Adhyaya 15

Verse 1

प्रह्लाद उवाच श्रुत्वा तमागतं देवं ब्रह्माणं पितरं स्वकम् । सनकाद्या नमस्कर्त्तुं जग्मुः सर्वे पितामहम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ತಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಸನಕಾದಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಹೋದರು।

Verse 2

तं दृष्ट्वा लोककर्त्तारं दण्डवत्प्रणताः क्षितौ । ततो दृष्ट्वा स तनयान्संगृह्य परिषस्वजे

ಲೋಕಕರ್ತನನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ದಂಡವತ್‌ವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿಸಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.

Verse 3

पृष्टश्चानामयं तैस्तु पृष्ट्वा तान्समुवाच ह । आराधितो यैर्भगवान्धन्या यूयं वयं तथा

ಅವರು ಅವನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಕೇಳಿದರು; ಅವನು ಸಹ ಅವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು—“ನೀವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಧನ್ಯರು, ನಾವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಧನ್ಯರು.”

Verse 4

संसिद्धिं परमां याता भगवद्दर्शनेन हि । न ज्ञातं पुत्रकाः सम्यगज्ञानाद्बालबुद्धिभिः

“ಭಗವದ್ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನೀವು ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಪುತ್ರರೇ, ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬಾಲಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇದು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.”

Verse 5

येनार्चितो महादेवस्तस्य तुष्यति केशवः । अनर्चिते नीलकण्ठे न गृह्णात्यर्चनं हरिः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यतां नीललोहितः

ಯಾರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೇಶವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೀಲಕಂಠನ ಅರ್ಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹರಿಯು ಅರ್ಪಿತ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನೀಲಲೋಹಿತ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 6

येन संपूर्णतां याति कृष्णपूजा कृता सदा । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या ब्रह्मपुत्रा ययुस्तदा

“ಇದರಿಂದ ಸದಾ ಮಾಡಲ್ಪಡುವ ಕೃಷ್ಣಪೂಜೆ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.” ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರರು ಆಗ ಹೊರಟರು.

Verse 7

देवागाराग्रतो गत्वा योगसिद्धा महर्षयः । लिंगं संस्थापयामासुः शिवभक्तिपुरस्कृता

ದೇವಾಲಯದ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಯೋಗಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು.

Verse 8

संस्थाप्य शिवलिंगं ते स्नानार्थं मुनिसत्तमाः । कूपं चक्रुस्ततः सर्व ऋषयः संशितव्रताः

ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಮುಂದಾದರು; ಆಗ ದೃಢವ್ರತಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಒಂದು ಕೂಪವನ್ನು ತೋಡಿದರು.

Verse 9

दृष्ट्वा तममृतप्रख्यं जलपूर्णं सुनिर्मलम् । संहृष्टा ऋषयः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन्

ಆ ಕೂಪವು ಅಮೃತಸಮಾನವಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಹರ್ಷಗೊಂಡು “ಸಾಧು! ಸಾಧು!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 10

स्थापितं शिवलिंगं च दृष्ट्वा लोकपितामहः । उवाच वचनं ब्रह्मा प्रीतः पुत्रांस्तदा द्विजाः

ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೃದಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಆ ದ್ವಿಜಪುತ್ರರಾದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 11

ब्रह्मोवाच । भवद्भिर्योगसंसिद्धैर्यस्मात्संस्थापितः शिवः । तस्मात्सिद्धेश्वर इति ख्यातिं लोके गमिष्यति

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—“ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧರಾದ ನೀವು ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತನಾಗುವನು.”

Verse 12

समीपे शितिकण्ठस्य कूपोयमृषिभिः कृतः । ऋषितीर्थमिति ख्यातं तस्माल्लोके भविष्यति

ಶಿತಿಕಂಠ (ಶಿವ)ನ ಸಮೀಪ ಈ ಕೂಪವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ಋಷಿತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗುವುದು.

