Adhyaya 252

ಮಹಾದೇವನು ಉಮೆಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಧಾಮಗಮನವು ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಂಸವಧದ ನಂತರ ಜರಾಸಂಧನು ಯಾದವರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಭೀಮ-ಅರ್ಜುನರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಬಂಧಿತ ರಾಜರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಶಿಶುಪಾಲನು ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದಂತವಕ್ರನೂ ಹತನಾಗಿ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಾನ್ ವ್ರಜವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ; ದರಿದ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಿತ್ರನು ತಂದ ಪೃಥುಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದಾಗಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಫಲಿತಾಂಶ, ನಾರಾಯಣಲೋಕದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವುದು, ಯಾದವಶಾಪದಿಂದ ಸ್ವವಂಶನಾಶ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಾಣದಿಂದ ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದವೇಧ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಾರೋಹಣ ವರ್ಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿ—ಕೃಷ್ಣಲೀಲೆಗಳ ಶ್ರವಣ-ಪಠಣ ಮತ್ತು “ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಯ” ಜಪ ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿ ಪರಮಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ।