भस्म–रुद्राक्ष–शिवनाममाहात्म्य (The Greatness of Bhasma, Rudrākṣa, and the Name of Śiva)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग व्यासशिष्य नमोस्तु ते । तदेव व्यासतो ब्रूहि भस्ममाहात्म्यमुत्तमम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಸೂತ! ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ವ್ಯಾಸರಿಂದ ತಿಳಿದಂತೆಯೇ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದ ಪರಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು.

Verse 2

तथा रुद्रा क्षमाहात्म्यं नाम माहात्म्यमुत्तमम् । त्रितयं ब्रूहि सुप्रीत्या ममानंदयचेतसम्

ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ರುದ್ರನೇ, ‘ಕ್ಷಮಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಎಂಬ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳು. ಆ ಮೂರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸು।

Verse 3

सूत उवाच । साधुपृष्टं भवद्भिश्च लोकानां हितकारकम् । भवंतो वै महाधन्याः पवित्राः कुलभूषणाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಲೋಕಹಿತಕರ. ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹಾಧನ್ಯರು, ಪವಿತ್ರರು, ನಿಮ್ಮ ಕುಲದ ಭೂಷಣರು।

Verse 4

येषां चैव शिवः साक्षाद्दैवतं परमं शुभम् । सदा शिवकथा लोके वल्लभा भवतां सदा

ಯಾರಿಗೋ ಸ್ವಯಂ ಶಿವನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಪರಮ ಮಂಗಳಕರ ದೇವತೆ, ಅವರಿಗೀ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಿವಕಥೆ ಸದಾ ಸದಾಕಾಲ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರಲಿ।

Verse 5

ते धन्याश्च कृतार्थाश्च सफलं देहधारणम् । उद्धृतञ्च कुलं तेषां ये शिवं समुपासते

ಅವರು ಧನ್ಯರು, ಕೃತಾರ್ಥರು; ಅವರ ದೇಹಧಾರಣೆ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರ ಕುಲವೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 6

मुखे यस्य शिवनाम सदाशिवशिवेति च । पापानि न स्पृशंत्येव खदिरांगारंकयथा

ಯಾರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶಿವನಾಮ ‘ಸದಾಶಿವ, ಶಿವ’ ಎಂದು ನೆಲಸಿದೆಯೋ, ಅವನನ್ನು ಪಾಪಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಖದಿರದ ಅಂಗಾರವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಾಗದಂತೆ.

Verse 7

श्रीशिवाय नमस्तुभ्यं मुखं व्याहरते यदा । तन्मुखं पावनं तीर्थं सर्वपापविनाशनम्

ಬಾಯಿ “ಶ್ರೀಶಿವಾಯ ನಮಃ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ, ಅದೇ ಬಾಯಿ ಪಾವನ ತೀರ್ಥವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 8

तन्मुखञ्च तथा यो वै पश्यतिप्रीतिमान्नरः । तीर्थजन्यं फलं तस्य भवतीति सुनिश्चितम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯದಿಂದ ಆ ಪಾವನ ಮುಖವನ್ನು (ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದರ್ಶನವನ್ನು) ನೋಡುವವನು, ತೀರ್ಥಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

यत्र त्रयं सदा तिष्ठेदेतच्छुभतरं द्विजा । तस्य दर्शनमात्रेण वेणीस्नानफलंलभेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಎಲ್ಲಿ ಈ ತ್ರಯ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ ಆ ಸ್ಥಳ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭ; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ವೇಣೀ-ಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 10

शिवनामविभूतिश्च तथा रुद्रा क्ष एव च । एतत्त्रयं महापुण्यं त्रिवेणीसदृशं स्मृतम्

ಶಿವನಾಮ, ವಿಭೂತಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷ—ಈ ತ್ರಯ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ; ತ್ರಿವೇಣಿಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 11

एतत्त्रयं शरीरे च यस्य तिष्ठति नित्यशः । तस्यैव दर्शनं लोके दुर्लभं पापहारकम्

ಯಾರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಈ ತ್ರಯ ನಿತ್ಯವೂ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವನ ದರ್ಶನವೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ ಮತ್ತು ಪಾಪಹರವಾಗಿದೆ।

Verse 12

तद्दर्शनं यथा वेणी नोभयोरंतरं मनाक् । एवं योनविजानाति सपापिष्ठो न संशयः

ವೇಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದರ ತಂತುಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪವೂ ಅಂತರ ಕಾಣದಂತೆ, ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠನು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ—ಯೋನಿ (ಕಾಮವಿಷಯ)ಯನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉನ್ನತ ಭೇದವನ್ನು ಅರಿಯಲಾರನು।

Verse 13

विभूतिर्यस्य नो भाले नांगे रुद्रा क्षधारणम् । नास्ये शिवमयी वाणी तं त्यजेदधमं यथा

ಯಾರ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಮಯ ವಾಣಿ ಇಲ್ಲ, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ವಿಭೂತಿ ಇಲ್ಲ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷಧಾರಣೆ ಇಲ್ಲ—ಅಂತಹ ಅಧಮನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 14

शैवं नाम यथा गंगा विभूतिर्यमुना मता । रुद्रा क्षं विधिना प्रोक्ता सर्वपापाविनाशिनी

ಶೈವ ನಾಮವು ಗಂಗೆಯಂತೆ, ವಿಭೂತಿ ಯಮುನೆಯೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರುದ್ರಾಕ್ಷವು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಿನಿ।

Verse 15

शरीरे च त्रयं यस्य तत्फलं चैकतः स्थितम् । एकतो वेणिकायाश्च स्नानजंतुफलं बुधैः

ಯಾರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶೈವಚಿಹ್ನಗಳ ತ್ರಯವಿದೆಯೋ, ಅವನ ಫಲವು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಫಲವಾಗಿ ಏಕತ್ರ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನಾನ-ಶೌಚಾದಿ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಏಕೀಕೃತವೆಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

तदेवं तुलितं पूर्वं ब्रह्मणाहितकारिणा । समानं चैव तज्जातं तस्माद्धार्यं सदा बुधैः

ಹೀಗೆ ಲೋಕಹಿತಕಾರಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ತೂಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದನು; ಅದು ಸಮಾನ (ಫಲಪ್ರದ)ವೆಂದು ತೋರಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಧರಿಸಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು।

Verse 17

तद्दिनं हि समारभ्य ब्रह्मविष्ण्वादिभिः सरैः । धार्यते त्रितयं तच्च दर्शनात्पापहारकम्

ಆ ದಿನದಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವರುಗಳು ಈ ತ್ರಿವಿಧ ಶೈವವ್ರತವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದರ ಕೇವಲ ದರ್ಶನವೂ ಪಾಪಹಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 18

ऋष्य ऊचुः । ईदृशं हि फलं प्रोक्तं नामादित्रितयोद्भवम् । तन्माहात्म्यं विशेषेण वक्तुमर्हसि सुव्रत

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ದಿವ್ಯ ನಾಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ತ್ರಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಇಂತಹ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ಸುವ್ರತ, ಅದರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀವು ವಿವರಿಸಬೇಕು.

Verse 19

सूत उवाच । ऋषयो हि महाप्राज्ञाः सच्छैवा ज्ञानिनां वराः । तन्माहात्म्यं हि सद्भक्त्या शृणुतादरतो द्विजाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಋಷಿಗಳೇ, ನೀವು ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಸತ್ಯ ಶೈವರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಭಕ್ತಿಯೂ ಆದರವೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ಆ (ಶಿವತತ್ತ್ವದ) ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 20

सुगूढमपि शास्त्रेषु पुराणेषु श्रुतिष्वपि । भवत्स्नेहान्मया विप्राः प्रकाशः क्रियतेऽधुना

ಈ ತತ್ತ್ವವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

Verse 21

कस्तत्त्रितयमाहात्म्यं संजानाति द्विजोत्तमाः । महेश्वरं विना सर्वं ब्रह्माण्डे सदसत्परम्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಆ ತ್ರಯದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ಅರಿಯಬಲ್ಲರು? ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್-ಅಸತ್ ಎಂಬ ಪರಮ ಲೀಲೆಯೇ—ಆಧೀನ, ಪರಮಾರ್ಥವಲ್ಲ.

Verse 22

वच्म्यहं नाम माहात्म्यं यथाभक्ति समासतः । शृणुत प्रीतितो विप्राः सर्वपापहरं परम्

ಇದೀಗ ಭಕ್ತಿಯನುಸಾರ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ನಾಮದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಹೇ ವಿಪ್ರ ಋಷಿಗಳೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ—ಅದು ಪರಮ ಉಪದೇಶ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ।

Verse 23

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखंडेशिवनममाहात्म्यवर्णनोनामत्रयोविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಾಧ್ಯಸಾಧನ ಖಂಡದಲ್ಲಿ “ಶಿವನಾಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 24

पापमूलानि दुःखानि विविधान्यपि शौनक । शिवनामैकनश्यानि नान्यनश्यानि सर्वथा

ಹೇ ಶೌನಕ! ಪಾಪಮೂಲವಾದ ನಾನಾವಿಧ ದುಃಖಗಳು ಕೇವಲ ಶಿವನಾಮದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಬೇರೆ ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದಲೂ ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 25

स वैदिकः स पुण्यात्मा स धन्यस्स बुधो मतः । शिवनामजपासक्तो यो नित्यं भुवि मानव

ಭೂಮಿಯ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಶಿವನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ವೈದಿಕರು; ಅವರೇ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು; ಅವರೇ ಧನ್ಯರು; ಅವರೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಎಂದು ಮತವಾಗಿದೆ।

Verse 26

भवंति विविधा धर्मास्तेषां सद्यः फलोन्मुखाः । येषां भवति विश्वासः शिवनामजपे मुने

ಮುನಿಯೇ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಶಿವನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ, ಅವರ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಫಲೋನ್ಮುಖವಾಗಿ ಶೀಘ್ರ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 27

पातकानि विनश्यंति यावंति शिवनामतः । भुवि तावंति पापानि क्रियंते न नरैर्मुने

ಮುನಿಯೇ, ಶಿವನಾಮದಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಪಾತಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೋ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಅಷ್ಟೊಂದು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ।

Verse 28

ब्रह्महत्यादिपापानां राशीनप्रमितान्मुने । शिवनाम द्रुतं प्रोक्तं नाशयत्यखिलान्नरैः

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳ ಅಪಾರ ರಾಶಿಯೂ ಮಾನವರಿಗೆ ಶಿವನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

शिवनामतरीं प्राप्य संसाराब्धिं तरंति ये । संसारमूलपापानि तानि नश्यंत्यसंशयम्

ಶಿವನಾಮವೆಂಬ ದೋಣಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಏರುವವರು ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ; ಸಂಸಾರಬಂಧನದ ಮೂಲಪಾಪಗಳು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 30

संसारमूलभूतानां पातकानां महामुने । शिवनामकुठारेण विनाशो जायते ध्रुवम्

ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ಸಂಸಾರಬಂಧನದ ಮೂಲವಾದ ಪಾತಕಗಳು ಶಿವನಾಮವೆಂಬ ಕುಠಾರದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 31

शिवनामामृतं पेयं पापदावानलार्दितैः । पापदावाग्नितप्तानां शांतिस्तेन विना न हि

ಪಾಪರೂಪದ ದಾವಾನಲದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರು ಶಿವನಾಮಾಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಪಾಪದಾವಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದವರಿಗೆ ಅದಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲ।

Verse 32

शिवेति नामपीयूषवर्षधारापरिप्लुताः । संसारदवमध्येपि न शोचंति कदाचन

‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ನಾಮಾಮೃತದ ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೋಯ್ದವರು, ಸಂಸಾರರೂಪದ ದಾವಾನಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಎಂದಿಗೂ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 33

शिवनाम्नि महद्भक्तिर्जाता येषां महात्मनाम् । तद्विधानां तु सहसा मुक्तिर्भवति सर्वथा

ಶಿವನಾಮದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಆ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಾನದ ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಸರ್ವಥಾ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 34

