मुक्तयतिदेहसंस्काररहस्यं — The Esoteric Rites for the Bodies of Liberated Ascetics

Verse 1

वामदेव उवाच । ये मुक्ता यतयस्तेषां दाहकर्म्म न विद्यते । मृते शरीरे खननं तद्देहस्य श्रुतं मया

ವಾಮದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಮುಕ್ತರಾದ ಯತಿಗಳಿಗೆ ದಾಹಕರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಖನನ ಮಾಡಿ ಸಮಾಧಿರೂಪವಾಗಿ ಭೂಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 2

तत्कर्माचक्ष्व सुप्रीत्या कार्तिकेय गुरो मम । त्वत्तोन्यो न हि संवक्ता त्रिषु लोकेषु विद्यते

ಓ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ, ನನ್ನ ಗುರುವೇ! ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು; ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಉಪದೇಶಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ।

Verse 3

पूर्णाहं भावमाश्रित्य ये मुक्ता देहपंजरात् । ये तूपासनमार्गेण देहमुक्ताः परंगतः

‘ನಾನು ಪೂರ್ಣ’ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ದೇಹಪಂಜರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಉಪಾಸನಾಮಾರ್ಗದಿಂದ ದೇಹಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡವರು—ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

तेषां गतिविशेषञ्च भगवञ्छंकरात्मज । वक्तुमर्हसि सुप्रीत्या मां विचार्य्य स्वशिष्यतः

ಹೇ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನ ಪುತ್ರನೇ! ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗತಿ (ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿ) ಯನ್ನು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೇಳಲು ನೀವು ಯೋಗ್ಯರು; ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿ ವಿವರಿಸಿ।

Verse 5

सूत उवाच । मुनिविज्ञप्तिमाकर्ण्य शक्तिपुत्रस्सुरारिहा । प्राहात्यन्तरहस्यं तद्भृगुणा श्रुतमीश्वरात्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಮುನಿಗಳ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಕ್ತಿಪುತ್ರನು, ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಭೃಗುನು ಸ್ವಯಂ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ ಆ ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 6

सुब्रह्मण्य उवाच । इदमेव मुने गुह्यं भृगवे शिवयोगिने । उक्तं भगवता साक्षात्सर्वज्ञेन पिनाकिना

ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನೇ! ಇದೇ ಗುಹ್ಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಶಿವಯೋಗಿಯಾದ ಭೃಗುಗೆ ಸ್ವಯಂ ಭಗವಾನ್, ಸರ್ವಜ್ಞ ಪಿನಾಕಿ (ಶಿವ) ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 7

वक्ष्ये तदद्य ते ब्रह्मन्न देयं यस्य कस्यचित् । देयं शिष्याय शान्ताय शिवभक्तियुताय वै

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಇಂದು ನಾನು ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು. ಇದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀಡತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ; ಶಾಂತ, ಸಂಯಮಿ ಹಾಗೂ ಶಿವಭಕ್ತಿಯುತ ಶಿಷ್ಯನಿಗೇ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 8

समाधिस्थो यतिः कश्चिच्छिवभावेन देहभुक् । अस्ति चेत्स महाधीरः परिपूर्णश्शिवो भवेत्

ಯಾವುದೇ ಯತಿ ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾಗಿ, ಶಿವಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಮಹಾಧೀರನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಿವಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

अधैर्य्यचित्तो यः कश्चित्समाधिं न च विंदति । तदुपायम्प्रवक्ष्यामि सावधानतया शृणु

ಅಧೈರ್ಯದಿಂದ ಚಂಚಲವಾದ ಚಿತ್ತವಿರುವವನು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 10

त्रिपदार्थपरिज्ञानं वेदान्तागमवाक्यजम् । श्रुत्वा गुरोर्मुखाद्योगमभ्यसेत्स यमादिकम्

ವೇದಾಂತ-ಆಗಮ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ತ್ರಿಪದಾರ್ಥಪರಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಕೇಳಿ, ನಂತರ ಯಮಾದಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು—ಬಂಧನಾತೀತನಾದ ಪತಿ (ಪರಮೇಶ್ವರ) ಕಡೆಗೆ ಜೀವನು ನಡೆಸಲ್ಪಡುವಂತೆ.

