Adhyaya 36

Verse 1

सूत उवाच । प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा स्थितस्तत्र सभास्थले । पप्रच्छात्युत्सुकमना बलिस्तत्क्षेत्रवैभवम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಭಾಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು. ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕಮನದಿಂದ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ವೈಭವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 2

प्रह्लादस्तद्वचः श्रुत्वा भक्तिभावपुरस्कृतम् । अभिनन्द्य च तं प्रेम्णा प्रवक्तुमुपचक्रमे

ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ, ವಿವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 3

प्रह्लाद उवाच । एकैकस्मिन्पदे दत्ते पुरीं द्वारवतीं प्रति । पुण्यं क्रतुसहस्राणां फलं भवति देहिनाम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ದ್ವಾರವತೀ ಪುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೂ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 4

येऽपीच्छंति मनोवृत्त्या गमनं द्वारकां प्रति । तेषां प्रलीयते पापं पूर्वजन्मायुतार्जितम्

ಮನೋವೃತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುವವರ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಯುತವಾಗಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 5

अत्युग्राण्यपि पापानि तावत्तिष्ठंति विग्रहे । यावन्न गच्छते जंतुः कलौ द्वारवतीं प्रति

ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಪಾಪಗಳೂ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವಿ ದ್ವಾರವತೀ (ದ್ವಾರಕೆ) ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡದವರೆಗೆ।

Verse 6

लोभेनाऽप्युपरोधेन दंभेन कपटेन वा । चक्रतीर्थे तु यो गच्छेन्न पुनर्विशते भुवि

ಲೋಭ, ಅಡ್ಡಿ, ದಂಭ ಅಥವಾ ಕಪಟದಿಂದಲಾದರೂ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನು ಮತ್ತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ (ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ)।

Verse 7

हीनवर्णोऽपि पापात्मा मृतः कृष्णुपुरीं प्रति । कलि कालकृतैर्दोषैरत्युग्रैरपि मानवः । भक्त्या कृष्णमुखं दृष्ट्वा न लिप्यति कदाचन

ಹೀನವರ್ಣದ ಪಾಪಾತ್ಮನಾದರೂ ಕೃಷ್ಣುಪುರಿ (ದ್ವಾರಕೆ) ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲಿಯುಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅತ್ಯುಗ್ರ ದೋಷಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಮಾನವನೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಮುಖವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಲ್ಮಷಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 8

तावद्विराजते काशी ह्यवंती मथुरापुरी । यावन्न पश्यते जंतुः पुरीं कृष्णेन पालिताम्

ಕಾಶಿ, ಅವಂತಿ ಮತ್ತು ಮಥುರಾಪುರಿ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತವೆ; ಜೀವಿ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾಲಿಸುವ ಆ ಪುರಿ (ದ್ವಾರಕೆ)ಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸದವರೆಗೆ।

Verse 9

येषां कृष्णालये प्राणा गता दानवनायक । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ಹೇ ದಾನವನಾಯಕಾ! ಯಾರ ಪ್ರಾಣಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಧಾಮವಾದ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತವೋ, ಅವರಿಗೆ ಪುನರಾಗಮನವೇ ಇಲ್ಲ—ಕೋಟಿಕಲ್ಪಗಳಾದರೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 10

दुर्लभो द्वारकावासो दुर्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्लभं गोमतीस्नानं रुक्मिणीदर्शनं कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾವಾಸ ದುರ್ಲಭ, ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನ ದುರ್ಲಭ; ಪವಿತ್ರ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಣೀದರ್ಶನವೂ ದುರ್ಲಭವೇ।

Verse 11

नित्यं कृष्णपुरीं रम्यां ये स्मरंति गृहे स्थिताः । न तेषां पातकं किंचिद्देहमाश्रित्य तिष्ठति

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ನಿತ್ಯ ರಮ್ಯವಾದ ಕೃಷ್ಣಪುರಿ (ದ್ವಾರಕಾ)ಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೆ, ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ನಿಲ್ಲದು।

Verse 12

केशवार्चा गृहे यस्य न तिष्ठति महीपते । तस्यान्नं न च भोक्तव्यमभक्ष्येण समं स्मृतम्

ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಶವಾರ್ಚನೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬಾರದು; ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಭಕ್ಷ್ಯದ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 13

नोष्णत्वं द्विज राजे वै न शीतत्वं हुताशने । वैष्णवानां न पापत्वमेकादश्युपवासिनाम्

ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಶೀತಲತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಏಕಾದಶಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲಿ ಪಾಪತ್ವವಿಲ್ಲ।

Verse 14

नास्ति नास्ति महाभागाः कलिकालसमं युगम् । स्मरणात्कीर्त्तनाद्विष्णोः प्राप्यते परमव्ययम्

ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ! ಕಲಿಯುಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಯುಗವೇ ಇಲ್ಲ—ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಪರಮ ಅವ್ಯಯ ಪದವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 15

सत्यभामापतिर्यत्र यत्र पुण्या च गोमती । नरा मुक्तिं प्रयास्यंति तत्र स्नात्वा कलौ युगे

ಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಭಾಮಾಪತಿ (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ) ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ಗೋಮತಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

माधवे शुक्लपक्षे तु त्रिस्पृशां द्वादशीं यदि । लभते द्वारकायां तु नास्ति धन्यतरस्ततः

ಮಾಧವ (ವೈಶಾಖ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ದ್ವಾದಶಿ ಲಭಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗಿಂತ ಧನ್ಯನು ಮತ್ತಾರೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 17

त्रिस्पृशां द्वादशीं प्राप्य गत्वा कृष्णपुरीं नरः । यः करोति हरेर्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣಪುರಿ (ದ್ವಾರಕೆ)ಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

नंदायां तु जयायां वै भद्रा चैव भवेद्यदि । उपवासार्चने गीते दुर्ल्लभा कृष्णसन्निधौ

ನಂದಾ, ಜಯಾ, ಭದ್ರಾ ಎಂಬ ಶುಭಯೋಗಗಳು ಬಂದರೆ, ಕೃಷ್ಣಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ, ಅರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಗಾನವು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವೂ ಅಮೂಲ್ಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 19

उदयैकादशी स्वल्पा अंते चैव त्रयोदशी । संपूर्णा द्वादशी मध्ये त्रिस्पृशा च हरेः प्रिया

ಸೂರ್ಯೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿದ್ದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಯೋದಶಿ ಕಾಣಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ದ್ವಾದಶಿ ಇದ್ದರೆ—ಅದೇ ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ; ಹರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದು.

Verse 20

एकेन चोपवासेन उपवासाऽयुतं फलम् । जागरे शतसाहस्रं नृत्ये कोटिगुणं कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಉಪವಾಸಗಳ ಫಲ; ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣದಿಂದ ಲಕ್ಷಗಣ ಫಲ; ಭಕ್ತಿನೃತ್ಯದಿಂದ ಅದು ಕೋಟಿಗುಣ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

तत्फलं लभते मर्त्त्यो द्वारकायां दिनेदिने । गृहेषु वसतामेतत्किं पुनः कृष्णसंनिधौ

ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೂ ಇದು ದೊರಕುವುದಾದರೆ—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಅಧಿಕ!

Verse 22

वाङ्मनःकायजैर्दोषैर्हता ये पापबुद्धयः । द्वारवत्यां विमुच्यंते दृष्ट्वा कृष्णमुखं शुभम्

ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯವರೂ ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಶುಭಮುಖವನ್ನು ಕಂಡು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

दैत्येश्वर नराः श्लाघ्या द्वारवत्यां गताश्च ये

ಹೇ ದೈತ್ಯೇಶ್ವರಾ! ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದ ನರರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯರು, ಧನ್ಯರು.

Verse 24

दुर्ल्लभानीह तीर्थानि दुर्लभाः पर्वतोत्तमाः । दुर्ल्लभा वैष्णवा लोके द्वारकावसतिः कलौ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳು ದುರ್ಲಭ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳೂ ದುರ್ಲಭ. ಜನರಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ದುರ್ಲಭ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾವಾಸ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ.

