तनू॑नपात्प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न्मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व । मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन् दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं न॑:
tanū́napāt pathá ṛtásya yā́nān mádhvā samañján svádayā sujihva | mánmāni dhībhír utá yajñám ṛ́ndhan devatrā́ ca kr̥ṇuhy adhvaráṃ naḥ
ಹೇ ತನೂನಪಾತ್, ಋತದ ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ, ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಯಾನಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಹೇ ಸುಜಿಹ್ವ, ಅವುಗಳನ್ನು ರಸವತ್ತಾಗಿಸು. ನಮ್ಮ ಮನೋಭಾವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧೀ-ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅಧ್ವರ-ಸೇವೆಯನ್ನು (ಅರ್ಪಣವಿಧಿಯನ್ನು) ದೇವತ್ರಾ—ದೇವರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ—ನಡೆಸಿಸು.
तनू॑नपात् । प॒थः । ऋ॒तस्य॒ । याना॑न् । मध्वा॑ । सम्-अ॒ञ्जन् । स्व॑दया । सु-जिह्व । मन्मा॑नि । धी॒भिः । उ॒त । य॒ज्ञम् । ऋ॒न्धन् । दे॑व॒त्रा । च॑ । कृणुहि । अ॒ध्व॒रम् । नः