Adhyaya 22

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शृणुध्वं द्विजशार्दूला यथावत्कथयामि वः । स्नापयित्वा जगन्नाथं तथा गंधैर्विलिप्य च । पूजयित्वा तुलस्या तु भूषयित्वा च भूषणैः

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲರೇ, ಕೇಳಿರಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ। ಜಗನ್ನಾಥನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಿ; ತುಳಸಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ…।

Verse 2

नैवेद्येन च सन्तर्प्य तथा नीराजनादिभिः । दुर्वाससं तथा पूज्य पुंडरीकाक्षमेव च

ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಗಳಿಂದಲೂ; ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ವಾಸ ಋಷಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ (ಕಮಲನಯನ) ಭಗವಂತನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 3

अनंतं वैनतेयादीन्भक्त्या सम्पूज्य मानवः । दद्याद्दानं स्वशक्त्या च वित्तशाठ्यविवर्जितः

ಅನಂತ, ವೈನತೇಯ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಧನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 4

दीनांधकृपणांस्तत्र तर्पयेच्च समाश्रितान्

ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ದೀನರು, ಅಂಧರು ಮತ್ತು ಕೃಪಣ-ದರಿದ್ರರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅವರ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

रुक्मिणीं च ततो गच्छेद्विदर्भतनयां नरः । उपहृत्योपहारांश्च बलिभिर्गंधदीपकैः

ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನು ವಿದ್ಯರ್ಭತನಯೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಲಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ದೀಪಗಳೊಡನೆ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 6

पीडयंति ग्रहास्तावद्व्याधयोऽभिभवंति च । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಶರಣಾಗದವರೆಗೆ, ಗ್ರಹಗಳು ಪೀಡಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳು ಆವರಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 7

उपसर्गभयं तावद्दुःखं च भूतसंभवम् । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸದವರೆಗೆ, ಉಪಸರ್ಗಗಳ ಭಯವೂ ಭೂತಾದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖವೂ ಅವನನ್ನು ಬಿಡದು।

Verse 8

भवेद्दरिद्री दुःखी च तावद्वै परयाचकः । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸದವರೆಗೆ, ಅವನು ದರಿದ್ರನಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಪರಾಧೀನ ಯಾಚಕನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भाग्या दुःखसंयुता । भक्त्या न पश्यति यदा नारीकृष्णप्रियां तथा

ಸ್ತ್ರೀ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸದವರೆಗೆ, ಅವಳು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ ದುಃಖಸಹಿತವಾಗಿ ಜೀವಂತ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ।

Verse 10

तावच्छत्रुभयं पुंसां गृहभंगं च मूर्खता । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯಾ ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವರೆಗೆ, ಜನರಿಗೆ ಶತ್ರುಭಯ, ಗೃಹಭಂಗ ಮತ್ತು ಮೋಹಜನಿತ ಮೂಢತೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗದು।

Verse 11

संपूज्य क्रृष्णं विधिवद्रुक्मिणीं पूजयेत्ततः । स्नापयेद्दधिदुग्धाभ्यां मधुशर्करया तथा

ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮೊಸರು-ಹಾಲಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಜೇನು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ (ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ) ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 12

घृतेन विविधैर्गन्धैस्तथैवेक्षुरसेन च । तीर्थोदकेन संस्नाप्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ತುಪ್ಪದಿಂದ, ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ಮತ್ತು ನಂತರ ತೀರ್ಥಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಭಕ್ತನು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

एवं यः स्नापये द्देवीं रुक्मिणीं क्रृष्णवल्लभाम् । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिदिह लोके परत्र च

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭಾ ದೇವಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನಿಗೆ, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ।

Verse 14

श्रीखण्डकुंकुमेनैव तथा मृगमदेन च । विलेपयेदपुत्रस्तु स पुत्रं लभते धुवम्

ಶ್ರೀಖಂಡ (ಚಂದನ) ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೃಗಮದದಿಂದ (ದೇವಿಗೆ) ಲೇಪನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಪುತ್ರನಾದವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

सदा स भोगी भवति रूपवाञ्जनपूजितः । पूजयेन्मालतीपुष्पैः शतपत्रैः सुगन्धिभिः

ಮಾಲತೀ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಸುಗಂಧಿತ ಶತಪತ್ರ (ಕಮಲ/ಗುಲಾಬಿ) ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಸದಾ ಭೋಗಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ರೂಪವಂತನಾಗಿ, ಜನಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

करवीरैर्मल्लिकाभिश्च चम्पकैस्तु विशेषतः । कमलैर्वारिसंभूतैः केतकीभिश्च पाटलैः

ಕರವೀರ, ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಮಲಗಳು, ಕೇತಕೀ ಹಾಗೂ ಪಾಟಲಾ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ (ದೇವಿಯನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 17

धूपेनागुरुणा चैव पूजयेद्गौग्गु लेन च । वस्त्रैः सुकोमलैः शुभ्रैर्नानादेशसमुद्भवैः

ಧೂಪ, ಸುಗಂಧಿತ ಅಗುರು ಹಾಗೂ ಗುಗ್ಗುಲುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮೃದು, ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 18

भक्त्या संछाद्य वैदर्भीं रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । भूषणैर्भूषयेद्देवीं मणिरत्न समन्वितैः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವೈದರ್ಭೀ, ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯನ್ನು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತಗೊಳಿಸಿ, ಮಣಿರತ್ನಸಹಿತ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 19

तस्मिन्कुले नाऽसुखः स्यान्नाऽधर्मो नाऽधनस्तथा । नाऽपुत्रो न विकर्मस्थः कितवो नीचसेवकः

ಆ ಕುಲದಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಧರ್ಮವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಪುತ್ರಹೀನತೆ ಇಲ್ಲ, ನಿಷಿದ್ಧಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು ಇಲ್ಲ, ಜೂಜುಗಾರ ಇಲ್ಲ, ನೀಚರ ಸೇವಕನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 20

यैः पूजिता जगन्माता रुक्मिणी मानवैः कलौ । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्याद्यैर्देवी मे प्रीयतामिति । तांबूलं च सकर्पूरं भावेन विनिवेदयेत्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಜಗನ್ಮಾತೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಾದಿ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ‘ದೇವಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಕರ್ಪೂರಸಹಿತ ತಾಂಬೂಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 21

गृहीत्वा च फलं शुभ्रं ह्यक्षतैश्च समन्वितम् । मन्त्रेणानेन वै विप्रा ह्यर्घ्यं दद्याद्विधानतः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಶುಭ್ರ/ಪವಿತ್ರ ಫಲವನ್ನು ಅಕ್ಷತಗಳೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 22

कृष्णप्रिये नमस्तुभ्यं विदर्भाधिपनंदिनि । सर्वकामप्रदे देवि गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ವಿದರ್ಭಾಧಿಪತಿಯ ನಂದಿನಿ! ಹೇ ದೇವಿ, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದೆ—ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 23

आरार्तिकं ततः कुर्याज्ज्वलन्तं भावनान्वितः । नीराजनं प्रकर्तव्यं कर्पूरेण विशेषतः

ನಂತರ ಭಾವನಾಯುಕ್ತನಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಆರಾರ್ತಿಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ಪೂರದಿಂದ ನೀರಾಜನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 24

शंखे कृत्वा तु पानीयं भ्रामयेद्भावसंयुतः । भ्रामयित्वा च शिरसा धारणीयं विशुद्धये

ಶಂಖದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಇಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬೇಕು; ತಿರುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಲೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ/ಧರಿಸಬೇಕು।

Verse 25

दण्डवत्प्रणमेद्भूमौ नमः कृष्णप्रियेति च । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च पूजयेच्छक्तितो द्विजाः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ‘ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

Verse 26

ग्रीवासूत्रकसिन्दूरैर्वासोभिः कञ्चुकैस्तथा । सुगन्धकुसुमैरर्च्य कुंकुमेन विलिप्य च

ಗ್ರೀವಾಸೂತ್ರಗಳು, ಸಿಂಧೂರ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಚುಕಗಳಿಂದ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಕುಂಕುಮ/ಕೇಸರ ಲೇಪನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 27

कौसुंभकैः कज्जलेन तांबूलेन च तोषयेत् । भक्ष्यैर्भोज्यैमोदकैश्च इक्षुभिर्मधुसर्पिभिः

ಕೌಸುಂಭವರ್ಣದ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಕಜ್ಜಲ ಮತ್ತು ತಾಂಬೂಲದಿಂದ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯ, ಮೋದಕ, ಇಕ್ಷು, ಮಧು ಮತ್ತು ಸರ್ಪಿ(ತುಪ್ಪ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 28

