Adhyaya 26

Verse 1

व्यास उवाच । मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् । तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಫಲದ ಆಸೆಯಿಂದ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ...

Verse 2

लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः । अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः

ಅವರು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮನುಷ್ಯರು...

Verse 3

देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया । अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा

ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು. ಉಪವಾಸ, ಜಲ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ನರೋತ್ತಮರು, ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

अन्योपि व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः । सर्वपाप विनिर्मुक्तो याति विष्णोः पुरीं नरः

ಇನ್ನೊಬ್ಬನೂ ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಲು ಹೊರಟರೆ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪುರಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

शतवर्षसहस्राणां वसेदंते दिवि द्विजः । ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पवित्रं पावनं भुवि

ದ್ವಿಜನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿದರೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಪವಿತ್ರವೂ ಪಾವನವೂ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 6

उपवासै स्तथा तुल्यं तपः कर्म्म न विद्यते । नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरु

ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಃಕರ್ಮವಿಲ್ಲ; ವೇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ; ತಾಯಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಗುರು ಇಲ್ಲ।

Verse 7

न धर्मात्परमस्तीह तपो नानशनात्परम् । स्नात्वा यः कुरुते ऽत्रापि श्राद्धं पिंडोदकक्रियाम्

ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಇಲ್ಲ; ಉಪವಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ। ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರಾದ್ಧ—ಪಿಂಡೋದಕ ಕ್ರಿಯೆ—ಮಾಡುವವನು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

तृप्यंति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिवानिशम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा केशवं यस्तु पूजयेत्

ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ-ರಾತ್ರಿ ಇರುವವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ। ಮತ್ತು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಅಂಥ ಸ್ಥಿರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

स मुक्तपातकैः सर्वेर्विष्णुलोकमवाप्नुयात् । तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र संनिहितो हरिः

ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪರಮೋತ್ತಮ ತೀರ್ಥ—ಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹರಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 10

हरते सकलं पापं तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य सः । मुक्तिदं मोक्षकामानां धनदं च धनार्थिनाम् । आयुर्दं सुखद चैव सर्वकामफलप्रदम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇರುವವನ ಸಕಲ ಪಾಪವನ್ನು ಆತನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮೋಕ್ಷಕಾಮಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು, ಧನಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಧನವನ್ನು, ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನೂ ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्द्दनः । स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया

ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ತೀರ್ಥದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನು? ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ದೇವ ಜನಾರ್ದನನು ಸ್ವಯಂ ನಿತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

तत्र यद्दीयते किचिद्दानं श्रद्धासमन्वितम् । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಏನಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 13

यज्ञैर्दानैस्तपो भिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः । तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಡೆಯುವ ಫಲವು, ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವ ಶೂದ್ರರಿಗೂ—ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

तत्र श्राद्धं च यः कुर्यादेकादश्यामुपोषितः । स पितॄनुद्धरे त्सर्वान्नरकेभ्यो न संशयः

ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿಯ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನರಕಲೋಕಗಳಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति परमात्मा जनार्द्दनः । दीयतेऽत्र यदुद्दिश्य तदक्षय्यमुदाहृतम्

ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ ಜನಾರ್ದನನು ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ನೀಡುವ ದಾನವನ್ನು ‘ಅಕ್ಷಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।