पूर्वगतिवर्णनम् (Pūrvagati-varṇana) — “Description of the Prior Course / Earlier Lineage Account”

Verse 1

नारद उवाच । विधे प्राज्ञ वदेदानीं मेनोत्पत्तिं समादरात् । अपि शापं समाचक्ष्व कुरु संदेहभंजनम्

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಪ್ರಾಜ್ಞ ವಿಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮಾ), ಈಗ ಆದರದಿಂದ ಮೇನಾದೇವಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಪದ ವಿಷಯವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಭಂಜಿಸು.

Verse 2

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद सुप्रीत्या मेनोत्पत्तिं विवेकतः । मुनिभिः सह वक्ष्येहं सुतवर्य्य महाबुध

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನಾರದಾ! ಸಂತೋಷಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳು; ನಾನು ವಿವೇಕಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೇನಾಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ, ಹೇ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತ।

Verse 3

दक्षनामा मम सुतो यः पुरा कथितो मुने । तस्य जाताः सुताः षष्टिप्रमितास्सृष्टिकारणाः

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಪುತ್ರನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಅರವತ್ತು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಮಿತ್ತಕಾರಣರಾದರು.

Verse 4

तासां विवाहमकरोत्स वरैः कश्यपादिभिः । विदितं ते समस्तं तत्प्रस्तुतं शृणु नारद

ಅವಳ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಕಶ್ಯಪಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಈಗ, ಓ ನಾರದ, ಪ್ರಸ್ತುತ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 5

तासां मध्ये स्वधानाम्नीं पितृभ्यो दत्तवान्सुताम् । तिस्रोभवन्सुतास्तस्यास्सुभगा धर्ममूर्तयः

ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಧಾ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅವನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಅವಳಿಂದ ಮೂರು ಪುತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು—ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಗಳು, ಧರ್ಮಮೂರ್ತಿಗಳಂತೆ.

Verse 6

तासां नामानि शृणु मे पावनानि मुनीश्वर । सदा विघ्नहराण्येव महामंगलदानि च

ಓ ಮುನೀಶ್ವರನೇ! ಅವರ ಪಾವನ ನಾಮಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು; ಅವು ಸದಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಹರಿಸಿ ಮಹಾಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವವು.

Verse 7

मेनानाम्नी सुता ज्येष्ठा मध्या धन्या कलावती । अन्त्या एतास्सुतास्सर्वाः पितॄणाम्मानसोद्भवाः

ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರಿಯ ಹೆಸರು ಮೇನಾ; ಮಧ್ಯಮೆ ಧನ್ಯಾ; ಕಿರಿಯಳು ಕಲಾವತಿ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರಿಯರೂ ಪಿತೃಗಳ ಮಾನಸಸಂತಾನವಾಗಿದ್ದರು.

Verse 8

अयोनिजाः स्वधायाश्च लोकतस्तत्सुता मताः । आसाम्प्रोच्य सुनामानि सर्वान्कामाञ्जनो लभेत्

ಈ ಕನ್ಯೆಯರು ಅಯೋನಿಜರು; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಧಾ ದೇವಿಯ ಪುತ್ರಿಯರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಅವರ ಶುಭನಾಮಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 9

जगद्वंद्याः सदा लोकमातरः परमोददाः । योगिन्यः परमा ज्ञाननिधानास्तास्त्रिलोकगाः

ಅವರು ಸದಾ ಜಗತ್ತಿಂದ ವಂದಿತರಾದ ಲೋಕಮಾತೃಗಳು, ಪರಮ ಉದಾರರು. ಆ ಯೋಗಿನಿಯರು ಅತ್ಯುನ್ನತರು, ಜ್ಞಾನನಿಧಿಗಳು; ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸುವರು.

Verse 10

एकस्मिन्समये तिस्रो भगिन्यस्ता मुनीश्वर । श्वेतद्वीपं विष्णुलोकं जग्मुर्दर्शनहेतवे

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ, ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ಸಹೋದರಿಯರು ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವೆಂಬ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

Verse 11

कृत्वा प्रणामं विष्णोश्च संस्तुतिं भक्तिसंयुताः । तस्थुस्तदाज्ञया तत्र सुसमाजो महानभूत्

ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಅವರು ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ನಂತರ ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಹಾಗೂ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಭೆ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 12

तदैव सनकाद्यास्तु सिद्धा ब्रह्मसुता मुने । गतास्तत्र हरिं नत्वा स्तुत्वा तस्थुस्तदाज्ञया

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಮುನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಸುತರಾದ ಸಿದ್ಧರು—ಸನಕಾದಿಗಳು—ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೋದರು. ಹರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಿಂತರು.

