शठो हि बाह्योऽभ्यन्तरमेवमुपजपति भर्तारं चेद्द् हत्वा मां प्रतिपादयिष्यति शत्रुवधो भूमिलाभश्च मे द्विविधो लाभो भविष्यति अथ वा शत्रुरेनमाहनिष्यतीति हतबन्धुपक्षस्तुल्यदोषदण्डेनोद्विग्नश्च मे भूयानकृत्यपक्षो भविष्यति तद्विधे वान्यस्मिन्नपि शङ्कितो भविष्यति अन्यमन्यं चास्य मुख्यमभित्यक्तशासनेन घातयिष्यामि इति ॥ कZ_०९.३.३८ ॥
śaṭho hi bāhyo 'bhyantaraṃ evam upajapati: bhartāraṃ ced hatvā māṃ pratipādayiṣyati, śatru-vadho bhūmi-lābhaś ca me dvividho lābho bhaviṣyati; atha vā śatrur enam āhaniṣyati iti, hata-bandhu-pakṣas tulya-doṣa-daṇḍenodvignaś ca me bhūyān akṛtya-pakṣo bhaviṣyati; tadvidhe vā anyasminn api śaṅkito bhaviṣyati; anyam-anyaṃ cāsya mukhyam abhityakta-śāsanena ghātayiṣyāmi iti.
ຄົນນອກທີ່ຫຼອກລວງ ເຂົ້າໄປຫາຄົນໃນ ດ້ວຍການຄຳນວນດັ່ງນີ້: «ຖ້າເຂົາຂ້ານາຍຂອງເຂົາແລ້ວຕັ້ງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະໄດ້ກຳໄລສອງຊັ້ນ—ຂ້າສັດຕູໄດ້ ແລະໄດ້ດິນແດນ. ຫຼືຖ້າສັດຕູຂ້າເຂົາ ເຂົາຈະຂາດພວກພ້ອງ/ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະເນື່ອງຈາກຢ້ານໂທດສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ເທົ່າກັນ ຈະພ້ອມກວ່າເກົ່າທີ່ຈະເຮັດການຜິດກົດໝາຍຢູ່ຝ່າຍຂ້ອຍ. ໃນກໍລະນີຄ້າຍກັນອື່ນໆ ເຂົາກໍຈະເປັນທີ່ສົງໄສຢູ່ບ່ອນອື່ນດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຜູ້ຮ່ວມງານຫຼັກໆຂອງເຂົາ ກຳຈັດກັນເອງ ໂດຍອາໄສຊ່ອງໂຫວ່ໃນວິໄນແລະການຄວບຄຸມ»។
A deceitful actor frames every outcome as profit and will readily engineer internal killings; therefore rulers must treat such proposals as high-risk subversion and anticipate induced factional violence.
He aims to trigger mutual elimination among key associates by exploiting lapses in discipline (abhityakta-śāsana), reducing organized resistance.