Adhyaya 251

ಕಾಶಿಯ ರಾಜ ಪೌಂಡ್ರಕನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಘೋರ ಶೈವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು—ಉಪವಾಸ, ಮಂತ್ರಜಪ, ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿದುಷ್ಟ ಪುರಶ್ಚರಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಣ್ಣು-ಪದ್ಮವನ್ನೂ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಶೂಲಪಾಣಿ ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆಯೇ ರೂಪ ಮತ್ತು ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಆ ವರದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಪೌಂಡ್ರಕನು ‘ನಾನೇ ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಲೋಕವನ್ನು ಭ್ರಮೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು; ನಾರದನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಕಲಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರದಿಂದ ಪೌಂಡ್ರಕನ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಅವನ ಪುತ್ರ ದಂಡಪಾಣಿ ಕೃಷ್ಣವಧಾರ್ಥ ಶೈವಕರ್ಮದಿಂದ ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಸುದರ್ಶನದ ಭಯದಿಂದ ಅದು ಹಿಂದಿರುಗಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ಕಡೆ ಓಡಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವು ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ದಂಡಪಾಣಿಯನ್ನು ವಧಿಸಿ, ಕಾಶಿಯನ್ನು ದಹನಗೊಳಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಮರಳಿತು.