Adhyaya 15

Verse 1

सारस्वत उवाच । अथासौ वामनो विप्रो लब्धज्ञानो भवार्चने । जगाम तद्वनं रम्यं गिरे रैवतकस्य यत्

ಸಾರಸ್ವತನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಭವಸ್ವರೂಪ ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದ ವಾಮನನೆಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರೈವತಕ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಆ ರಮ್ಯ ವನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 2

यत्र वृक्षा बहुविधा दीर्घशाखाः फलान्विताः । वटोदुम्बरबिल्वाश्च सर्जार्जुनकदंबकाः

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷಗಳು ಇವೆ—ದೀರ್ಘ ಶಾಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಫಲಭರಿತವಾದವು: ವಟ, ಉದುಂಬರ, ಬಿಲ್ವ; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಜ, ಅರ್ಜುನ, ಕದಂಬ ವೃಕ್ಷಗಳು।

Verse 3

पलाशाश्वत्थनिंबाश्च धवाटीवारुणीद्रुमाः । शमीकंकोललिंबांश्च बीजपूरी च दाडिमः

ಅಲ್ಲಿ ಪಲಾಶ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ನಿಂಬ ವೃಕ್ಷಗಳು; ಧವ ಮತ್ತು ಇತರ ವಾರುಣೀ ದ್ರುಮಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಮೀ, ಕಂಕೋಲ, ನಿಂಬೆ, ಬೀಜಪೂರೀ ಮತ್ತು ದಾಡಿಮ (ದಾಳಿಂಬೆ) ಕೂಡಿವೆ।

Verse 4

बदरी निंबकः पूगः कदली शल्लकी शिवा । तालहिंतालशिरसा बीजकावंशखादिराः

ಅಲ್ಲಿ ಬದರಿ, ನಿಂಬ, ಪೂಗ (ಸುವಾರಿ), ಕದಳಿ (ಬಾಳೆ), ಶಲ್ಲಕೀ, ಶಿವಾ; ಹಾಗೆಯೇ ತಾಳ, ಹಿಂತಾಳ, ಶಿರಸಾ, ಮತ್ತು ಬೀಜಕ, ಬಿದಿರು, ಖದಿರ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 5

अजगासनगागुच्छा इंगुदीकोरवेंगुदाः । ब्रह्मवृक्षाः कुरुबकाः करंजाः पुत्रजीविनः

ಅಲ್ಲಿ ಅಜಗಾಸನ, ಗಾ ವೃಕ್ಷಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳು, ಇಂಗುದೀ, ಕೋರವ, ಎಂಗುದ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷಗಳು, ಕುರುಬಕ, ಕರಂಜ ಮತ್ತು ಪುತ್ರಜೀವಕ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 6

अंकोल्लाः पारिभद्राश्च कलंबाः पनसास्तथा । उज्ज्वलाश्च हरिद्राश्च गंगडीवायवा द्रुमाः

ಅಲ್ಲಿ ಅಂಕೋಲ್ಲ, ಪಾರಿಭದ್ರ (ಪಾರಿಜಾತ), ಕಲಂಬ, ಪನಸ (ಹಲಸು) ವೃಕ್ಷಗಳು ಇದ್ದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಉಜ್ಜ್ವಲ, ಹರಿದ್ರಾ ಮತ್ತು ಗಂಗಡೀ-ವಾಯವ ಎಂಬ ದ್ರುಮಗಳೂ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 7

तेसुण्डकाः शिरीषाश्च खर्जूरीकरवंदिकाः । सेवाली शाल्मली शाला मधूकाश्च विभीतकाः

ಅಲ್ಲಿ ತೇಸುಂಡಕ, ಶಿರೀಷ, ಖರ್ಜೂರೀ (ಖರ್ಜೂರ) ಮತ್ತು ಕರವಂದಿಕ ವೃಕ್ಷಗಳು; ಸೇವಾಲೀ, ಶಾಲ್ಮಲೀ, ಶಾಲ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಧೂಕ ಮತ್ತು ವಿಭೀತಕವೂ ಇದ್ದು—ವಸ್ತ್ರಾಪಥ-ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ವನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 8

हरीतक्यः कटाहाश्च कर्यष्टा आटरूषकाः । विकच्छवः कपित्थाश्च रोहिणीवेत्रकद्रुमाः

ಅಲ್ಲಿ ಹರೀತಕೀ, ಕಟಾಹ, ಕಾರ್ಯಷ್ಟಾ, ಆಟರೂಷಕ ಎಂಬ ಔಷಧಿ ಸಸ್ಯಗಳು; ವಿಕಚ್ಛವ ಮತ್ತು ಕಪಿತ್ಥ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ರೋಹಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ವೇತ್ರಕ ದ್ರುಮಗಳೂ ಇದ್ದು—ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ಮಂಗಳ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 9

मदनफलानिर्गुण्डीपाटलानंदिपादपाः । लवंगैलालवल्यश्च सन्ताना अगरुद्रुमाः

ಅಲ್ಲಿ ಮದನಫಲ, ನಿರ್ಗುಂಡೀ, ಪಾಟಲಾ, ನಂದಿ ಪಾದಪಗಳು ಇದ್ದವು; ಲವಂಗ ಮತ್ತು ಏಲಾ, ಲವಲೀ ಲತೆಗಳು, ಸಂತಾನಾ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಅಗುರು ದ್ರುಮಗಳು—ಪೂಜ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧ ಸಸ್ಯಸಂಪತ್ತು ಆಗಿತ್ತು।

Verse 10

श्रीखण्डकर्पूरनगाः कल्पवृक्षा नगोतमाः । वामनेन तदा दृष्टाश्छायावृक्षाः सुरार्चिताः

ಆಗ ವಾಮನನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಂಡನು—ಶ್ರೀಖಂಡ (ಚಂದನ) ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಮನೋರಥಫಲ ನೀಡುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು; ಅವು ನೆರಳು ನೀಡುವ ವೃಕ್ಷಗಳು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅರ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 11

उदयास्तमने येषां छाया न प्रतिहन्यते । तेषां दर्शनमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರ ನೆರಳು ಕಡಿತಗೊಳ್ಳದೆಯೋ, ಆ ವೃಕ್ಷಗಳ ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 12

ये जनाः पुण्यकर्माणस्तेषां ते दृष्टिगोचराः । एतान्पश्यन्ययौ वृक्षांस्ततो रैवतकं गिरिम्

ಪುನ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಆ ವೃಕ್ಷಗಳು ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ನಂತರ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೊರಟನು.

Verse 13

यावन्निरीक्षते तुंगं शिखरं तस्य मूर्द्धनि । आश्चर्यं ददृशे विप्रो महल्लोकभयंकरम्

ಅದರ ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಎತ್ತರವಾದ ಶಿಖರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೋಡುತ್ತಿರಲು, ಅವನು ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು—ಅದು ಮಹತ್ತಾದದು, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಯಂಕರವಾದದು.

Verse 14

धूमज्वलनमध्यस्थान्पुरुषान्पंच पश्यति । कृष्णांगान्खेचरान्रौद्रान्कृष्णागुरुविभूषितान्

ಅವನು ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಐದು ಪುರುಷರನ್ನು ಕಂಡನು—ಕೃಷ್ಣಾಂಗಿಗಳು, ಖೇಚರರು, ರೌದ್ರರೂಪಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣ ಅಗರುದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರು.

Verse 15

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे द्वितीये वस्त्रापथक्षेत्रमाहात्म्ये सारस्वतप्रोक्ततीर्थयात्राविधाने श्रीदामोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಎರಡನೆಯ ‘ವಸ್ತ್ರಾಪಥಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ, ಸಾರಸ್ವತಪ್ರೋಕ್ತ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾವಿಧಾನದ ಅಂತರಗತ ‘ಶ್ರೀದಾಮೋದರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹದಿನೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 16

सघर्घरीकचरणन्यासनादितपर्वतान् । फेत्कारभासुराकारान्काशकुञ्चितमूर्द्धजान्

ಅವನು ಪರ್ವತಸಮಾನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಘರ್ಘರಿಸುವ ಪಾದಾಘಾತಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಂತೆ—ಭಯಂಕರ ಫೇತ್ಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಕಾಶಗಿಡದಂತೆ ಕುಂಚಿತ ಕೇಶಮೂರ್ಧಜಗಳಿರುವವು।

Verse 17

नरमांसवसासारकवलव्यग्रतालुकान् । जनगंधसमाज्ञानभवतीव्रविलोचनान्

ಅವರ ತಾಲುಗಳು ನರಮಾಂಸ ಮತ್ತು ವಸಾಸಾರದ ಕವಳಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಗ್ರವಾಗಿದ್ದವು; ಜನರ ಗಂಧವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರು ತೀವ್ರ, ಉಗ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಟಹಾಕಿದರು।

Verse 18

पञ्चाग्निसाधनाव्याप्तदिव्यचक्षुः प्रभावतः । देवान्पश्यति विप्रेन्द्रो ज्ञातकार्यपरंपरः

ಪಂಚಾಗ್ನಿ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾದ ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನು ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು; ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಪರಂಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಅರಿತನು।

Verse 19

एते क्षेत्राधिपाः पञ्च महादेवेन निर्मिताः । महाबला रैवतके निवसंति गिरौ सदा

ಈ ಐದು ಕ್ಷೇತ್ರಾಧಿಪತಿಗಳು ಮಹಾದೇವನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತರಾದವರು; ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಅವರು ಸದಾ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

स्वेच्छाचारान्नरान्मर्त्त्यान्वारयति नगे तथा । हरिं हरं नदीं देवीं न पश्यंति गिरिं यथा

ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಮর্ত್ಯರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಂಥವರು ಹರಿ, ಹರ, ದೇವೀನದಿ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕಾಣಲಾರರು।

Verse 21

दृष्ट्वा ज्ञात्वा स्तुतिं चक्रे ध्यात्वा देवं महेश्वरम् । जयंति दुष्टदैत्येंद्रयुद्धध्यानांकितं वपुः । बिभ्रति भ्रातरो ये ते पंचेंद्रसमविक्रमाः

ನೋಡಿ ತಿಳಿದು ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು. ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರೊಡನೆ ಯುದ್ಧಧ್ಯಾನದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಂಕಿತವಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪಂಚ ಇಂದ್ರಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಆ ಸಹೋದರರು ಜಯಶಾಲಿಗಳು.

Verse 22

रुद्रवक्त्रोद्भवा दक्षा दक्षाध्वरविनाशकाः । स्वावलीढाहुतीनष्टभीतवाडवनंदिताः

ಅವರು ರುದ್ರನ ಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು, ದಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠರು; ದಕ್ಷನ ಅಧ್ವರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವರು. ತಾವೇ ಲೇಸಿದ ಆಹುತಿಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ ಭೀತನಾದ ವಾಡವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 23

कुङ्कुमागरुकर्पूरलिप्तांगाः सुविभूषिताः । मदिरामोदमत्तांगनृत्यगीतकराः सुराः

ಕುಂಕುಮ, ಅಗರೂ, ಕರ್ಪೂರ ಲೇಪಿತ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತರಾದ ಆ ದೇವರುಗಳು ಮದಿರಾನಂದದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿ, ನೃತ್ಯಿಸುವ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗೀತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸಿದರು.

Verse 24

ब्रह्मांडभ्रमणश्रांत स्वगंधत्रस्तसंचराः । मनोजवाः कामगमा क्षेत्रपाला जयंति ते

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಶ್ರಾಂತರಾದವರು, ತಮ್ಮದೇ ಭಯಂಕರ ಗಂಧದಿಂದ ತ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು; ಮನೋವೇಗವುಳ್ಳವರು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಲ್ಲ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು ಜಯಶಾಲಿಗಳು.

Verse 25

इत्यादिवचनात्तुष्टा द्विजस्याग्रे स्वयं स्थिताः । एकपादोऽस्म्यहं चैको द्वितीयो गिरिदारुणः

ಇಂತಹ ವಚನಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಅವರು ಸ್ವಯಂ ದ್ವಿಜನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು. ಒಬ್ಬನು—“ನಾನು ಏಕಪಾದ”; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು—“ಎರಡನೆಯವನು ಗಿರಿದಾರುಣ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 26

तृतीयो मेघनादस्तु सिंहनादश्चतुर्थकः । पंचमः कालमेघोऽहं कुर्मः किं ते वदस्व तत्

ಮೂರನೆಯವನು ಮೇಘನಾದ, ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಸಿಂಹನಾದ; ನಾನು ಐದನೆಯವನು ಕಾಲಮೇಘ. ನಿನಗಾಗಿ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಹೇಳು.

Verse 27

द्विज उवाच । यदि तुष्टा भवंतो मे यदि देयो वरो धुवम् । अहो आप्रलयं यावत्स्थातव्यं मत्प्रतिष्ठितैः

ದ್ವಿಜನು ಹೇಳಿದನು—ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರ ನೀಡಬೇಕೆಂದರೆ, ಅಹೋ! ನನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಿ.

Verse 28

एकपादो गिरि तटे प्रहर्षात्प्रथमं स्थितः । वसतौ वसता तेन गिरौ च गिरिदारुणः

ಏಕಪಾದನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮೊದಲು ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದುದರಿಂದ ಆ ಪರ್ವತವೂ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಭಕ್ತಿಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಾಯಿತು.

Verse 29

प्रतिष्ठितः प्रसाद्याथ वरदोऽसौ स्वयं स्थितः । उज्जयंतगिरेर्मूर्ध्नि मेघनादः स्वयं ययौ

ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಆ ವರದಾತ ಸ್ವಯಂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಮೇಘನಾದನು ಸ್ವಯಂ ಉಜ್ಜಯಂತಗಿರಿಯ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 30

भवानीशंकरं रम्यं सिंहनादस्तथाविशत् । स्वयं वस्त्रापथेनैव भवस्याग्रे निरूपितः

ನಂತರ ಸಿಂಹನಾದನು ಭವಾನೀ-ಶಂಕರರ रम್ಯ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ವಸ್ತ್ರಾಪಥವೇ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಭವ (ಶಿವ)ನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ನಿಯೋಜಿಸಿತು.

Verse 31

स्वणरेखानदीतीरे कालमेघो महाबलः । सर्वलोकोपकारार्थं तीर्थं संस्थापितं पुरा

ಸ್ವರ್ಣರೇಖಾ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕಾಲಮೇಘನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 32

वामनेन स्वयं गत्वा क्षेत्रपालास्तु पूजिताः । पुरा युगादौ राजेंद्र सर्वे देवाः समागताः

ವಾಮನನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯುಗಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು।

Verse 33

सुराष्ट्रदेशे संप्राप्ताः पुण्ये रैवतके गिरौ । रक्षार्थं सर्वलोकानां वधार्थं देववैरिणाम्

ಅವರು ಸುರಾಷ್ಟ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ರೈವತಕ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದರು—ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ ದೇವವೈರಿಗಳ ವಧಾರ್ಥವೂ।

Verse 34

विष्णोः कण्ठे तदा मुक्ता जयमाला सुरोत्तमैः । दामोदरेति विख्यातं दत्तं नामोत्तमं हरेः

ಆಗ ದೇವೋತ್ತಮರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಜಯಮಾಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು; ಹರಿಗೇ ‘ದಾಮೋದರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಮ ದೊರಕಿತು।

Verse 35

सारमेय समारूढान्करिहस्तान्समेखलान् । खङ्गखेटकहस्तांश्च डमरुड्डामरस्वनान्

ಅವರು ನಾಯಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆರೂಢರಾಗಿದ್ದು, ಆನೆಹಸ್ತದಂತೆ ಕೈಗಳಿರುವವರು, ಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರು; ಖಡ್ಗ-ಖೇಟಕ ಹಿಡಿದು ಡಮರುಗಳ ಡಾಮರನಾದದಿಂದ ನಿನದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 36

सर्वतीर्थमयी पुण्या स्वर्णरेखा नदी स्थिता । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं विष्णुलोकप्रदायकम्

ಇಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಮಯಿಯಾದ ಸ್ವರ್ಣರೇಖಾ ನದಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥಸಾರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಪುಣ್ಯಪ್ರದ, ಭೋಗ-ಮೋಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೀಡುವದು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವದು.

Verse 37

क्षालनं सर्वपापानां रोगदारिद्र्यनाशनम् । दामोदरं रैवतके परमानंददायकम्

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸರ್ವಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ರೋಗ ಮತ್ತು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ರೈವತಕದಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

ये पश्यंति विमानैस्ते नीयंते विष्णुमंदिरे । न गृहे कार्तिकः कार्यो विशेषाद्भीष्मपंचकम्

ಇಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರು ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾರ್ತಿಕವ್ರತ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭೀಷ್ಮಪಂಚಕ, ಮನೆದಲ್ಲೇ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಾರದು (ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು).

Verse 39

पंचकाद्द्वादशी श्रेष्ठा कार्या दामोदरे जले । प्रातःस्नानं प्रकर्त्तव्यं संप्राप्ते कार्तिके जनैः

ಪಂಚಕವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದನ್ನು ದಾಮೋದರನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಕಾರ್ತಿಕ ಬಂದಾಗ ಜನರು ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 40

मासोपवासः कर्त्तव्यो यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः । सतीभिर्विधवाभिश्च मुक्तिस्थानमभीप्सुभिः

ಮೋಕ್ಷಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಯತಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸತೀಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ವಿಧವೆಯರು—ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಸೋಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 41

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेवन कृच्छ्रेण शाकाहारेण वा पुनः

ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಭೋಜನಮಾಡಿ, ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನಮಾಡಿ, ಅಥವಾ ಕೇಳದೇ ದೊರಕಿದುದನ್ನೇ (ಅಯಾಚಿತ) ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅಥವಾ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು; ಮತ್ತೆ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಥವಾ ಶಾಕಾಹಾರದಿಂದ ಜೀವಿಸಿ ಸಹ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು।

Verse 42

संसेव्यः कार्त्तिके विष्णुर्दीपदानपरैर्नरैः । ब्रह्मचर्यपरैर्मासो नीयते यदि मानवैः

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದೀಪದಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದ ಜನರು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ಮಾನವರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಪರರಾಗಿ ಈ ಮಾಸವನ್ನು ಕಳೆಯುವದಾದರೆ ಅದು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ।

Verse 43

तदा विष्णुपुरे वासः क्रियते विष्णुना सह । पञ्चोपवासाः कर्त्तव्याः संप्राप्ते भीष्मपंचके

ಆಗ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ। ಭೀಷ್ಮಪಂಚಕ ಬಂದಾಗ ಐದು ಉಪವಾಸಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 44

एकादशीं समारभ्य पंचमी पूर्णिमादिनम् । तदेतत्पंचकं प्रोक्तं सर्वपापहरं नृणाम्

ಏಕಾದಶಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ಪಂಚಮಿವರೆಗೆ—ಇದನ್ನೇ ‘ಪಂಚಕ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಮನುಷ್ಯರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 45

सर्वेषामपि मासानां पञ्चकात्कार्तिकादपि । एकादशी कार्तिकस्य पुण्या दामोदरे कृता

ಎಲ್ಲಾ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಪಂಚಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ—ದಾಮೋದರನಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಏಕಾದಶಿ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯಕರ।

Verse 46

मिष्टान्नं कार्तिके देयं हविष्यं सघृतप्लुतम् । सुवर्णं रजतं वस्त्रं तोयमन्नं फलानि च

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ತುಪ್ಪದಿಂದ ತೋಯ್ದ ಹವಿಷ್ಯವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಣ, ರಜತ, ವಸ್ತ್ರ, ಜಲ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಫಲಗಳನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 47

मासांते विविधं देयं गौस्तिलाः कुसुमानि च । सर्वदानेषु यत्पुण्यं सर्व तीर्थेषु यत्फलम्

ಮಾಸಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು—ಗೋವು, ಎಳ್ಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳ ಪುಣ್ಯವೂ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 48

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैर्गयायां पिंडदस्य यत् । तत्फलं जायते नॄणां दृष्टे दामोदरे नृप

ಹೇ ನೃಪ! ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನದಿಂದಲೂ ದೊರಕುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ದಾಮೋದರನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅದೇ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 49

एकादश्यां कृतस्नानो देव पूजापरो भवेत् । स्नाप्य पञ्चामृतेनैव ततस्तीर्थोदकेन च

ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಮೊದಲು ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ತೀರ್ಥೋದಕದಿಂದಲೂ ಸ್ನಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 50

कुंकुमागरुश्रीखंडकर्पूरोदकमिश्रितैः । पूजयित्वा ततः पुष्पैः शतपत्रैः सुगं धिभिः

ಕುಂಕುಮ, ಅಗುರು, ಶ್ರೀಖಂಡ (ಚಂದನ), ಕರ್ಪೂರ ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಸುಗಂಧಿತ ಶತಪತ್ರ (ಪದ್ಮಾದಿ) ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 51

मालतीकुसुमैः शुभ्रैर्बहुभिस्तुलसीदलैः । वस्त्रयज्ञोपवीतं च दत्त्वा धूपं प्रधूपयेत्

ಅನೇಕ ಶುಭ್ರ ಮಾಲತೀಕುಸುಮಗಳು ಹಾಗೂ ತುಳಸಿದಳಗಳೊಂದಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಧೂಪದಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಧೂಪಿಸಬೇಕು।

Verse 52

दीपं दद्याद्धृतेनैव तैलेनापि घृतं विना । नैवेद्यं विविधं देयं फलं तांबूलमेव च

ತುಪ್ಪದಿಂದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ತುಪ್ಪ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದಲೂ ದೀಪವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು। ವಿವಿಧ ನೈವೇದ್ಯ, ಫಲ ಮತ್ತು ತಾಂಬೂಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 53

प्रासादपूजा कर्त्तव्या ध्वजदानादिना नृप । गौः सवत्सा ततो देया संसारार्णवतारिणी

ಓ ನೃಪಾ! ಧ್ವಜದಾನಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಸಾದ-ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಕರುসহಿತ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಅದು ಸಂಸಾರಾರ್ಣವದಿಂದ ತಾರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 54

ततः प्रदक्षिणां कृत्वा गीतवादित्रनिस्वनैः । वेदपाठपुराणैश्च व्याख्यादिव्यकथादिभिः

ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದಗಳೊಂದಿಗೆ, ವೇದಪಾಠ, ಪುರಾಣಪಾಠ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಕಥೆಗಳಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 55

देवाग्रे जागरः कार्यो दीपो देयोंऽतिभूमिषु । सप्तधान्यमयाः सप्त पर्वता दीपसंयुताः

ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಏಳು ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಏಳು ‘ಪರ್ವತಗಳನ್ನು’ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಬೇಕು।

Verse 56

फलतांबूलपक्वान्नपूरिताः परिकल्पिताः । विद्वद्भिः श्रोत्रियैः श्रांतैर्ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः

ಹಣ್ಣು, ತಾಂಬೂಲ ಮತ್ತು ಪಕ್ವಾನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ವಿದ್ಯಾವಂತ ಶ್ರೋತ್ರಿಯರು, ಶ್ರಮಿತರಾದರೂ ಗೃಹಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 57

स्त्रीभिश्च नरशार्दूल श्रोतव्या वैष्णवी कथा । एवं जागरणं कार्यं रागक्रोधविवर्जितैः

ಹೇ ನರಶಾರ್ದೂಲ! ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ವೈಷ್ಣವೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ರಾಗ-ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 58

कृत्वा जागरणं रात्रावुदिते सूर्यमडले । पूर्वां संध्यां ततः स्नात्वा कृत्वा मध्याह्नमाचरेत्

ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಾತಃಸಂಧ್ಯೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕರ್ಮ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 59

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च संतर्प्य विधिपूर्वकम् । कृत्वा श्राद्धं पितॄणां तु दद्याद्दानं स्वशक्तितः

ದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ; ನಂತರ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 60

देवं दामोदरं पूज्य पुष्पधूपादिना पुनः । नरसिंहं सुरं पूज्य वैनतेयं च पूजयेत्

ಹೂವು, ಧೂಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ದಾಮೋದರ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದಿವ್ಯ ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 61

कृत्वा जागरणं रात्रावुत्थाप्य मधुसूदनम् । द्वादशीभुक्तिमासाद्य कार्यं पारणकं नरैः

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ದ್ವಾದಶಿಯ ಯೋಗ್ಯ ಭೋಜನಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನರರು ಪಾರಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 62

ब्राह्मणान्भोजयित्वा च सहितः पुत्रबांधवैः । विकलांधकृपणानां देयमन्नं स्वशक्तितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಪುತ್ರಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ವಿಕಲರು, ಅಂಧರು, ದೀನರಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 63

दामोदरे रैवतके स्वर्णरेखानदीजले । एवं यः कुरुते यात्रां तस्य पुण्यफलं शृणु

ರೈವತಕದಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರನ ಬಳಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಣರೇಖಾ ನದಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 64

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च ग्रामसीमाविलोपकः । राजद्रोही गुरुद्रोही मिथ्याव्रतधरश्च यः

ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನಾಗಿರಲಿ, ಸುರಾಪಾನಕನಾಗಿರಲಿ, ಗ್ರಾಮಸೀಮಾ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ, ರಾಜದ್ರೋಹಿಯಾಗಿರಲಿ, ಗುರುದ್ರೋಹಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಮಿಥ್ಯಾವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿರಲಿ—

Verse 65

कूटसाक्ष्यप्रदो यश्च यश्च न्यासापहारकः । बालस्त्रीघातको विप्रः संध्यास्नानविवर्जितः

ಮತ್ತು ಯಾರು ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡುವವನಾಗಿರಲಿ, ಯಾರು ನ್ಯಾಸ (ಅಮಾನತ್ತು) ಅಪಹರಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ, ಯಾರು ಬಾಲಕ ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಲಿ; ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದರೂ—

Verse 66

देवब्रह्म स्वहर्त्ता च वेदविक्रयकारकः । कन्याविक्रयकर्त्ता च देवब्राह्मणनिंदकः

ದೇವದ್ರವ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತನ್ನಾಗಲಿ ಕದ್ದವನು, ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವನು, ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾರುವವನು, ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುವವನು—ಇವರು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರು.

Verse 67

विश्वासघातको विप्रः शूद्रान्नादोऽथ लुब्धकः । नायकः परदाराणां स्वयंदत्तापहारकः

ವಿಶ್ವಾಸಘಾತ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶೂದ್ರರ ಅನ್ನದಿಂದ ಬದುಕುವವನು, ಲೋಭಿ ಬೇಟೆಗಾರ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಇತರರನ್ನು ನಡಿಸುವವನು, ತಾನೇ ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಇವರು ಘೋರ ಪಾಪಿಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

पर्वमैथुनसेवी च तथा वै सेतुभेदकः । परिणीतामृतुस्नातां स्वयं यो नाभिगच्छति

ನಿಷಿದ್ಧ ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡುವವನು, ಸೇತುವೆ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಒಡೆಯುವವನು, ಮತ್ತು ಋತುಸ್ನಾನದ ನಂತರ ತನ್ನ ವಿಧಿವತ್ಕೃತ ವಿವಾಹಿತ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ತಾನೇ ಹೋಗದವನು—ಅವನು ಕೂಡ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

ब्राह्मणी विधवा बाला न भवेच्छ्रुतधारिणी । महापातकिनश्चैते तथान्ये बहवो नृप

ಹೇ ನೃಪ! ವಿಧವೆಯಾದ ಬಾಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಲಾರಳು; ಇವರು ಹಾಗೂ ಇಂತಹ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 70

स्वर्णरेखाजले स्नात्वा दृष्ट्वा दामोदरं हरिम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

ಸ್ವರ್ಣರೇಖೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದಾಮೋದರ ಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

न तु ये पापकर्माणः समायाताः प्रजागरे । संसारसागरे तीर्थे गच्छंति न हरेः पुरम्

ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ಪ್ರಜಾಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ, ಸಂಸಾರಸಾಗರ ತೀರ್ಥಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹರಿಯ ಪುರವನ್ನು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 72

यथा यथा याति नरः प्रजागरे तथातथा विष्णुपुरे विचिंत्यते । वासः सुरैर्वैष्णवलोकहेतवे मृदंगगीतध्वनिनादिते गृहे

ನರನು ಪ್ರಜಾಗರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪುರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವೈಷ್ಣವಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ದೇವರುಗಳು ಮೃದಂಗ-ಗೀತಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಾದಿತವಾದ ಗೃಹವಾಸವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 73

गदासि शंखारिधराश्चतुर्भुजा दैतेयदर्पापहरूपधारिणः । प्रगीयमानाः सुरसुंदरीभिस्ते यांति खं खेचरगात्रसंगाः

ಗದೆ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚತುರ್ಭುಜರಾಗಿ ದೈತ್ಯರ ದರ್ಪವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುರಸುಂದರಿಯರ ಗಾನದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ದಿವ್ಯ ಖೇಚರರ ಸಂಗದೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.

Verse 74

वाराहकल्पे प्रथमं युगादौ दामोदरो रैवतके प्रसिद्धः । सैषा नदी या सरितां वरिष्ठा सोऽयं हरिर्यो भुवनस्य कर्ता

ವರಾಹಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಯುಗದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ರೈವತಕದಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಈ ನದಿಯೇ ಸರಿತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಈ ಹರಿಯೇ ಭುವನದ ಕರ್ತೃ.

Verse 75

इदं पुराणं पठते शृणोति नरो विमानैर्मधुसूद नालये । देवांगनादत्तभुजश्चतुर्भुजः स नीयते देवगणैरभिष्टुतः

ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಓದುವ ಅಥವಾ ಕೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಧುಸೂದನನ ಆಲಯಕ್ಕೆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಂಗನರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿ, ದೇವಗಣಗಳ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.