Adhyaya 2

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाहमुच्चरन्वेदानशेषैर्वदनैः शिवम् । अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು - ಅನಂತರ ನಾನು ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮುಖಗಳಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮಾನಸಿಕ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದೆನು.

Verse 2

नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे । येन प्रकाश्यते सर्वं ध्रियते सततं नमः

ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಏಕೈಕ ಕಾರಣಕರ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ಸದಾ ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 3

विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम् । नेक्षंते त्वद्दयाहीना जात्यंधा भास्करं यथा

ಈ ತೇಜಸ್ಸು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ನಿರಂತರ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಲ್ಲದವರು ಅದನ್ನು ಕಾಣರು—ಜನ್ಮಾಂಧನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಾಣದಂತೆ।

Verse 4

भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा । अंतस्स्थं वा बहिस्स्थं वा त्वद्भक्तैरनुभूयते

ಈ ನಿರ್ಮಲ ಭೂ-ಲಿಂಗವು ನಿಜವಾಗಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಒಳಗಿದ್ದರೂ ಹೊರಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः । तदेतत्तव देवेश ज्वलितं दर्पणो यथा

ಯೋಗಿಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರೂಪವು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ, ಮಿತಿಯಾತೀತ; ಓ ದೇವೇಶ, ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದರ್ಪಣದಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 6

अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी । मत्तो नान्यतरः कश्चिद्यन्मय्यपि विलीयते

ಅಥವಾ ಶಾಂಕರೀ ಶಕ್ತಿ ಸತ್ಯ—ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 7

अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्

ಅಣುವಷ್ಟು ಸಣ್ಣವನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದರೆ ಧ್ರುವವಾಗಿ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ನಾನೂ ಮೇಲಲ್ಲ।

Verse 9

स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक । आदिश प्रयतं भक्तमपेक्षितनियुक्तिषु

ಓ ಈಶನೇ! ಓ ಮಹಾದೇವನೇ! ಲೋಕಾತೀತನೇ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ನಿನ್ನ ಈ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅಪೇಕ್ಷಿತ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡು.

Verse 10

इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः । प्रांजलिर्देवदेवेशं न्यषीदं सविधे विभो

ವಿನಯದಿಂದ ಈ ರೀತಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಆ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆನು.

Verse 11

अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात् । वाचः कृतार्थन्भूयः शुक्लाः शंकरकीर्त्तनैः

ಅನಂತರ ನವೀನ ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವು, ಶಂಕರನ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಪುನಃ ಪಾವನವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನುಡಿದನು.

Verse 12

जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो । जय नाथ विरूपाक्ष जय चंद्रार्द्धशेखर

ಜಯ ತ್ರಿಭುವನಾಧೀಶನೇ! ಜಯ ಗಂಗಾಧರನೇ! ಓ ಪ್ರಭುವೇ! ಜಯ ನಾಥನೇ! ವಿರೂಪಾಕ್ಷನೇ! ಜಯ ಚಂದ್ರಶೇಖರನೇ!

Verse 13

अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते । येन निर्धूतमखिलं भक्तेषु ज्ञानमाहितम्

ಓ ಶಂಭುವೇ! ನಿನ್ನ ನಿಷ್ಕಪಟವಾದ ಮತ್ತು ಅಪಾರವಾದ ಕರುಣೆಯು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರಿಂದ ಭಕ್ತರ ಅಜ್ಞಾನವೆಲ್ಲವೂ ತೊಲಗಿ, ಜ್ಞಾನವು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 14

पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः । पुराणं च सपुत्राणां पितुरेव प्रवर्धनम्

ನೀವು ಸಮಸ್ತ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಪಾಲಕನು; ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮಂಗಳಸಂಪತ್ತಿನ ಸಂಚಯವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೀರಿ. ಪುತ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪಿತೃಸ್ವರೂಪ; ನಿಮ್ಮಿಂದ ವಂಶವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 15

शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः । स्तोतुं न शक्नुमेशान समवायस्तु कि पुनः

ಹೇ ಈಶಾನ! ನಿನ್ನ ಶತಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನಾದರೂ ನಾವು ನೂತನ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಬಲ್ಲೆವು?

Verse 16

त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः । भ्रमरः कीटमाकृष्य स्वात्मानं किं न चानयेत्

ನಿನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲವನು ನೀನೇ; ಇಲ್ಲವೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಅದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಭ್ರಮರವು ಕೀಟವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ತನ್ನದೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ.

Verse 17

देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम् । अप्यायस्याग्निकीलस्य दाहे शक्तिर्न किं भवेत्

ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಅಂಶಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರಲ್ಲವೇ? ಅಗ್ನಿಯ ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದಹನಶಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೇ?

Verse 18

देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः । तथा विषयभेदेन त्वमेकोऽपि विभिद्यसे

ದೇಶ-ಕಾಲ-ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ವಿಷಯಭೇದದಿಂದ ನೀನು ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದರೂ ನಾನಾರೂಪವಾಗಿ ಅನುಭವಗೊಳ್ಳುತ್ತೀ.

Verse 19

अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर । आवयोरखिलाधार नयनानंददायिनीम्

ಅನುಗ್ರಹಪರ ದೇವಾ, ಶಂಕರಾ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ದರ್ಶಿಸು. ಅಖಿಲಾಧಾರನೇ, ನಮ್ಮ ನೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಡು.

Verse 20

एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः

ಈ ರೀತಿ ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಶ್ರದ್ಧಾ-ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಮ ಶಂಭು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಕೃಪೆ ತೋರಿದನು.

Verse 21

तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः । आविर्बभूव पुरुषः कपिलः कालकन्धरः

ನಂತರ ಆ ತೇಜಸ್ತಂಭದಿಂದ ಚಂದ್ರಾರ್ಧಶೇಖರನಾದ ದೇವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು—ಕಪಿಲವರ್ಣದ ಪುರುಷರೂಪ, ಕಾಲಕಂಠಧಾರಿ.

Verse 22

परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ । दधानः पुरुषोऽवादीत्पुत्रावावामिति प्रभुः

ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪರಶು ಮತ್ತು ಬಾಲಹರಿಣವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಭಯ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ಪ್ರಭು ಪುರುಷರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು—“ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಪುತ್ರರು.”

Verse 23

परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि । भवतं सर्वलोकानां सृष्टिरक्षाधिपौ युवाम्

“ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾದ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿರಿ.”

Verse 24

युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः । वरं वृणुतमन्यं च वरदोऽहमुपागतः

ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ವರವನ್ನೂ ಕೇಳಿರಿ. ವರದಾತನಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 25

इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली । विज्ञापयामासिवतौ स्वं स्वमर्थं पृथक्पृथक्

ದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಮತ್ತು ಕೈಮುಗಿದು, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡರು.

Verse 26

अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः । संस्तुवन्वैदिकैर्मंत्रैरीशानमपराजितम्

ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ವಿಧಾತನಾದ ನಾನು (ಶಿಶುವಿನಂತಿದ್ದರೂ), ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಪರಾಜಿತನಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम् । तेजोमयं महादेवं योगिध्येयं निरंजनम्

ಸದಾ ವರವನ್ನು ನೀಡುವ, ತೇಜೋಮಯನಾದ, ಮಹಾದೇವನಾದ, ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ನಿರಂಜನನಾದ ಈಶ್ವರನ ಈ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 28

आपूर्यमाणं भवता तेजसा गगनांतरम् । परिपृच्छ्यः सुरावासः क्षणाद्देव भविष्यति

ಹೇ ದೇವ! ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕಾಶವು ತುಂಬಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸವೂ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಲಿದೆ (ಅಸ್ಥಿರವಾಗಲಿದೆ).

Verse 29

सिद्धचारणगन्धर्वा देवाश्च परमर्षयः । नावसन्दिवि संचारं लभेरंस्तेजसा तव

ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ದೇವರು ಹಾಗೂ ಪರಮರ್ಷಿಗಳು—ನಿನ್ನ ದಹಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿವ್ಯಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲಾರರು।

Verse 30

पृथ्वी च सकला चैव तप्यमाना तवौजसा । चराचरसमुत्पत्तिक्षमा नैव भविप्यति

ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತಪ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ಇನ್ನು ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಸಮರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 31

उपसंहृत्य तेजः स्वमरुणाचलसंज्ञया । भव स्थावरलिंगं त्वं लोकानुग्रहकारणात्

ಆದುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಉಪಸಂಹರಿಸಿ ‘ಅರುಣಾಚಲ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಥಾವರ ಲಿಂಗರೂಪವಾಗು—ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ।

Verse 32

ज्योतिर्मयमिदं रूपमरुणाचलसंज्ञितम् । ये नमन्ति नरा भक्त्या ते भवन्त्यमराधिकाः

‘ಅರುಣಾಚಲ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಈ ರೂಪ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ನಮಿಸುವವರು ಅಮರಪದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

सेवंतां सकला लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः । गणाश्च विविधा भूमौ मानुषं भावमास्थिताः

ಸಕಲ ಲೋಕಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ—ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಪರಮರ್ಷಿಗಳೂ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಗಣಗಳೂ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ।

Verse 34

दिव्याराम समुद्भूतकल्पकाद्याः सुरद्रुमाः । सेविनस्त्वां प्ररोहंतु भरिता विविधैः फलैः

ದಿವ್ಯ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಮುಂತಾದ ದೇವವೃಕ್ಷಗಳು, ವಿವಿಧ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಿ.

Verse 35

दिव्यौषधिगणास्सर्वे सिंहाद्या मृगजातयः । प्रशांताः परिवर्त्तंता पापकल्मषनाशनम्

ಸಕಲ ದಿವ್ಯ ಔಷಧಗಳ ಸಮೂಹಗಳು ಇಲ್ಲಿರಲಿ; ಸಿಂಹ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸ್ಥಳವು ಪಾಪ ಮತ್ತು ಕಲ್ಮಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತದ್ದಾಗಿದೆ.

Verse 36

अयनद्वयभिन्नेन गमनेनापि संयुतः । न लंघयिष्यति रविः शृंगं लिंगतनोस्तव

ಉತ್ತರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಎಂಬ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡ, ಲಿಂಗಾಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಶಿಖರವನ್ನು ದಾಟುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 37

दिव्य दुंदुभिशंखानां घोषैः पुष्पौघवृष्टिभिः । सेवितो भव देव त्वमप्सरोनृत्यगीतिभिः

ಓ ದೇವನೇ! ದಿವ್ಯ ದುಂದುಭಿ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ನಾದಗಳಿಂದ, ಹೂವಿನ ಮಳೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಪ್ಸರೆಯರ ನೃತ್ಯ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ನೀವು ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವಿರಾಗಿ.

Verse 38

अमरत्वं च सिद्धत्वं रससिद्धीश्च निर्वृतिम् । लभंतां मानुषा नित्यं त्वत्संनिधिमुपागताः

ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮರತ್ವ, ಸಿದ್ಧಿ, ರಸಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

Verse 39

ईशत्वं च वशित्वं च सौभाग्यं कालवंचनम् । त्वामाश्रित्य नरास्सर्वे लभंतामरुणाचल

ಓ ಅರುಣಾಚಲ! ನಿನ್ನ ಶರಣು ಪಡೆದ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಶತ್ವ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಕಾಲವನ್ನೂ ವಂಚಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

Verse 40

सर्वावयवदानेन सर्वव्याधिविनाशनात् । सर्वाभीष्टप्रदानेन दृश्यो भव महीतले

ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ—ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೃಶ್ಯನಾಗು, ಪ್ರಭೋ.

