Adhyaya 205

ಕಾಳಿಂದೀ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ಸಮೀಪ ಒಂದು ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ಸೇವೆಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಕ್ಷಸನು ಗೋ-ರಕ್ಷಣೆಯಂತಹ ಧರ್ಮಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ತಕ್ಷಣ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು ದಿವ್ಯಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವವೂ ಧರ್ಮದ ತಾರಕಶಕ್ತಿಯೂ—ಪರಕೀಯರಿಗೂ ಸಹ—ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಉಪದೇಶ ಏಕನಿಷ್ಠ ಹರಿಭಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲಸುತ್ತದೆ: ಬ್ರಹ್ಮ-ಶಿವ-ಇಂದ್ರಪದಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿವಶರ್ಮನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ ದುರ್ವಾಸರ ಶಾಪದಿಂದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ದುರ್ವಾಸರು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ, ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮಬಂಧನ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುವುದೂ ಮಹಾಯಜ್ಞಫಲಸಮಾನವೆಂದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೂ ಚತುರ್ಭುಜರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।