देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑त॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाचं॑ नः स्वदतु
devá savitaḥ prá suva yajñáṃ prá suva yajñápatim bhágāya | divyó gandharváḥ ketapū́ḥ kétaṃ naḥ punātu vā́caspátir vā́caṃ naḥ svadatu
ಹೇ ದೇವ ಸವಿತಃ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರ ಸುವ (ಪ್ರೇರಿಸು); ಭಗನ ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞಪತಿಯನ್ನು ಸಹ ಪ್ರ ಸುವ. ದಿವ್ಯ ಗಂಧರ್ವ—ಕೇತಪೂಃ (ಕೇತದ ಶುದ್ಧಿಕರ್ತ)—ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಕೇತವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ; ವಾಚಸ್ಪತಿ ನಮ್ಮ ವಾಣಿಯನ್ನು ಮಧುರಗೊಳಿಸಲಿ.
देव॑ । स॒वि॒त॒ः । प्र । सु॒व । य॒ज्ञम् । प्र । सु॒व । य॒ज्ञ-प॑तिम् । भगा॑य । दि॒व्यः । ग॒न्ध॒र्वः । के॒त॒पूः । के॒तम् । नः । पु॒ना॒तु । वा॒चः-पतिः॑ । वा॒चम् । नः । स्व॒द॒तु