अनेकजन्मभिर्येन तपस्तप्तं मुनीश्वर । शिवनाम्नि भवेद्भक्तिः सर्वपापापहारिणी

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ! ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವನಿಗೇ ಶಿವನಾಮದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾಪಾಪಹಾರಿಣಿ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 35

यस्या साधारणं शंभुनाम्नि भक्तिरखंडिता । तस्यैव मोक्षः सुलभो नान्यस्येति मतिर्मम

ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ, ಶಂಭುನಾಮದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಯೂ ಅಖಂಡ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವನಿಗೇ ಮೋಕ್ಷ ಸುಲಭ; ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 36

कृत्वाप्यनेकपापानि शिवनामजपादरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो भवत्येव न संशयः

ಅನೇಕರೂಪ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಶಿವನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತೊಡಗುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 37

भवंति भस्मसाद्वृक्षा दवदग्धा यथा वने । तथा तावंति दग्धानि पापानि शिवनामतः

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾವಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧವಾದ ವೃಕ್ಷಗಳು ಭಸ್ಮವಾಗುವಂತೆ, ಶಿವನಾಮದ ಮಾತ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಮೂಲಸಹಿತ ದಗ್ಧವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 38

यो नित्यं भस्मपूतांगः शिवनामजपादरः । संतरत्येव संसारं सघोरमपि शौनक

ಹೇ ಶೌನಕ, ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಭಸ್ಮದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ ಶಿವನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಘೋರವಾದ ಸಂಸಾರವನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾರೆ।

Verse 39

ब्रह्मस्वहरणं कृत्वा हत्वापि ब्राह्मणान्बहून् । न लिप्यते नरः पापैः शिवनामजपादरः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಧನವನ್ನು ಕದ್ದರೂ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ಶಿವನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 40

विलोक्य वेदानखिलाञ्छिवनामजपः परम् । संसारतारणोपाय इति पूर्वैर्विनिश्चितः

ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಪೂರ್ವ ಋಷಿಗಳು, ಶಿವನಾಮಜಪವೇ ಪರಮ ಸಾಧನೆ ಹಾಗೂ ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಉಪಾಯವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು।

Verse 41

किं बहूक्त्या मुनिश्रेष्ठाः श्लोकेनैकेन वच्म्यहम् । शिवनाम्नो महिमानं सर्वपापापहारिणम्

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಬಹಳ ಮಾತುಗಳೇಕೆ? ಒಂದೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಶಿವನಾಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 42

पापानां हरणे शंभोर्नामः शक्तिर्हि पावनी । शक्नोति पातकं तावत्कर्तुं नापि नरः क्वचित्

ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಶಂಭುವಿನ ನಾಮವೇ ಪಾವನ ಶಕ್ತಿ. ಯಾವ ಮಾನವನೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಷ್ಟು ಮಹಾಪಾತಕವನ್ನು ಮಾಡಲಾರನು, ಅದನ್ನು ಆ (ದಿವ್ಯ ನಾಮ) ಶುದ್ಧಪಡಿಸಲಾರದೆ ಇರಲು.

Verse 43

शिवनामप्रभावेण लेभे सद्गतिमुत्तमाम् । इन्द्र द्युम्ननृपः पूर्वं महापापः पुरामुने

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಶಿವನಾಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಹಿಂದೆ ಮಹಾಪಾಪಭಾರದಿಂದಿದ್ದ ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ ರಾಜನು ಪರಮೋತ್ತಮ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 44

तथा काचिद्द्विजायोषा सौ मुने बहुपापिनी । शिवनामप्रभावेण लेभे सद्गतिमुत्तमाम्

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಹಾಗೆಯೇ ಬಹುಪಾಪಿನಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜಸ್ತ್ರೀಯೂ ಶಿವನಾಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪರಮೋತ್ತಮ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು।

Verse 45

इत्युक्तं वो द्विजश्रेष्ठा नाममाहात्म्यमुत्तमम् । शृणुध्वं भस्ममाहात्म्यं सर्वपावनपावनम्

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಿಮಗೆ ನಾಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಪರಮೋತ್ತಮ ವಿವರಣೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಈಗ ಎಲ್ಲ ಪಾವನಗಳನ್ನೂ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಭಸ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।