Shiva’s Wedding Procession to Kailasa and the Marriage of Girija (Kali)
हिमवानुवाच मत्पुत्रीं भगवन् कालीं पौत्रीं च पुलहाग्रजे पितॄणामपि दौहित्रीं प्रतीच्छेमां मयोद्यताम्
himavānuvāca matputrīṃ bhagavan kālīṃ pautrīṃ ca pulahāgraje pitṝṇāmapi dauhitrīṃ pratīcchemāṃ mayodyatām
ಹಿಮವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—“ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಕಾಳಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ; ಅವಳು ಪುಲಹನ ಅಗ್ರಜನ ಪೌತ್ರಿ ಎಂದೂ, ಪಿತೃಗಳ ದೌಹಿತ್ರೀ ಎಂದೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಿ।”
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shringara", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse presents marriage/union as a dharmic act embedded in lineage and ancestral continuity; invoking Pitṛ-relations emphasizes responsibility to family and tradition while making offerings to the deity.
Primarily Vamśānucarita (genealogical/narrative material), since the verse foregrounds kinship descriptors (pautrī, dauhitrī) to situate Kāli within a sacral lineage network.
By linking Kāli to sages/ancestors (Pulaha’s line, Pitṛs), the text sacralizes her identity as not merely personal but cosmic-ancestral—suggesting that Śiva’s acceptance integrates wild transformative power (Kālī) into the ordered continuum of dharma and lineage.