Verse 13

सनकाद्यान्मुनीन्दृष्ट्वोत्तस्थुस्ते सकला द्रुतम् । तत्रस्थान्संस्थितान्नत्वा देवाद्यांल्लोकवन्दितान्

ಸನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಿಂತರು. ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ, ಲೋಕವಂದಿತ ದೇವಾದಿಗಳನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತರು.

Verse 14

तिस्रो भगिन्यस्तांस्तत्र नोत्तस्थुर्मोहिता मुने । मायया दैवविवशाश्शङ्करस्य परात्मनः

ಮುನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮೂರು ಸಹೋದರಿಯರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಏಳಲಿಲ್ಲ. ಪರಮಾತ್ಮ ಶಂಕರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೈವವಶರಾಗಿ ಅವರು ಅಸಹಾಯರಾದರು.

Verse 15

मोहिनी सर्व लोकानां शिवमाया गरीयसी । तदधीनं जगत्सर्वं शिवेच्छा सा प्रकीर्त्यते

ಶಿವಮಾಯೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾಬಲವಂತದು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಅದರ ಅಧೀನ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ‘ಶಿವೇಚ್ಛೆ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

प्रारब्धं प्रोच्यते सैव तन्नामानि ह्यनेकशः । शिवेच्छया भवत्येव नात्र कार्या विचारणा

‘ಪ್ರಾರಬ್ಧ’ವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು ಅದೇ; ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅದು ಶಿವೇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ॥

Verse 17

भूत्वा तद्वशगास्ता वै न चक्रुरपि तन्नतिम् । विस्मितास्सम्प्रदृश्यैव संस्थितास्तत्र केवलम्

ಅವಳ ಅಜೇಯ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಕಂಡ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತರು.

Verse 18

तादृशीं तद्गतिं दृष्ट्वा सनकाद्या मुनीश्वराः । ज्ञानिनोऽपि परं चक्रुः क्रोधं दुर्विषहं च ते

ಅಂತಹ ಅಸಾಧಾರಣ ಗತಿ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಸನಕಾದಿ ಮುನೀಶ್ವರರು—ಪರಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದರೂ—ತೀವ್ರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಅವರ ಕೋಪ ದುರ್ವಿಷಹವಾಯಿತು.

Verse 19

शिवेच्छामोहितस्तत्र सक्रोधस्ता उवाच ह । सनत्कुमारो योगीशश्शापन्दण्डकरं ददन्

ಅಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದನು. ಯೋಗೀಶ್ವರ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಶಾಪದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಶಾಪವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । यूयं तिस्रो भगिन्यश्च मूढाः सद्वयुनोज्झिताः । अज्ञातश्रुतितत्त्वा हि पितृकन्या अपि ध्रुवम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮೂರು ಸಹೋದರಿಯರೇ, ನೀವು ಮೋಹಗ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಸದ್ವಿವೇಕದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ವೇದಶ್ರುತಿಯ ನಿಜ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ತಂದೆಯ ಪುತ್ರಿಯರಾದರೂ ಇದು ನಿಶ್ಚಯ.

Verse 21

अभ्युत्थानं कृतं नो यन्नमस्कारोपि गर्वतः । मोहिता नरभावत्वात्स्वर्गाद्दूरा भवन्तु हि

ನಮ್ಮ ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರವೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮಾನವಭಾವದ ಮಿತಿಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರಲಿ.

Verse 22

नरस्त्रियः सम्भवन्तु तिस्रोऽपि ज्ञानमोहिताः । स्वकर्मणः प्रभणावे लभध्वं फलमीदृशम्

ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು—ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಜೀವನದ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ—ಜ್ಞಾನಮೋಹದಿಂದ ಮರುಳಾಗಲಿ. ಆದರೂ ಸ್ವಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವ-ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಇಂತಹ ಫಲ ಲಭಿಸಲಿ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य च साध्वस्तास्तिस्रोऽपि चकिता भृशम् । पतित्वा पादयोस्तस्य समूचूर्नतमस्तकाः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮೂವರು ಸಾಧ್ವಿಯರು ಬಹಳವಾಗಿ ಭಯಭೀತರಾದರು. ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಒಂದೇಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 24

पितृतनया ऊचुः । मुनिवर्य्य दयासिन्धो प्रसन्नो भव चाधुना । त्वत्प्रणामं वयं मूढाः कुर्महे स्म न भावतः

ಪಿತೃಕನ್ಯೆಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕರುಣಾಸಮುದ್ರ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ನಾವು ಮೋಹದಿಂದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಅಂತರಭಾವದಿಂದಲ್ಲ.

Verse 25

प्राप्तं च तत्फलं विप्र न ते दोषो महामुने । अनुग्रहं कुरुष्वात्र लभेम स्वर्गतिम्पुनः

ಓ ವಿಪ್ರ, ಆ ಫಲವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೊರೆತಿದೆ; ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ.

Verse 26

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा तद्वचनं तात प्रोवाच स मुनिस्तदा । शापोद्धारं प्रसन्नात्मा प्रेरितः शिवमायया

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ತಾತ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮುನಿ ಆಗ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಶಿವಮಾಯೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಾಪೋದ್ಧಾರದ ಉಪಾಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 27

सनत्कुमार उवाच । पितॄणां तनयास्तिस्रः शृणुत प्रीतमानसाः । वचनं मम शोकघ्नं सुखदं सर्वदैव वः

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಿಯರೇ, ಪ್ರೀತಿಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಪಿತೃಗಳ ಮೂರು ಪುತ್ರಿಯರು ಇದ್ದಾರೆ; ನನ್ನ ಈ ಮಾತು ನಿಮ್ಮ ಶೋಕವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ಸದಾ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 28

विष्णोरंशस्य शैलस्य हिमाधारस्य कामिनी । ज्येष्ठा भवतु तत्कन्या भविष्यत्येव पार्वती

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶರೂಪವಾದ ಆ ಹಿಮಾಧಾರ (ಹಿಮಾಲಯ) ಶೈಲದ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರಿ ಜನಿಸುವಳು; ಆ ಕನ್ಯೆಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸುವಳು.

Verse 29

धन्या प्रिया द्वितीया तु योगिनी जनकस्य च । तस्याः कन्या महालक्ष्मीर्नाम्ना सीता भविष्यति

ಜನಕನ ಎರಡನೇ ಪ್ರಿಯ ರಾಣಿ ಧನ್ಯಾ; ಅವಳು ಯೋಗಿನಿ. ಅವಳಿಂದ ಒಂದು ಪುತ್ರಿ ಜನಿಸುವಳು—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ—ಅವಳು ‘ಸೀತಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗುವಳು.

Verse 30

वृषभानस्य वैश्यस्य कनिष्ठा च कलावती । भविष्यति प्रिया राधा तत्सुता द्वापरान्ततः

ವೈಶ್ಯ ವೃಷಭಾನು ಎಂಬವನ ಕನಿಷ್ಠ ಪುತ್ರಿಗೆ ಕಲಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯೇ ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ರಾಧೆಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವಳು.

Verse 31

मेनका योगिनी पत्या पार्वत्याश्च वरेण च । तेन देहेन कैलासं गमिष्यति परम्पदम्

ಪತಿಯ ಯೋಗಬಲದಿಂದಲೂ ಪಾರ್ವತಿಯ ವರಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೂ ಮೇನಕಾ ಸಿದ್ಧ ಯೋಗಿನಿಯಾಗಿ, ಅದೇ ದೇಹದಿಂದ ಕೈಲಾಸವೆಂಬ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಗಮಿಸುವಳು.

Verse 32

धन्या च सीतया सीरध्वजो जनकवंशजः । जीवन्मुक्तो महायोगी वैकुण्ठं च गमिष्यति

ಧನ್ಯಳಾದ ಸೀತೆಯೂ, ಜನಕವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸೀರಧ್ವಜ ಜನಕನೂ ಧನ್ಯನು. ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ಜೀವन्मುಕ್ತನಾಗಿ ವೈಕುಂಠವನ್ನೂ ಸೇರುವನು.