Verse 11

तत्कुर्वन्स यतिस्सम्यक्छिवध्यानपरो भवेत् । नियमेन मुने नित्यं प्रणवासक्तमानसः

ಆ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಯತಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಶಿವಧ್ಯಾನಪರನಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮುನಿಯೇ, ನಿಯಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಆಸಕ್ತವಾಗಿರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

देहदौर्बल्यवशतो यद्यधैर्य्यधरो यतिः । अकामश्च शिवं स्मृत्वा स जीर्णां स्वां तनुं त्यजेत्

ದೇಹದ ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಯತಿ ಧೈರ್ಯಹೀನನಾಗಿ ಮಂಕಾದರೆ, ಅವನು ಕಾಮನಾರಹಿತನಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ತನ್ನ ಜೀರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು.

Verse 13

सदाशिवानुग्रहतो नंदिना प्रेरिता मुने । आतिवाहिकरूपिण्यो देवताः पञ्च विश्रुताः

ಓ ಮುನಿಯೇ, ಸದಾಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ನಂದಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಆತಿವಾಹಿಕ (ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಾಹಕ) ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಐದು ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದರು.

Verse 14

आत्महन्ताकृतिः काचिज्ज्योत्तिःपुंजवपुष्मती । अह्नोऽभिमानिनी काचिच्छुक्लपक्षाभिमानिनी

ಒಂದು ದೇವೀಶಕ್ತಿ ಅಹಂಕಾರ-ಆತ್ಮಭಾವವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜ್ಯೋತಿಪುಂಜದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀಯಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀಯಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.

Verse 15

उत्तरायणरूपा च पंचानुग्रहतत्परा । धूम्रा तमस्विनी रात्रिः कृष्णपक्षाभिमानिनी

ಅವಳು ಉತ್ತರಾಯಣಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ಪಂಚಾನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೇ ಧೂಮ್ರವರ್ಣ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ರಾತ್ರಿ; ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀಯೂ ಅವಳೇ.

Verse 16

दक्षिणायनरूपेति विश्रुताः पञ्च देवताः । तासां वृत्तिं शृणुष्वाद्य वामदेव महामुने

ಮಹಾಮುನಿ ವಾಮದೇವನೇ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನರೂಪಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಐದು ದೇವತೆಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರ ವೃತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 17

ताः पंचदेवता जीवान्कर्मानुष्ठान तत्परान् । गृहीत्वा त्रिदिवं यांति तत्पुण्यवशतो मुने

ಮುನಿಯೇ, ಆ ಐದು ದೇವತೆಗಳು ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಆ ಪುಣ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ) ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 18

भुक्त्वा भोगान्यथोक्तांश्च ते तत्पुण्यक्षये पुनः । मानुषं लोकमासाद्य भजते जन्मपूर्ववत्

ಯಥೋಕ್ತ ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಆ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಪೂರ್ವವತ್ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 19

ताः पुनः पंचधा मार्गं विभज्यारभ्य भूतलम् । अग्न्यादिक्रमतां गृह्यं सदाशिवपदं यतिः

ಮತ್ತೆ ಆ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಭೂತಲದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಪಂಚಧಾ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಮಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಯತಿ ಸದಾಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

निनीय वन्द्यचरणौ देवदेवस्य पृष्ठतः । तिष्ठंत्यनुग्रहाकाराः कर्म्मण्येव प्रयोजिताः

ವಂದನೀಯ ಪಾದಗಳಿರುವ ದೇವದೇವನ ಹಿಂದೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅವರು ಅನುಗ್ರಹರೂಪಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರು; ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯಸೇವೆಯಲ್ಲೇ ನಿಯೋಜಿತರಾದರು.

Verse 21

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां यतीनान्मरणानन्तरदशाहपर्य्यंतकृत्यवर्णनन्नामैकविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಆರನೆಯ ಕೈಲಾಸಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ‘ಯತಿಗಳ ಮರಣಾನಂತರದಿಂದ ದಶಾಹದವರೆಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೃತ್ಯಗಳ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 22

स्वसाम्यं च वपुर्दत्ते गाणपत्येभिषिच्य च । अनुगृह्णाति सर्वेशश्शंकरः सर्वनायकः

ಸರ್ವೇಶ್ವರನೂ ಸರ್ವನಾಯಕನೂ ಆದ ಶಂಕರನು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ರೂಪವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಗಣಪತಿಪದಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

मृगटंकत्रिशूलाग्र्यवरदानविभूषितम् । त्रिनेत्रं चन्द्रशकलं गंगोल्लासिजटाधरम्

ಮೃಗಚಿಹ್ನ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ವರದಾನಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತ; ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗಂಗೆಯ ಕాంతಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಜಟಾಧರ (ಮಹಾದೇವ)।

Verse 24

अधिष्ठितविमानाग्र्यं सर्वदं सर्वकामदम् । इति शाखाविरक्तश्चेद्रुद्रकन्यासमावृतम्

“ಅಧಿಷ್ಠಿತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನ, ಅದು ಸರ್ವದಾತ ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ”—ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ವಿಷಯಶಾಖೆಗಳತ್ತ ವಿರಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರುದ್ರಕನ್ಯೆಗಳು (ಶಿವಶಕ್ತಿಗಳು) ಆವರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 25

नृत्यगीतमृदंगादिवाद्यघोषमनोहरम् । दिव्याम्बरस्रगालेप भूषणैरपि भूषितम्

ನೃತ್ಯ, ಗಾನ ಮತ್ತು ಮೃದಂಗಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಮಧುರ ಘೋಷದಿಂದ ಅದು ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು. ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಸುಗಂಧ ಲೇಪನಗಳು ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 26

दिव्यामृतघटैः पूर्णं दिव्यांभःपरिपूरितम् । सूर्यकोटिप्रतीकाशं चंद्रकोटिसुशीतलम्

ಅದು ದಿವ್ಯ ಅಮೃತಘಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಿವ್ಯ ಜಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಆದರೆ ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಶೀತಲ ಹಾಗೂ ಸಾಂತ್ವನಕರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 27

मनोवेगं सर्वगं च विमानमनुगृह्य च । भुक्तभोगस्य तस्यापि भोगकौतूहलक्षये

ಶಿವನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಮನೋವೇಗದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗಬಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆದರೂ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವನಲ್ಲಿಯೂ, ಭೋಗಗಳ ಕುರಿತ ಕುತೂಹಲ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಪರಮ ಗುರಿಯತ್ತ ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗಿತು.

Verse 28

निपात्य शक्तिं तीव्रतरां प्रकृत्या ह्यति दुर्गमाम् । कान्तारं दग्धुकामान्तान्मलयानलसुप्रभाम्

ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಅವಳು ಆ ಅತಿದುರ್ಗಮ ಕಾನ್ತಾರವನ್ನು ಜ್ವಲింపಿಸಿದಳು—ಮಲಯ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಏಳುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ—ಶತ್ರುಬಲವನ್ನು ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ದಹಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ।

Verse 29

अनुगृह्य महामंत्रतात्पर्यम्परमेश्वरः । पूर्णोहं भावनारूपः शंभुर स्मीति निश्चलम्

ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಮಹಾಮಂತ್ರದ ಅಂತರಾರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ—“ನಾನು ಪರಿಪೂರ್ಣನು; ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಶುದ್ಧ ಭಾವನಾರೂಪ ಚೈತನ್ಯ; ನಾನು ಶಂಭು”—ಈ ನಿಶ್ಚಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಅಚಲವಾಗಿ ಇರಬೇಕು।

Verse 30

अनुगृह्य समाधिश्च स्वदास्यस्पन्दरूपिणीः । रव्यादिकर्म्मसामर्थ्यरूपाः सिद्धीरनर्गलाः

ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ (ಶಿವನು) ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಅದು ಅವನ ದಾಸ್ಯಭಾವ (ಸಮರ್ಪಿತ ಭಕ್ತಿ)ದ ಸಹಜ ಸ್ಪಂದನರೂಪ; ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯಾದಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳ ಕಾರ್ಯಸಾಮರ್ಥ್ಯದಂತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ, ಅಡಚಣೆರಹಿತ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

आयुः क्षये पद्मयोनेः पुनरावृत्तिवर्जिताम् । मुक्तिं च परमां तस्मै प्रयच्छति जगद्गुरुः

ಪದ್ಮಯೋನಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷಯವಾಗುವಾಗ, ಜಗದ್ಗುರು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಅವನಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ರಹಿತ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 32

एतदेव पदं तस्मात्सर्वैश्वर्य्यं समष्टिमत् । मुक्तिघंटापथं चेति वेदांतानां विनिश्चयः

ಆದುದರಿಂದ ಅದೇ ಪರಮಪದವು ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗಳ ಸಮಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ; ಅದೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ನಿಶ್ಚಿತ ಮಾರ್ಗವೂ ಹೌದು—ಇದೇ ವೇದಾಂತಗಳ ನಿರ್ಣಯ.

Verse 33

मुमूर्षोस्तस्य मन्दस्य यतेस्सत्सम्प्रदायिनः । यतयः सानुकूलत्वात्तिष्ठेयुः परित स्तदा

ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಯತಿ ಮರಣಾಸನ್ನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯಧಾರಿಗಳಾದ ಯತಿಗಳು ಕರುಣಾಮಯ ಅನುಕೂಲಭಾವದಿಂದ ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೇರಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

Verse 34

ततस्सर्वे च ते तत्र प्रणवादीन्यनुक्रमात् । उपदिश्य च वाक्यानि तात्पर्यं च समाहिताः

ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯসহ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

वर्णयेयुः स्फुटं प्रीत्या शिवं संस्मारयन्सदा । निर्गुणं परमज्योतिः प्रणम्य विलयावधि

ಅವರು ಸದಾ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿರ್ಗುಣ ಪರಮಜ್ಯೋತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರಳಯಾಂತವರೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 36

एतेषां सममेवात्र संस्कारक्रम उच्यते । असंस्कृतशरीराणां दौर्गत्यं नैव जायते

ಇಲ್ಲಿ ಇವರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ರಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡಿಲ್ಲದ ದೇಹವಿರುವವರಿಗೂ, ಅವರು ಶಿವನ ಅನುಶಾಸನ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದರೆ ದುರ್ಗತಿ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪತನ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 37

संन्यस्य सर्वकर्म्माणि शिवाश्रयपरा यतः । देहं दूषयतस्तेषां राज्ञो राष्ट्रं च नश्यति

ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಶಿವಾಶ್ರಯ ಪಡೆದವರೂ, ಅಶುದ್ಧ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಕಲుషಗೊಳಿಸಿದರೆ—ಅವರ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾಜನೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಎರಡೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 38

तद्ग्रामवासिनस्तेऽपि भवेयुर्भृशदुःखिनः । तद्दोषपरिहाराय विधानं चैवमुच्यते

ಆ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿಗಳೂ ಸಹ ಅತಿದುಗುಡದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದೋಷಪರಿಹಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 39

स तु नम हरिण्याय चेत्यारभ्य विनम्रधीः । नम आमीवत्केभ्यान्तं तत्काले प्रजपेन्मनुम्

ವಿನಮ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನು “ನಮಃ ಹರಿಣ್ಯಾಯ …” ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿ, “ನಮಃ ಆಮೀವತ್ಕೇಭ್ಯಃ” ಎಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 40

ओंमित्यन्ते जपन्देवयजनम्पूरयेत्ततः । ततश्शान्तिर्भवेत्तस्य दोषस्य हि मुनीश्वर

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಓಂ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತ ದೇವಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಓ ಮುನೀಶ್ವರ, ಆ ದೋಷವು ಶಾಂತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 41

पुत्रादयो यथा न्यायं कुर्य्युस्संस्कारमुत्तमम् । वच्मि तत्कृपया विप्र सावधानतया शृणु

ಪುತ್ರಾದಿಗಳು ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ—ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಓ ವಿಪ್ರ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 42

अभ्यर्च्य स्नाप्य शुद्धोदैरभ्यर्च्य कुसुमादिभिः । श्रीरुद्रचमकाभ्यां च रुद्रसूक्तेन च क्रमात्

ಮೊದಲು ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಜಲಗಳಿಂದ ಲಿಂಗಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಅನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ರೀರುದ್ರ, ಚಮಕ ಮತ್ತು ರುದ್ರಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 43

शंखं च पुरतः स्थाप्य तज्जलेनाभिषिच्य च । पुष्पं निधाय शिरसि प्रणवेन प्रमार्जयेत्

ಶಂಖವನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದರ ಜಲದಿಂದ ಪೂಜ್ಯ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪವಿಟ್ಟು ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ವಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 44

कौपीनादीनि संत्यज्य पुनरन्यानि धारयेत् । भस्मनोद्धूलयेत्तस्य सर्वांगं विधिना ततः

ಕೌಪೀನಾದಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಂತರ ಇತರ ಶುಚಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಉದುರಿ ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

Verse 45

त्रिपुण्ड्रं च विधानेन तिलकं चन्दनेन च । विरच्य पुष्पैर्मालाभिरलंकुर्य्यात्कलेवरम्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದನದಿಂದ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಸಬೇಕು.

Verse 46

उरः कण्डशिरोबाहुप्रकोष्ठश्रुतिषु क्रमात् । रुद्राक्षमालाभरणैरलंकुर्य्याच्च मंत्रतः

ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಕಂಠ, ಶಿರ, ಭುಜಗಳು, ಮುಂಗೈ/ಪ್ರಕೋಷ್ಠ ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಮಾಲೆ-ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು—ಮಂತ್ರ ಜಪದೊಂದಿಗೆ.

Verse 47

सुधूपितं समुत्थाप्य शिक्योपरि निधाय च । पंचब्रह्ममये रम्ये रथे संस्थापयेत्तनुम्

ಸುಧೂಪಿತವಾದ ಆ ಪವಿತ್ರ ರೂಪವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಶಿಕ್ಯ (ಹೊರುವ ತೂಗುಪಾಲು) ಮೇಲಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮಮಯವಾದ ರಮ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಆ ತನು (ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ರೂಪ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 48

ओंमाद्यैः पंचभिर्ब्रह्ममंत्रैस्सद्यादिभिः क्र्मात् । सुगंधकुसुमैर्माल्यैरलंकुर्य्याद्रथं च तम्

ಪವಿತ್ರ ‘ಓಂ’ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಸದ್ಯೋಜಾತಾದಿ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಆ ರಥವನ್ನು ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 49

नृत्यवाद्यैर्ब्राह्मणानां वेदघोषैश्च सर्वतः । ग्रामम्प्रदक्षिणीकृत्य गच्छे त्प्रेतं तमुद्वहन्

ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೃತ್ಯ-ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇದಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಪ್ರೇತದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಬೇಕು.

Verse 50

ततस्ते यतिनः सर्वे तथा प्राच्यामथापि वा । उदीच्यम्पुण्यदेशे तु पुण्यवृक्षसमीपतः

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಯತಿಗಳು, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆಡೆ ಇರಲಿ, ಉತ್ತರದ ಪುಣ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವೃಕ್ಷದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.

Verse 51

खनित्वा देवयजनं दण्डमात्रप्रमाणतः । प्रणवव्याहृतिभ्यां च प्रोक्ष्य चास्तीर्य्य च क्रमात्

ಒಂದು ದಂಡ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ದೇವಯಜನಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋಡಿ, ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಲಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಸ್ತರಣವನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು.

Verse 52

शमीपत्रश्च कुसुमैरुत्तराग्रं तदूर्ध्वतः । आस्तीर्य दर्भांस्तत्पीठं चैलाजिनकुशोत्तरम्

ಶಮೀಪತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಉತ್ತರಮುಖ ಅಗ್ರಭಾಗವಾಗಿಟ್ಟು ಹಾಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆಗೆ ಪವಿತ್ರ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹರಡಿ; ವಸ್ತ್ರ, ಮೃಗಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕುಶಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಪೀಠವನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 53

प्रणवेन ब्रह्मभिश्च पञ्चगव्येन तां तनुम् । प्रोक्ष्याभिषिच्य रौद्रेण सूक्तेन प्रणवेन च

ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ರೌದ್ರ ಸೂಕ್ತದಿಂದಲೂ, ಮತ್ತೆ ಪ್ರಣವದಿಂದಲೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 54

शंखतोयेनाभिषिच्य मूर्ध्नि पुष्पं विनिःक्षिपेत् । तद्गतस्यानुकूलोऽसौ शिवस्मरणतत्परः

ಶಂಖದಿಂದ ಸುರಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ತಲೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಹೂವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಆ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲೀನವಾದವನು ಅನುಕೂಲನು, ಪ್ರಸನ್ನನು ಆಗುತ್ತಾನೆ—ನಿತ್ಯ ಶಿವಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರ.

Verse 55

ओंमित्यथ समुद्धृत्य स्वस्तिवाचनपूर्वकम् । गर्ते योगासने स्थाप्य प्राङ्मुखं स्याद्यथा तथा

ನಂತರ ‘ಓಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಮೊದಲು ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಗರ್ತದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಯೋಗಾಸನವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 56

गंधपुष्पैरलंकृत्वा धूपगुग्गुलुना ततः । विष्णो हव्यमिति प्रोच्य रक्षस्वेति वदन्ददेत्

ಗಂಧಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಧೂಪ ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಲುಗಳಿಂದ ಧೂಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಹೇ ವಿಷ್ಣು, ಇದು ಹವ್ಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ‘ರಕ್ಷಿಸು’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 57

दण्डं दक्षिणहस्ते तु वामे दद्यात्कमण्डलुम् । प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो मंत्रेण सोदकम्

ದಂಡವನ್ನು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತೇ, ಮಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಜಲದೊಡನೆ ಈ ಸಂಸ್ಕಾರ-ಚಿಹ್ನಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನೀಡಬಾರದು.

Verse 58

ब्रह्मजज्ञानम्प्रथममितिमंत्रेण मस्तके । स्पृशञ्जप्त्वा रुद्रसूक्तं भुवोर्मध्ये स्पृशञ्जपेत्

‘ಬ್ರಹ್ಮಜಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಥಮಂ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಭ್ರೂಮಧ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ರುದ್ರಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 59

मानो महान्तमित्यादिचतुर्भिर्मस्तकन्ततः । नालिकेरेण निर्भिद्यादवटं पूरयेत्ततः

‘ಮಾನೋ ಮಹಾಂತಮ್…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ನಾಲ್ಕು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಮೊದಲು ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಉಂಟಾದ ಸಣ್ಣ ಗುಹೆಯನ್ನು ಬಳಿಕ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತುಂಬಬೇಕು.

Verse 60

पंचभिर्ब्रह्मभिस्स्पृष्ट्वा जपेत्स्थलमनन्यधीः । यो देवानामुपक्रम्य यः परः स महेश्वरः

ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಉಪಾಸ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಪರನಾದವನು—ಅವನೇ ಮಹಾದೇವ, ಮಹೇಶ್ವರ.

Verse 61

इति जप्त्वा महादेवं सांबं संसारभेषजम् । सर्वज्ञमपराधीनं सर्वानुग्रहकारकम्

ಇಂತೆ ಜಪಿಸಿ, ಸಂಸಾರಬಂಧನಕ್ಕೆ ಔಷಧಿಯಾದ ಅಂಬಾಸಹಿತ ಮಹಾದೇವ ಶಿವನನ್ನು—ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸ್ವತಂತ್ರ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹಕರ—ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 62

एकारत्निसमुत्सेधमरत्निद्वयविस्तृतम् । मृदा पीठं प्रकल्प्याथ गोपये नोपलेपयेत्

ಒಂದು ಮೊಳಕೈ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೊಳಕೈ ಅಗಲದ ಮಣ್ಣಿನ ಪೀಠವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಲೇಪನ/ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 63

चतुरस्रं च तन्मध्ये गंधाक्षतसमन्वितेः । सुगंधकुसुमैर्बिल्वैस्तुलस्या च समर्चयेत्

ನಂತರ ಚತುರಸ್ರ (ಚೌಕ) ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಚಂದನಲೇಪನ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತುಳಸಿಯಿಂದ (ಶ್ರೀಶಿವನನ್ನು) ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 64

प्रणवेन ततो दयाद्धूपदीपौ पयोहविः । दत्त्वा प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कुर्य्याच्च पंचधा

ನಂತರ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಸಹಿತ ಧೂಪ-ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಲಿನ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಪಿಸಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಐದು ಬಾರಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 65

प्रणवं द्वादशावृत्त्वा संजप्य प्रणमेत्ततः । दिग्विदिक्क्रमतो दद्याद्ब्रह्माद्यम्प्रणवेन च

ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಅನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ದಿಕ್ಕು–ವಿದಿಕ್ಕುಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಪ್ರಣವಸಹಿತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 66

एवं दशाहपर्य्यंतं विधिस्ते समुदाहृतः । यतीनां मुनिवर्य्याथैकादशाहविधिं शृणु

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಇರುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈಗ, ಹೇ ಮುನಿವರ್ಯ, ಯತಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳು.