Adhyaya 11

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं विष्णुपदोद्भवम् । यस्य दर्शनमात्रेण गंगास्नानफलं लभेत्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 2

यस्योत्पत्तिर्मया पूर्वं कथिता द्विजसत्तमाः । यस्य संस्मरणादेव कीर्तनात्पापनाशनम्

ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ಅದರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಕೀರ್ತಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಪಾಪನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 3

हरिणा या समानीता रुक्मिण्यर्थे महात्मना । यस्या गण्डूषमात्रेण हयमेधफलं लभेत्

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಹರಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯಿಗಾಗಿ ತಂದ ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು—ಅದರ ಒಂದು ಗಂಡೂಷಮಾತ್ರ (ಒಂದು ಕುಳ್ಳು) ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

विष्णोः पादप्रसूताया वैष्णवीति च विश्रुता । तत्र गत्वा महाभाग गृहीत्वाऽर्घ्यं विधानतः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಪ್ರಸೂತಳಾದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ‘ವೈಷ್ಣವೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಓ ಮಹಾಭಾಗ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯ (ಜಲಾರ್ಪಣೆ) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 5

नमस्ये त्वां भगवति विष्णुपादतलोद्भवे । गृहाणार्घ्यमिदं देवि गंगे त्वं हरिणा सह

ಹೇ ಭಗವತೀ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದತಳದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ದೇವಿ ಗಂಗೆ! ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 6

इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । प्राङ्मुखः संयतो भूत्वा स्नानं कुर्यादतन्द्रितः

ಇಂತೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಕರ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ಸಂಯಮದಿಂದಿದ್ದು, ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पितव्यं तिलाक्षतैः । उपहृत्योपहारांश्च ह्याहूय ब्राह्मणांस्ततः

ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದ ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ತಂದು, ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 8

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । यथोक्तां दक्षिणां दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ವಿವೇಕಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಧಿಸಿದ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ರಜತವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 9

दीनान्ध कृपणानाञ्च दानं देयं स्वशक्तितः । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं द्विजसत्तमाः

ದೀನರು, ಅಂಧರು ಮತ್ತು ಕೃಪಣರು (ದರಿದ್ರರು) ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸುವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

उपानहौ ततो देये जलकुम्भं द्विजातये । दध्योदनं सलवणं शाकजीरकसंयुतम्

ಆನಂತರ ದ್ವಿಜಾತಿಗೆ ಪಾದುಕೆಯನ್ನೂ ಜಲಕುಂಭವನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಉಪ್ಪುಸಹಿತ ದಧ್ಯೋದನಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪು ಮತ್ತು ಜೀರಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 11

रक्तवस्त्रैः कंचुकीभी रुक्मिणीं परिधापयेत् । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च विष्णुर्मेप्रीयतामिति

ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳೂ ಕಂಚುಕಿಗಳೂ ಧರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ—‘ವಿಷ್ಣು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

Verse 12

एवं कृते द्विज श्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । पितॄणामक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ।

Verse 13

वैष्णवं लोकमायान्ति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । जीवते स श्रियायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ತ್ರಿಕುಲೋದ್ಭವ ಪಿತೃಗಳು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಕರ್ತನು ಪುತ್ರಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

प्रीतः सदा भवेत्तस्य रुक्मिण्या सह केशवः । यच्छते वाञ्छितान्सर्वानैहिकामुष्मिकान्प्रभुः

ಅವನ ಮೇಲೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೊಡನೆ ಕೇಶವನು ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಭುವು ಐಹಿಕ-ಆಮುಷ್ಮಿಕ ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

एतन्माहात्म्यमतुलं विष्णुपादोद्भवं तथा । यः शृणोति हरौ भक्त्या सर्वपापैः स मुच्यते

ಇದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅತುಲ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ. ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಈ ಪುಣ್ಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.