Verse 33

कलावती वृषभानस्य कौतुकात्कन्यया सह । जीवन्मुक्ता च गोलोकं गमिष्यति न संशयः

ವೃಷಭಾನುತನ ಕಲಾವತಿ, ಕೌತುಕದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ, ಜೀವन्मುಕ್ತಳಾಗಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವಳು.

Verse 34

विना विपत्तिं महिमा केषां कुत्र भविष्यति । सुकर्मिणां गते दुःखे प्रभवेद्दुर्लभं सुखम्

ವಿಪತ್ತು ಇಲ್ಲದೆ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು? ಸತ್ಕರ್ಮಿಗಳ ದುಃಖವು ತೀರಿದ ಬಳಿಕ ದುರ್ಲಭವಾದ, ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾದ ಸುಖವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 35

यूयं पितॄणां तनयास्सर्वास्स्वर्गविलासिकाः । कर्मक्षयश्च युष्माकमभवद्विष्णुदर्शनात्

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಪಿತೃಗಳ ಪುತ್ರಿಯರು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಕನ್ಯೆಯರು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮ ಕ್ಷಯಗೊಂಡಿತು.

Verse 36

इत्युक्त्वा पुनरप्याह गतक्रोधो मुनीश्वरः । शिवं संस्मृत्य मनसा ज्ञानदं भुक्तिमुक्तिदम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕ್ರೋಧ ನಿವಾರಣೆಯಾದ ಮುನೀಶ್ವರನು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದನು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ—ಅವನು ಜ್ಞಾನಪ್ರದ, ಭುಕ್ತಿ-ಮುಕ್ತಿದಾತ.

Verse 37

अपरं शृणुत प्रीत्या मद्वचस्सुखदं सदा । धन्या यूयं शिवप्रीता मान्याः पूज्या ह्यभीक्ष्णशः

ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಅದು ಸದಾ ಸುಖಕರ. ನೀವು ಧನ್ಯರು, ಶಿವಪ್ರಿಯರು, ಮಾನ್ಯರು ಮತ್ತು ಮರುಮರು ಪೂಜ್ಯರು.

Verse 38

मेनायास्तनया देवी पार्वती जगदम्बिका । भविष्यति प्रिया शम्भोस्तपः कृत्वा सुदुस्सहम्

ಮೇನಾದೇವಿಯ ಪುತ್ರಿ ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ ಜಗದಂಬಿಕೆ; ಅತ್ಯಂತ ದುಸ್ಸಹ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರಿಯಳಾಗುವಳು.

Verse 39

धन्या सुता स्मृता सीता रामपत्नी भविष्यति । लौकिकाचारमाश्रित्य रामेण विहरिष्यति

ಆ ಧನ್ಯ ಪುತ್ರಿ ‘ಸೀತಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯಾಗುವಳು. ಲೋಕಾಚಾರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿ ಆನಂದಿಸುವಳು.

Verse 40

कलावतीसुता राधा साक्षाद्गोलोकवासिनी । गुप्तस्नेहनिबद्धा सा कृष्णपत्नी भविष्यति

ಕಲಾವತಿಯ ಪುತ್ರಿ ರಾಧೆ ಸాక్షಾತ್ ಗೋಲೋಕವಾಸಿನಿ. ಗುಪ್ತ ಸ್ನೇಹಬಂಧನದಿಂದ ಬದ್ಧಳಾಗಿ ಅವಳು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗುವಳು.

Verse 41

ब्रह्मोवाच इत्थमाभाष्य स मुनिर्भ्रातृभिस्सह संस्तुतः । सनत्कुमारो भगवांस्तत्रैवान्तर्हितोऽभवत्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮುನಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಅದೆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

Verse 42

तिस्रो भगिन्यस्तास्तात पितॄणां मानसीः सुताः । गतपापास्सुखं प्राप्य स्वधाम प्रययुर्द्रुतम्

ಓ ಪ್ರಿಯನೇ! ಆ ಮೂರು ಸಹೋದರಿಯರು—ಪಿತೃಗಳ ಮಾನಸ ಪುತ್ರಿಯರು—ಪಾಪಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು ಶೀಘ್ರವೇ ತಮ್ಮ ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.