Verse 13

विना श्राद्धेन विप्रेन्द्रा दानेन पितृतर्पणात् । भक्तितः स्नानमात्रेण पितृभिः सह मुच्यते

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ, ದಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಪಿತೃತರ್ಪಣವಿಲ್ಲದೆ ಸಹ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

असत्यवादिनो ये च परनिन्दा परायणाः । स्नानमात्रेण शुध्यन्ति ऋषितीर्थे न संशयः

ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವರೂ, ಪರನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರೂ ಸಹ—ಋಷಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 15

स्नानं प्रशस्तं विषुवे मन्वादिषु तथैव च । तथा कृतयुगाद्यायां माघस्य द्विजसत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ವಿಷುವಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮನ್ವಾದಿ ಪುಣ್ಯದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕೃತಯುಗಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 16

शिवरात्रौ वसेद्यस्तु लिंगे सिद्धेशसंज्ञिते । स्नात्वा ऋषिकृते तीर्थे किं तस्यान्येन वै द्विजाः । गत्वा तत्र महाभागा गृहीत्वा फलमुत्तमम्

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ! ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗದ ಬಳಿ ರಾತ್ರಿವಾಸ/ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಋಷಿಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ—ಇನ್ನಾವ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದ ಅಗತ್ಯವೇನು? ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರೇ, ಅವನು ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान् । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देवा योगसिद्धा महर्षयः

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು— “ಯೋಗಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ।”

Verse 18

ऋषितीर्थे च पापघ्ने सिद्धेश्वरसमन्विते । दत्त्वार्घ्यं मृदमालभ्य स्नानं कुर्यात्समाहितः

ಪಾಪಘ್ನವಾದ, ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಸಂಬಂಧಿತ ಋಷಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಮಣ್ಣನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 19

तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । ततः श्राद्धं प्रकुर्वीत पितॄणां श्रद्धयाऽन्वितः

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 20

तथा च दक्षिणां दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः । विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवंति च

ಹಾಗೆಯೇ ಧನದಲ್ಲಿ ಕೃಪಣತೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಸವತ್ತಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 21

दद्याच्छयामाकनीवारान्विद्रुमं चाजिनानि च । सप्तधान्यानि शालींश्च सक्तूंश्च गुडसंयुतान्

ಶ್ಯಾಮಾಕ ಮತ್ತು ನೀವಾರ ಧಾನ್ಯಗಳು, ವಿದ್ರುಮ (ಪ್ರವಾಳ) ಹಾಗೂ ಅಜಿನಗಳು (ಚರ್ಮ) ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಸಪ್ತಧಾನ್ಯಗಳು, ಶಾಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲಸೇರಿದ ಸತ್ತು ಕೂಡ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 22

गंधमाल्यानि तांबूलं वस्त्राणि च तथा पयः । एवं कृत्वा समग्रं च कृतकृत्यो भवेन्नरः

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಹೂಮಾಲೆಗಳು, ತಾಂಬೂಲ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಹಾಲನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿದವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

पूजयित्वा महादेवं सिद्धेश्वरमुमापतिम् । सफलं जन्म मर्त्यस्य जीवितं च सुजीवितम्

ಮಹಾದೇವನಾದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯಜನ್ಮ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ; ಜೀವನವೂ ನಿಜವಾಗಿ ಸುಜೀವಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 24

यः स्नात्वा ऋषितीर्थे तु पश्येत्सिद्धेश्वरं शिवम् । पितरस्तस्य तुष्यन्ति तुष्यन्ति च पितामहाः

ಯಾರು ಋಷಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಶಿವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪಿತಾಮಹರೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

अपुत्रा पुत्रिणः स्युस्ते पुत्रिणश्चापि पौत्रिणः । निर्धना धनवंतश्च सिद्धेश्वररता नराः

ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ರತರಾದ ಪುರುಷರಿಗೆ—ಪುತ್ರರಹಿತರಾದವರು ಪುತ್ರವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪುತ್ರವಂತರಾದವರು ಪೌತ್ರವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ದರಿದ್ರರು ಧನವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

दुष्कृतं याति विलयं सुकृतं च विवर्द्धते । भवेन्मनोरथावाप्तिः प्रणते सिद्धनायके

ಸಿದ್ಧನಾಯಕನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಸುಕೃತ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮನೋರಥಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 27

ऋषितीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा सिद्धेश्वरं हरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ಋಷಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಹರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಕ್ಕೂ ವಿಚಾರಕ್ಕೂ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ.

Verse 28

शिवरात्र्यां विशेषेण सिद्धेशः संप्रपूजितः । यंयं कामयते कामं तं ददाति न संशयः । चिन्तामणिसमः स्वामी ह्यथवा चाक्षयो निधिः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧೇಶನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಭಕ್ತನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸ್ವಾಮಿ ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತೆ, ಅಥವಾ ಅಕ್ಷಯ ನಿಧಿಯಂತೆ.

Verse 29

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वाघहरणं परम् । प्रयाति परमं स्थानं मानवः श्रद्धयान्वितः

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಪರಮವಾಗಿ ಹರಿಸುವ ಈ ಪುಣ್ಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.