Adhyaya 37

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಮಾಪತಿ–ನಾರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಏಕಾದಶಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಿ ರಾತ್ರಿಯ ಜಾಗರಣದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉಪವಾಸದ ಪೂರ್ಣ ಫಲ ಜಾಗರಣದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದರೆ ವ್ರತಫಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಹರಪ್ರಹರಗಳಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತನೆ, ವಾದ್ಯಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ, ಪುರಾಣಪಠಣ, ಧೂಪ-ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ಸತ್ಯಾಚರಣೆ, ದಾನ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ ಕೇಶವ/ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವೈಷ್ಣವರ ನಿಂದೆ, ಮೋಸ, ಪರಿಹಾಸ, ಅಪವಾದ, ಸಂಪ್ರದಾಯದ್ವೇಷ ಇವು ಮಹಾಪಾಪವೆಂದು ಖಂಡಿಸಿ, ವಿಷ್ಣು–ಶಿವರ ಅಭೇದತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಘಟಿಕಾ/ಪ್ರಹರ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಜಾಗರಣಪುಣ್ಯ ಬಹುಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳ ಉನ್ನತಿಗೂ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಪಾರಣ (ವ್ರತ ಮುಕ್ತಾಯ) ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ ಹಾಗೂ ತಿಥಿ ಅಲ್ಪವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳ ವಿಶೇಷ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.