Adhyaya 15

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये महाभारतवर्णनं नाम चतुर्दशो ऽध्यायः अथ पञ्चदशो ऽध्यायः पाण्डवचरितवर्णनम् अग्निर् उवाच युधिष्ठिरे तु राज्यस्थे आश्रमादाश्रमान्तरम् धृतराष्ट्रो वनमगाद् गान्धारी च पृथा द्विज

ດັ່ງນີ້ ໃນ ອັກນິປຸຣານະ ອັນເປັນມະຫາປຸຣານະເດີມ ບົດທີ 14 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາພາຣະຕະ» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 15 «ການພັນລະນາຈະຣິດຂອງປານດະວະ». ອັກນິກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ຢຸທິສຖິຣະ ຕັ້ງມັ່ນໃນຣາຊະສົມບັດ ທຣິຕະຣາສຕຣະ ໄດ້ເຂົ້າປ່າ ຍ້າຍຈາກອາສຣົມໜຶ່ງໄປອີກອາສຣົມໜຶ່ງ ພ້ອມກັບ ຄານທາຣີ ແລະ ປຣຶຖາ, ໂອ ພຣາຫມັນ.

Verse 2

विदुरस्त्वग्निना दग्धो वनजेन दिवङ्गतः एवं विष्णुर्भुवो भारमहरद्दानवादिकम्

ວິດຸຣະ ຖືກໄຟເຜົາ ແລະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ ໂດຍອານຸພາບບຸນຂອງໄມ້ຟືນທີ່ເກີດຈາກປ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນ—ຄື ພວກດານະວະ ແລະອື່ນໆ—ອອກໄປ.

Verse 3

धर्मायाधर्मनाशाय निमित्तीकृत्य पाण्डवान् स विप्रशापव्याजेन मुषलेनाहरत् कुलम्

ເພື່ອທຳນຸບຳລຸງທັມມະ ແລະເພື່ອທຳລາຍອະທັມມະ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ປານດະວະເປັນເຫດປັດໃຈ. ແລະໂດຍອ້າງເປັນຂໍ້ອ້າງຂອງຄຳສາບພຣາຫມັນ ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍຕະກູນດ້ວຍ ມຸສະລະ ຄືຄອນເຫຼັກ.

Verse 4

यादवानां भारकरं वज्रं राज्येभ्यषेचयत् देवदेशात् प्रभासे स देहं त्यक्त्वा स्वयं हरिः

ພຣະຫຣິ (Hari) ໂດຍພຣະອົງເອງ ໄດ້ໃຫ້ “ວັຊຣະ” (Vajra) ອາວຸດອັນໜັກທີ່ແບກພາພາລະ ປາກົດຂຶ້ນໃນອານາຈັກທັງຫຼາຍ; ແລ້ວທີ່ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ດິນແດນສັກສິດຂອງເທວະ ພຣະອົງໄດ້ລະທິ້ງພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 5

इन्द्रलोके ब्रह्मलोके पूज्यते स्वर्गवासिभिः बलभद्रोनन्तमूर्तिः पातालस्वर्गमीयिवान्

ໃນໂລກຂອງອິນທຣະ ແລະໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ບະລະພັດຣະ (Balabhadra) ຜູ້ມີຮູບເປັນອະນັນຕະ (Ananta) ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ; ພຣະອົງໄດ້ຜ່ານພາຕາລ ແລະຍັງໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນດ້ວຍ।

Verse 6

अविनाशी हरिर्देवो ध्यानिभिर्ध्येय एव सः विना तं द्वारकास्थानं प्लावयामास सागरः

ພຣະຫຣິ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອາລົມໃຫ້ນັກພາວະນາພຶງພິຈາລະນາ. ທະເລໄດ້ຖ້ວມທຸກສິ່ງ ແຕ່ກໍບໍ່ແຕະຕ້ອງສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງ ດວາຣະກາ (Dvārakā) ນັ້ນ।

Verse 7

संस्कृत्य यादवान् पार्थो दत्तोदकधनादिकः स्त्रियोष्टावक्रशापेन भार्या विष्णोश् च याः स्थिताः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສົບ (saṃskāra) ໃຫ້ແກ່ຊາວຢາດະວະ (Yādava) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ພາຣຖະ (Arjuna) ກໍໄດ້ຖວາຍນ້ຳບູຊາ (dattodaka) ແລະໃຫ້ທານຊັບສິນເປັນຕົ້ນ. ບັນດາຍິງທີ່ຍັງເຫຼືອ—ພຣະມະເຫສີຂອງວິສນຸ—ເປັນໄປຕາມຄຳສາບຂອງ ອັດຖາວັກຣະ (Aṣṭāvakra).

Verse 8

पुनस्तच्छापतो नीता गोपालैर् लगुडायुधैः अर्जुनं हि तिरस्कृत्य पार्थः शोकञ्चकार ह

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບນັ້ນອີກ ພຣະອົງຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມອັບອາຍໂດຍພວກໂກປາລ (gopāla) ຜູ້ຖືອາວຸດໄມ້ຕີ (laguḍa); ເພາະຖືກຫຍັບຫຍາມ ອາຣຊຸນ (ພາຣຖະ) ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າ।

Verse 9

व्यासेनाश्वासितो मेने बलं मे कृष्णसन्निधौ मौषलेनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गमाप्नुयादिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः हस्तिनापुरमागत्य पार्थः सर्वं न्यवेदयत्

ໄດ້ຮັບການປອບໃຈຈາກ ວະຍາສະ ແລ້ວ ອາຣຊຸນ ເຫັນວ່າ ກຳລັງຂອງຕົນຢູ່ໃນການປະທັບຢູ່ໃກ້ຊິດຂອງ ພຣະກຣິສນະ. ເມື່ອມາຮອດ ຫັດສຕິນາປຸຣະ ພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ. (ອ່ານຕ່າງ: «ດ້ວຍການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄອນ (mauṣala-)…» ແລະ «ຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ…» )

Verse 10

युधिष्ठिराय स भ्रात्रे पालकाय नृणान्तदा तद्धनुस्तानि चास्त्राणि स रथस्ते च वाजिनः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສຳລັບພີ່ຊາຍ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ປົກປ້ອງມະນຸດ ກໍໄດ້ຈັດສັນ ຄັນທະນູນັ້ນ ອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ລົດຮົບນັ້ນ ແລະ ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 11

विना कृष्णेन तन्नष्टं दानञ्चाश्रोत्रिये यथा तच् छ्रुत्वा धर्मराजस्तु राज्ये स्थाप्य परीक्षितम्

«ຖ້າບໍ່ມີ ພຣະກຣິສນະ ນັ້ນຈະພິນາດ—ເຫມືອນທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ແມ່ນ śrotriya (ຜູ້ຝຶກຝົນພຣະເວດທີ່ຄວນຮັບ) ຍ່ອມສູນເປົ່າ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ທ່ານທຳມະຣາຊ ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ສະຖາປະນາ ປະຣີກຊິດ ໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ.

Verse 12

प्रस्थानं प्रस्थितो धीमान् द्रौपद्या भ्रातृभिः सह संसारानित्यतां ज्ञात्वा जपन्नष्टशतं हरेः

ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ອອກເດີນທາງໃນ “ການອອກເດີນທາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ພ້ອມກັບ ດຣໍປະດີ ແລະ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ; ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຄວາມບໍ່ທ່ຽງຂອງສັງສາຣະ ກໍສວດຈັບ (japa) ບົດ 800 ປະການ ແຫ່ງ ພຣະຫະຣິ.

Verse 13

महापथे तु पतिता द्रौपदी सहदेवकः नकुलः फाल्गुनो भीमो राजा शोकपरायणः

ໃນເສັ້ນທາງໃຫຍ່ ດຣໍປະດີ ລົ້ມລົງ; ຕໍ່ມາ ສະຫະເທວະ, ນະກຸລະ, ຟາລກຸນ (ອາຣຊຸນ) ແລະ ພີມະ ກໍລົ້ມຕາມ. ພຣະຣາຊາ (ຢຸທິສຖິຣະ) ຈົນຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 14

इन्द्रानीतरथारूढः सानुजः स्वर्गमाप्तवान् दृष्ट्वा दुर्योधनादींश् च वासुदेवं च हर्षितः एतत्ते भारतं प्रोक्तं यः पठेत्स दिवं व्रजेत्

ຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດສົ່ງມາໂດຍອິນທຣາ ພ້ອມກັບນ້ອງຊາຍ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ. ເມື່ອເຫັນດຸຣະໂຢທະນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມທັງວາສຸເທວ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ. ດັ່ງນີ້ «ພາຣະຕະ» ໄດ້ຖືກບອກແກ່ເຈົ້າ; ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດ ຈະໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ.