Adhyaya 209

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸೌಭರಿಯನ್ನು—ನಾರದನು ಬೋಧಿಸಿದ ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಏನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಒಳಕಥೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜ ಶಿಬಿ ನಾರದನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಾರದನು ಚಂದ್ರಭಾಗಾ ತೀರದ ಸಮೀಪ ನಡೆದ ಪಾಪನಾಶಕ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾಗಿ ಚಂಡಕ ಎಂಬ ಕ್ಷೌರಿಕನು ಸದಾಚಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮರಣಾಸನ್ನನಾದ ಮುಕುಂದನು ಇದನ್ನು ಪರರ ಕೃತ್ಯವೆಂದು ಅಲ್ಲ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಫಲವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯ ಶೋಕವಿಲಾಪದ ನಡುವೆ ಗುರು ವೇದಾಯನನು ಬಂದು ದೇಹ-ಆತ್ಮ ವಿವೇಕವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ಆತ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ, ಅಜ, ಅವಿನಾಶಿ; ಅದು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಶಲಾ/ಕಾಲಿಂದಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮಹಾಪಾಪಿಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು, ಒಳಗಿನ ವೈರಾಗ್ಯೋಪದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಉಪಸಂಹರಿಸಲಾಗಿದೆ.