Verse 25

गवां कोटिसहस्राणि रत्नको टिशतानि च । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं कृष्णसन्निधौ

ಕೋಟಿ-ಸಹಸ್ರ ಗೋವುಗಳನ್ನೂ, ಕೋಟಿ-ಶತ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 26

यस्याः सीमां प्रविष्टस्य ब्रह्महत्यादिपातकम् । नश्यते दर्शनादेव तां पुरीं को न सेवते

ಆ ನಗರದ ಸೀಮೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಂಥ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವರು?

Verse 27

चक्रांकिता शिला यत्र गोमत्युदधिसंगमे । यच्छति पूजिता मोक्षं तां पुरीं को न सेवते

ಗೋಮತಿ-ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಾಂಕಿತ ಶಿಲೆಯಿದೆ; ಅದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಅಂಥ ಪುರಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವರು?

Verse 28

सिंहस्थे च गुरौ विप्रा गोदावर्य्यां तु यत्फलम् । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಸಿಂಹಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಗುರು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಇರುವಾಗ ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 29

द्वारकाऽवस्थितं तोयं षण्मासं पिबते नरः । तस्य चक्रांकितो देहो भवते नात्र संशयः

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೀರನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳು ಕುಡಿಯುವ ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನೆ ಅಂಕಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 30

मन्वन्तरसहस्राणि काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकायां च वसतः पंचभिर्द्दिनैः

ಸಾವಿರಾರು ಮನ್ವಂತರಗಳು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ಫಲವು ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲವು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಐದು ದಿನ ವಾಸಿಸುವವನಿಗೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 31

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भगा दैत्यपुंगव । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णप्रियां पुरीम्

ಹೇ ದಾನವಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಪುರಿ (ದ್ವಾರಕೆ)ಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವರೆಗೆ, ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂತಾನವಿಹೀನಳಾಗಿ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 32

रुक्मिणीं सत्यभामां च देवीं जांबवतीं तथा । मित्रविंदां च कालिंदीं भद्रां नाग्नजितीं तथा

ಅವರೊಂದಿಗೆ ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಮತ್ತು ದೇವಿ ಜಾಂಬವತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಿತ್ರವಿಂದೆ, ಕಾಲಿಂದಿ, ಭದ್ರಾ, ನಾಗ್ನಜಿತಿಯೂ ಇದ್ದರು।

Verse 33

संपूज्य लक्ष्मणां तत्र वैष्णवीः कृष्णवल्लभाः । एताः संपूज्य विधिवच्छ्रेष्ठपुत्रश्च लभ्यते

ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆಯಾದ ವೈಷ್ಣವೀ ದೇವಿಯರನ್ನೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

तावद्भवभयं पुंसां गृहभंगश्च मूर्खता । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णपुरीं नरः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪುರಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವವರೆಗೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಂಸಾರಭಯ, ಗೃಹಭಂಗ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖತೆಯ ಅಂಧಕಾರ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ।

Verse 35

न सर्वत्र महापुण्यं संगमे सरितांपतेः । जाह्नवीसंगमान्मुक्तिर्गोमतीनीरसंगमात् । संपर्के गोमतीनीरपूतोऽहं कृष्णसन्निधौ

ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ. ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಸಂಗಮದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಗೋಮತಿ ಜಲಸಂಗಮದಿಂದಲೂ ಮೋಕ್ಷ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಗೋಮತಿಯ ಪಾವನ ಜಲಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನೂ ಶುದ್ಧನಾದೆನು।

Verse 36

गोमतीनीरसंपृक्तं ये मां पश्यंति मानवाः । न तेषां पुनरावृत्तिरित्याह सरितांपतिः

ಗೋಮತಿಯ ಜಲಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವ ಮಾನವರಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಇಲ್ಲವೆಂದು ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ (ಸಮುದ್ರ) ಹೇಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

द्वारकां गच्छमानस्य विपत्तिश्च भवेद्यदि । न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ವಿಪತ್ತು ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಕೋಟಿಶತ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೂ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದು) ಆಗುವುದಿಲ್ಲ।