Adhyaya 199

ಋಷಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸೂತನು, ಸೌಭರಿಯು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಕಾಳಿಂದೀ (ಯಮುನಾ)ಯ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೈಕುಂಠಸಂಬಂಧಿತ ಪರಮ ತೀರ್ಥದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕಥೆ ಕಾಳಿಂದೀ ತೀರದ ಸುಂದರ ಖಾಂಡವ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಾರದ–ಪರ್ವತರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ ಶಿಬಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಯಜ್ಞಲಕ್ಷಣಗಳ ಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾರದನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ—ನೃಸಿಂಹನು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಇಂದ್ರನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಶಕ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದನು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ನಿರ್ದೇಶದಿಂದ ಖಾಂಡವ–ಕಾಳಿಂದೀ ತಟದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆಗ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ತತ್ತ್ವಸ್ತುತಿ ಬರುತ್ತದೆ—ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಯ ಏಕತ್ವ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕಾಣುವ ಬಹುತ್ವ, ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯು ಸರ್ವಜನಹಿತಕರ ಎಂಬ ಬೋಧನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿನೀತಿ: ದೇವತೆಗಳ ನಿಂದೆ ಮಾಡದಿರು, ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು, ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭಕ್ತಿಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸು ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತದೆ.