Adhyaya 233

ಉಮಾ–ಮಹೇಶ್ವರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಉಪದೇಶಿಸುವುದು: ಏಕಾದಶೀ ವ್ರತವು ಸರ್ವ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪರಮ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ. ಏಕಾದಶಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಾಗಿಯಾಗಿ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಸಮೇತ ಜನಾರ್ದನನ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಬಂಧನಗಳು ಕಡಿಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಪರಮಪದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮಾಯಾಮೋಹದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವವರು ಪಾಪಫಲವಾಗಿ ನರಕಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಕಥೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ—ಶೇಷಶಯನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಕೂರ்மರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ ಶೇಷನಿಗೂ ದಿಕ್ಕಿನ ಆನೆಗಳಿಗೂ ಸಹಾಯವಾಗುವ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದಾಗ, ಭಗವಾನ್ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾನು ಧರಿಸುವೆನೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞಾಪಾಲನೆ ಮಾಡುವ ಸಿದ್ಧಯೋಗಿಗಳು, ಮುನಿಗಳ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ-ಸಂದರ್ಭ, ಕೂರ್ಮ-ಮಹಿಮೆ ಹಾಗೂ ಏಕಾದಶೀ–ದ್ವಾದಶೀ ಕ್ರಮವಿಧಿಯ ಸಾರವನ್ನು ಉಪಸಂಹರಿಸಲಾಗಿದೆ.