प्रीतो भवति देवेशो रुक्मिण्या सह केशवः । विशेषतः फलानीह दातव्यानि द्विजोत्तमाः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವೇಶ ಕೇಶವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 29

उन्मत्तकं ततो देवं द्वारपालं प्रपूजयेत् । स्नापयित्वा सुगन्धेन कुंकुमेन विलिप्य च

ನಂತರ ಉನ್ಮತ್ತಕ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ದ್ವಾರಪಾಲನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಕುಂಕುಮ/ಕೇಸರ ಲೇಪನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 30

धूपेन धूपयित्वा तु पुष्पाद्यैः संप्रपूजयेत । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्यैश्च मांसेन सुरया तथा

ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಸುರೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 31

प्रभूतबलिभिश्चैव पिष्टेन विविधेन च । योगिनीनां चतुःषष्टिं तस्मिन्पीठे प्रपूजयेत्

ಸಮೃದ್ಧ ಬಲಿ-ನಿವೇದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಪಿಷ್ಟ-ಪ್ರಸಾದಗಳಿಂದ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಯೋಗಿನಿಯರನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 32

अर्चयेद्धरसिद्धिं च क्षेत्रपालं च सर्वशः । विरूपस्वामिनीं तत्र तथा वै सप्तमातरः

ಧರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನನ್ನೂ ಸರ್ವ ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ವಿರೂಪಸ್ವಾಮಿನಿಯನ್ನೂ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಪ್ತಮಾತೃಕೆಯರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 33

अष्टमूर्तीः कृष्णपत्नीः पीठे तस्मिन्प्रपूजयेत् । रुक्मिणीं सत्यभामां च शुभां जांबवतीं तथा

ಆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪತ್ನಿಯರ ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಭಾಮೆ, ಶುಭಾ ಮತ್ತು ಜಾಂಬವತিও.

Verse 34

मित्रविन्दां च कालिन्दीं भद्रां नाग्नजितीं तथा । अष्टमीं लक्ष्मणां तत्र पूजयेत्कृष्णवल्लभाः

ಮಿತ್ರವಿಂದೆ, ಕಾಲಿಂದಿ, ಭದ್ರಾ, ನಾಗ್ನಜಿತಿಯನ್ನೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಇವರು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯ ವಲ್ಲಭೆಯರು.

Verse 35

एताः संपूज्य विधिवत्संतर्प्य दधिपायसैः । गीतवादित्रघोषेण दीपैर्जागरणेन च

ಈ ದೇವಿಯರನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಪಾಯಸದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ ಹಾಗೂ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣದಿಂದ ಉತ್ಸವ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 36

पुत्र पौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सर्वान्कामानवाप्नोति तस्य विष्णुः प्रसीदति

ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಧನ-ಧಾನ್ಯಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾದವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

किं तस्य वहुदानैस्तु किं व्रतैर्नियमैस्तथा । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಬಹು ದಾನಗಳು, ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳು ಏಕೆ ಬೇಕು?

Verse 38

किं यज्ञैर्बहुभिस्तस्य संपूर्णवरदक्षिणैः । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳು ಏಕೆ?

Verse 39

तेन दत्तं हुतं तेन जप्तं तेन सनातनम् । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದುದೂ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದುದೂ, ಸನಾತನ ಜಪ ಮಾಡಿದುದೂ—ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 40

हेलया तेन संप्राप्ताः सिद्धयोऽष्टौ न संशयः । गत्वा द्वारवतीं येन दृष्टा केशववल्लभा

ಯಾರು ಸುಲಭವಾಗಿಯೇ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಶವವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 41

सफलं जीवितं तस्य सफलाश्च मनोरथाः । कलौ कृष्णपुरीं गत्वा दृष्ट्वा माधववल्लभाम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾಧವವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನ ಜೀವನ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಮನೋರಥಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತವೆ.

Verse 42

देव राज्येन किं तस्य तथा मुक्तिपदेन च । न दृष्टा चेज्जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ಜಗನ್ಮಾತೆ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇವರಾಜ್ಯದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮುಕ್ತಿಪದದಿಂದಲೂ ಏನು ಲಾಭ?

