Adhyaya 30

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा तेषां सुतीर्थानां क्षेत्राणामभवन्मुदः । गन्तुं द्वारवतीं पुण्यां सर्वेषामपि सर्वशः

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಅಂದು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಸುತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ, ಪುಣ್ಯದ್ವಾರವತೀ (ದ್ವಾರಕಾ)ಗೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಮಹಾ ಆನಂದ ಉದಯವಾಯಿತು.

Verse 2

द्वारकागमने दृष्ट्वा तथा नारदगौतमौ । महोत्सवो महांस्तत्र भविष्यति मनोहरः

ದ್ವಾರಕಾಗಮನವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾರದ ಹಾಗೂ ಗೌತಮರನ್ನು ಕಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ಮನೋಹರ ಮಹೋತ್ಸವವು ನಡೆಯುವುದೆಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು।

Verse 3

तीर्थानां कृष्णयात्रायां गन्तव्यमित्यवो चतुः । अथ ते ह्यृषयो देवाः सर्वतीर्थसमन्विताः

ಅವರು ಘೋಷಿಸಿದರು—“ತೀರ್ಥಗಳ ಈ ಕೃಷ್ಣಯಾತ್ರೆಗೆ ನಾವು ಅವಶ್ಯ ಹೋಗಬೇಕು.” ನಂತರ ಸರ್ವತೀರ್ಥಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಆ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಮುಂದುವರಿದರು।

Verse 4

गौतमीं तु पुरस्कृत्य ययुर्द्वारवतीं मुदा । तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्यानि कृत्स्नशः । द्वारकागमनं चक्रुः सानन्दा ऋषयः सुराः

ಗೌತಮಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದರು. ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು, ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಾಶ್ರಮಗಳು—ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ—ದ್ವಾರಕಾಗಮನ ಮಾಡಿವೆ; ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಆನಂದಿಸಿದರು।

Verse 5

श्रद्धया परया भक्त्या कृष्णदर्शनलालसाः । वीणानिनादतत्त्वज्ञं नारदं पथि तेऽ ब्रुवन्

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದ ಲಾಲಸೆಯೊಂದಿಗೆ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ವೀಣಾನಿನಾದದ ತತ್ತ್ವಜ್ಞನಾದ ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 6

ऋषय ऊचुः । राशयः पुण्यपुञ्जानां कृता वै तपसां तथा । यज्ञदानव्रतानां च तीर्थानां महतां भुवि

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಪೂಂಜಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಸಂಚಿತವಾಗಿವೆ; ಅವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ವ್ರತಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದವು; ಇಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 7

संप्राप्तस्तत्प्रसादोऽयं यद्द्रक्ष्यामः कुशस्थलीम् । पृच्छामहेऽधुना त्वां वै योगिनां परमं गुरुम्

ಈ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮಗೆ ಲಭಿಸಿದೆ—ನಾವು ಕುಶಸ್ಥಲೀ (ದ್ವಾರಕಾ) ದರ್ಶನ ಮಾಡುವೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು, ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮ ಗುರುವನ್ನು, ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 8

द्वारकायास्तु यात्रायां को विधिः संप्रकीर्तितः । नियमः कोऽत्र कर्त्तव्यो वर्जनीयं च किं मुने

ಓ ಮುನಿಯೇ! ದ್ವಾರಕಾ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಯಾವ ವಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ? ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಏನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು?

Verse 10

श्रोतव्यं कीर्तितव्यं च स्मर्तव्यं किं च वै पथि । उत्सवाश्चात्र के प्रोक्ता द्वारकायाश्च तत्पथि । एकैकश्च महाभाग भक्तानन्दविवर्द्धनम् । एतत्सर्वं महाभाग कृपया संप्रकीर्त्यताम्

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಏನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು, ಏನು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು, ಏನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು? ದ್ವಾರಕಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಉತ್ಸವಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ? ಓ ಮಹಾಭಾಗ! ಇವೆಲ್ಲ ಭಕ್ತಾನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವು—ದಯವಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿ.

Verse 11

श्रीनारद उवाच । कृताभ्यंगस्तु पूर्वेद्युः संपूज्य श्रद्धया हरिम् । भोजयेद्वैष्णवान्विप्रान्स्वशक्त्या संप्रहर्षितः

ಶ್ರೀ ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಅಭ್ಯಂಗಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ವೈಷ್ಣವರಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 12

अनुज्ञातो महाविष्णोः प्रसादमुपयुज्य वै । शयीत भुवि सुप्रीतो द्वारकां कृष्णमानसः

ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಬೇಕು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ದ್ವಾರಕಾಗಮನದ ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರಬೇಕು.

Verse 14

ततस्तु तदनुज्ञातो गीतवादित्रसंस्तवैः । यात्रारंभं प्रकुर्वीत द्वारकायां प्रहर्षितः

ಆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಗೀತೆಗಳು, ವಾದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ದ್ವಾರಕಾ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು।

Verse 15

द्वारकां गच्छमानस्तु शान्तो दांतः शुचिः सदा । ब्रह्मचर्यमधः शय्यां कुर्वीत नियतेन्द्रियः

ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಶಾಂತನಾಗಿ, ದಮನ ಹೊಂದಿ, ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಬೇಕು।

Verse 16

सहस्रनामपठनं पुराणपठनं तथा । कर्त्तव्यं सकृपं चित्तं सतां शुश्रूषणं तथा

ಸಹಸ್ರನಾಮ ಪಠಣ ಮತ್ತು ಪುರಾಣ ಪಠಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸಜ್ಜನರ ಶುಶ್ರೂಷೆ-ಸೇವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 17

अन्नदानादिकं सर्वं विभवे सति मानवः । अपि स्वल्पं स्वशक्त्या वै कृतं कोटिगुणं भवेत्

ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಅನ್ನದಾನಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನಿಜವಾಗಿ ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 18

पथि कृष्णस्य यो भक्त्या ग्रासमेकं प्रयच्छति । द्वीपांता तेन दत्ता भूः पुण्यस्यान्तो न विद्यते

ಕೃಷ್ಣನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಗ್ರಾಸವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದ್ವೀಪಾಂತವರೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ; ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 19

किं पुनर्द्वारकाक्षेत्रे कृष्णस्य च समीपतः । कलावेकेकसिक्थे च राजसूयायुतं फलम्

ಹಾಗಾದರೆ ಪವಿತ್ರ ದ್ವಾರಕಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆ! ಅಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳುಕಣಮಾತ್ರ ದಾನವೂ ಅನೇಕ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

गयाश्राद्धसहस्राणि कृतानि शतसंख्यया । अन्नदानं कृतं यैस्तु द्वारकापथि मानवैः

ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವ ಜನರಿಗೆ, ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಗಯಾ-ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು—ಶತಶಃ ಎಣಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು—ಮಾಡಿದ ಫಲದ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

औषधं चान्नपानीयं पादुके कंबलं तथा । वासांस्युपानहौ चैव वित्तं च विभवे सति । वर्जयेत्संकरं विद्वान्यूथालापांस्तथैव च

ಔಷಧ, ಅನ್ನ-ಪಾನೀಯ, ಪಾದುಕೆಯೂ ಕಂಬಳವೂ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಧನವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 22

परनिन्दां च पैशुन्यं परस्य परिवञ्चनम् । परान्नं परपाकं च सति वित्ते त्यजेद्बुधः

ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿ ಪರನಿಂದೆ, ಪೈಶುನ್ಯ (ಚಾಡಿ), ಇತರರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುವುದು, ಹಾಗೂ ಪರರ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ಪರರ ಅಡುಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 23

न दोषो हीनवित्तस्य तावन्मात्रपरिग्रहे । श्रोतव्या सत्कथा विष्णोर्नामसंकीर्त्तनामृतम्

ಕಡಿಮೆ ಸಂಪತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಅಗತ್ಯಮಾತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸತ್ಕಥೆಗಳನ್ನು—ಅವನ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನಾಮೃತವನ್ನು—ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 24

द्वारकापथिगच्छद्भिरन्योन्यं भक्तिवर्द्धनम् । जप्तव्यं वैदिकं जाप्यं स्तोत्रमागमिकं तथा

ದ್ವಾರಕಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವರು ಪರಸ್ಪರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು. ವೈದಿಕ ಜಪವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಮಿಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 25

यात्रायां यत्फलं प्रोक्तं श्रीकृष्णस्य च वै कलौ । न शक्यते मया वक्तुं वदनैर्युगसंख्यया

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಯುಗಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಬಾಯಿಗಳಿದ್ದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆನು.

Verse 26

इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಈಗ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿರಿ.

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवं ते नारदेनोक्ता मुनयो हृष्टमानसाः । चक्रुस्ते सहिताः सर्वे कृष्णदेवस्य तत्पथि

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಾಗ ಮುನಿಗಳು ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಕರಾದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕೃಷ್ಣದೇವನ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು.

Verse 28

केचिच्छृण्वन्ति ता विष्णोः सत्कथा लोकविश्रुताः । यासां संश्रवणादेव भगवान्विशते हृदि

ಕೆಲವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಭಗವಾನ್ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

कीर्त्यमानानि नामानि महापुण्यप्रदानि वै । पावनानि सदा लोके कलौ विप्रा विशेषतः

ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ನಾಮಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದವು; ಅವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪಾವನಕರವು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ।

Verse 30

पुराणसंहिता दिव्या मुनिभिः परिकीर्तिताः । प्रकाशयंति या विष्णोर्महिमानं सुमंगलम्

ಮುನಿಗಳಿಂದ ಪರಿಕೀರ್ತಿತವಾದ ಪುರಾಣಸಂಹಿತೆಗಳು ದಿವ್ಯವಾದವು; ಅವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಸುಮಂಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 31

सद्गुणाः कर्मवीर्य्याणि कृतानि विष्णुना पुरा । लीलावताररूपैस्तु शृण्वन्ति परया मुदा

ಅವರು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ವೀರಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ—ಅವನ ಲೀಲಾವತಾರರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದವುಗಳನ್ನು—ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

अपरे वासुदेवस्य चरितानि सुमंगलाः । वदंति परया भक्त्या सानन्दाः साश्रुलोचनाः

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆನಂದಭರಿತರಾಗಿ, ಅಶ್ರುಪೂರ್ಣ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ, ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಸುದೇವನ ಸುಮಂಗಳ ಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

अन्ये स्मरंति देवेशमनादिनिधनं विभुम् । केचिज्जपंति मुनयः स्तोत्राणि परया मुदा

ಕೆಲವರು ದೇವೇಶನಾದ—ಆದಿ ಅಂತವಿಲ್ಲದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವನ್ನು—ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

केचित्तु शतनामानि जपन्ति मुनयः पथि । अन्ये सहस्रनामानि लक्षनाम तथाऽपरे

ಕೆಲವು ಮುನಿಗಳು ಪಥದಲ್ಲಿ ಶತನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸಹಸ್ರನಾಮಗಳನ್ನು, ಮತ್ತವರು ಲಕ್ಷನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 35

केचिल्लौकिकगीतानि हरिनामानि हर्षिताः । उत्सवैश्च व्रजंत्यन्ये पताकादिविभूषिताः

ಕೆಲವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹರಿನಾಮಯುಕ್ತ ಲೋಕಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಧ್ವಜ-ಪತಾಕಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಉತ್ಸವಯಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 36

गीतवादित्रघोषेण करतालस्वनेन च । नास्ति धन्यतमस्तस्मात्त्रिषु लोकेषु कश्चन

ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷ ಮತ್ತು ಕರತಾಳಗಳ ನಾದದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಅಂಥ ಭಕ್ತರಿಗಿಂತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರು ಹೆಚ್ಚು ಧನ್ಯರಿಲ್ಲ।

Verse 37

दर्शनं यस्य संजातं वैष्णवानामनुत्तमम् । तथैव जाह्नवी पुण्या यमुना च सरस्वती

ಯಾರಿಗೆ ವೈಷ್ಣವರ ಅನುತ್ತಮ ದರ್ಶನ ಉಂಟಾಯಿತೋ, ಅವನಿಗೆ ಪುಣ್ಯನದಿಗಳಾದ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗೆ), ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯ ಫಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 38

रेवाद्याः सरितः सर्वाः प्रचक्रुर्गीतनर्त्तनम् । प्रयागादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

ರೇವೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು ಗೀತ-ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವು; ಪ್ರಯಾಗಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು, ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಗಳೂ (ಆ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಸೇರಿಕೊಂಡವು।

Verse 39

वाराणसी कुरुक्षेत्रं पुण्यान्यन्यानि कृत्स्नशः । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि क्षेत्राणि देवनायकाः । चक्रुर्गीतं च नृत्यं च द्वारकायाश्च सत्पथि

ವಾರಾಣಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳು—ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ದೇವನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ—ದ್ವಾರಕೆಯ ಸತ್ಪಥದಲ್ಲಿ ಗೀತವೂ ನೃತ್ಯವೂ ಮಾಡಿದರು।

Verse 40

एकैकस्मिन्पदे दत्ते द्वारकापथि गच्छताम् । पुण्यं क्रतुसहस्राणां तत्पादरजसंख्यया

ದ್ವಾರಕಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಿಗೆ, ಇಡಲಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ—ಪಾದಧೂಳಿಕಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು—ಸಹಸ್ರ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 41

अथ ते मुनयः सर्वे तीर्थक्षेत्रादिसंयुताः । श्रीमत्कृष्णालयं दूराद्ददृशुर्नारदादयः

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು—ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಾದಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ—ನಾರದಾದಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ದೂರದಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಮತ್ ಕೃಷ್ಣನ ಆಲಯವನ್ನು ಕಂಡರು।