Adhyaya 40

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಪೌಷ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿ ‘ಸಫಲಾ ಏಕಾದಶಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಯಜ್ಞಗಳು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರತಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾರಾಯಣ/ಹರಿಯನ್ನು ಋತುಫಲಗಳಿಂದ—ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಅಡಿಕೆ, ಮಾತುಲಂಗ, ದಾಳಿಂಬೆ, ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಇತ್ಯಾದಿ—ಧೂಪ-ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೀಪದಾನ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ (ಜಾಗರ) ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಲುಂಪಕ ಎಂಬ ಪಾಪಿಷ್ಠ ರಾಜಕುಮಾರನ ಉದ್ಧಾರಕಥೆ ಬರುತ್ತದೆ. ದುಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಅಪವಿತ್ರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಸಫಲಾ ಏಕಾದಶಿಯ ರಾತ್ರಿ ಚಳಿ-ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ವಾಸುದೇವಸಂಬಂಧಿತ ಪವಿತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥದ ಬಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಹರಿಪ್ರಸನ್ನತೆಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಷ್ಣು ಆ ಜಾಗರಣೆ ಮತ್ತು ಫಲಾರ್ಪಣವನ್ನು ನಿಜಭಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಮೂಲಕ ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವ ದೊರಕುವ ವರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಫಲಾ ಏಕಾದಶಿಯ ಶ್ರವಣ, ಪಠಣ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಸಮಾನ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಉಪಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ.