Adhyaya 27

Verse 1

ईश्वर उवाच । स्थित्वा द्वादशिजागरे क्रतु समे दुःखापहे पुण्यदे रम्यं भागवतं शृणोति पुरुषः कृत्वा हरेः पूजनम् । पुण्यं वाजिमखस्य कोटिगुणितं संप्राप्य भक्तोत्तमश्छित्त्वा पाशसमूह पक्षनिचयं प्राप्नोति कृष्णालयम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ದ್ವಾದಶಿಯ ಜಾಗರಣೆ ಆಚರಿಸಿ, ಯಜ್ಞಸಮಾನವಾದ ದುಃಖಾಪಹ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ನಂತರ ಹರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ರಮ್ಯವಾದ ಭಾಗವತವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತೋತ್ತಮನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕೋಟಿ ಗುಣಿತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಬಂಧನಪಾಶಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ಕೃಷ್ಣಾಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

हत्यापापसमूहकोटिनिचयैर्गुर्वंगनाकोटिभिःस्तेयैर्लक्षगुणैर्गुरोर्वधकरैः संवेष्टितो यद्यपि । श्रुत्वा भागवतं छिनत्ति सकलं कृत्वा हरेर्जागरं मुक्तिं याति नरेन्द्र निर्मलवपुर्भित्त्वा रवेर्मंडलम्

ಓ ನರೇಂದ್ರ! ಯಾರಾದರೂ ಹತ್ಯಾಪಾಪಗಳ ಕೋಟಿ ಸಂಚಯಗಳಿಂದ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನದ ಕೋಟಿ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ, ಲಕ್ಷಗುಣಿತ ಕಳ್ಳತನಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗುರುವಧದ ಮಹಾಪಾತಕದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ; ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾಗವತವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿ ಹರಿಗೆ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವೆಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ರವಿಮಂಡಲವನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 3

एकादशी द्वादशिसंप्रविष्टा कृता नभस्ये श्रवणेन युक्ता । विशेषतः सोमसुतेन संगमे करोति मुक्तिं प्रपितामहानाम्

ಏಕಾದಶೀ ವ್ರತವು ದ್ವಾದಶಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಭಸ್ಯ (ಭಾದ್ರಪದ) ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರಯೋಗದಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೋಮಸುತ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಪಿತಾಮಹರ ತನಕ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 4

यद्दीयते द्वादशिवासरे शुभे विष्णुं समुद्दिश्य तथा पितॄणाम् । पर्य्याप्तमिष्ठैः क्रतुतीर्थदानैर्भक्त्या प्रदत्तं खलु मेरुतुल्यम्

ಶುಭ ದ್ವಾದಶೀ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನೀಡುವ ದಾನವು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಯಜ್ಞ-ತೀರ್ಥ-ದಾನಾದಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ಮೇರುವಿನಂತೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 5

महानदीं प्राप्य दिनं च विष्णोस्तोयांजलिं यस्तुपितॄन्ददाति । श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं यच्छन्ति कामान्पितरः सुतृप्ताः

ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೋಯಾಂಜಲಿ (ತರ್ಪಣ) ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಂದ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ಇಷ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

शरणागतानां परिपालनेन ह्यन्नप्रदानेन शृणुष्व पुत्र । ऋणप्रदाने द्विजदेवतानां तद्वै फलं जागरणेन् विष्णोः

ಪುತ್ರನೇ, ಕೇಳು—ಶರಣಾಗತರ ರಕ್ಷಣೆ, ಅನ್ನಪ್ರದಾನ ಮತ್ತು ದೇವತೂಲ್ಯ ದ್ವಿಜರ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ) ಋಣ ತೀರಿಸುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣೆ (ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ) ಯಿಂದಲೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 7

यः स्वर्णधेनुं मधुनीरधेनुं कृष्णाजिनं रौप्यसुवर्णमेरु । ब्रह्मांडदानं प्रददाति याति स वै फलं जागरणेन विष्णोः

ಯಾರು ಸ್ವರ್ಣಧೇನು, ಮಧು-ನೀರಧೇನು, ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ, ರೌಪ್ಯ-ಸುವರ್ಣಮಯ ಮೇರುವನ್ನು ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಾನವನ್ನೇ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣೆ (ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ) ಯಿಂದಲೇ ಅದೇ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

सत्येन शौचेन दमेन यत्फलं क्षमादयादानबलेन षण्मुख । दशाश्वमेधैर्बहुदक्षिणैश्च तेषां फलं जागरणेन विष्णोः

ಹೇ ಷಣ್ಮುಖ! ಸತ್ಯ, ಶೌಚ, ದಮ, ಕ್ಷಮಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ದಾನಬಲದಿಂದಲೂ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಹುದಕ್ಷಿಣೆಯುಳ್ಳ ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಫಲ—ಅದೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣದಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 9

स्नानेन यत्प्राप्य नदीं वीरष्ठां यत्पिंडदानेन पितुर्गयायाम् । यद्धेमदानात्कुरुजांगले च तत्स्यात्फलं जागरणेन विष्णोः

ವೀರಷ್ಠಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ, ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಪಿಂಡದಾನದಿಂದ ಸಿಗುವ ಪುಣ್ಯ, ಮತ್ತು ಕುರು-ಜಾಂಗಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣದಾನದಿಂದ ಬರುವ ಫಲ—ಅದೇ ಫಲ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 10

हत्यायुतानां यदि संचितानिस्तेयानि रुक्मस्य तथामितानि । निहंत्यनेकानि पुराकृतानि श्रीजागरे ये प्रपठंति गीतम्

ಯಾರಾದರೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹತ್ಯಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಣಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳತನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರೂ, ಶ್ರೀಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿಗೀತವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರ ಅನೇಕ ಪೂರ್ವಕೃತ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 11

मार्गं न ते सौरपुरस्य दूतान्वनांतरं षण्मुख किंचिदन्यत् । स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन निद्रा

ಹೇ ಷಣ್ಮುಖ! ಜಾಗರಣದಿಂದ ನಿದ್ರೆ ದೂರವಾದವರು, ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಯಮಪುರಿಯ ದೂತರನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 12

काषायवस्त्रैश्च जटाभरैश्च पूर्ताग्निहोत्रैः किमु चान्य मन्त्रैः । धर्मार्थकामवरमोक्षकरीं च भद्रामेकां भजस्व कलिकालविनाशिनीं च

ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಜಟಾಭಾರ, ಪೂರ್ಥಕರ್ಮ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಅಥವಾ ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳು—ಇವುಗಳೇನು ಅಗತ್ಯ? ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ, ಕಲಿಕಾಲದ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ಒಂದೇ ಮಂಗಳವ್ರತವನ್ನು ಭಜಿಸು।

Verse 13

इत्युक्तपूर्वं किल नारदेन श्रेयोर्थबुद्ध्या विनतासुताय । कृष्णात्परं नान्यदिहास्ति दैवं व्रतं तदह्नः परमं न किंचित्

ಹೀಗೆ ನಾರದನು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿನತಾಸುತನಾದ ಗರುಡನಿಗೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದನು—‘ಇಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ದೈವವಿಲ್ಲ; ಆ ದಿನದ ವ್ರತಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವೂ ಇಲ್ಲ।’

Verse 14

भोभोः सुराः शृणुत नारद इत्यवोचद्भोभोः खगेन्द्रऋषिसिद्धमुनीन्द्रसंघाः । उत्क्षिप्य बाहुमथ भक्तजनेन चोक्तं नैकादशीव्रतसमं व्रतमस्ति किंचित्

‘ಕೇಳಿರಿ, ಹೇ ದೇವತೆಗಳೇ!’ ಎಂದು ನಾರದನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ‘ಕೇಳಿರಿ, ಹೇ ಗರುಡ, ಋಷಿ, ಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಮಹಾಮುನಿಗಳ ಸಮೂಹವೇ!’ ನಂತರ ಭುಜವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಭಕ್ತಜನರ ಮಾತಿನಂತೆ ಹೇಳಿದನು—‘ಏಕಾದಶೀ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ವ್ರತ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ।’

Verse 15

पक्षीन्द्र पापपुरुषा न हरिं भजंति तद्भक्तिशास्त्रनिरता न कलौ भवंति । कुर्वंति मूढमनसो दशमीविमिश्रामेकादशीं शुभदिनं च परित्यजंति

ಹೇ ಪಕ್ಷೀಂದ್ರ, ಪಾಪಿಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನ ಭಕ್ತಿಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯೂ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಮೋಹಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದಶಮಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ಕಲుషಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಶುಭದಿನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

आर्त्तः सदा चैव सदा च रोगी पापी सदा चैव सदा च दुःखी । सदा कुलघ्नोऽथ सदा च नारकी विद्धं मुरारेर्दिनमाश्रयेत्तु यः

ಯಾರು ಮುರಾರಿಯ ‘ವಿದ್ಧ’ ದಿನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಆರ್ಥರು, ಸದಾ ರೋಗಿಗಳು, ಸದಾ ಪಾಪಿಗಳು, ಸದಾ ದುಃಖಿಗಳು ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಸದಾ ಕುಲಘ್ನರು ಮತ್ತು ಸದಾ ನರಕಗಾಮಿಗಳು ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वादशीजागरणस्य सर्वतोवरेण्यत्ववर्णनंनाम सप्तविंशतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶೀ ಜಾಗರಣದ ಸರ್ವತೋವರೇಣ್ಯತ್ವವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.