Verse 43

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रुक्मिणी कृष्णवल्लभा । सदाऽर्चनीया मनुजैर्द्रष्टव्या सर्वकामदा

ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವರು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ದೇವಿಯನ್ನು ಸದಾ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಸರ್ವಕಾಮದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

Verse 45

स्नानगन्धादि वस्त्रैस्तु प्रभूतबलिभिस्तथा । गीतवादित्रघोषेण दीपजागरणेन च । तोषिता भीष्मकसुता सर्वान्कामान्प्रयच्छति

ಸ್ನಾನ, ಸುಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಅಪಾರ ಬಲಿ-ನೈವೇದ್ಯಗಳು, ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷ ಮತ್ತು ದೀಪಜಾಗರಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾದ ಭೀಷ್ಮಕಸುತೆ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಸರ್ವ ಕಾಮಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 46

तथा दीपोत्सवदिने चतुर्द्दश्यां समाहितः । पूजयित्वा यथाशास्त्रमीप्सितं लभते फलम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೀಪೋತ್ಸವದ ದಿನ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 47

माघमासे सिताष्टम्यां कन्दर्प्पजननी तु यैः । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैरुपहारैरनेकशः । सफलं जीवितं तेषां सफलाश्च मनोरथाः

ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ಕಂದರ್ಪಜನನೀ (ಕಾಮದೇವನ ಜನನಿ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರ ಜೀವನ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರ ಮನೋರಥಗಳೂ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ.

Verse 48

द्वादश्यां चैत्रमासे तु कृष्णेन सह रुक्मिणीम् । ये पश्यंति नरा देवीं रुक्मिणीं मधुमाधवे । कृष्णेन सह गच्छन्तीं धन्यास्ते मानवा भुवि

ಚೈತ್ರಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ದೇವಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು—ಮಧುಸೂದನನ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು—ಕೃಷ್ಣಸಹಿತವಾಗಿ ಗಮಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡುವವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು.

Verse 49

पुत्रपौत्रसमायुक्ता धनधान्यसमन्विताः । जीविते व्याधिनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम्

ಅವರು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಧನ-ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ ರೋಗಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರಾಮಯ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 50

ज्येष्ठाष्टम्यां नरैर्यैस्तु पूजिता कुष्णवल्लभा । तेषां मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ಜ್ಯೇಷ್ಠಮಾಸದ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭಾ (ರುಕ್ಮಿಣಿ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಮನೋರಥಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 51

तथा भाद्रपदे मासि मातुः पूजा कृता तु यैः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णुपदे नराः

ಹಾಗೆಯೇ ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮಾತೃದೇವಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 52

कार्त्तिके मासि द्वादश्यां रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । ये पश्यंति नरास्तेषां न भयं विद्यते क्वचित्

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಸಂಯುತಳಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಯಾರು ದರ್ಶನಮಾಡುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲ।

Verse 53

यस्त्वेकत्र स्थितां पश्येद्रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । सफलं जीवितं तस्य ह्यक्षया पुत्रसंततिः । अक्षयं धनधान्यं च कदा नैव दरिद्रता

ಯಾರು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವರೋ, ಅವರ ಜೀವನ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಪುತ್ರಸಂತತಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಧನಧಾನ್ಯ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 54

य एवं रुक्मिणीं पश्येत्पूजयेत्कृष्णवल्लभाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿ ಕೃಷ್ಣವಲ್ಲಭೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 55

यः स्नायात्सर्वतीर्थेषु दानं शक्त्या ददाति यः । तस्य पुण्यफलं चैव लोके यज्जायते द्विजाः । कथितं तदशेषेण कलौ कृष्णस्य संस्थितौ

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಯಾರು ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು—ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸಂಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 56

द्वारावतीं विना विप्रा मुक्तिर्न प्राप्यते कलौ । पुराणसंहितामेतां कृतवान्बलिबन्धनः । ददौ स तु प्रसादेन पूर्वं मह्यं द्विजोत्तमाः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಾವತೀ (ದ್ವಾರಕಾ) ಇಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯದು. ಈ ಪುರಾಣಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಬಲಿಬಂಧನ (ವಿಷ್ಣು) ರಚಿಸಿದನು; ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ।

Verse 57

इहार्थे च पुरा प्रोक्तं इतिहासो द्विजोत्तमाः । प्रद्युम्नेन सुसंवादे मार्कण्डेन महात्मना

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲೇ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು—ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಋಷಿಯ ನಡುವಿನ ಸುಂದರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ।