उ॒षासा॒नक्ता॑ बृह॒ती बृ॒हन्तं॒ पय॑स्वती सु॒दुघे॒ शूर॒मिन्द्र॑म् । तन्तुं॑ त॒तं पेश॑सा सं॒वय॑न्ती दे॒वानां॑ दे॒वं य॑जतः सुरु॒क्मे
uṣāsā náktā bṛhatī́ bṛhántaṃ páyasvatī sudúghe śū́ram índram | tántuṃ tatáṃ péśasā saṃváyantī devā́nāṃ deváṃ yajataḥ surúkṣme ||
ಉಷಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯು—ಬೃಹತೀ, ಮಹತ್ತಾದವು—ಕ್ಷೀರಸಮೃದ್ಧ, ಸುದುಘೆಯಾಗಿ—ಮಹಾವೀರ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಸುಂದರ ಕೌಶಲದಿಂದ ತಣಿದ ತಂತುವನ್ನು ನೆಯುತ್ತಾ, ದೇವರ ದೇವನಾದ ಯಜ್ಯ, ಸುರುಕ್ಮ (ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಧಾರಿ) ದೇವನನ್ನು (ಅವು) ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ.
उषासा । नक्ता । बृहती । बृहन्तम् । पयस्वती । सुदुघे । शूरम् । इन्द्रम् । तन्तुम् । ततम् । पेशसा । संवयन्ती । देवानाम् । देवम् । यजतः । सुरुक्ष्मे