Verse 41

तथेति वरदं देवमरुणाद्रिपतिं शिवम् । प्रणम्य कमलानाथः प्रार्थयन्निदमब्रवीत्

“ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ವರದಾತ ದೇವ—ಅರುಣಾದ್ರಿಪತಿ ಶಿವನಿಗೆ—ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಮಲನಾಥ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 42

प्रसीद करुणापूर्ण शोणशैलेश्वर प्रभो । महेश सर्वलोकानां हिताय प्रकटोदय

ಕರುಣಾಪೂರ್ಣ ಶೋಣಶೈಲೇಶ್ವರ ಪ್ರಭೋ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಓ ಮಹೇಶ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾಗಿದ್ದೀ.

Verse 43

यदाहं त्वामुपाश्रित्य जगद्रक्षणदक्षिणः । श्रीपतित्वमनुप्राप्तस्तदा भक्ता भवंतु ते

ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಜಗದ್ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನಾಗಿ, ಶ್ರೀಪತಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಆದಕಾರಣ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಾಗಲಿ.

Verse 44

नाल्पपुण्यैरुपास्येत त्वद्रूपं महदद्भुतम् । मया च ब्रह्मणा चैवमदृष्टपदशेखरः

ಅಲ್ಪಪುಣ್ಯವಂತರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಹದಾದ್ಭುತ ರೂಪವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ನಿನ್ನ ಪರಮ ಶಿಖರಪದವನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ.

Verse 45

प्रदक्षिणानमस्कारैर्नृत्यगीतैश्च पूजनैः । त्वामर्चयंति ये मर्त्याः कृतार्थास्ते गतांहसः

ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನೃತ್ಯ-ಗೀತ ಮತ್ತು ಪೂಜಾರ್ಚನೆಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಕೃತಾರ್ಥರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 46

उपवासैर्व्रतैः सत्रैरुपहारैस्तथार्चनैः । त्वामर्चयंति मनुजाः सार्वभौमा भवंतु ते

ಉಪವಾಸ, ವ್ರತ, ಸತ್ರಯಾಗ, ದಾನ-ಉಪಹಾರ ಮತ್ತು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಜನರು ಸರ್ವಭೌಮರಾಗಲಿ.

Verse 47

आरामं मंडपं चापि कूपं विधिविशोधनम् । कुर्वतामरुणाद्रीश संनिधाने पुनर्भव

ಹೇ ಅರುಣಾದ್ರೀಶ! ಉದ್ಯಾನ, ಮಂಟಪ, ಬಾವಿ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶುದ್ಧಿ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಪುನಃ ಸನ್ನಿಧಾನವಾಗಿರು.

Verse 48

अंगप्रदक्षिणं कुर्वन्नष्टैश्वर्यसमन्वितः । अशेषपातकैः सद्यो विमुक्तो निर्मलाशयः

ಅಂಗಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವನು ಅಷ್ಟೈಶ್ವರ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿರ್ಮಲಾಶಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

आवामप्यविमुंचंतौ सदा त्वत्पादपंकजम् । ध्यातव्यं मनुजैः सर्वैस्तव संनिधिमागतैः

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 50

तथास्त्विति वरं दत्त्वा विष्णवे चंद्रशेखरः । भरुणाचलरूपेण प्राप्तः स्थावरलिंगताम्

"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಅರುಣಾಚಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಲಿಂಗತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 51

तैजसं लिंगमेतद्धि सर्वलोकैककारणम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातं दृश्यते वसुधातले

ಈ ತೇಜೋಮಯ ಲಿಂಗವೇ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೂ ಏಕೈಕ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. 'ಅರುಣಾದ್ರಿ' ಎಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಇದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 52

युगांतसमये क्षुब्धैश्चतुर्भिरपि सागरैः । अपि निर्मग्नलोकांतैरस्पृष्टांतिकभूतलम्

ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳು ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿದರೂ, ಇದರ ಸಮೀಪದ ಭೂಭಾಗವು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 53

