Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग प्रह्लादा सुरसत्तम । येन नः कलिमध्ये तु दर्शितो भगवान्हरिः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಸಾಧು, ಸಾಧು! ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಸುರಸತ್ತಮ! ನಿನ್ನಿಂದ ಕಲಿಯುಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಮಗೆ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು.

Verse 2

त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्

ನಿನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಂತಿರುವ ಈ ಕಥೆ ಅಮೃತೋಪಮ. ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಪಾನಮಾಡುತ್ತಿರಲೂ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾಬಾಹೋ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸುವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 3

अस्माभिस्तत्र गंतव्यं वहते यत्र गोमती । तिष्ठते यत्र भगवांश्चक्रतीर्थावलोककः

ಗೋಮತಿ ಹರಿಯುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ, ಚಕ್ರತೀರ್ಥವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಭಗವಾನ್ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ನಾವು ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 4

भवाब्धौ पतितांस्तात उद्धरस्व भवार्णवात् । तीर्थयात्राविधानं च कथयस्व महामते

ಪ್ರಿಯನೇ, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು; ಸಂಸಾರಸಮುದ್ರದಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಮಹಾಮತೇ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸು।

Verse 5

प्रह्लाद उवाच । गत्वा तु गोमतीतीरे प्रणमेद्दंडवच्च ताम् । प्रक्षाल्य पाणिपादौ च कृत्वा च करयोः कुशान्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಗೋಮತಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವಳಿಗೆ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 6

गृहीत्वा तु फलं शुभ्रमक्षतैश्च समन्वितम् । प्राङ्मुखः प्रयतो भूत्वा दद्यादर्घ्यं विधानतः

ನಂತರ ಶುಭ್ರವಾದ ಫಲವನ್ನು ಅಕ್ಷತಗಳೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 7

ब्रह्मलोकात्समायाते वसिष्ठतनये शुभे । सर्वपापविशुद्ध्यर्थं ददाम्यर्घ्यं तु गोमति

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದ ವಸಿಷ್ಠನ ಶುಭ ಪುತ್ರಿಯೇ—ಹೇ ಗೋಮತೀ! ಸರ್ವಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 8

वसिष्ठतनये देवि सुरवंद्ये यशस्विनि । त्रैलोक्यवंदिते देवि पापं मे हर गोमति

ಹೇ ದೇವಿ! ವಸಿಷ್ಠನ ಪುತ್ರಿಯೇ, ದೇವರಿಂದ ವಂದಿತಳೇ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯೇ; ತ್ರಿಲೋಕವಂದಿತ ಗೋಮತೀ, ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸು।

Verse 9

इत्युच्चार्य्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । विष्णुं संस्मृत्य मनसा मंत्रमेतमुदीरयेत्

ಇಂತೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಕೈಯಿಂದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । उद्धृताऽसि वराहेण कृष्णेन शतबाहुना

ಹೇ ವಸುಂಧರೇ! ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ವಿಷ್ಣುಪಾದಸ್ಪರ್ಶಿತಳೇ; ನೀನು ವರಾಹನಿಂದ, ಶತಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ, ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ।

Verse 11

मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम् । त्वया हतेन पापेन पूतः संवत्सरं भवेत्

ಹೇ ಪವಿತ್ರ ಮೃತ್ತಿಕೇ! ನಾನು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಸಂಚಿತ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸು. ನಿನ್ನಿಂದ ನಾಶವಾದ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

इत्येवं मृदमालिप्य स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि । आपो अस्मानिति स्नात्वा शृणुध्वं यत्फलं लभेत्

ಈ ರೀತಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಆಪೋऽಸ್ಮಾನ್…’ ಎಂದು ಪಠಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಈಗ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುವುದೋ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 13

कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं राहुग्रस्ते दिवाकरे । स्नानमात्रेण तत्पुण्यं गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ರಾಹುಗ್ರಸ್ತ ಸೂರ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವು ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಪುಣ್ಯವು ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 14

भक्त्या स्नात्वा तु तत्रैवं कुर्यात्कर्म यथोदितम् । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पयेद्भावसंयुतः

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಧಿಸಿದಂತೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಭಾವಸಹಿತ ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 15

ये च रौरवसंस्था हि ये च कीटत्वमागताः । गोमतीनीरदानेन मुक्तिं यांति न संशयः

ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಾಗಲಿ, ಕೀಟಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದವರಾಗಲಿ—ಗೋಮತಿಯ ಜಲದಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 16

विनाप्यक्षतदर्भैर्वा विना भावनया तथा । वारिमात्रेण गोमत्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

ಅಕ್ಷತ ಹಾಗೂ ದರ್ಭವಿಲ್ಲದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶೇಷ ಭಾವನೆಯಿಲ್ಲದೆ—ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನೀರಮಾತ್ರದಿಂದ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 17

ततश्च विप्रानाहूय वेदज्ञांस्तीरसंश्रयान् । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ವಿಶ್ವೇದೇವಾದಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 18

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दक्षिणां च ततो दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣವೂ ರಜತವೂ ದಾನಮಾಡಬೇಕು।

Verse 20

दद्याद्विप्रं समभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूषणैः । सप्तधान्ययुतां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ವಸ್ತ್ರ, ಅಲಂಕಾರ, ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಯುಕ್ತ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿ—“ವಿಷ್ಣು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 21

आसीमांतं विसृज्यैतान्ब्राह्मणान्नियतेंद्रियः । दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗಡಿವರೆಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು; ದೀನರು, ಅಂಧರು, ದರಿದ್ರರಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 22

गोमती गोमयस्नानं गोदानं गोपिचन्दनम् । दर्शनं गोपिनाथस्य गकाराः पंच दुर्लभाः

ಗೋಮತಿ, ಗೋಮಯಸ್ನಾನ, ಗೋদান, ಗೋಪೀಚಂದನ, ಗೋಪೀನಾಥದ ದರ್ಶನ—‘ಗ’ಕಾರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಐದು ದುರ್ಲಭಗಳು।

Verse 23

तस्माच्चैव प्रकर्तव्यं गोदानं गोमतीतटे । एवं कृत्वा द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः

ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋಮತಿ ತಟದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗೋদানವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

ये गता नरकं घोरं ये च प्रेतत्वमागताः । पूर्वकर्मविपाकेन स्थावरत्वं गताश्च ये

ಭಯಂಕರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋದವರು, ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಕರ್ಮದ ವಿಪಾಕದಿಂದ ಸ್ಥಾವರ ಯೋನಿಗೆ (ವೃಕ್ಷಾದಿ) ಬಿದ್ದವರು—

Verse 25

पितृपक्षे च ये केचिन्मातृपक्षे कुलोद्भवाः । सर्वे ते मुक्तिमायांति गोमत्या दर्शनात्कलौ

ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪಿತೃಗಳು ಎಲ್ಲರೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗೋಮತೀ ನದಿಯ ಪುಣ್ಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

कृतं श्राद्धं नरैर्यैस्तु गोमत्यां भूसुरोत्तमाः । हयमेधस्य यज्ञस्य फलमायांत्यसंशयम्

ಹೇ ಭೂಸುರೋತ್ತಮಾ! ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

गंगास्नानेन यत्पुण्यं प्रयागे परिकीर्त्तितम् । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां श्राद्धकृन्नरः

ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

विष्णुलोकं हि गच्छंति पितरस्तत्कुलोद्भवाः । अनेकजन्मसाहस्रं पापं याति न संशयः

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪಿತೃಗಳು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 29

सुवर्णशृंगसहितां राजतखुरभूषिताम् । रत्नपुच्छां वस्त्रयुतां ताम्रपृष्ठां सवत्सकाम्

ಸುವರ್ಣಶೃಂಗಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ರಜತಖುರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತವಾದ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಬಾಲವಿರುವ, ವಸ್ತ್ರಯುಕ್ತವಾದ, ತಾಮ್ರಪೃಷ್ಠಾವರಣ ಧರಿಸಿದ—ಕರುಸಹಿತ ಆ ಗೋವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು।

Verse 30

यो नरः कार्त्तिके स्नानं गोमत्यां कुरुते द्विजाः । प्रसन्नो भगवांस्तस्य लक्ष्म्या सह न संशयः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನ ಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 31

प्रत्यहं हुतं भोक्तारं तर्पयेत्सुसमाहितः । प्रत्यहं षड्रसं देयं भोजनं च द्विजातये

ಪ್ರತಿದಿನ ಸುಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಹುತಭೋಕ್ತನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಷಡ್ರಸಯುಕ್ತ ಭೋಜನವನ್ನು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಾತಿಗೆ ಅನ್ನದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 32

पूजयेत्कृष्णदेवं च प्रत्यहं भक्तितत्परः । येन केनापि विप्रेन्द्राः स्थातव्यं नियमेन तु

ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಯಾವ ರೀತಿಯಾದರೂ, ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು।

Verse 33

ब्राह्मणानुज्ञया तत्र गृह्णीयान्नियमान्नरः । संपूर्णे कार्त्तिके मासि संप्राप्ते बोधवासरे

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಜ್ಞೆಯಿಂದ ನರನು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಬೋಧವಾಸರ ಬಂದಾಗ (ವ್ರತ ಸಮಾಪ್ತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ).

Verse 34

पंचामृतेन देवेशं स्नापयेत्तीर्थवारिणा । श्रीखण्डं कुंकुमोन्मिश्रं मृगनाभिसमन्वितम् । विलेपयेच्च देवेशं भक्त्या दामोदरं हरिम्

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದಲೂ ತೀರ್ಥಜಲದಿಂದಲೂ ದೇವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಕುಂಕುಮಮಿಶ್ರಿತ, ಕಸ್ತೂರಿಯುಕ್ತ ಶ್ರೀಖಂಡ ಚಂದನಲೇಪವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾಮೋದರ ಹರಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 35

कुसुमैर्वारिसंभूतैस्तुलस्या करवीरकैः । तद्देशसंभवैः पुष्पैः पूजयेद्गरुडध्वजम्

ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಷ್ಪಗಳು, ತುಳಸಿ, ಕರವೀರ (ಕಣೇರು) ಹೂಗಳು ಹಾಗೂ ಆ ಪವಿತ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹೂಗಳಿಂದ ಗರುಡಧ್ವಜ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 36

नैवेद्यं रुचिरं दद्याद्वि ष्णुर्मे प्रीयतामिति । गीतवाद्यादिनृत्येन तथा पुस्तकवाचनैः

‘ವಿಷ್ಣು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ರುಚಿಕರ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಾನ, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಪಠಣದಿಂದಲೂ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 37

रात्रौ जागरणं कार्य्यं स्तोत्रैर्नानाविधैरपि । आहूय ब्राह्मणान्भक्त्या भोजयेच्च स्वशक्तितः

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 38

ततो रथस्थितं देवं पूजयेद्गरुडध्वजम् । कार्त्तिकांते च विप्रेंद्रा गोमत्युदधिसंगमे

ನಂತರ ರಥಸ್ಥಿತನಾದ ಗರುಡಧ್ವಜ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಾ, ಕಾರ್ತ್ತಿಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿ–ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ (ಅದೇ ವಿಧವಾಗಿ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 39

स्नात्वा पितॄंश्च संतर्प्य पूजयेच्च जनार्द्दनम् । सुवस्त्रैर्भूषणैश्चापि समभ्यर्च्य रमापतिम् । अनुज्ञया तु विप्राणां व्रतं संपूर्णतां नयेत्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ರಮಾಪತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು.

Verse 40

एवं यः स्नाति विप्रेन्द्राः कार्त्तिके कृष्णसन्निधौ । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 41

माघस्नानं नरो भक्त्या गोमत्यां कुरुते तु यः । वैनतेयोदये नित्यं संतुष्टः सह भार्यया

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೋಮತೀ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಘಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡುವವನು—ಪ್ರತಿದಿನ ಗರುಡೋದಯ (ಸೂರ್ಯೋದಯ) ಸಮಯದಲ್ಲಿ—ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

तिला हिरण्यसहिता देया ब्राह्मणसत्तमे । मोदका गुडसंमिश्राः प्रत्यहं दक्षिणान्विताः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮ! ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಲ್ಲಮಿಶ್ರಿತ ಮೋದಕಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 43

तिलैराज्याप्लुतैर्होमः कर्त्तव्यः प्रत्यहं नरैः । होमार्थं सेवयेद्वह्निं न शीतार्थं कदाचन

ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೋಮಾರ್ಥವೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಕೇವಲ ಚಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 44

गोमत्यां स्नाति यो भक्त्या माघं माधववल्लभम् । समाप्तौ रक्तवस्त्राणि कञ्चुकोष्णीषमेव च

