Adhyaya 5

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वराहनृसिंहाद्यवतारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः अथ पञ्चमो ऽध्यायः श्रीरामावतारवर्णनम् अग्निर् उवाच रामायणमहं वक्ष्ये नारदेनोदितं पुरा वाल्मीकये यथा तद्वत् पठितं भुक्तिमुक्तिदम्

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິປຸຣານະ ອັນເປັນອາດິ-ມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 4 ຊື່ «ອະວະຕາຣເລີ່ມດ້ວຍວະຣາຫະ ແລະ ນຣະສິງຫະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 5 «ການພັນນາອະວະຕາຣຂອງພຣະສີຣາມະ». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຣາມາຍະນະ ທີ່ນາຣະດະເຄີຍສອນແກ່ວາລມີກິ ໃຫ້ຕາມທີ່ຖືກສະດຸດສະດອງ; ຜູ້ທີ່ສຶກສາຈະໄດ້ທັງພົນລາບໂລກີ ແລະ ມຸກຕິ»។

Verse 2

नारद उवाच विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः मरीचेः कश्यपस्तस्मात् सूर्यो वैवस्वतो मनुः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຈາກດອກບົວທີ່ເກີດຈາກສະດືອຂອງວິສນຸ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ອຸບັດ. ມະຣີຈິເປັນບຸດຂອງບຣະຫມາ; ຈາກມະຣີຈິເກີດກາສຍະປະ; ຈາກທ່ານເກີດສູຣຍະ; ແລະຈາກສູຣຍະເກີດໄວວັສວະຕະ ມະນຸ.

Verse 3

ततस्तस्मात्तथेक्ष्वाकुस् तस्य वंशे ककुत्स्थकः ककुत्स्थस्य रघुस्तस्माद् अजो दशरथस्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈາກທ່ານເກີດອິກສະວາກຸ; ໃນວົງສານຂອງທ່ານມີກະກຸດສະຖະ. ຈາກກະກຸດສະຖະເກີດຣະຄຸ; ຈາກຣະຄຸເກີດອະຊະ; ແລະຕໍ່ມາເກີດທະສະຣະຖະ.

Verse 4

रावणादेर्बधार्थाय चतुर्धाभूत् स्वयं हरिः राज्ञो दशरथाद्रामः कौशल्यायां बभूव ह

ເພື່ອກຳຈັດຣາວະນະ ແລະອື່ນໆ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ປາກົດເປັນສີ່ພາກ; ແລະຈາກພຣະຣາຊາດະຊະຣະຖະ ພຣະຣາມ ເກີດໃນພຣະນາງເກົາສະລະຍາ।

Verse 5

कैकेय्यां भरतः पुत्रः सुमित्रायाञ्च लक्ष्मणः शत्रुघ्न ऋष्यशृङ्गेण तासु सन्दत्तपायसात्

ໃນພຣະນາງໄກເກຍີ ມີພຣະໂອຣົດ ພຣະພາຣະຕະ; ແລະໃນພຣະນາງສຸມິຕຣາ ມີພຣະລັກສະມະນະ ແລະພຣະສັດຣຸຄນະ—ເນື່ອງຈາກປາຍະສະ (ນ້ຳນົມຂ້າວ) ທີ່຤ິສີ ຣິສະຍະສຣິງຄະ ໄດ້ແບ່ງປັນຢ່າງຖືກພິທີໃຫ້ແກ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 6

प्राशिताद्यज्ञसंसिद्धाद् रामाद्याश् च समाः पितुः यज्ञविघ्नविनाशाय विश्वामित्रार्थितो नृपः

ເມື່ອໄດ້ຊິມອາຫານບູຊາທີ່ສຳເລັດຈາກຍັດ ແລະຍັດໄດ້ສຳເລັດຕາມພິທີແລ້ວ ພຣະຣາມ ແລະພຣະອະນຸຊາທັງຫຼາຍ ກໍເປັນດັ່ງສະເໝີພຣະບິດາ. ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາໄດ້ຮັບຄຳຂໍຈາກວິສວາມິຕຣະ ໃຫ້ສົ່ງເຂົາໄປທຳລາຍອຸປະສັກທີ່ກົດຂວາງຍັດ।

Verse 7

रामं सम्प्रेषयामास लक्ष्मणं मुनिना सह रामो गतो ऽस्त्रशस्त्राणि शिक्षितस्ताडकान्तकृत्

ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງພຣະຣາມ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມະນະ ແລະມຸນີ. ພຣະຣາມໄດ້ອອກເດີນທາງ ໂດຍຝຶກຝົນອາສະຕຣະ ແລະອາວຸດທັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ເປັນຜູ້ປາບທາດະກາ।

Verse 8

मारीचं मानवास्त्रेण मोहितं दूरतो ऽनयत् सुबाहुं यज्ञहन्तारं सबलञ्चावधीत् बली

ດ້ວຍອາວຸດມານະວະ (Mānava-astra) ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ມາຣີຈະຫຼົງມົວ ແລະຂັບໄລ່ໄປໄກ; ແລະວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີພະລັງ ໄດ້ສັງຫານສຸບາຫຸ ຜູ້ທຳລາຍຍັດ ພ້ອມດ້ວຍກອງກຳລັງຂອງມັນ।

Verse 9

सिद्धाश्रमनिवासी च विश्वामित्रादिभिः सह गतः क्रतुं मैथिलस्य द्रष्टुञ्चापं सहानुजः

ພຣະຣາມາຜູ້ພັກຢູ່ທີ່ສິດທາສຣະມ ໄດ້ໄປພ້ອມກັບພຣະວິສະວາມິດຕະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມທັງນ້ອງຊາຍ ເພື່ອເບິ່ງພິທີຍັດຍະຂອງກະສັດແຫ່ງມິຖິລາ ແລະເບິ່ງຄັນທະນູນັ້ນ។

Verse 10

शतानन्दनिमित्तेन विश्वामित्रप्रभावितः रामाय कथितो राज्ञा समुनिः पूजितः क्रतौ

ເນື່ອງດ້ວຍສະຕານັນດະ ກະສັດຜູ້ຖືກອິດທິພົນແຫ່ງພຣະວິສະວາມິດຕະ ໄດ້ເວົ້າເລື່ອງນັ້ນແກ່ພຣະຣາມາ ແລະມຸນີຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນໃນພິທີຍັດຍະ।

Verse 11

धनुरापूरयामास लीलया स बभञ्ज तत् वीर्यशुक्लाञ्च जनकः सीतां कन्यान्त्वयोनिजाम्

ພຣະອົງໄດ້ຂຶ້ນສາຍຄັນທະນູດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ ແລ້ວກໍຫັກມັນໃນທັນທີ। ກະສັດຊະນະກະ ຈຶ່ງມອບນາງສີຕາ ກຸມາຣີຜູ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄັນມານດາ ເປັນລາງວັນແຫ່ງວິລະກຳ।

Verse 12

ददौ रामाय रामो ऽपि पित्रादौ हि समागते उपयेमे जानकीन्ताम् उर्मिलां लक्ष्मणस् तथा

ເມື່ອບັນດາບິດາ ແລະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ມາພ້ອມໜ້າ ກະສັດຊະນະກະໄດ້ມອບນາງ (ສີຕາ) ໃຫ້ພຣະຣາມາ; ແລະພຣະຣາມາກໍຮັບນາງຈານະກີເປັນພຣະມະເຫສີຕາມພິທີ. ລັກສະມະນະກໍໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງອຸຣະມິລາເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

श्रुतकीर्तिं माण्डवीञ्च कुशध्वजसुते तथा जनकस्यानुजस्यैते शत्रुघ्नभरतावुभौ

ແລະ (ພວກເຂົາ) ໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງສຣຸຕະກີຣຕິ ແລະນາງມານດະວີ ອັນເປັນທິດາທັງສອງຂອງກຸສະທະວະຊະ. ສອງພຣະອົງນີ້ ຄື ພຣະພະຣະຕະ ແລະພຣະສັດຣຸຄະນະ ເປັນລູກຂອງນ້ອງຊາຍຂອງກະສັດຊະນະກະ।

Verse 14

कन्ये द्वे उपयेमाते जनकेन सुपूजितः रामो ऽगात्सवशिष्ठाद्यैर् जामदग्न्यं विजित्य च अयोध्यां भरतोभ्यागात् सशत्रुघ्नो युधाजितः

ນາງສາວສອງຄົນໄດ້ຖືກອະພິເສກແຕ່ງງານເຂົ້າສູ່ລາຊະວົງ. ພຣະຣາມ ຜູ້ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສູງສຸດຈາກພຣະຊະນະກ ໄດ້ອອກເດີນທາງກັບວະສິດຖະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ; ແລ້ວຫຼັງຈາກປາບຊະນະຊາມະດັກນະ (ປະຣະສຸຣາມ) ກໍໄປສູ່ອະໂຍທະຍາ. ພຣະພະຣະຕະກໍກັບຄືນອະໂຍທະຍາ ພ້ອມສະຕຣຸຄນະ ແລະຍຸທາຊິດ (ລຸງຝ່າຍແມ່).