गजप्रमाणैः पृषतैः पूरयंतो जगत्त्रयम् । पुष्कराद्या महामेघा विश्रांता यस्य सानुनि

ಆನೆಯ ಗಾತ್ರದ ಹನಿಗಳಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬುವ ಪುಷ್ಕರಾದಿ ಮಹಾಮೇಘಗಳು ಇದರ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 54

प्रवृत्ते भूतसंहारे प्रकृतौ प्रतिसंचरे । भविष्यत्सर्वबीजानि निषेदुर्यत्र निश्चयम्

ಭೂತಸಂಹಾರವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸಂಚರಿಸಿ ಲೀನವಾದಾಗ, ಭವಿಷ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಸ್ತ ಬೀಜಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ.

Verse 55

मया चाहूयमानेभ्यः प्रलयानंतरं पुनः । यत्पादसेविविप्रेभ्यो वेदाध्ययनसंग्रहः

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಳಯಾನಂತರ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಪುನಃ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಪಾದಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ವೇದಗಳೂ ವೇದಾಧ್ಯಯನದ ಸಂಗ್ರಹವೂ ಪುನಃ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 56

सर्वासामपि विद्यानां कलानां शास्त्रसंपदाम् । आगमानां च वेदानां यत्र सत्यव्यवस्थितिः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ತ ವಿದ್ಯೆಗಳು, ಕಲೆಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಸಂಪತ್ತು, ಆಗಮಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಸತ್ಯವ್ಯವಸ್ಥೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 57

यद्गुहागह्वरांतस्स्था मुनयः शंसितव्रताः । जटिनः संप्रकाशंते कोटिसूर्याग्नितेजसः

ಅವನ ಗುಹೆಗಳೂ ಆಳವಾದ ಗಹ್ವರಗಳೊಳಗೆ ಶಂಸಿತ ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ಮುನಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜಟಾಧಾರಿಗಳಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

पंचब्रह्ममयैर्मंत्रैः पंचाक्षरवपुर्धरैः । अकारपीठिकारूढो नादात्मा यः सदाशिवः

ನಾದಸ್ವರೂಪನಾದ ಸದಾಶಿವನು—‘ಅ’ಕಾರ ಪೀಠಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮಮಯ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರರೂಪ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.

Verse 59

अष्टभिश्च सदा लिंगैरष्टदिक्पालपूजितः । अष्टमूर्त्तितया योऽयमष्टसिद्धिप्रदायकः

ಎಂಟು ದಿಕ್ಪಾಲಕರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಂಟು ಲಿಂಗಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವವನು; ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

Verse 60

यत्र सिद्धास्तथा लोकान्स्वान्स्वान्मुक्त्वा सुरेश्वराः । अपेक्षंते स्थिता मुक्तिं विहाय कनकाचलम्

ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಕನಕಾಚಲವನ್ನು (ಮೇರು) ತ್ಯಜಿಸಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 61

एवं वसुंधरापुण्यपरिपाकसमुच्चयः । अरुणाद्रिरिति ख्यातो भक्तभक्तिवरप्रदः

ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯ ಪುಣ್ಯದ ಪರಿಪಾಕದ ರಾಶಿಯಂತಿರುವ ಇದು 'ಅರುಣಾದ್ರಿ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಇದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 62

कैलासान्मेरुशिखरादागतैर्देवसंचयैः । पूज्यते शोणशैलात्मा शंभुः सर्ववरप्रदः

ಕೈಲಾಸ ಮತ್ತು ಮೇರು ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಬಂದ ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹವು, ಸರ್ವ ವರಪ್ರದನಾದ ಶೋಣಶೈಲ (ಅರುಣಾಚಲ) ಸ್ವರೂಪಿ ಶಂಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 63

इति कमलजवक्त्रपद्मजां तं मुदितमनाः सनको निशम्य भक्त्या । विरचितविनयः प्रणम्य पुत्रः पितरमपृच्छदशेषवेदसारम्

ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಮುಖಕಮಲದಿಂದ ಬಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸನಕನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.