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾಘಮಾಸಪೂರ್ತಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ವ್ರತಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕಂಚುಕ (ಅಂಗರಖಾ) ಮತ್ತು ಉಷ್ಣೀಷ (ಪಾಗಡಿ) ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 45

दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಂಕುಮ (ಕೇಸರಿ) ನೀಡಬೇಕು; ಕಂಬಳ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಿ—‘ವಿಷ್ಣು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು।

Verse 46

स्वामिकार्य्यमृतानां च संग्रामे शस्त्रसंकुले । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च मृतानां या गतिः स्मृता

ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಸ್ತ್ರಸಂಕುಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಗೋಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೆ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಪುಣ್ಯಗತಿ—

Verse 47

माघस्नाने च सा प्रोक्ता गोमत्यां नात्र संशयः । सर्वदानफलं तस्य सर्व तीर्थफलं तथा

ಅದೇ (ಪುಣ್ಯಗತಿ) ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಘಸ್ನಾನಕ್ಕೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳ ಫಲವೂ, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 48

माघस्नानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम् । सर्वान्कामानवाप्नोति समभ्यर्च्य जनार्द्दनम्

ಮಾಘಸ್ನಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 49

माघं यः क्षपते सर्वं गोमत्युदधिसंगमे । ब्राह्मणानुज्ञया विप्राः सर्वं संपूर्णतां व्रजेत्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಗೋಮತಿ–ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಘಮಾಸವನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

पापिनोऽपि द्विजश्रेष्ठा ये स्नाता गोमतीजले । यज्विनां च गतिं यांति प्रसादाच्चक्रपाणिनः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಗೋಮತಿ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿಗಳೂ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಯಜ್ವಿಗಳ (ಯಜ್ಞಕರ್ತರ) ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 51

ब्रह्मरुद्रपदादूर्ध्वं यत्पदं चक्रपाणिनः । स्नानमात्रेण गोमत्यां तत्प्रोक्तं कृष्णसंनिधौ

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರರ ಪದಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಪರಮಪದವು, ಕೃಷ್ಣಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ (ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ) ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 52

मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं गुरुघातिनि । तत्पापं समवाप्नोति यात्राभंगं करोति यः

ಮಿತ್ರದ್ರೋಹದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪವೂ, ಗುರುಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪವೂ—ಅದೇ ಪಾಪವನ್ನು ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವವನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

ब्रह्मस्वहारिणः पापास्तथा देवस्वहारिणः । स्नानमात्रेण शुद्ध्यंति गोमत्यां नात्र संशयः

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಸ್ತಿ) ಕದ್ದವರ ಪಾಪವೂ, ದೇವಸ್ವ (ದೇವಾಲಯದ ಆಸ್ತಿ) ಕದ್ದವರ ಪಾಪವೂ—ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 54

भीताऽभयप्रदानेन यत्पुण्यं लभते नरः । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां स्नानमात्रतः

ಭೀತರಿಗೆ ಅಭಯದಾನ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಪುಣ್ಯವೇ, ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 55

भीताभय प्रदानेन पुत्रानिष्टान्न संशयः । धनकामस्तु विपुलं लभते धनमूर्जितम्

ಭೀತರಿಗೆ ಅಭಯದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸತ್ಪುತ್ರರು ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅಪಾರವಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 56

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्गोमतीनीरसंगमे । कृतकृत्यो भवेद्विप्रा ऋणान्मुच्येत पैतृकात्

ಗೋಮತಿಯ ಜಲಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಪೈತೃಕ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

मनसा वचसा चैव कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते पापं गोमतीनीरसंगमात्

ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಗೋಮತಿಯ ಜಲಸಂಗಮದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 58

पीतांबरधरो भूत्वा तथा गरुडवाहनः । वनमाली चतुर्बाहुर्दिव्यगन्धानुलेपनः । याति विष्ण्वालयं विप्रा अपुनर्भवलक्षणम्

ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗರುಡವಾಹನನಾಗಿ, ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ—ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ—ಅವನು ಅಪುನರ್ಭವಲಕ್ಷಣವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

गोमतीस्नानमात्रेण मानवो नात्र संशयः । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णुं सनातनम्

ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಮಾನವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.