तारकपीडितदेवशरणागतिḥ — The Devas Seek Refuge from Tāraka

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ ते निर्जरास्सर्वे सुप्रणम्य प्रजेश्वरम् । तुष्टुवुः परया भक्त्या तारकेण प्रपीडिताः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ತಾರಕನಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಎಲ್ಲ ಅಮರ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಜೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸುಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 2

अहं श्रुत्वामरनुतिं यथार्थां हृदयंगमा । सुप्रसन्नतरो भूत्वा प्रत्यवोचं दिवौकसः

ದೇವರ ಯಥಾರ್ಥ ಹಾಗೂ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದೆನು.

Verse 3

स्वागतं स्वाधिकारा वै निर्विघ्नाः संति वस्तुतः । किमर्थमागता यूयमत्र सर्वे वदंतु मे

ಸ್ವಾಗತ! ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯರೂ ಅಧಿಕಾರಸಂಪನ್ನರೂ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀವು ನಿರ್ವಿಘ್ನರು. ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 4

इति श्रुत्वा वचो मे ते नत्वा सर्वे दिवौकसः । मामूचुर्नतका दीनास्तारकेण प्रपीडिताः

ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ತಾರಕನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ದೀನರಾಗಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಅವರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 5

देवा ऊचुः । लोकेश तारको दैत्यो वरेण तव दर्पित । निरस्यास्मान्हठात्स्थानान्यग्रहीन्नो बलात्स्वयम्

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಲೋಕೇಶ್ವರಾ! ನಿಮ್ಮ ವರದಿಂದ ಅಹಂಕಾರಗೊಂಡ ದೈತ್ಯ ತಾರಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಹಠಾತ್ ಹೊರಹಾಕಿ, ಬಲದಿಂದ ತಾನೇ ನಮ್ಮ ಪದಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದನು.

Verse 6

भवतः किमु न ज्ञातं दुःखं यन्नः उपस्थितम् । तद्दुःखं नाशय क्षिप्रं वयं ते शरणं गताः

ಹೇ ಪ್ರಭು! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದ ದುಃಖವು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದೆಯೇ? ಆ ಪೀಡೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರ ನಾಶಮಾಡಿರಿ; ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಾಗತರು.

Verse 7

अहर्निशं बाधतेस्मान्यत्र तत्रास्थितान्स वै । पलायमानाः पश्यामो यत्र तत्रापि तारकम्

ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಾವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನಿಂತರೂ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಓಡಿಹೋದರೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ತಾರಕನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

Verse 8

तारकान्नश्च यद्दुःखं संभूतं सकलेश्वर । तेन सर्वे वयं तात पीडिता विकला अति

ಹೇ ಸಕಲೇಶ್ವರಾ! ತಾರಕನಿಂದ ನಮಗೆ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ, ಹೇ ತಾತ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 9

अग्निर्यमोथ वरुणो निरृतिर्वायुरेव च । अन्ये दिक्पतयश्चापि सर्वे यद्वशगामिनः

ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ವರುಣ, ನಿರೃತಿ, ವಾಯು—ಮತ್ತು ಇತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಪಾಲಕರೂ—ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರು, ಅವನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅಧೀನರು.

Verse 10

सर्वे मनुष्यधर्माणस्सर्वेः परिकरैर्युताः । सेवंते तं महादैत्यं न स्वतंत्राः कदाचन

ಮಾನವಧರ್ಮಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪರಿಕರಗಳೊಡನೆ, ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಲ್ಲ.

Verse 11

एवं तेनार्दिता देवा वशगास्तस्य सर्वदा । तदिच्छाकार्य्यनिरतास्सर्वे तस्यानुजीविनः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವರುಗಳು ಸದಾ ಅವನ ವಶದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಅವನ ಇಚ್ಛಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಲ್ಲೇ ನಿರತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕಿದರು.

Verse 12

यावत्यो वनितास्सर्वा ये चाप्यप्सरसां गणाः । सर्वांस्तानग्रहीद्दैत्यस्तारकोऽसौ महाबली

ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳನ್ನೂ—ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯ ತಾರಕನು ಬಂಧಿಸಿದನು.

Verse 13

न यज्ञास्संप्रवर्तते न तपस्यंति तापसाः । दानधर्मादिकं किंचिन्न लोकेषु प्रवर्त्तते

ಯಜ್ಞಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ತಪಸ್ವಿಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನ, ಧರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 14

तस्य सेनापतिः क्रौंचो महापाप्यस्ति दानवः । स पातालतलं गत्वा बाधते त्वनिशं प्रजाः

ಅವನ ಸೇನಾಪತಿ ಕ್ರೌಂಚನೆಂಬ ಮಹಾಪಾಪಿ ದಾನವನು. ಅವನು ಪಾತಾಳತಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

तेन नस्तारकेणेदं सकलं भुवनत्रयम् । हृतं हठाज्जगद्धातः पापेनाकरुणात्मना

ಹೇ ಜಗದ್ದಾತಾ! ಆ ಪಾಪಿ, ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಕಠೋರಹೃದಯ ತಾರಕನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ರಿಭುವನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 16

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्ड देवसांत्वनवर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ತೃತೀಯ ಪಾರ್ವತೀಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಸಾಂತ್ವನ ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹದಿನಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 17

त्वं नो गतिश्च शास्ता च धाता त्राता त्वमेव हि । वयं सर्वे तारकाख्यवह्नौ दग्धास्सुविह्वलाः

ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ; ನೀನೇ ಶಾಸ್ತಾ, ಧಾತಾ, ತ್ರಾತಾ. ತಾರಕ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ದಗ್ಧರಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 18

तेन क्रूरा उपाय नः सर्वे हतबलाः कृताः । विकारे सांनिपाते वा वीर्यवंत्यौषधानि च

ಆ ಕ್ರೂರ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸನ್ನಿಪಾತದಂತೆ ಸಂಯುಕ್ತ ವಿಕಾರವಾಗಲಿ—ಶಕ್ತಿವಂತ ಔಷಧಿಗಳೂ ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾದವು.

Verse 19

यत्रास्माकं जयाशा हि हरिचक्रे सुदर्शने । उत्कुंठितमभूत्तस्य कंठे पुष्पमिवार्पितम्

ನಮ್ಮ ಜಯಾಶೆ ಹರಿ ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿದಾಗ, ಅದು ಕೂಡ ಅಶಾಂತವಾಯಿತು—ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ ಹೂವಿನಂತೆ—ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Verse 20

ब्रह्मोवाच । इत्येतद्वचनं श्रुत्वा निर्जराणामहं मुने । प्रत्यवोचं सुरान्सर्वांस्तत्कालसदृशं वचः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನೇ! ಅಮರ ದೇವತೆಗಳ ಈ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲ ದೇವರಿಗೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದೆನು।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । ममैव वचसा दैत्यस्तारकाख्यस्समेधितः । न मत्तस्तस्य हननं युज्यते हि दिवौकसः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನನ್ನದೇ ವಚನದಿಂದ ‘ತಾರಕ’ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಪೋಷಿತನಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೇ, ಅವನ ಸಂಹಾರವು ನನ್ನಿಂದ ನಡೆಯುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ।

Verse 22

ततो नैव वधो योग्यो यतो वृद्धिमुपागतः । विष वृक्षोऽपि संवर्ध्य स्वयं छेत्तुमसांप्रतम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅವನ ವಧ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ವಿಷವೃಕ್ಷವೂ ಬೆಳೆದ ಮೇಲೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 23

युष्माकं चाखिलं कार्यं कर्तुं योग्यो हि शंकरः । किन्तु स्वयं न शक्तो हि प्रतिकर्तुं प्रचो दितः

ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಶಂಕರನೇ ಯೋಗ್ಯನು; ಆದರೂ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೂ ಅವನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಮುಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

तारकाख्यस्तु पापेन स्वयमेष्यति संक्षयम् । यथा यूयं संविदध्वमुपदेशकरस्त्वहम्

‘ತಾರಕ’ ಎಂಬವನು ತನ್ನ ಪಾಪದಿಂದಲೇ ಸ್ವತಃ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಉಪದೇಶಕನಷ್ಟೇ।

Verse 25

न मया तारको वध्यो हरिणापि हरेण च । नान्येनापि सुरैर्वापि मद्वरात्सत्यमुच्यते

ತಾರಕನನ್ನು ನಾನು ವಧಿಸಲಾರೆ; ಹರಿಯೂ (ವಿಷ್ಣು) ಅಲ್ಲ, ಹರನೂ (ಶಿವ) ಅಲ್ಲ; ಇತರ ದೇವರೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ವರದಿಂದ ಇದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 26

शिववीर्य्यसमुत्पन्नो यदि स्यात्तनयस्सुराः । स एव तारकाख्यस्य हंता दैत्यस्य नापरः

ಓ ದೇವರೆ, ಶಿವನ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದರೆ, ಅವನೇ ತಾರಕನೆಂಬ ದೈತ್ಯನ ಸಂಹಾರಕ; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 27

यमुपायमहं वच्मि तं कुरुध्वं सुरोत्तमाः । महादेवप्रसादेन सिद्धिमेष्यति स धुवम्

ನಾನು ಹೇಳುವ ಉಪಾಯವನ್ನು, ಓ ದೇವೋತ್ತಮರೆ, ನೀವು ನೆರವೇರಿಸಿ. ಮಹಾದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ।

Verse 28

सती दाक्षा यिणी पूर्वं त्यक्तदेहा तु याभवत् । सोत्पन्ना मेनकागर्भात्सा कथा विदिता हि वः

ಆ ಸತಿ—ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ—ಹಿಂದೆ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವಳು; ಅವಳೇ ಮೇನಕೆಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆದಳು. ಈ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇದೆ।

Verse 29

तस्या अवश्यं गिरिशः करिष्यति कर ग्रहम् । तत्कुरुध्वमुपायं च तथापि त्रिदिवौकसः

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗಿರೀಶನು (ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು) ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ವಿವಾಹಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ತ್ರಿಲೋಕವಾಸಿ ದೇವರೆ, ಆದರೂ ಯೋಗ್ಯ ಉಪಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ.

Verse 30

तथा विदध्वं सुतरां तस्यां तु परियत्नतः । पार्वत्यां मेनकाजायां रेतः प्रतिनिपातने

ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಮಾಡಿರಿ—ಮೇನಕೆಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಬೀಜವು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನಿಕ್ಷೇಪವಾಗುವಂತೆ।

Verse 31

तमूर्द्ध्वरेतसं शंभुं सैव प्रच्युतरेतसम् । कर्तुं समर्था नान्यास्ति तथा काप्यबला बलात्

ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾದ ಶಂಭುವಿನಿಂದ ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸ್ರವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಕೇವಲ ಅವಳೇ (ಪಾರ್ವತಿ); ಎಷ್ಟೇ ಬಲಿಷ್ಠಳಾದರೂ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯಿಗೂ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 32

सा सुता गिरिराजस्य सांप्रतं प्रौढयौवना । तपस्यते हिमगिरौ नित्यं संसेवते हरम्

ಗಿರಿರಾಜನ ಆ ಪುತ್ರಿ, ಈಗ ಯೌವನದ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯಲ್ಲಿ, ಹಿಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 33

वाक्याद्धिमवतः कालीं स्वपितुर्हठतश्शिवा । सखीभ्यां सेवते सार्द्धं ध्यानस्थं परमेश्वरम्

ಹಿಮವತನ ವಚನದಿಂದ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಾಳಿಯನ್ನು ಹಠದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿದಳು; ನಂತರ ಎರಡು ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಳು।

Verse 34

तामग्रतोऽर्च्चमानां वै त्रैलोक्ये वरवर्णिनीम् । ध्यानसक्तो महेशो हि मनसापि न हीयते

ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿಸುಂದರಿ, ದಿವ್ಯತೇಜಸ್ವಿನಿ ದೇವಿ ಅವರ ಮುಂದೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ; ಮಹೇಶನು ಧ್ಯಾನಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅಂತರಧ್ಯಾನದಿಂದ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 35

भार्य्यां समीहेत यथा स कालीं चन्द्रशेखरः । तथा विधध्वं त्रिदशा न चिरादेव यत्नतः

ಓ ತ್ರಿದಶರೇ, ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರಿ—ಚಂದ್ರಶೇಖರ, ಚಂದ್ರಮೌಳಿ ಶಿವನು ಕಾಳಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಬಯಸುವಂತೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರ ಸಾಧಿಸಿರಿ.

Verse 36

स्थानं गत्वाथ दैत्यस्य तमहं तारकं ततः । निवारयिष्ये कुहठात्स्वस्थानं गच्छतामराः

ಆ ದೈತ್ಯನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ನಾನು ತಾರಕನನ್ನು ಅವನ ದುಷ್ಟ ಹಠದಿಂದ ತಡೆಯುವೆನು. ಓ ಅಮರರೇ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿರಿ.

Verse 37

इत्युक्त्वाहं सुरान्शीघ्रं तारकाख्यासुरस्य वै । उपसंगम्य सुप्रीत्या समाभाष्येदमब्रवम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ತಾರಕಾಸುರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ತಾರಕನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸಂಭಾಷಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆ.

Verse 38

ब्रह्मोवाच । तेजोसारमिदं स्वर्गं राज्यं त्वं परिपासि नः । यदर्थं सुतपस्तप्तं वाञ्छसि त्वं ततोऽधिकम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಸ್ವರ್ಗವು ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸಾರವೇ; ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೀ. ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಂತಹ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಿ? ಈ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 39

वरश्चाप्यवरो दत्तो न मया स्वर्गराज्यता । तस्मात्स्वर्गं परित्यज्य क्षितौ राज्यं समाचर

ನಾನು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ—ಅಲ್ಪ ವರವಾದರೂ—ಆದರೆ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯತ್ವವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಳು.

Verse 40

देवयोग्यानि तत्रैव कार्य्याणि निखिलान्यपि । भविष्यत्यरसुरश्रेष्ठ नात्र कार्य्या विचारणा

ದೇವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ തന്നೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಓ ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಾ, ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಬೇಡ.

Verse 42

तारकोऽपि परित्यज्य स्वर्गं क्षितिमथाभ्यगात् । शोणिताख्य पुरे स्थित्वा सर्वराज्यं चकार सः

ತಾರಕನೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಂತರ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದನು. ‘ಶೋಣಿತಾ’ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅವನು ಸರ್ವಭೌಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 43

देवास्सर्वेऽपि तच्छुत्वा मद्वाक्यं सुप्रणम्य माम् । शक्रस्थानं ययुः प्रीत्या शक्रेण सुस माहिताः

ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ಇಂದ್ರನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಇಂದ್ರನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಇದ್ದರು.

Verse 44

तत्र गत्वा मिलित्वा च विचार्य्य च परस्परम् । ते सर्वे मरुतः प्रीत्या मघवंतं वचोऽब्रुवन्

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಸೇರಿ, ಪರಸ್ಪರ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮರುತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಘವಾನ್ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 45

देवा ऊचुः । शम्भोर्य्यथा शिवायां वै रुचिजायेत कामतः । मघवंस्ते प्रकर्तव्यं ब्रह्मोक्तं सर्वमेव तत्

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಘವನ್ (ಇಂದ್ರ), ಶಂಭುವಿಗೆ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇಮಮಯ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 46

ब्रह्मोवाच । इत्येवं सर्ववृत्तांतं विनिवेद्य सुरेश्वरम् । जग्मुस्ते सर्वतो देवाः स्वं स्वं स्थानं मुदान्विताः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: “ಈ ರೀತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ದೇವೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸೇರಿದ್ದ ದೇವರುಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು।”