Adhyaya 34

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾರದರು ಶಿವನನ್ನು ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ವ್ರತ (ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ಏಕಾದಶಿ)ದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನು ಇದು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪ–ಶೋಕ ನಾಶಕವಾಗಿದ್ದು, ವಿಷ್ಣು/ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ನೀಡುವುದೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅಂತಃಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ ಗಂಗಾ, ಸ್ನಾನಾರ್ಥಿ ಭಕ್ತರ ಪಾಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಕಲಿದೋಷದ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಪ್ರಾಚೀಮಾಧವನ ಶರಣು ಹೋಗಿ ಪರಿಹಾರ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ; ಮಾಧವನು ಈ ವ್ರತವು ತೀರ್ಥ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರತಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ತ್ರಿಸ್ಪೃಶೆಯ ತಿಥಿ-ನಿರ್ಣಯ ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ—ಏಕಾದಶಿ, ದ್ವಾದಶಿ, ತ್ರಯೋದಶಿಗಳ ವಿಶೇಷ ಸಂಯೋಗ; ಹಾಗೆಯೇ ದಶಮಿ-ವೇಧ (ದಶಮಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ) ಇದ್ದರೆ ವ್ರತವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣವಚನರೂಪದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಆಚರಣೆಯ ನಿಯಮ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದಾಗಿ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಪ್ರತಿಮೆ ನಿರ್ಮಾಣ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿರುವ ಪಾತ್ರ/ಕಲಶ, ತುಳಸಿಯಿಂದ ದಾಮೋದರ ಪೂಜೆ, ಅರ್ಘ್ಯ–ನೈವೇದ್ಯ–ದೀಪ, ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಕೀರ್ತನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಗುರುಪೂಜೆ, ದಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ ಇವೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ–ಲೇಖನ–ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಮಹಾಪುಣ್ಯ, ಪಿತೃಉದ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಅನೇಕರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿಯಿಂದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.