼື?”

Verse 34

येन मे पूर्वमद्रीणां पक्षच्छेद: प्रजात्यये । कृतो निविशतां भारै: पतत्‍त्रै: पततां भुवि ॥ ३४ ॥

ອິນທຣາຄິດວ່າ “ໃນການປຣະລະຍະແຕ່ກ່ອນ ດ້ວຍວັຊຣະອັນດຽວນີ້ ຂ້າໄດ້ຕັດປີກຂອງພູເຂົາທີ່ມີປີກ ທີ່ບິນໃນຟ້າ; ມັນຕົກລົງດ້ວຍນ້ໍາໜັກ ແລະທັບຜູ້ຄົນໃຫ້ພິນາດໃນແຜ່ນດິນ”

Verse 35

तप:सारमयं त्वाष्ट्रं वृत्रो येन विपाटित: । अन्ये चापि बलोपेता: सर्वास्त्रैरक्षतत्वच: ॥ ३५ ॥

ດ້ວຍວັຊຣະອັນດຽວນີ້ ວຶດຣາ—ຜູ້ເປັນແກ່ນແຫ່ງຕະປະຂອງທວັສຕາ—ຖືກຜ່າແຕກ. ຍັງມີວີລະບຸລຸດຜູ້ແຂງແກ່ອີກຫຼາຍ ທີ່ແມ່ນແຕ່ອາວຸດທຸກຊະນິດກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຜິວເຈັບໄດ້ ກໍຍັງຖືກວັຊຣະນີ້ສັງຫານ.

Verse 36

सोऽयं प्रतिहतो वज्रो मया मुक्तोऽसुरेऽल्पके । नाहं तदाददे दण्डं ब्रह्मतेजोऽप्यकारणम् ॥ ३६ ॥

ແຕ່ບັດນີ້ ເມື່ອຂ້າປ່ອຍວັຊຣະອັນເດີມໃສ່ອະສູຣຜູ້ນ້ອຍນິດ ມັນກັບຖືກຕ້ານໄວ້ແລະໄຮ້ຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະເທົ່າກັບພຣະຫມາສຕຣາ ບັດນີ້ກໍກາຍເປັນດັ່ງໄມ້ຄ້ອນທົ່ວໄປທີ່ໄຮ້ຄ່າ; ຂ້າຈະບໍ່ຖືມັນອີກ.

Verse 37

इति शक्रं विषीदन्तमाह वागशरीरिणी । नायं शुष्कैरथो नार्द्रैर्वधमर्हति दानव: ॥ ३७ ॥

ເມື່ອພຣະອິນທຣາຜູ້ໂສກເສົ້າກຳລັງຄຳຄວນຢູ່ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງຈາກຟ້າກ່າວວ່າ “ອະສູຣນະມຸຈິນີ້ ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານດ້ວຍສິ່ງທີ່ແຫ້ງ ຫຼື ຊຸ່ມໄດ້”

Verse 38

मयास्मै यद् वरो दत्तो मृत्युर्नैवार्द्रशुष्कयो: । अतोऽन्यश्चिन्तनीयस्ते उपायो मघवन् रिपो: ॥ ३८ ॥

ສຽງນັ້ນຍັງກ່າວອີກວ່າ “ໂອ ມະຄະວັນ (ພຣະອິນທຣາ) ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ໃຫ້ພອນແກ່ອະສູຣນີ້ວ່າ ຈະບໍ່ຕາຍດ້ວຍອາວຸດທີ່ແຫ້ງຫຼືຊຸ່ມ ເຈົ້າຈົ່ງຄິດອຸບາຍອື່ນເພື່ອປາບສັດຕູ”

Verse 39

तां दैवीं गिरमाकर्ण्य मघवान्सुसमाहित: । ध्यायन् फेनमथापश्यदुपायमुभयात्मकम् ॥ ३९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາທິບນັ້ນ ພຣະອິນທຣາກໍຕັ້ງຈິດໝັ້ນ ແລະພິຈາລະນາອຸບາຍ ຈົນເຫັນວ່າ “ຟອງ” ແມ່ນວິທີ ເພາະມັນບໍ່ແມ່ນທັງຊຸ່ມ ແລະບໍ່ແມ່ນທັງແຫ້ງ

Verse 40

न शुष्केण न चार्द्रेण जहार नमुचे: शिर: । तं तुष्टुवुर्मुनिगणा माल्यैश्चावाकिरन्विभुम् ॥ ४० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣາໄດ້ຕັດສະຫຼະຫົວນະມຸຈິ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍສິ່ງແຫ້ງ ຫຼື ຊຸ່ມ ແຕ່ເປັນດ້ວຍຟອງ. ແລ້ວຫມູ່ມຸນີທັງຫຼາຍກໍສັນລະເສີນ ແລະໂປຍດອກໄມ້ກັບພວງມາລາຈົນເກືອບປົກຄຸມພຣະອົງ

Verse 41

गन्धर्वमुख्यौ जगतुर्विश्वावसुपरावसू । देवदुन्दुभयो नेदुर्नर्तक्यो ननृतुर्मुदा ॥ ४१ ॥

ວິສະວາວະສຸ ແລະ ປະຣາວະສຸ ຜູ້ນຳແຫ່ງຄົນທັຣພທັງສອງ ຮ້ອງເພງດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ກອງທິບຂອງເທວະດາດັງກ້ອງ ແລະອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີ

Verse 42

अन्येऽप्येवं प्रतिद्वन्द्वान्वाय्वग्निवरुणादय: । सूदयामासुरसुरान् मृगान्केसरिणो यथा ॥ ४२ ॥

ພະວາຍຸ, ພະອັກນີ, ພະວະຣຸນ ແລະເທວະອື່ນໆ ເລີ່ມສັງຫານອະສຸຣະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ດັ່ງສິງໂຕຂ້າກວາງໃນປ່າ।

Verse 43

ब्रह्मणा प्रेषितो देवान्देवर्षिर्नारदो नृप । वारयामास विबुधान्‍द‍ृष्ट्वा दानवसङ्‌क्षयम् ॥ ४३ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເຫັນວ່າອະສຸຣະຈະຖືກທຳລາຍຈົນໝົດ ຈຶ່ງສົ່ງເທວະລິສີນາຣະດາໄປ; ນາຣະດາໄປຫ້າມເທວະບໍ່ໃຫ້ສູ້ຕໍ່।

Verse 44

श्रीनारद उवाच भवद्भ‍िरमृतं प्राप्तं नारायणभुजाश्रयै: । श्रिया समेधिता: सर्व उपारमत विग्रहात् ॥ ४४ ॥

ພຣະນາຣະດາກ່າວວ່າ—ພວກທ່ານໄດ້ອະມຣິຕະ ເພາະອາໄສພຣະພາຫຸຂອງພຣະນາຣາຍະນະຄຸ້ມຄອງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະສຣີ (ພຣະລັກສະມີ) ທ່ານທັງປວງຮຸ່ງເຮືອງ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຢຸດການວິວາດນີ້ເຖີດ।

Verse 45

श्रीशुक उवाच संयम्य मन्युसंरम्भं मानयन्तो मुनेर्वच: । उपगीयमानानुचरैर्ययु: सर्वे त्रिविष्टपम् ॥ ४५ ॥

ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ເທວະທັງຫຼາຍນັບຖືຄຳຂອງນາຣະດາມຸນີ ຈຶ່ງຂົມຄວບຄວາມໂກດ ແລະຢຸດການສູ້ຮົບ. ໃນຂະນະທີ່ບໍລິວານຮ້ອງສັນລະເສີນ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍກັບໄປສູ່ສະຫວັນໄຕຣວິສະຕະປະ।

Verse 46

येऽवशिष्टा रणे तस्मिन् नारदानुमतेन ते । बलिं विपन्नमादाय अस्तं गिरिमुपागमन् ॥ ४६ ॥

ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນາຣະດາມຸນີ ອະສຸຣະທີ່ຍັງເຫຼືອໃນສະໜາມຮົບ ໄດ້ພາພຣະບາລີມະຫາຣາຊາຜູ້ຢູ່ໃນສະພາບຄັບຂັນ ໄປຍັງພູທີ່ຊື່ອັສຕະຄິຣິ।

Verse 47

तत्राविनष्टावयवान् विद्यमानशिरोधरान् । उशना जीवयामास संजीवन्या स्वविद्यया ॥ ४७ ॥

ທີ່ນັ້ນເທິງພູ ສຸກຣາຈາຣຍະໄດ້ຊຸບຊີວິດທະຫານອະສຸຣະທີ່ຕາຍແລ້ວ ແຕ່ຫົວ ລໍາຕົວ ແລະອະວະຍະຍັງບໍ່ສູນ ດ້ວຍມົນຕຣະວິທະຍາ ‘ສັນຊີວະນີ’ ຂອງຕົນ

Verse 48

बलिश्चोशनसा स्पृष्ट: प्रत्यापन्नेन्द्रियस्मृति: । पराजितोऽपि नाखिद्यल्ल‍ोकतत्त्वविचक्षण: ॥ ४८ ॥

ເມື່ອຖືກສຸກຣາຈາຣຍະແຕະ ບາລີໄດ້ຄືນສະຕິແລະຄວາມຈໍາ. ເພາະເປັນຜູ້ຮູ້ເທົ່າທັນຫຼັກແຫ່ງໂລກ ລາວເຂົ້າໃຈທຸກຢ່າງ; ດັ່ງນັ້ນແມ່ນແພ້ກໍບໍ່ໂສກເສົ້າ