Adhyaya 41

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । धन्यास्तु नरलोकास्ते गोमत्यां तु कृतोदकाः । पूजयिष्यंति ये कृष्णं केतकीतुलसीदलैः

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ನರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದವರು ಧನ್ಯರು; ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ತುಳಸಿದಳಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರೂ ಧನ್ಯರು।

Verse 2

न तेषां संभवोऽस्तीह घोरसंसा रगह्वरे । तेषां मृत्युः पुनर्नास्ति ह्यमरत्वं हि ते गताः

ಅವರಿಗೆ ಈ ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರಗಹ್ವರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಮರಣವೂ ಪುನಃ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 3

अन्यत्र वै यतीनां तु कोटीनां यत्फलं भवेत् । द्वारकायां तु चैकेन भोजितेन ततोऽधिकम्

ಬೇರೆಡೆ ಕೋಟಿ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಫಲ ಯಾವುದು ದೊರಕುವುದೋ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯತಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 4

अतीतं वर्त्तमानं च भविष्यद्यच्च पातकम् । निर्द्दहेन्नास्ति संदेहो द्वारका मनसा स्मृता

ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲವೂ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ—ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ದಗ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 5

ज्ञात्वा कलियुगे घोरे हाहाभूतमचेतनम् । द्वारकां ये न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते नरोत्तमाः

ಘೋರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ಮರುಳಾಗಿ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದ ನರೋತ್ತಮರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೃತಾರ್ಥರು।

Verse 6

मृतानां यत्र जंतूनां श्वेतद्वीपे स्थितिः सदा

ಯಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 7

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपाश्च ये । एकविंशतिः पितृगणा द्वारकायां वसंति ते

ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು, ಬರ್ಹಿಷದರು, ಆಜ್ಯಪರು, ಸೋಮಪರು—ಇಂತೆ ಪಿತೃಗಣಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 8

पुष्करादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि काश्यादीन्यूषराणि च

ಪುಷ್ಕರಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು, ಗಂಗಾದಿ ಪಾವನ ನದಿಗಳು, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಾದಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಕಾಶ್ಯಾದಿ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಏಕತ್ರ ಸಮುಪಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 9

गयादिपितृतीर्थानि प्रभासाद्यानि यानि च । स्थानानि यानि पुण्यानि ग्रामाश्च निवसंति वै

ಗಯಾದಿ ಪಿತೃತೀರ್ಥಗಳೂ, ಪ್ರಭಾಸಾದಿ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ, ಹಾಗೂ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಪಾವನ ಗ್ರಾಮಗಳು—ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿವೆ.

Verse 10

काश्यादिपुर्यो या नित्यं निवसंति कलौ युगे । नित्यं कृष्णस्य सदने पापिनां मुक्तिदे सदा

ಕಾಶೀ ಮೊದಲಾದ ಪುಣ್ಯಪುರಿಗಳು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿತ್ಯ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸ್ವಧಾಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ನಿರಂತರ ಮೋಕ್ಷದಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 11

वैशाखशुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यां शेषतः । वैशाख्यां दैत्यशार्दूल कल्पादिषु युगादिषु

ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ದ್ವಾದಶಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಪ್ರಬೋಧಿನೀ’ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ಮತ್ತು ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ದೈತ್ಯಶಾರ್ದೂಲ, ಕಲ್ಪಗಳೂ ಯುಗಗಳೂ ಆರಂಭವಾಗುವಾಗಲೂ (ಇದೇ ವಿಧಿ).

Verse 12

चंद्रसूर्योपरागेषु मन्वादिषु न संशयः । व्यतीपातेषु संक्रांतौ वैधृतौ दैत्यनायक

ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣ-ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನ್ವಂತರಾದಿ ಸಂಧಿಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ವ್ಯತೀಪಾತ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ವೈಧೃತಿ ಯೋಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ದೈತ್ಯನಾಯಕ!

Verse 13

तिलोदकं च यद्दत्त तत्स्थले पितृभक्तितः । तत्सर्वमक्षयं प्रोक्तं गोमत्यां स्नानपूर्वकम्

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡುವ ತಿಲೋದಕ ದಾನವು—ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ—ನೀಡಿದರೆ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

येऽत्र श्राद्धं प्रकुर्वंति पिंडदानपुरःसरम् । तेषामत्राक्षया तृप्तिः पितॄणामुपजायते

ಇಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನವನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 41

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थ द्वारकामाहात्म्ये गोमतीस्नान कृष्णपूजन यतिभोजन दान श्राद्धादिसत्फलवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಚತುರ್ಥ ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಗೋಮತೀಸ್ನಾನ, ಕೃಷ್ಣಪೂಜೆ, ಯತಿಭೋಜನ, ದಾನ, ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿಗಳ ಸತ್ಫಲವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.