Adhyaya 3

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मत्स्यावतारो नाम द्वितीयो ऽध्यायः अथ तृतीयो ऽध्यायः कूर्मावतारवर्णनं अग्निर् उवाच वक्ष्ये कूर्मावतारञ्च श्रुत्वा पापप्रणाशनम् पुरा देवासुरे युद्धे दैत्यैर् देवाः पराजिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ອັກນິປຸຣານະ» ມະຫາປຸຣານະແຫ່ງປະຖົມ ບົດທີ 2 ຊື່ “ມັດສະຍາອະວະຕາຣ (ປາ)” ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 3: “ການພັນລະນາກູຣະມະອະວະຕາຣ (ເຕົ່າ)”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະເລົ່າກູຣະມະອະວະຕາຣ; ການຟັງນຳໃຫ້ບາບຖືກທຳລາຍ. ໃນອະດີດ ໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ ເທວະພ່າຍແກ່ໄດຕະຍະ”។

Verse 2

दुर्वाससश् च शापेन निश्रीकाश्चाभवंस्तदा स्तुत्वा क्षीराब्धिगं विष्णुम् ऊचुः पालय चासुरात्

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງ ດຸຣວາສະ ພວກເຂົາຈຶ່ງຂາດ «ສຣີ» (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສິຣິ). ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຈາກອະສຸຣະດ້ວຍ”។

Verse 3

ब्रह्मादिकान् हरिः प्राह सन्धिं कुर्वन्तु चासुरैः क्षीराब्धिमथनार्थं हि अमृतार्थं श्रिये ऽसुराः

ຮະຣິ ໄດ້ກ່າວແກ່ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ວ່າ: “ຈົ່ງເຮັດສັນຕິກັບອະສຸຣະ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະ; ແລະອະສຸຣະຜູ້ປາຖະໜາອະມຣິຕະ ຈະໄດ້ຮັບ ສຣີ (ລັກສະມີ) ດ້ວຍ.”

Verse 4

अरयो ऽपि हि सन्धेयाः सति कार्यार्थगौरवे युष्मानमृतभाजो हि कारयामि न दानवान्

ແມ່ນແຕ່ສັດຕູກໍຄວນຖືກປະສານຄືນ (ໂດຍພັນທະມິດ) ເມື່ອຄວາມສຳຄັນແຫ່ງເປົ້າໝາຍ ແລະຄວາມຈຳເປັນຂອງວຽກງານ ຮຽກຮ້ອງ. ເພາະຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ຮ່ວມແບ່ງອະມະຕະ; ຂ້ອຍບໍ່ຍົກສູງພວກດານະວະ.

Verse 5

तकपाठः संश्रुतं पापनाशनमिति ख, ग, घ चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः सुरा क्षीराब्धिगमिति ग, घ, चिह्नितपुस्त्कद्वयपाठः सन्धिं कुरुत चासुररिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भाजो हि करिष्यामि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्थानं मन्दरं कृत्वा नेत्रं कृत्वा तु वासुकिम् क्षीराब्धिं मत्सहायेन निर्मथध्वमतन्द्रिताः

(ມີການບັນທຶກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຂໍ້ຄວາມໃນບາງຕົ້ນສະບັບ.) ແລ້ວຈຶ່ງມີຄຳສັ່ງວ່າ: “ໃຫ້ເອົາພູມັນດະຣະເປັນໄມ້ກວນ ແລະໃຫ້ໃຊ້ ວາສຸກິ ເປັນເຊືອກກວນ; ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງຂ້ອຍ ຈົ່ງກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ຢ່າຂາດຕອນ ແລະຢ່າປະມາດ.”

Verse 6

विष्णूक्तां संविदं कृत्वा दैत्यैः क्षीराब्धिमागताः ततो मथितुमारब्धाः यतः पुच्छन्ततः सुराः

ເມື່ອໄດ້ສຳເລັດຂໍ້ຕົກລົງຕາມພຣະວິສນຸຕັດກັບພວກໄດຕະຍະ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດທະເລນ້ຳນົມ. ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມກວນມັນ ໂດຍພວກເທວະຈັບປາຍຫາງຂອງນາກເປັນເຊືອກ.

Verse 7

फणिनिःश्वाससन्तप्ता हरिणाप्यायिताः सुराः मथ्यमाने ऽर्णवे सो ऽद्रिर् अनाधारो ह्य् अपो ऽविशत्

ພວກເທວະຖືກເຜົາຮ້ອນດ້ວຍລົມຫາຍໃຈທີ່ຟູຟ່າຂອງນາກ (ວາສຸກີ) ແຕ່ຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ຊ່ວຍບຳລຸງໃຫ້ຟື້ນກຳລັງ. ໃນຂະນະທີ່ກວນທະເລ ພູນັ້ນບໍ່ມີຖານຮອງ ຈຶ່ງຈົມລົງໃນນ້ຳ.

Verse 8

कूर्मरूपं समास्थाय दध्रे विष्णुश् च मन्दरम् क्षीराब्धेर्मथ्यमानाच्च विषं हालाहलं ह्य् अभूत्

ພຣະວິສນຸໄດ້ຮັບຮູບເປັນເຕົ່າ ແລະຊູກຊ່ວຍຮອງຮັບພູມັນດະຣະ. ແລະເມື່ອກວນທະເລນ້ຳນົມ ພິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຮາລາຮາລະ” ກໍເກີດຂຶ້ນແທ້.

Verse 9

हरेण धारितं कण्ठे नीलकण्ठस्ततो ऽभवत् ततो ऽभूद्वारुणी देवी पारिजातस्तु कौस्तुभः

ເມື່ອຮາຣິໄດ້ກັ້ນພິດນັ້ນໄວ້ທີ່ຄໍ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ນີລະກັນຖະ” (ຄໍສີຟ້າ). ຕໍ່ມາ ເທວີວາຣຸນີປາກົດ ແລະຍັງມີຕົ້ນປາຣິຈາຕະ ກັບແກ້ວກໍສຕຸພະອອກມາດ້ວຍ.

Verse 10

गावश्चाप्सरसो दिव्या लक्ष्मीर्देवी हरिङ्गता पश्यन्तः सर्वदेवास्तां स्तुवन्तः सश्रियो ऽभवन्

ມີຝູງງົວທິບ ແລະອັບສະຣາສະຫວັນປາກົດຂຶ້ນ; ແລະເທວີລັກສະມີ—ຜູ້ມີອະວະຍະວະດັ່ງຄຳ—ກໍອອກມາ. ເມື່ອເທວະທັງປວງເຫັນນາງ ກໍສັນລະເສີນນາງ ແລະໄດ້ຮັບສິຣີສົມບັດກັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 11

ततो धन्वन्तरिर्विष्णुर् आयुर्वेदप्रवर्तकः बिभ्रत् कमण्डलुम्पूर्णम् अमृतेन समुत्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ໃນນາມທັນວັນຕະຣິ—ຜູ້ສ້າງແລະເຜີຍແຜ່ອາຍຸເວດ—ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ທີ່ເຕັມດ້ວຍອະມຣິຕະ ນ້ຳເອກະອະມະຕະ।

Verse 12

अमृतं तत्कराद्दैत्या सुरेभ्यो ऽर्धं प्रदाय च गृहीत्वा जग्मुर्जन्माद्या विष्णुः स्त्रीरूपधृक् ततः

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະມຣິຕະຈາກມືນາງ ພວກໄດຕະຍະໄດ້ແບ່ງໃຫ້ເທວະດາເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລ້ວຍຶດສ່ວນທີ່ເຫຼືອໄປ. ຈາກນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນຍິງ ເພື່ອໃຫ້ເຫດການດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 13

तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां दैत्याः प्रोचुर्विमोहिताः भव भार्यामृतं गृह्य पाययास्मान् वरानने

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີຄວາມງາມສົມບູນ ພວກໄດຕະຍະກໍຖືກຫຼອກລວງຈົນມືດມົນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເປັນພັນລະຍາຂອງພວກເຮົາ; ຈົ່ງຖືອະມຣິຕະ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາດື່ມ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ!”

Verse 14

तथेत्युक्त्वा हरिस्तेभ्यो गृहीत्वापाययत्सुरान् चन्द्ररूपधरो राहुः पिबंश्चार्केन्दुनार्पितः

ພຣະຫຣິກ່າວວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວຮັບອະມຣິຕະມາ ໃຫ້ເທວະດາດື່ມ. ຣາຫຸ ກໍສວມຮູບຈັນທຣາ ແລະດື່ມດ້ວຍ ໂດຍຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ກາງລະຫວ່າງພຣະອາທິດ ແລະພຣະຈັນທຣາ।

Verse 15

तु इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः निःश्वाससंग्लाना इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ततो हर इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रदर्शक इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अकन्दुसूचित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिणाप्यरिणा च्छिन्नं स राहुस्तच्छिरः पृथक् कृपयामरतान्नीतं वरदं हरिमब्रवीत्

ແມ່ນແຕ່ຖືກພຣະຫຣິ—ແມ່ນແຕ່ໂດຍສັດຕູຂອງຕົນ—ຕັດຂາດ ຫົວຂອງຣາຫຸກໍຖືກແຍກອອກ ແລະຢູ່ແຍກຕ່າງຫາກ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເຂົາຖືກນຳໄປຫາພວກອະມະຣະ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຫຣິຜູ້ປະທານພອນ (ວິສນຸ).

Verse 16

राहुर्मत्तस्तु चन्द्रार्कौ प्राप्स्येते ग्रहणं ग्रहः तस्मिन् कले च यद्दानं दास्यन्ते स्यात् तदक्षयं

ແຕ່ເມື່ອ ຣາຫູ ຄືຄົນຄຸ້ມຄັ່ງ ມັນຈັບເອົາພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ—ນີ້ແມ່ນຄຣາສ ທີ່ເກີດຈາກ ກຣະຫະ (ຜູ້ຍຶດດາວ). ແລະ ທານທີ່ໃຫ້ໃນເວລານັ້ນ ຈະເປັນອັກສະຍະ ບຸນບໍ່ຫມົດສິ້ນ.

Verse 17

तथेत्याहाथ तं विष्णुस् ततः सर्वैः सहामरैः स्त्रीरूपं सम्परित्यज्य हरेणोक्तः प्रदर्शय

ວິສນຸ ກ່າວວ່າ “ເປັນຢ່າງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາ. ຕໍ່ມາ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງປວງ ເຂົາໄດ້ລະທິ້ງຮູບຍິງ ແລະ ສະແດງຮູບແທ້ ຕາມທີ່ ຮະຣິ ຊີ້ນຳ.

Verse 18

दर्शयामास रुद्राय स्त्रीरूपं भगवान् हरिः मायया मोहितः शम्भुः गौरीं त्यक्त्वा स्त्रियं गतः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຮະຣິ ໄດ້ສະແດງຮູບຍິງໃຫ້ ຣຸດຣະ ເຫັນ. ຊັມພູ ຖືກມາຍາຂອງຮະຣິຫຼອກລວງ ຈຶ່ງລະທິ້ງ ເກົາຣີ ແລະ ໄປຕາມຍິງນັ້ນ.

Verse 19

नग्न उन्मत्तरूपो ऽभूत् स्त्रियः केशानधारयत् अगाद्विमुच्य केशान् स्त्री अन्वधावच्च ताङ्गताम्

ເຂົາກາຍເປັນຄົນໂປ່ງ ແລະ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງຄົນບ້າ. ເຂົາຈັບຜົມຂອງຍິງທັງຫຼາຍ; ແລ້ວເມື່ອປ່ອຍຜົມອອກ ເຂົາກໍວິ່ງໜີໄປ—ຂະນະທີ່ຍິງນັ້ນກໍວິ່ງຕາມ ແລະ ໄປຮອດບ່ອນນັ້ນ.

Verse 20

स्खलितं तस्य वीर्यं कौ यत्र यत्र हरस्य हि तत्र तत्राभवत् क्षेत्रं लिङ्गानां कनकस्य च

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ ວີຣຍະ (ພະລັງຊາຍ) ຂອງ ຮະຣະ (ຊິວະ) ຕົກລົງ ທຸກໆບ່ອນນັ້ນ ໄດ້ເກີດເປັນ ກະເສດຕຣະ ອັນສັກສິດ ຂອງລິງຄະ ແລະ ຂອງຄຳທອງດ້ວຍ.

Verse 21

मायेयमिति तां ज्ञात्वा स्वरूपस्थो ऽभवद्धरः शिवमाह हरी रुद्र जिता माया त्वया हि मे

ເມື່ອຮູ້ວ່າ «ນາງນີ້ແມ່ນ ມາຍາ» ພຣະວິສນຸ (ຜູ້ທຣົງ) ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວຮະຣິກ່າວແກ່ພຣະສິວະວ່າ: «ໂອ ຣຸດຣະ, ໂດຍທ່ານແທ້ໆ ມາຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກພິຊິດ».

Verse 22

न जेतुमेनां शक्तो मे त्वदृते ऽन्यः पुमान् भुवि अप्राप्याथामृतं दैत्या देवैर् युद्धे निपातिताः त्रिदिवस्थाः सुराश्चासन् यः पठेत् त्रिदिवं व्रजेत्

«ນອກຈາກທ່ານ ບໍ່ມີຊາຍໃດໃນໂລກຈະພິຊິດນາງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້. ແລ້ວເມື່ອບໍ່ໄດ້ອະມຣິຕະ ພວກໄດຕະຍະຖືກເທວະຕາຟັນລົງໃນສົງຄາມ; ພວກສຸຣະກໍຢູ່ມັ່ນໃນສະຫວັນ. ຜູ້ໃດສວດ/ອ່ານເລື່ອງນີ້ ຈະໄປສູ່ສະຫວັນ».