Adhyaya 71

ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳು ಸೂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ—ನಾರದನು ಹರಿನಾಮಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸೂತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ನಾರದನು ಮೇರುಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಸಾಧನವೇನು? ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಮಜಪವೇ ಮುಖ್ಯ ಮಾರ್ಗ, ಹರಿನಾಮವು ಪಾಪನಾಶಕ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲದಾಯಕ ಎಂದು ಹೊಗಳಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಹ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪರಮ ವೈಷ್ಣವನಾದ ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ನಾರದನು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಶಿವನ ಬಳಿ ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಹಿಂದೆ ತಾನು ಹೇಳಿದ ರಹಸ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಋಷಿ-ಛಂದಸ್ಸು-ಬೀಜ-ಶಕ್ತಿ-ಕೀಲಕ-ವಿನಿಯೋಗ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಸಾದಿ ವಿಧಿವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಸಹಸ್ರನಾಮ ಹಾಗೂ ಅದರ ಫಲಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತತೆ, ಅರ್ಹತೆ, ಭಕ್ತಿ-ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಪ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿ, ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ಏಕನಾಮದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.