Adhyaya 74

ಅಧ್ಯಾಯ 74 (ಪ.ಪು. 6.74) ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ಮೂಲವೆಂದು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸನ್ನು ಗುಣಭೇದದಿಂದ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ—ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ತಪಸ್ಸು ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಉನ್ನತಗತಿಗೆ ಕಾರಣ; ರಾಜಸ/ತಾಮಸ ತಪಸ್ಸು ಆಸೆ, ಕ್ರೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕಫಲಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದ ಬಲವಾದ ಸಮರ್ಥನೆ ಇದೆ—ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವನಿಗೆ ಗೃಹವೇ ವನವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೊಗಳಲಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅನ್ನದಾನ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರದಿಂದ ತಪಸ್ವಿ-ಸನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು ಗೃಹಸ್ಥನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳ ನಂತರ ಶುಭಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ದುಷ್ಟೋಪಾರ್ಜಿತ ಧನದ ದಾನದಿಂದ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುವುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಾಚಾರದ ದುರ್ಗತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ದಾನದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾನವು ಸಮೃದ್ಧಿ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತದೆ.